Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдинбург қаласындағы Санкт-Маргарет шіркеуі – Шотландияның Эдинбург қаласындағы сақталған ең көне ғимарат. Романдық сәулет үлгісі, ол А санатындағы ескерткіш болып табылады. Ол 12 ғасырда салынған, бірақ Реформациядан кейін пайдаланылмай қалды. 19 ғасырда шіркеу қайта жаңартылып, қазір Санкт-Маргарет шіркеуі гильдиясы күтімінде.
St Margaret's Chapel, in Edinburgh Castle, is the oldest surviving building in Edinburgh, Scotland. An example of Romanesque architecture, it is a category A listed building. It was constructed in the 12th century, but fell into disuse after the Reformation. In the 19th century the chapel was restored and today is cared for by the St Margaret's Chapel Guild.
Тарих
Шотландияның қасиетті Маргарет (шамамен 1045 – 16 қараша 1093) – Уэссекс әулетінен шыққан ағылшын ханшайымы, Эдгар Этелингтің қарындасы. 1066 жылы нормандардың Англияны жаулап алуынан кейін Маргарет отбасымен бірге Шотландияға қашып келді. Шамамен 1070 жылы Маргарет Шотландияның Малкольм III-іне үйленді. Ол өте діншіл әйел болды және көптеген қайырымдылық істер жасады, соның ішінде Дунфермлин аббаттығына саяхаттайтын қажылар үшін Форт фиордысы арқылы паром қызметін ұйымдастырды. Даремдік Турготқа жатқызылатын «Қасиетті Маргарет өмірі» еңбегінде айтылғандай, ол 1093 жылы Эдинбург қаласында күйеуінің шайқаста қаза болғаны туралы хабарды алғаннан кейін бірнеше күн өткен соң қайтыс болды. 1250 жылы Папа Иннокентий IV оны қасиетті деп жариялады.
Saint Margaret of Scotland (c. 1045 – 16 November 1093) was an English princess of the House of Wessex, the sister of Edgar Ætheling. Margaret and her family fled to Scotland following the Norman conquest of England of 1066. Around 1070 Margaret married Malcolm III of Scotland. She was a pious woman, and among many charitable works she established a ferry across the Firth of Forth for pilgrims travelling to Dunfermline Abbey. According to the Life of Saint Margaret, attributed to Turgot of Durham, she died at Edinburgh Castle in 1093, just days after receiving the news of her husband's death in battle. In 1250 she was canonised by Pope Innocent IV.
Шатырдың негізі
Бастапқыда осы кішкентай капеллада киелі Маргареттің өзі құлшылық еткен деп есептелген, бірақ архитектура стилі оның 1124–1153 жылдары билік құрған төртінші ұлы Давид I тұсында салынғанын көрсетеді. Капелла солтүстікке қарай орналасқан үлкен ғимараттың бір бөлігі болған, онда қамалдың патшалық жатақханалары орналасқан. 1314 жылдың 14 наурызынан 15 наурызына қараған түні қамал Роберт Брюс тарапынан басып алынды. Ол қамалдың барлық ғимараттарын, кішкентай капелланы қоспағанда, қиратты. 1329 жылы өлім төсегінде Брюс Маргарет патшайымның тарихы туралы айтып, капелланы жөндеу жөнінде бұйрық берді, осы мақсатқа шамамен қырық фунт стерлинг бөлінді. Содан кейін көп жылдар бойы ғимарат "Қамал ішіндегі патшалық капелласы" деп белгілі болды. Капеллада өткізілген қызметтердің жазбалары жиі кездеседі, бірақ қамал ішінде тағы бір үлкен капелла да пайдаланылған.
It was originally thought that St Margaret herself worshipped in this small chapel, but the style of the architecture indicates that it was built during the reign of David I, her fourth son, who ruled from 1124–1153. The chapel formed part of a larger building, located to the north, which contained the castle's royal lodgings. On the night of 14 March 1314 the castle was captured by Robert the Bruce. He destroyed all the buildings in the castle, except for the little chapel. On his death bed in 1329, Bruce spoke of the story of Queen Margaret and issued orders for the chapel's repair, with some forty pounds Scots being put aside for that purpose. For many years afterwards the building was known as the "Royal Chapel in the Castle". There is a fairly frequent record of services held in the chapel, though another and larger chapel was also in use within the castle.
Пайдаланудан шығару және қалпына келтіру
Протестанттық реформация кезінде шапел пайдаланылмай қалды және 16 ғасырдан бастап оқ-дәрі сақтау орны ретінде қолданылды. 1845 жылға қарай шапел 18 ғасырлық гарнизондық шапелдің батыс жағындағы қоймаға айналды, сол кезде тарихшы сэр Дэниел Уилсон шапелдің маңыздылығын байқап, ғимарат туралы хабарлады. Гарнизондық шапел бұзылып, 1851–1852 жылдары королева Викторияның қолдауымен Сент-Маргарет шапелі қайта жаңартылды. Осы кезде шапелдің негізгі бөлігінің үстіне ертедегі сәулеттік стильге сай цилиндрлі күмбез салынды. Шапелде крещение және үйлену тойлары өткізіледі.
The chapel fell into disuse at the Protestant Reformation, and was used as a gunpowder store from the 16th century. By 1845 the chapel formed a store room at the western end of the 18th century garrison chapel, when the antiquarian Sir Daniel Wilson realised the significance of the chapel and publicised the building. The garrison chapel was demolished and St Margaret's Chapel restored in 1851–1852 with the support of Queen Victoria. The barrel vault over the nave was added at this time, in keeping with the architectural style of the earlier fabric. Baptisms and weddings are held at the chapel.
Сәулет
Шағын, қалыптасқан емес тас ғимараттың шотланд және ирланд кельт шіркеулерімен қандай да бір ұқсастығы бар. Ішкі ені 3 метрлік тікбұрышты құрылыстың кіреберіс есігі nave-тің артқы жағында орналасқан, ол 4,87 м (16 фут) ұзын. Содан кейін, әр жағында бағаналармен сүйенген және шевронмен әшекейленген 1,52 м (5 фут) енді, типтік романдық дөңгелек шатыр аркасы 3 метрлік апсидалы бар киелі орынға апарады, апсиданың радиусы 1,52 м. Солтүстік қабырға жаңартылған, ал қалған үш сыртқы қабырғаның қалыңдығы 61 см (2 фут), сондай-ақ шатыр аркасының қабырғасы да осы қалыңдыққа ие. Бес кішкентай дөңгелек терезелер мен кіреберіс есігінің үстіндегі дөңгелек арка роман стилін көрсетеді. 1922 жылы Дуглас Страхан жасаған бес түрлі түсті шыны терезелер Сент-Маргарет, Сент-Эндрю, Сент-Колумба, Сент-Ниниан және Уильям Уоллес суреттерін бейнелейді.
The small irregular stone building has some similarity to earlier Scottish and Irish Celtic chapels. The rectangular structure with an internal width of 3 metres (10 ft) has an entrance door at one side near the back of the nave which is 4.87 m (16 ft) long, then a typically Romanesque round chancel arch 1.52 m (5 feet) wide with chevron mouldings decorating the arch above columns on each side leads into an apsed sanctuary 3 m long, with the apse having a radius of 1.52 m. The north wall has been renewed, and the three surviving outer walls are 61 cm (2 ft) thick, as is the chancel wall. Five small round headed windows and the round arch above the entrance door confirm the Romanesque style. The five stained glass windows were made by Douglas Strachan in 1922, and illustrate St Margaret, St Andrew, St Columba, St Ninian and William Wallace.