Сириядағы Қаср Ибн Уардан археологиялық ескерткіші
Qasr Ibn Wardan
Сириядағы ежелгі Қаср Ибн Вардан – 6 ғасырлық Византия сарайы, шіркеу және казармалар кешені. Юстиниан I тұсында Сасани империясына қарсы салынған. Тарих, археология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Каср Ибн Вардан (قصر ابن وردان) – Сирия шөлінде орналасқан 6-шы ғасырдағы археологиялық ескерткіш, шамамен Хама қаласынан солтүстік-шығысқа және әл-Хамрадан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Ауыл мен Византия дәуіріне жататын қираған орындары жолмен бөлінген, ауыл жолдың шығысында, ал қираған орындары батысында жатыр. Сирияның Орталық статистика бюросының (ССБ) мәліметінше, 2004 жылғы халық санағы бойынша Каср Ибн Варданның халқы 467 адамды құрады.
Qasr Ibn Wardan (قصر ابن وردان) is a hamlet and 6th century archaeological site located in the Syrian Desert, approximately northeast from Hama and about northeast of al Hamraa. The hamlet is separated from the Byzantine era ruins by a road, with the former situated to the east of the road and the ruins situated to the west. According to the Syria Central Bureau of Statistics (CBS), Qasr Ibn Wardan had a population of 467 in the 2004 census.
Археология
Сасанидтерге қарсы қорғаныс желісінің (Ресафа мен Халабиемен бірге) бөлігі ретінде VI ғасырдың ортасында Византия императоры Юстиниан I (527–565 жылдары билеген) сарай, шіркеу және казарма кешенін тұрғызды. Оның ерекше стилі, қазіргі Сирияда басқа жерде кездеспейтін, тікелей Константинополдан әкелінген, жергілікті бедуин тайпаларын таң қалдырып, оларға билік ету үшін таңдалған болуы мүмкін. Базальт алыс солтүстік немесе оңтүстік аймақтардан әкелінген, ал мәрмәр бағаналар мен баслықтар Апамеядан әкелінген деп саналады. Бүгінде казармадан ештеңе қалмады. Бұл сарай жергілікті әкімнің де резиденциясы болған болуы мүмкін. Оның ең жақсы сақталған бөлігі – базальттың қара және кірпіштің сары түсі кезектесіп орналасқан оңтүстік қасбеті. Сарайдың солтүстік бөлігінде мал шаруашылығына арналған үйлердің қалдықтары және сарайдың шығыс бөлігінде орталық ауласы бар шағын монша кешені бар. Әр бөлменің қызметі ойылған тас арқылы көрсетілген. Шіркеу төртбұрышты, орталық бөлігі – басты, екі жағында – екі қанатты дәліздер болған. Оның қалдықтары қазір сарайдың батысында орналасқан және сәулеттік жағынан оған ұқсас, бірақ сәл кішірек. Бастапқыда шіркеудің үстінде үлкен күмбез (қазірге дейін тек ілгектері сақталған) болды, ол ерте византиялық күмбез салу техникасының мысалы болып табылады. Бастапқыда шіркеудің үш жағында (тек солтүстік және оңтүстік қабырғалары сақталған) әйелдерге арналған жоғарғы қабаттағы галереялар болған. Төртінші жағы типтік византиялық жартылай дөңгелек және жартылай күмбезді апсидамен аяқталады.
The complex of a palace, church and barracks was erected in the mid 6th century by Byzantine Emperor Justinian I (r. 527–565) as a part of a defensive line (together with Resafa and Halabiye) against the Sassanid Empire. Its unique style, imported directly from Constantinople and not found anywhere else in present day Syria, was probably chosen to impress local Bedouin tribes and to consolidate control over them. Basalt was brought from areas far north or south from the site and marble columns and capitals are thought to have been brought from Apamea. Nothing remains of the barracks today. The palace was probably the local governor's residence as well. Its best preserved part is the southern façade of alternating bands of basalt black and brick yellow. There are remains of stables in the northern part of the site and a small bath complex at the eastern part of the palace with a central courtyard. The function of each room was indicated by a carved stone. The church was square shaped with a central nave and two side aisles. Its remains currently stand just west of the palace and is architecturally similar to it, but a slightly smaller. Originally, the church was topped by a large dome (only a pendentive remains until today) and displays an example of early Byzantine dome building techniques. Originally, three sides of the church (only northern and southern walls remain) had upper floor galleries reserved for women. The fourth side is finished by a typical Byzantine semicircular and half domed apse.
Сириядағы азаматтық соғыс
Қала мен тарихи ескерткіш 2018 жылдың 8 ақпанында ИДҰ-дан (ДАИШ) ССӨ-нің бақылауына қайтарылды және қауіпсіздігі қамтамасыз етілді.
The town and historical site was recaptured and secured by the SAA on 8 February 2018 from ISIS.