Фламанд суретшісі және драматург Сирил Бюссе

Кіріспе

Фламанд табиғатты зертеуші жазушы және драматург Сирилус Густав Эмиль "Сириел" Буйсе (; 20 қыркүйек 1859 – 25 шілде 1932) фламанд табиғатты зертеуші жазушы және драматург болған. Ол Луис Бонхайден, Проспер Ван Хоув және Роберт Палмер аттарымен де жазған.

Өмірбаян

Бюйс 1859 жылдың 20 қыркүйегінде Бельгияның Невель қаласында жақсы жағдайдағы отбасында дүниеге келді. Генттегі Афинеумда оқуын аяқтамас бұрын, ол әкесінің өтініші бойынша отбасылық цикорий фабрикасында жұмыс істеуге кірісті. 26 жасында өзінің тәтесі Виржиния Ловелиннің ұсынысымен, ол өзі де жазушы болғандықтан, жазумен айналыса бастады. Әкесі оның жергілікті барда танысқан қызбен қарым-қатынаста екенін білгенде, оған ата-бабаларының үйінен кетуді бұйырды. 1886 жылдан 1896 жылға дейін ол бірнеше рет Америка Құрама Штаттарына эмиграциялады, бірақ әр қайтысынан көңілі көбірек түсіп қайтты. Оның саяхаттары туралы жазғандары 1888 жылы "Twee Herinneringen uit Amerika" ("Америкадан екі естелік") деген атпен жарияланды. Бюйс Стийн Стреувелс, Эмиль Зола және Ги де Мопассан дәстүріндегі натуралист жазушы ретінде танылды. Ол француз тілінде білім алғанмен, бұл сол кездегі бай фламандтық отбасылардың ұлдары үшін қалыпты жағдай еді, бірақ оның көптеген шығармалары голланд тілінде жазылған. Оның шығармаларының ерекшелігі – қарапайым адамдарға деген терең сымбаты, олардың өмірін жанды да шынайы түрде бейнелеуі. 1893 жылы ол Проспер Ван Лангендонк, Август Вермейлен және Эммануэль Де Боммен бірге "Van Nu en Straks" ("Қазір және жақын арада") әдеби журналын шығарды, бірақ кейін даудан кейін одан бас тартты. Сол жылы ол өзінің алғашқы романы "Het recht van den sterkste" ("Күштінің құқығы") атты туындысын жазды. 1896 жылы ол голланд жесірі Нелли Дизеринкке үйленді және қыстарын Нидерландының Гаага қаласында өткізді, онда 1897 жылы оның ұлы Рене Сириел дүниеге келді, ал жазда Бельгияның Афснее қаласындағы ауылдық үйінде болды. 1903 жылы ол Луи Куперус және Виллем Жерард ван Нухуиспен бірге "Groot Nederland" атты тағы бір әдеби журналға негіз салды және өліміне дейін оны басқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бельгияны неміс әскері басып алғанда, Бюйс Нидерландыда қалды. Ол "De Vlaamsche Stem" ("Фламанд дауысы") газетіне белсенді қатысты. 1918 жылы, соғыс аяқталғаннан кейін, ол Бельгияға оралды, онда оның таланты кеңінен танылды: 1921 жылы әдебиет саласындағы мемлекеттік сыйлықты алды, ал 1930 жылы Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal en Letterkunde (Фламанд тілі мен әдебиетінің Корольдік академиясы) мүшесі болды. 1932 жылы король Альберт I оны барондық шенберділігіне көтерді, бұл сол кезде жазушы үшін сирек кездесетін құрметтің белгісі еді, сонымен қатар оның кітаптарының мазмұны мен стиліне қарамастан, ирониялық жағдай тудырды; ол төрт күннен кейін қайтыс болғандықтан, тиісті патенттік хаттарды алмады және осылайша атақты пайдалана алмады. 1934 жылдың қазан айында оның жесірі Нелли Дизеринк баронесса атағын алды. Оның 1902 жылы жазылған "The van Paemel Family" ("Ван-Пеймель отбасы") атты натуралистік пьесасы бүгінгі күнге дейін жиі қойылып келеді. 1986 жылы осы пьеса бойынша фильм түсірілді. Бюйс 1932 жылдың 25 шілдесінде Бельгияның Афснее қаласында қайтыс болды.

Buysse was born on 20 September 1859 in Nevele, Belgium in a well to do family. Before he could complete his studies at the Atheneum in Ghent, he joined the family's chicory factory at the request of his father. At the suggestion of his aunt Virginie Loveling, herself an author, he started writing when he was twenty six. When his father found out that he was dating a girl he had met in a local bar, he was told to leave the ancestral home. Between 1886 and 1896 he emigrated to the United States several times, but he returned more disillusioned each time. The written account of his travels is known as Twee Herinneringen uit Amerika (Two memories from America), written in 1888. Buysse became known as a naturalist writer in the tradition of Stijn Streuvels, Émile Zola and Guy de Maupassant. Although he had been educated in French, which was common for sons of wealthy Flemish families in that era, most of his work would be in Dutch. His writing is characterised by a deep sympathy for the common man, whose life he vividly and realistically describes. In 1893 he co edited the literary periodical Van Nu en Straks (On Now and Soon) together with Prosper Van Langendonck, August Vermeylen en Emmanuel De Bom, but left soon afterwards following an argument. In the same year, he wrote his first novel Het recht van den sterkste (The Law of the Jungle). Buysse married the Dutch widow Nelly Dyserinck in 1896 and spent winters in The Hague in the Netherlands, where his son René Cyriel was born in 1897, while staying at his rural estate in Afsnee in Belgium during summer. In 1903, he co founded another literary magazine, Groot Nederland together with Louis Couperus en Willem Gerard van Nouhuys which he continued to edit until his death. During the German occupation of Belgium in the first World War, Buysse remained in the Netherlands. He became an active contributor to the newspaper De Vlaamsche Stem (The Flemish Voice). In 1918, after the Armistice, he returned to Belgium where his talent was now widely recognized: he received the state prize for literature in 1921, and became a member of the Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal en Letterkunde (Royal Flemish Academy of Language and Literature) in 1930. In 1932 he was ennobled by King Albert I to the rank of baron, which was then a rare honour for a writer, and ironic given the tone and subject of his books; since he died four days later he was not able to receive the appropriate letters patent and so was unable to use the title. In October 1934 his widow Nelly Dyserinck was ennobled and styled a baroness. His naturalist play The van Paemel Family (1902) is still being performed regularly. It has also been turned into a movie in 1986. Buysse died on 25 July 1932 in Afsnee, Belgium.