Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1961 жылы туған)
French plastic artist (born 1961)
Фабрис Хайбер, сондай-ақ Фабрис Хайбер деген атпен де танымал, 1961 жылдың 12 шілдесінде Лусон қаласында (Венде) туған француз суретшісі. 56 жасында 2018 жылдың 25 сәуірінде Көркемсурет академиясының мүшесі болып сайланды. Табиғатқа, экономикаға, коммерцияға және ғылымға байланысты, ол әлемдегі компаниялармен, ғалымдармен және зертханалармен бірлесіп, көркем өндіріс бойынша жүйелер құрды. Атақты суретші, ол сурет салу, мүсін жасау, инсталляция және бейнелеу өнері салаларында алуан түрлі тәсілдерді қолданып, жинақтап, көбейтіп, жаңа нәрселер жасап жұмыс істейді.
Fabrice Hybert, also known by the pseudonym Fabrice Hyber, is a French plastic artist born on 12 July 1961 in Luçon (Vendée). At 56, he was elected to the Academy of Fine Arts on April 25, 2018. Attached to nature, economics, commerce and science, he has created systems around artistic production with companies, scientists and laboratories around the world. Renowned artist, he works in many diverse ways accumulating, proliferating, hybridizating sliding between painting, sculpture, installation and video.
Өмірбаян
Вендеде өткен балалық шағынан кейін Фабрис Хайбер математика және физиканы оқыды. 1979 жылдан 1985 жылға дейін ол Нант өнер мектебінде білім алды. 1981 жылы ол өзінің алғашқы суретін – «Ерінген еріннің шаршы метрін» жасады және 1984 жылы Сент-Этьендегі Халықаралық сурет биенналесінде, ал 1986 жылы Фонтевро корольдік аббаттығында Pays de la Loire аймағының Халықаралық шеберханаларында көрмеге қойылды. Сол жылы ол Нант қаласында өзінің алғашқы жеке көрмесін – «Мутация» атты туындысын ұсынды. 1986 жылдан бері ол Монреаль, Лимож, Пуатье, Страсбург, Токио, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Цюрих, Брюгге, Сет немесе Гвадалахара қалаларында жеке көрмелерін өткізіп келеді. 2000 жылы оған Триумф аркасының жобасы тапсырылды. 2001 жылы Sidaction ұйымы оған «Л'Артер» атты монументалды туынды жасауды тапсырды, ол Виллет паркіне орнатылды және ол 2002 жылдан 2006 жылға дейін осы жұмыстың дамуына толыққанды берілді. 2004 жылы Фабрис Хайбер: «2004 жылдың 1 мамырынан бастап, мен толыққанды мүмкіндіктеріммен, яғни толыққанды денсаулығыммен, Хайбер атынан «t» әрпін алып тастауды шештім» деп мәлімдеді. 2007 жылы ол Люксембург бағында құлдықты жоюды еске алу мақсатында «Шығуы, жазылуы» атты қоғамдық тапсырысын орнатты. Сонымен қатар, ол 1990 жылдарда басталған процесін жалғастырып, балалық шағында өскен аңғарында ағаштар отырғызып келеді. Фабрис Хайбер өзінің тәжірибелерін және көркем туындыларын дамыта отырып, Жапонияда мүсін бағын, ал Техаста тағы біреуін құрды. Ол сондай-ақ Лиондағы Euronews штаб-пәтері үшін Jakob + MacFarlane архитектуралық фирмасымен бірлесіп жұмыс істейді (2015). 2018 жылы Фабрис Хайбер Париждің Лютетия сарайының шыны төбесі үшін суретпен безендіруді жасады, сонымен қатар «Бопассаж» үшін Венде аңғарынан үш жүз жылдық ескі ағаштан жасалған екі қалыптан шығарылған «Екі емен» туындысын жасады. 2012 жылдың қаңтарынан бастап Францияның өнер және әдебиет орденінің офицері болған Фабрис Хайбер 2018 жылы Көркем өнер академиясына сайланды. 2021 жылы Фабрис Хайбер «ONF Agir pour la forêt» қорының (Францияның Ұлттық орман шаруашылығы кеңсесі) елшісі атанды. 2022 жылдың 7 наурызында Мәдениет министрінің бұйрығымен Фабрис Хайбер Францияның Ұлттық пластикалық өнер орталығының Директорлар кеңесінің төрағасы болып тағайындалды.
After a childhood in Vendée, Fabrice Hyber studied mathematics and physics. From 1979 to 1985, he was trained at the Nantes School of Arts. In 1981, he produced his first painting, the Square meter of lipstick, and exhibited in 1984 at the International Drawing Biennial of Saint Étienne and in 1986 during the International Workshops of the Pays de la Loire at the Royal Abbey of Fontevraud. That same year, he presented his first personal exhibition, "Mutation", at Nantes. Since 1986, he presents personal exhibitions in Montreal, Limoges, Poitiers, Strasbourg, Tokyo, New York, San Francisco, Zurich, Bruges, Sète or Guadalajara. In 2000 he was entrusted with a project on the Arc de Triomphe. In 2001, Sidaction commissioned him for a monumental work, L'Artère , installed in the Parc de la Villette and to which he devoted himself from 2002 to 2006. In 2004, Fabrice Hyber announce: “From May 1, 2004, I decided, in full possession of my means, that is to say in full health, to remove the “t” of Hybert”. In 2007, it was in the Jardin du Luxembourg that he installs The Scream, the Written , a public commission commemorating the abolition of slavery. At the same time, he continues a process launched around 1990 by sowing trees in his childhood valley. Developing his experiments and artistic works, Fabrice Hyber sets up a sculpture garden in Japan, another in Texas. He also collaborates with the architectural firm Jakob + MacFarlane for the Euronews headquarters in Lyon (2015). In 2018, Fabrice Hyber delivered the painted decoration for the glass roof of the Parisian palace Lutetia, he also produced, for Beaupassage, "Les Deux Chênes" from the double molding of a three hundred years old tree from its Vendée valley. Officer in the French Order of Arts and Letters since January 2012, Fabrice Hyber was elected to the Fine Arts Academy in 2018. In 2021, Fabrice Hyber becomes ambassador of the “ONF Agir pour la forêt” fund (National Forests Office (France)). On March 7, 2022, Fabrice Hyber was appointed Chairman of the Board of Directors of the Center National des Arts Plastiques (France) by order of the Minister of Culture.
Шығармалары
Көп өнімді суретші Фабрис Хайбер суреттер, көмір суреттер, коллаждар, бейнелер және т.б. сияқты туындылардан біртіндеп өндіріс құрайды. Хайбер өзінің жұмысы тіл мен коммуникацияны деконструкциялау арқылы «мүмкіндіктердің зор қоймасын» (Eyestorm 2007) зерттейтінін айтты. Осы мақсатта ол шығармашылық тәжірибесінің шеңберін кеңейту үшін өте кең ауқымды медиа қолданады, көрерменге жұмбақтар ұсыну үшін тілді деконструкциялайды. Ол тұрақты шығармашылық еңбек пен бірден түсінілетін мәтінге қарсы, танымның негізгі сызықтық емес сипатын көрсететін кең таралуды жақтайды. Бұл сюрреалистік объектілер мен сана ағыны дәстүріндегі өнер. Ол классикалық повестемеге қарағанда Джеймс Джойстің «Финнеганс Уэйк» романына жақын, ол Аполлониялық емес, Дионисиялық. Екінші жағынан, оның кейбір жобалары визуалды тілдегі жаттығулар сияқты көрінеді, оның шаршы футбол аса таң қалдырмайды. Бұл жай ғана функционалдық объект, ол идеалды формаға (кубқа) айналады. Оның идеализацияланған, куб тәрізді футбол 1960 жылдары халықаралық өнер әлемінде үстемдікке ие болған Дюшамптан кейінгі өнерге тән функцияның қорқынышын көрсетеді. Фабрис мұндай функциясыз объектілерді «жұмыс істейтін объектілердің прототиптері» (Prototypes d'objects en fonctionnement) немесе POF деп ирониямен атайды. Бұрын байланыссыз нәрселерді байланыстырудың тағы бір мысалы (қ. Саймон Старлинг) — Хайбердің 1990 жылғы «Свинг» (POF No 3) жұмысы. Бұл ойын алаңындағы серік, оның орнына «орындықта бір қатты, бір жұмсақ екі фалликалық дөңгелек» (Eyestorm 2007) қосылған. Тағы бір жұмыс, 1995 жылғы «Қойма төбесі» (POF No 10), бөлмедегі қоқысты сыпырып алып, жоғарыдағы мөлдір төбеге жинап қоятын механикалық құрылғыдан тұрады; шаштараздық салонында орнатылғанда, көрерменнің жаңа шашылған шаштары архитектураның бөлігіне айналады. (Eyestorm 2007). Бұл жұмыс тек шығармашылық танымның көрінісі ғана емес, сонымен қатар көркем өнердің музейден тыс және күнделікті өмірге жасаған құнды саяхаты. Хайбер Николас Бурриадтың «қарым-қатынас өнері» деп аталатын, яғни адамдармен және күнделікті өмірмен байланыс жасайтын өнер туралы еңбегіне енгізген суретшілердің бірі (Бурриад 2002). Ол сондай-ақ жазады. 1997 жылы Венеция биенналесінде «Алтын Арыстанды» алған ол сурет салу тәжірибесінен көп қырлы туынды жасады. Диалогтағы суретші, ол компаниялармен ынтымақтастық орнатты, Пастер институтында Organoide бағдарламасын іске қосты және 2012 жылдан бері «директорлар» өндіріс желісін дамытуда.
A prolific artist, Fabrice Hyber gradually builds a production made up of paintings, charcoal drawings, collages, videos, etc. Hybert has suggested that his work explores ‘the enormous reservoir of the possible’ (Eyestorm 2007) via a deconstruction of language and communication. To this end he deploys a very wide range of media for the purpose of expanding the range of his creative practice, deconstructing language in order to present the viewer with puzzles. He abjures the coherent, instantly understandable, text and the consistent oeuvre in favour of a proliferation that reflects the fundamentally nonlinear character of cognition. This is art in the tradition of the Surrealist object and stream of consciousness. It is more akin to James Joyce's Finnegans Wake than it is to classic narrative, it is Dionysian rather than Apollonian. On the other hand, some of his projects look like exercises in visual language, his square football is not especially bewildering. It is quite simply a functional object that is turned into an ideal form (the cube). His idealised, cubed football maps onto the horror of function that characterises post Duchampian fine art that rose into dominance in the international art world in the 1960s. Fabrice ironically refers to such functionless objects as Prototypes d'objects en fonctionnement (prototypes of working objects), or POF. Another instance of connecting the previously unconnected (cf. Simon Starling) is Hyber's Swing (POF No 3), 1990. This is a playground swing with the addition of ‘two phallic protuberances on the seat, one hard, one soft’ (Eyestorm 2007). Another work Roof Ceiling (POF No 10), 1995, consists of a mechanical device which vacuums up the rubbish in a room and deposits it in a transparent ceiling overhead; installed in a hairdressing salon, it allows the viewer's newly sheared locks to become part of the architecture. ‘(Eyestorm 2007). This work is not only a demonstration of creative cognition it is also a valuable excursion of fine art outside the museum and into everyday life. Hyber is one of the artists that Nicolas Bourriaud included in his account of so called relational art which is to say art that engages with people and everyday life (Bourriaud 2002). He also writes. Golden Lion at the Venice Biennale in 1997, he created a multifaceted work from the practice of painting. Artist in dialogue, he has collaborated with companies, launched the Organoide program at the Institut Pasteur, and since 2012 has been developing the production network "the directors".
Өнер және ғылымдар
Биологияға, астрономияға және тіпті математика мен физикаға бейім Фабрис Хайбер ғылыми сұрақтарды өзінің туындыларына ауыстырады, таңдалған тақырыптары арқылы да, шығармашылық процесті зерттеу кестелері арқылы да көрсетеді. Фабрис Хайбердің гомеопатиялық картиналары дене, ландшафт немесе затты ерекшелейді, осымен жаратылыс актісінің басталысынан соңына дейін түсіндірілуін қайталайды. Осылайша, есептеулер, зерттеу құжаттары, эскиздер немесе суретшінің көңіл-күйі әр туындының құрамдас бөлігі болып табылады, сондай-ақ көрінетін матрицасы да болып табылады. Фабрис Хайбер ғылыми қауымдастықпен бірлесіп жұмыс істеуге ұмтылады. Мысалы, 2007 жылы ол американдық биотехнолог Роберт С. Лангермен шешек жасушалары мәселесі бойынша, ал Пастер институты және профессор Оливье Шварцпен тұрақты түрде жұмыс істеді. Фабрис Хайбердің туындыларында жиі кездесетін вирустық ұғымдар COVID-19 дағдарысы кезінде де суретші тарапынан көтеріледі. Фабрис Хайбердің жұмысында экологиялық мәселелердің шындығы да айқын байқалады. Ол өз елінің Ванде аймағында ағаштар отырғызып, жұмысының бір бөлігін әлемнің әртүрлі аймандарының экожүйелерін зерттеуге арнайды. Жаңаруға жарамды энергия көздері мен электр энергиясын пайдалану да оның ой-пікірінің ортасында тұр. 2022 және 2023 жылдары Картье қоры мен Шомон-сюр-Луар доменінде ұсынылған көрмелер Фабрис Хайбердің туындыларында қозғалған экологиялық мәселелерді көрсетеді. Картье қорында ақпарат тарату экологиялық білім беру процесі арқылы жүзеге асырылады, оның ішінде сабақтар мен конференциялар циклы бар мектеп құрылды.
Sensitive to biology, astronomy or even mathematics and physics, Fabrice Hyber transposes the scientific question into his work, both through the subjects treated and by exposing the creative process, like research tables. The Homeopathic Paintings by Fabrice Hyber highlight the body, the landscape or the object, echoing the act of creation which is explained from beginning to end. Thus, calculations, research documents, sketches, or the artist's moods are constitutive of each work as much they are the visible matrix. Fabrice Hybert seeks to work with the scientific community. In 2007, for example, he collaborated with the American biotechnologist Robert S. Langer on the issue of stem cells, or, regularly, with the Institut Pasteur and the Professor Olivier Schwartz. Often present in Fabrice Hyber's work, viral notions are also bring up by the artist during the COVID 19 crisis. The reality of environmental issues is also salient in the work of Fabrice Hyber. Sowing trees in his Vendée valley, he devotes part of his work to researching ecosystems in several parts of the world. The place of renewable energies and electrical uses is also at the heart of its thinking. In 2022 and 2023, the exhibitions presented at the Cartier Foundation and at the Domain of Chaumont sur Loire illustrate the environmental issues that Fabrice Hyber questions in his work. At the Cartier Foundation, transmission is also played out in a process of environmental education through the establishment of a school with a cycle of courses and conferences within the system.
Өнер және бизнес
Суретші және кәсіпкер Фабрис Хайбер өзінің мансабының басында-ақ компаниялармен серіктестік орнатты. 1981 жылы ол «Квадрат метр» ерітіндісін жасағанда, косметика өндіруші «Лилиан Франс» компаниясымен бірлесіп жоба жүзеге асырды. Содан бері ол жеке компаниялармен ынтымақтастығын күшейтті. Осы жұмыстың символы ретінде 1991 жылы әлемдегі ең үлкен сабын жасалды. «Compagnie des Détergents et du Savon de Marseille» компаниясымен бірлесіп, «Гиннес рекордтары»мен бекітілген 22 тонналық қалыпталған сабын өндірілді. Көркемдік, перформативтік және өнеркәсіптік нысан болатын әлемдегі ең үлкен сабын, сонымен қатар «Эдуард Леклерк» тобы және «LOcation VEhicule France transport» компаниясымен серіктестікте Франциядағы супермаркеттердің тұрақтарында, содан кейін Бельгия, Германия және Испанияда сатылатын коммерциялық өнім де болды. «1 1 = 2» кітабында айтылғандай, сауда Фабрис Хайбер үшін маңызды, әсіресе оны тек экономикалық элемент ретінде емес, айырбас құралы ретінде қарастыру қажет. Жеке компаниялармен серіктестік орнату және жобаларының, өндірісінің және таратылуының тәуелсіздігін сақтау үшін Фабрис Хайбер 1994 жылы «SARL UR: Unlimited Responsibility» компаниясын құрды. Фабрис Хайбер бұл компанияны пайдаланады, сонымен қатар «SARL UR» басқа да авторларға ашық. Компаниялармен серіктестікте жүзеге асырылған басқа да жобалардың ішінде Фабрис Хайбер 2021 жылы «Conquérant Spirits» компаниясымен «Frisson d'Hyber» джинін дамытуға көмектесті. 2022 жылдың наурыз айында ол сәнді былғары бұйымдарының дизайнері Камиль Фурнемен бірлесіп, өзінің «Hyber» жасыл түсін пайдалана отырып, өнімдердің шектеулі және нөмірленген топтамасын жасады.
Artist and entrepreneur, Fabrice Hyber established partnerships with companies from the start of his career. When he created the Square Meter of lipstick in 1981, he developed a project with the cosmetics manufacturer Liliane France. Since then, he has increased collaborations with private companies. Emblematic of this work, the largest soap in the world was created in 1991. With the Compagnie des Détergents et du Savon de Marseille, it produced a 22 tons molded soap approved by Guinness Records. An artistic, performative and industrial object, the Biggest soap in the world is also a commercial act insofar as, in partnership with the Édouard Leclerc group and LOcation VEhicule France transport, it travels in supermarket car parks throughout France and then in Belgium, Germany and Spain. Mentioned in the book 1 1 = 2, trade is important for Fabrice Hyber, especially in that it is to be considered as a means of exchange and not just as a strictly economic element. Wishing to forge partnerships with private companies and to maintain a form of independence in his projects, their production and their distribution, Fabrice Hyber founded the SARL UR: Unlimited Responsibility in 1994. Used by Fabrice Hyber, the SARL UR is also open to other creators. Among other projects in partnership with companies, Fabrice Hyber is helping to develop the Frisson d'Hyber gin in 2021 with the company Conquérant Spirits. In March 2022, he collaborated with luxury leather goods designer Camille Fournet and created a limited and numbered edition capsule of products using his Hyber green.
POF-тар
1991 жылы дүниеге келген POF (Іске қосылған нысандар прототиптері) күнделікті өмірден шабыт алады. Гибридтік, абсурдты, бұзушыл және күнделікті заттарға өте жақын POF шындықтан басталып, логикалық қабылдауды күмәндететін нүктеге қарай сығады. POF-тар – әдеттегіден иеленуге және мағынасын өзгертуге шақыру ретінде жасалған, оларды бастапқыда UR сатты, ал Фабрис Хайбердің нұсқауымен кез келген адам жасауы мүмкін. Көрермен өзінің күнделікті өмірін сұраққа салу арқылы немесе жаңа нәрселер ойлап табу арқылы туындының бір бөлігіне айналады. "Шексіз баспалдақ", "Сарқылу" немесе "Төртбұрышты шар" – 1991 жылдан бері жасалған 160 POF-тың ең танымалдары. 2018 жылы Нант өнер мектебінің жаңа ғимараты үшін арналған өнердің бір пайызы аясында Maison des POF құрылды. Эксперименттер орталығы болған POF үйі – адамдарды манипуляция жасауға, тәжірибе жасауға және өзін-өзі сынауға шақыратын, үздіксіз дамып жатқан мекеме.
Born in 1991, POFs (Prototypes of in operation objects) are inspired by everyday life. Hybrid, absurd, subversive and yet very close to everyday objects, POFs start from reality and slide it towards the point where logical perception is undermined. Conceived as invitations to the appropriation and diversion of the ordinary, the POFs are initially marketed by UR and can be made by each person according to an indication given by Fabrice Hyber. By questioning his daily life or by fabricating, the viewer becomes a stakeholder in the work. The Endless Staircase, the Swing or the Square Balloon are among the most emblematic of the 160 POFs created since 1991. In 2018, the Maison des POF was created as part of the percent for art for the new building of the Nantes Art School. A place of experimentation, the Maison des POF is an evolving firm that invites the public to manipulate, try and question themselves.
Inconnu.net сайты
2000 жылдың қыркүйек айынан қараша айына дейін Фабрис Хайберт «Жеті ұлттық ескерткішті жеті суретшіге» деген ұлттық көрме аясында Жеңіс аркасы мен оның төңірегін өз өнерімен көркейтіп, жаңаша бейнелейді. Ескерткіштің айналасында жасыл орта жасауды көздеген Фабрис Хайбер осы жердің тасты сипатына қарсы жүз қайың ағашынан тұратын белдеу орнатады. Арк де Триумфқа өзгермелі жасыл жарықтар шағылыстырылып, тарихи бөлмеде «inconnu.net» веб-сайты көрсетіледі. Бірінші дүниежүзілік соғыстың ескерткіш қабірінен туған сұрақтарды дамыта отырып, Фабрис Хайбер Париж ескерткішін сыртқы құрылғысымен де, интернет порталы арқылы да белгісіздікке ашық есікке айналдырады, сондай-ақ суретшілер, жазушылар, ғалымдар және т.б. тарапынан түскен жауаптар мен сұрақтарды жинақтайтын онлайн платформа ұсынады.
From September to November 2000, Fabrice Hybert invests the Arc de Triomphe and its surroundings as part of a national demonstration confident seven national monuments to seven artists. Wishing to create a green setting around the monument, Fabrice Hyber deploys a belt of a hundred birch trees in opposition to the mineral character of the place. Changing green lighting is projected onto the Arc de Triomphe while an historical room is dedicated to viewing the inconnu. net website. Developing the question born from the commemorative tomb of the First World War, Fabrice Hyber transforms the Parisian monument into an open door to the unknown, both through the external device and through the internet portal which invites visitors to ask questions including answers other questions arising from contributions from artists, writers, scientists, etc.
Артер, суреттер бақшасы
2001 жылы СПИД-тің пайда болуының 20 жылдығын белгілеу үшін Sidaction қауымдастығы ескерткіш құруға арналған жобаларға конкурс жариялады. Фабрис Хайбердің жобасы, еске алудың эстетикалық қағидаларынан алшақтап, вируспен байланысты әлеуметтік, эмоционалдық және медициналық жақтарын көрсетеді. 1001 м² аумақты қамтитын бұл ансамбль суретшінің жасаған және Мексиканың Монтеррей қаласында өндірілген керамикалық бұйымдардан тұрады. 2002-2006 жылдар аралығында жасалған және Parc de la Villette паркіне орнатылған бұл туынды, тамыр тәрізді құрылымымен, үлкен сюжеттік кестеге ұқсайды.
In 2001, to mark the 20th anniversary of the appearance of AIDS, the Sidaction association launched a call for projects for the creation of a commemorative monument. Detached from the aesthetic of commemoration, Fabrice Hyber's project reflects the social, emotional or medical aspects linked to the virus. Spanning 1001 m2, the ensemble is made up of ceramics designed by the artist and produced in Monterrey, Mexico. Produced from 2002 to 2006, the work installed in the Parc de la Villette resembles, by its rhizomatic aspect, a vast storyboard.
"Кри" және "Кри"
Бұл айқай – құлдықты жоюдың нышаны, сонымен қатар қазіргі заманғы құлдыққа қарсы ескерту. Ол – қорқыныш, көз жасы, бірақ қуаныш та бар. Бұл айқай – мәтіндермен жойылған құлдықтың метафорасы. Айқай – кеңістіктегі сурет; Сенат алдындағы бақ үшін жазу қажет еді! Құлдықты жою – ашық тізбекті сақина, ал жабық сақина – бәрінің қайта басталу мүмкіндігін білдіреді, негізі – тамырға оралу, бірақ бұл сонымен қатар кедергі келтіретін Жер де бар.
“The cry is mark of the slavery abolition but also a warning against modern slavery. The cry is fear, tears but also joy. The cry is a metaphor for this enslavement which has been abolished by the texts. The cry is a drawing in space; for the garden in front of the Senate, a writing was needed! The abolition of slavery is the open chain ring, the closed ring is that everything can start again, and the base is the return to the roots, but it is also the Earth which is an hindering "
2006 жылы президент Ширак жариялағандай, құлдықты жоюға арналған қоғамдық жұмыс комиссиясы Фабрис Хайберге тапсырылды. 2007 жылы ашылған 3,7 метрлік полихромды қола мүсін француз институттарын көрсететін алтын клиндермен тік ұсталған үш тізбекті бейнелейді, сондай-ақ жағдайдың нәзіктігін көрсетеді. Мүсіннің қараңғы бетінде "Басқа жерде", "Қырылған", "Жойылған", "Шығарылған", "Өлім", "Адамдықтан безген", "Құл" деген сөздер жазылған. Екінші жағында тірі организмге жалғанған қан айналым жүйесі бейнеленген.
Announced in 2006 by President Chirac, the commission for a public work dedicated to the abolition of slavery was entrusted to Fabrice Hyber. Inaugurated in 2007, the 3.7m high polychrome bronze sculpture represents three chain rings held vertically by golden wedges representing French institutions and the fragility of a situation that can tip over. Dark, one of the faces of the sculpture presents the words "Elsewhere", "Decimated", "Exterminated", "Deported", "Death", "Inhuman", "Slave". The other side reveals a blood system attached to the living.
CHyber(t) Митингтер
Музейлер мен арнайы орталықтардан тыс жерде өнерді көрсетуге құштар Фабрис Хайберт 2001 жылы Токиода өзінің алғашқы Hyber(t) раллиін жасады, сол жылы ол Watari Hum-да да көрме өткізді. Кейіннен Вассивьерде, Парижде, Реюньон аралында, Тулонда және басқа да жерлерде дамытылған бұл жоба, көрермендерді күнделікті өмірде жасырылған POF-тарды табуға арналған үлкен қазына іздеуге қатысуға шақырады. Өз өнер көрсететін аймағына бейімделген C’Hyber(t) раллилерінің мақсаты – ландшафттарды немесе адам жасаған құрылыстарды ашу. Өнер туындысын оның дәстүрлі орнынан тыс іздеу, орын мен ондағы адамдар арасында байланыс құралы болып табылады.
Eager to see art out of museums and centers dedicated, Fabrice Hybert It develops its first Hyber(t) Rally in Tokyo in 2001 the same year he also exhibited at Watari Hum. Developed since in Vassivière, Paris, Reunion island, Toulon, etc., the device invites spectators to take part in a vast treasure hunt intended to find POFs hidden in everyday spaces. Adapted to their territory of performance, the C’Hyber(t) Rallies also have the objective of revealing landscapes or human constructions. The search for a work of art outside its traditional location serves as a medium between the place and the people within.
Басқалар
Буррио, Николас. 2002 жыл. Қарым-қатынас эстетикасы, өнер туралы құжаттар. Дижон: "Реалдық баспасы".
Bourriaud, Nicolas. 2002. Relational aesthetics, Documents sur l'art. Dijon: Les presses du réel.