Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Парк-о-Серф (paʁk. o. sɛʁ; "айылдар паркі"), Францияда, әдетте, Франция революциясына дейін француз аристократиясы үшін аң аулау алаңдарын ұсыныс еткен ашық кеңістіктерге берілген атау. Бұл атау тарихта Версаль сарайының аумағындағы бір аймақ және Луи XV-нің иелігінде болған үй үшін ең көп танымал, онда оның құпия сүйіктілері орналасқан, олар патшаға бару үшін сол жерден сарайға жеткізілген. Үй шағын және қарапайым болған. Аңыз бойынша, бұл мәмілені корольдің ресми сүйіктісі мадам де Помпадур қадағалаған, ол оған жақын болған, бірақ енді физикалық қарым-қатынаста болмаған. Нэнси Митфорд өзінің "Мадам де Помпадур" (1968 жылғы қайта қаралып жаңартылған басылымы) еңбегінде "[оның] бұл іске ешқандай қатысы болмаған" деп мәлімдейді. Шындығында, сүйіктілер корольдің жеке күзетшісі Доминик Гийом Лебельдің іздеуімен таңдалған. 1752 және 1768 жылдар аралығында үйде көптеген әйелдер мен қыздар тұрған, көбінесе бір уақытта бірнешеу, олардың көпшілігі белгісіз. Парк-о-Серфтің танымал сүйіктілерінің қатарында Мари Луиза О’Мерфи (1752–1755) және оның қарындасы Брижит О’Мерфи (1755–1757); Жанна Маргарита де Нике "Мэм Верон де Серан" (1754); Мари Луиза де Марни, мадам де Джамбоне (1758); Маргарита Катерина Хайно (1759–1762); Люси Мадлен д’Эстен (1760–1763); Луиза Жанна де Тиерселин де Ла Коллетери (1762–1765); Мари Тереза Буасселе (1768); Жанна Маргарита Сальветат "Мадам Марс" (1768) және, соңында мадам дю Барри (1768) болды. Үй 1771 жылы сатылды.
A Parc aux Cerfs (paʁk. o. sɛʁ; "park of stags"), in France, was generally the name given to the clearings that provided hunting fields for the French aristocracy prior to the French Revolution. The name is most notoriously known in history for an area in the grounds of the Palace of Versailles and a house there owned by Louis XV, where his secret mistresses were accommodated, being taken from there to the palace to visit the king. The house was small and discreet. According to the myth, the arrangement was supervised by the king's official mistress, Madame de Pompadour, who remained close to him, but no longer had a physical relationship with him. Nancy Mitford states in her Madame de Pompadour (1968 revised edition) that "[she] had nothing whatever to do with it". The lovers were in fact recruited by the king's chamber servant, Dominique Guillaume Lebel. Between 1752 and 1768, many women and girls lived in the house, often more than one at a time, many of whom are unidentified. Among the famous lovers of the Parc aux Cerfs were Marie Louise O'Murphy (in 1752–1755) with her sister Brigitte O'Murphy (1755–1757); Jeanne Marguerite de Niquet "Mme Véron de Séranne" (1754); Marie Louise de Marny, Madame de Giambone (1758); Marguerite Catherine Haynault (1759–1762); Lucie Madeleine d'Estaing (1760–1763); Louise Jeanne de Tiercelin de La Colleterie (1762–1765); Marie Thérèse Boisselet (1768); Jeanne Marguerite Salvetat "Madame Mars" (1768) and, finally Madame du Barry (1768). The house was sold in 1771.