Кіріспе
Вильям Ноллис, Банбери графы, КГ, ПК (1544 – 25 мамыр 1632) – королева Елизавета I және король Джеймс I сарайындағы ағылшын ақсұлтаны.
William Knollys, 1st Earl of Banbury, KG, PC (1544 – 25 May 1632) was an English nobleman at the court of Queen Elizabeth I and King James I.
Өмірбаян
Ол Оксфордширдегі Грейс-корт және Беркширдегі Редингтің сэр Фрэнсис Ноллис пен оның әйелі Кэтрин Кэридің ұлы болды. Кноллис 1571 жылы Стаффорд округінен, 1572 жылдан 1581 жылға дейін және 1583 жылдан 1584 жылға дейін Трегони, 1584 жылдан 1586 жылға дейін, 1592 жылдан 1593 жылға дейін және 1601 жылға дейін Оксфордшир округінен Парламент мүшесі болды. 1584 жылы ол Валлингфорд қамалының кастеланы тағайындалды. 1596 жылы ол Беркширдің лорд-лейтенанты болып тағайындалды және осы лауазымда өмірінің соңына дейін қызмет етті. 1586 жылы ол өзінің қайын інісі Роберт Дадлидің басшылығымен Нидерландыда капитан болып қызмет етті, ол оны рыцарь атағына ие етті. Уильям әкесі 1596 жылы қайтыс болғаннан кейін Грейс-корт пен қайта салынған Кавершем паркі сарайына мұрагер болды. Ол көбінесе Кавершемде тұрып, сол жерде королева Елизавета I және Дания королевасы Аннаны қабылдады. Ол алғаш рет Эдмунд Брейдің қызы Дороти Брейге үйленді, ол Брейдің 1-ші баронының әйелі Джейн Холливелл және Судлейдің 2-ші бароны Чандостың жесірі Эдмунд Брайджестің қызы болды. Дороти одан 20 жас үлкен болды және алғашқы некесінен кем дегенде бес бала туған, бірақ олардың некесі баласыз аяқталды. Ол туралы бір ән жазылған. Оны «Сақалды той» деп қысымға алды, себебі оның сақалы үш түсті болды: тамырында ақ, ортасында сары және ұштарында қара. Мэри одан бас тартты. Ол Пембрук графымен (өлген) заңсыз баласы болғаннан кейін де оған сүйіспеншілік білдірді, бірақ Мэри қызығушылық танытпады. Әйелі Дороти қайтыс болғаннан кейін (1605 жылдың 31 қазанында Минтиде, Ротерфилд Грейсте жерленген) ол тез арада қайтадан үйленді. 1603 жылы ол барон Ноллис атанды. 1605 жылдың 23 желтоқсанында Кноллис Саффолк графы Томас Ховардтың қызы леди Элизабет Ховардқа (1586–1658) үйленді. 1616 жылы ол Уоллингфорд виконты атанды және 1626 жылы Банбери графы атағын алды. Элизабет Кноллис қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Эдвард Вокс, 4-ші Барон Вокс Хароуденге қайта үйленді. Элизабеттің екі ұлы, Эдвард (1627–1645) және Николас (1631–1674) (титулдық 2-ші және 3-ші графтар) Уильямның ұлдары болды ма, жоқ па деген пікірталас бар, өйткені оның тұңғыш ұлы Уильям 80 жаста болғанда және 20 жылдан астам некеде тұрғаннан кейін дүниеге келді. Нәтижесінде Лордтар палатасы оларды Банбери графтары ретінде мойындаудан бас тартты және оларды Элизабет пен Эдвард Вокстың заңсыз ұлдары деп санады. Кноллис Шекспирдің «Он екінші түн» пьесасындағы Малволио кейіпкерінің прототипі болды деп есептеледі.
went one song about him. He was derided as "Party Beard" because his beard was three colours: white at the roots, yellow mid way and black at the ends. Mary refused him. He courted her even after she had an illegitimate child (who died) with the earl of Pembroke but Mary was not interested and after his wife Dorothy died (31 October 1605 at Minty, buried at Rotherfield Greys) he remarried quickly. In 1603 he was created Baron Knollys. On 23 December 1605, Knollys married Lady Elizabeth Howard (1586–1658), the daughter of Thomas Howard, 1st Earl of Suffolk. In 1616 he was created Viscount Wallingford and in 1626 he was further honoured as Earl of Banbury. Elizabeth remarried shortly after Knollys' death to Edward Vaux, 4th Baron Vaux of Harrowden. There is some debate as to whether Elizabeth's two sons, Edward (1627–1645) and Nicholas (1631–1674) (titular 2nd and 3rd Earls respectively), were William's offspring, as her first son was born when William was 80 years old and after more than 20 years of marriage. As a result, the House of Lords refused to seat them as Earls of Banbury and considered them to be illegitimate sons of Elizabeth and Edward Vaux. Knollys is believed to be the inspiration for the character of Malvolio in Shakespeare's Twelfth Night.