Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майлз Дж. Стэнфорд (4 қаңтар 1914 – 21 қыркүйек 1999) – руханият туралы классикалық жинағы "Жасыл хаттар" (1964 жылы жарық көрген) арқылы танымал христиан авторы.
Miles J. Stanford (January 4, 1914 – September 21, 1999) was a Christian author best known for his classic collection on spirituality, The Green Letters, published in 1964.
Өмірбаян
1914 жылы Иллинойс штатының Уитон қаласында туған, діни білімі аз болған, оның ерте өмірі бейсбол, гольф және шектен тыс ішімдікке құмарлықпен өтті. 1940 жылдың 19 қыркүйегінде Стэнфорд [иман келтіріп], содан кейін күн сайын 8-10 сағат бойы Киелі кітапты зерттей бастады. 1942 жылы АҚШ Армиясының инженерлік бөліміне қосылып, Англияда бір жыл, Германияда екі жылға жуық картограф болып қызмет етті. Осы кезеңде ол басқа христиандармен үнемі хат алмасып тұрды, сол себепті 1945 жылдың соңында әскерден босатылғанда шамамен 200 адамға хат жазып тұрды. 1946 жылдан 1955 жылға дейін оның зерттеулері мен хат алмасуы кеңейе берді. 1951 жылы ол Бруклинде (Нью-Йорк) Корнелия де Вильерс Швабпен танысып, үйленді. Корнелия да жеке өсуге және басқа христиандардың рухани дамуына көмектесуге ұмтылды. Кейін Майлз бен Корнелия Иллинойс штатының Уорренвилл қаласына көшіп, жергілікті Pleasant Hill Community Church шіркеуінде жауапкершілікті міндеттерді иеленді. Келесі жеті жылда хат алмасу қарқынды түрде өсті. 1960 жылы "Жасыл хаттар" сериясы басталды, үш жыл бойы 1500 адамға әр екі ай сайын хаттар жіберілді. 1962 жылы миссия Колорадо штатының Колорадо-Спрингс қаласына көшірілді, және содан кейін шамамен 40 жыл бойы Стэнфорд басқа кітаптар жариялады және (Корнелиямен бірге) қарқынды хат алмасу миссиясын жалғастырды. 1996 жылы ол өзінің веб-сайтын құрып, көптеген жариялымдарын тегін онлайн режимінде қолжетімді етті. 85 жасқа келгенде және 50 жылға жуық миссионерлік қызметтен кейін Стэнфорд 1999 жылдың 21 қыркүйегінде дүние салды.
Born in 1914 in Wheaton, Illinois, and with little or no Sunday school background, his early life centered around baseball, golf, and alcohol to excess. On September 19, 1940, Stanford became a [believer] and after that began studying the Bible eight to ten hours daily. He joined the US Army Engineers in 1942 and served overseas as a cartographer for a year in England and nearly two years in Germany. During this time he developed an ongoing correspondence with other Christians so that in late 1945, when he was discharged from the Army, he was writing to nearly 200 people. From 1946 to 1955, his study and correspondence continued to expand. In 1951, he met and married Cornelia de Villiers Schwab in Brooklyn, New York. Cornelia shared a similar desire for personal growth and to help other Christians develop spiritually. Subsequently, Miles and Cornelia moved to Warrenville, Illinois and assumed heavy responsibilities in a local Bible church, Pleasant Hill Community Church. The correspondence rapidly expanded during the next seven years. In 1960, The Green Letters series began, with letters going out to 1,500 correspondents every other month for three years. In 1962, the ministry was relocated to Colorado Springs, Colorado, and for nearly four decades Stanford published other books and (with Cornelia) maintained the robust and growing correspondence ministry. He established his website in 1996, making many of his publications available for free online. At the age of 85 and after nearly 50 years of ascension ministry, Stanford died on September 21, 1999.
Теология
Теологиялық тұрғысынан Стэнфорд өзін Пауылдық және Диспенсационалист деп атады. Ол Уильям Ньюэлл, Льюис Сперри Чейфер және әсіресе Джон Нельсон Дарбидің бастапқы Плимут бауырластарының жазбаша қызметтеріне сүйенді. Стэнфордтың тарихи және теологиялық маңызы – оның «Бірінші Адам» (Адам) және «Соңғы Адам» (Иса) контекстінде сенушінің позициялық және шартты аспектілерін мұқият және толық түсіндіруінде болды. Ол мәсіхшінің «Христоспен бірге өлімі, жерленуі, қайта тірілуі және көтерілуі» туралы Пауылдық ілімді ғана емес, сонымен қатар олардың «өлімнен өмірге» қатысты тәжірибелік «Христоспен бірге жүруін» де жан-жақты құжаттады. Киелі Рухтың қызмет етуінің себебі, яғни мәсіхшінің «үздіксіз рухани өсуінің» мақсаты – «Көкте Ата Құдаймен және Ұл Құдаймен тығыз қарым-қатынас». Стэнфорд сенушілерге жиі айтар еді: «Жоғарыда тұрыңыз – жердегі өміріңіз үшін». Стэнфордтың Пауыл хаттарының ілімдік мазмұнына баса назар аударғанына байланысты, кейбір евангелистер оны дұрыс емес түрде гипердиспенсационализммен теңестірді. Бұл мәселені шешу үшін Стэнфорд 1980 және 1990 жылдары «Пауылдық Диспенсационализмнің» ерекше қағидаларын түсіндіретін көптеген мақалалар жариялады. 1993 жылы шыққан оның «Ақпараттар» атты кітабында он төрт мақала жинақталған. Стэнфорд әдетте хаттарын «Оның ішінде демаламын» деген әдеттегі сәлеммен қоятын.
Theologically, Stanford called himself Pauline and Dispensationalist. He drew upon the written ministries of William Newell, Lewis Sperry Chafer, and a number of the original Plymouth Brethren, in particular John Nelson Darby. The historical and theological significance of Stanford was his careful and exhaustive exposition of the believer's positional and conditional aspects in the "First Adam" (Adam) and the "Last Adam" (Jesus). Not only did he set forth these Pauline doctrines of the Christian's "death, burial, resurrection, and ascension with Christ", he comprehensively documented their "life out of death" application in the Christian's experiential "walk with Christ." The motive for the work of the Holy Spirit, the object of the Christian's "progressive spiritual growth", is "intimate fellowship with God the Father and God the Son, above in the heavenlies". As Stanford was apt to exhort believers, "Abide Above – for your life below." Because of Stanford's focus upon the doctrinal content of the Pauline Epistles, some evangelicals have erroneously identified him with hyper dispensationalism. To address this, Stanford published numerous papers during the 1980s and 1990s clarifying the distinctive tenets of "Pauline Dispensationalism." A collection of fourteen papers were collected into his 1993 book of the same name. Stanford typically signed his letters with his hallmark salutation, "Resting in Him."
Таңдалған жарияланымдар
"Жасыл хаттар", 1964 жыл. "Қызыл хаттар", 1965 жыл. "Нақты есептесу", 1966 жыл. "Позиция принципі", 1967 жыл. "Жоғарыда қалыңыз", 1970 жыл. "Өсудің бастауы", 1971 жыл. "Шекара сызығы", 1972 жыл. "Рухани бөлісу қызметі", 1973 жыл. "Аштық жүректер ғана", 1973–1987 жылдар. "Толық жасыл хаттар", 1975 жыл. "Жаңа туу туралы түсіндірме", 1977 жыл. "Паулиндік диспенсационализм", 1993 жыл. "Позициялық құжаттар – Рухани антология", 1994 жыл. Сонымен қатар Стэнфорд жүздеген poleмикалық мақалалар мен позициялық құжаттар жазып, таратып жүрді.
The Green Letters, 1964. The Red Letters, 1965. The Reckoning That Counts, 1966. The Principle of Position, 1967. Abide Above, 1970. The Ground of Growth, 1971. The Line Drawn, 1972. Spiritual Sharing Service, 1973. None But the Hungry Heart, 1973–1987. The Complete Green Letters, 1975. The New Birth Explained, 1977. Pauline Dispensationalism, 1993. Position Papers – A Spiritual Anthology, 1994. In addition, Stanford wrote and distributed hundreds of polemics and position papers.