Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді жазушысы және белсенді (1891–1957)
Indian writer and activist (1891–1957)
Нархари Дваркадас Парик – Үндістанның Гуджарат штатынан шыққан жазушы, тәуелсіздік күрескері және әлеуметтік реформатор. Махатма Гандидің ықпалымен, өмірі бойы Ганди институттарымен байланыста болды. Ол өмірбаян жазды, әріптестерінің еңбектерін өңдеді және кейбір туындыларды аударды. Оның жазулары да Гандилік идеялардың ықпалын көрсетті.
Narhari Dwarkadas Parikh was a writer, independence activist and social reformer from Gujarat, India. Influenced by Mahatma Gandhi, he was associated with Gandhian institutes throughout his life. He wrote biographies, edited works by associates and translated some works. His writing also reflected Gandhian influence.
Өмірбаян
Парик 1891 жылғы 17 қазанда Ахмадабадта дүниеге келген. Оның отбасы Катлалдан (қазіргі Кеда ауданы) шыққан. Ол Ахмадабадта оқып, 1906 жылы мектепті бітірген. 1911 жылы тарих және экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін, ал 1913 жылы LL.B. дәрежесін аяқтады. 1914 жылы досы Махадев Десаймен бірге заңгерлікпен айналыса бастады. 1916 жылы ол заңгерлік практикасын тастап, Махатма Гандидің әлеуметтік реформалар қозғалысына, кейіннен Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қосылды. 1947 жылы сал ауруына шалдыққан, бірақ сауығып кетті. 1957 жылғы 15 шілдеде Бардолидегі Сварадж ашрамында сал ауруы және жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Ганди қайтыс болғаннан кейін оның күлі Ахмадабадтағы Хавелиде сақталды, содан кейін Сабармати өзеніне шашылды.
Parikh was born on 17 October 1891 in Ahmedabad. His family belonged to Kathlal (now in Kheda district). He studied in Ahmedabad and matriculated in 1906. He completed his Bachelor of Arts in History and Economics in 1911 and LL. B. in 1913. He started practicing law with his friend Mahadev Desai in 1914. In 1916, he left his practice and joined Mahatma Gandhi in social reform movements and later the Indian independence movement. He had stroke of paralysis in 1947 but survived. He died on 15 July 1957 at Swaraj Ashram in Bardoli following paralysis and cardiac arrest. After death of Gandhi, his ashes were kept at his Haveli in Ahmedabad before being immersed in Sabarmati river.
Шығармалары
Парик өзінің әріптестерінің өмірбаяндарын жазды: Махадев Десай туралы "Махадевбхайну Пурвачарит" (1950), Валлабхай Пател туралы "Сардар Валлабхай, 1-2 бөлім" (1950, 1952) және Кишорлал Машрувала туралы "Шрейартини Садхана" (1953). "Манав Артшастра" (1945) – оның адам экономикасы туралы еңбегі. Оның білім, саясат және Гандилік ой-пікірлерге арналған жазбаларына "Самьявад және Сарводай" (1934), "Варда Келванино Прайог" (1939), "Янтрани Мариада" (1940) кіретін еңбектері бар. Ванмала Парик Сушила Найярмен бірлесіп Кастурба Гандидің өмірбаянын "Амара Ба" (1945) деп жазды.
Parikh wrote some biographies of his associates; Mahadevbhainu Purvacharit (1950) of Mahadev Desai, Sardar Vallabhbhai Part 1 2 (1950, 1952) of Vallabhbhai Patel and Shreyarthini Sadhana (1953) of Kishorlal Mashruwala. Manav Arthshastra (1945) is his work on human economics. His writings on education, politics and Gandhian thought include Samyavad and Sarvoday (1934), Vardha Kelvanino Prayog (1939), Yantrani Maryada (1940). Vanmala Parikh wrote biography of Kasturba Gandhi, Amara Ba (1945), with Sushila Nayyar.