1913 жылғы Дуль Мадоба шайқасы: Сомали тарихынан бір бет
Dul Madoba
Дуль Мадоба шайқасы (Сомали, 1913): британдық әскерлер мен дервиш қозғалысы арасындағы қақтығыс. Ибраһин Хооране Ричард Корфилдты өлтірді. Тарихы мен географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сомалидегі тарихи (1913) шайқас орны.
Historic (1913) battle site in Somalia
Дуль-Мадоба шайқасы – 1913 жылғы 4 тамызда британдық әскерлер мен дервиш қозғалысы арасында болған шайқас. Шайқас барысында Ибрахин Хооран Ричард Корфилдты өлтірді. Шайқасқа қатысқан сомалиліктердің естеліктері "Annagoo Taleex naal" поэмасында қалдырылған.
The Battle of Dul Madoba was an engagement between British forces and the Dervish movement on 4 August 1913. During the battle, Ibraahin Xoorane killed Richard Corfield. A native Somali account of the battle is found in the poem Annagoo Taleex naal.
Шайқас
Дул Мадоба – сол кездегі Британдық Сомалилендтегі Бураудан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 40 шақырым жерде орналасқан қырат. 1913 жылдың 8 тамызында Зулбаханте тайпасының қашқан мүшелері Сомалиленд түйе жасағының Берде орналасқан Корфилдке паналау сұрады. Зұлбаханте тайпасы оған дервиштердің олардың елді мекендеріне шабуыл жасап, түйелерін ұрлағанын хабарлады. Корфилд дервиштерді жазалау және Зұлбаханте тайпасының тоналған малын қайтаруға кірісті. Шайқас 1913 жылдың 9 тамызында болды. Бір жағынан Британдық Сомалилендтен 110 әскери-саяси кеңес мүшесі және 300 британдық одақтас Зұлбаханте тайпасының мүшелері, полковник Ричард Корфилдтің басшылығымен, екінші жағынан Мұхаммед Абдулла Хасанның 2750 жақсы қаруланған дервиштеріне қарсы тұрды, британдықтар оны «Жаңғырған мулла» деп атады. Дервиштер шабуылға шыққанда, Зұлбаханте тайпасының барлық мүшелері бірден шайқас алаңынан қашып кетті. Түйе жасағы оң жақтан шабуылға ұшырап, Корфилдтің бір бөлігінің артқа шегінуіне себеп болды. Ортадағы Максим пулеметі бірнеше лентадан оқ атқаннан кейін істен шықты. Қарудың жанында тұрған Ричард Корфилдтің басына оқ тиіп, ол дереу қаза тапты. Ауыр жараланған капитан Г. Г. Саммерс және Сесил де Сиврак Данн аман қалған жасақ мүшелерін біріктіріп, өлі түйелердің денелерінен қорғаныш қабырға жасады. Дервиштердің алға қарай шабуылдары үздіксіз жалғасты, содан кейін қолға-қол соғыс болды. Бірнеше дервиш қорғаныс шебін бұзып, істен шыққан Максим пулеметін басып алуға тырысты. Бірақ осы шешуші сәтте дервиштердің оқ-дәрісі таусылып, кері шегінді. Бастапқыда шайқастан қашқан Зұлбаханте тайпасы енді майданнан өліктерді тонау үшін оралды. Корфилдті қоса алғанда, түйе жасағынан 36 адам қаза тапты, 21 адам жараланды және 24 адам дезертирлік жасады. Тірі қалғандар 395 дервиштің денесін санады, олар майданнан тыс қалды.
Dul Madoba is a ridge some 25 mile (40 km) southeast of Burao in what was then British Somaliland. On the 8th of August 1913, fleeing Dhulbahante tribesmen sought refuge with Corfield who was stationed at Ber with the Somaliland Camel Constabulary. The Dhulbahante informed him that the Dervish raided their settlements and captured their camel herds. Corfield set out to punish the Dervish and return the looted Dhulbahante livestock. The battle took place on 9 August 1913. On one side 110 members of the SSC from British Somaliland and 300 British allied Dhulbahante tribesmen all under the command of Colonel Richard Corfield faced some 2,750 well armed Dervish followers of Mohammed Abdullah Hassan, nicknamed by the British as the Mad Mullah. As soon as the Dervishes charged forward, all of the Dhulbahante tribesmen immediately fled the battlefield. The Constabulary were quickly outflanked on the right causing some of Corfield's men to disperse to the rear. The Maxim gun in the center fired a couple belts before it was jammed. Richard Corfield, who had positioned himself near the gun, was shot in the head and died instantly. Captain G. H. Summers, who was badly wounded, and Cecil de Sivrac Dunn rallied the surviving Constabulary and formed a protective cover from the bodies of the dead camels. Dervish attacks, which consisted of forward rushes, continued in endless succession, and hand to hand fighting ensued. Several Dervishes penetrated the defenses, and attempted to capture the disabled Maxim gun. But at that critical moment, the Dervishes withdrew altogether as their stocks of ammunition were exhausted. The Dhulbahante who had initially fled the battle now returned to loot the bodies on the battlefield. 36 of the Constabulary including Corfield were killed in action, 21 were wounded and 24 had deserted. The survivors counted 395 dead Dervishes which had been left behind