Америкалық кеңесші Эрвин Энгст (1918-2003) Қытай Халық Республикасына ауыл шаруашылығында көмектесіп, социалистік экономика құрылысына қатысты. Биогрфиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кеңесші Эрвин (Сид) Энгст (1918–2003) Қытай Халық Республикасына кеңес берген американдық сарапшы болған.
American advisor
Erwin (Sid) Engst (1918–2003; ) was an American advisor to the People's Republic of China.
Білім
Энгст 1939-1941 жылдары Корнелл университетінде ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы саласын оқыды.
Engst attended Cornell University from 1939 to 1941 majoring in agropastoral studies.
Мансап
Ол 1946 жылы Қытайға ауыл шаруашылығының дамуына көмектесу үшін, кейіннен сол елдің социалистік экономикасын құруға қатысу үшін көшіп барды. 1949 жылы Янъан қаласында Джоан Хинтонға үйленді. Олар Сиань маңындағы фермада жұмыс істеді және 1966 жылы Мәдени революция басталғанда Пекинге аудармашы және редактор болып жұмыс істеуге көшті. 1966 жылдың 29 тамызында Хинтон, Энгст және Қытайда тұратын тағы екі америкалық мынадай мәтінмен үлкен плакатқа қол қойды: «Шетелдіктерге осындай қарым-қатынас көрсету үшін қандай жандар мен ақымақтар иелік етеді? Қытайда жұмыс істейтін шетелдіктер, олардың әлеуметтік тегі қандай болмасын, революцияға деген көзқарасы қандай болмасын, барлығы "бес жоқ және екі бар" құқығына ие: бес жоқ – бірінші, еңбек ету жоқ, екінші, сананы өзгерту жоқ, үшінші, жұмысшылар мен шаруалармен байланыс мүмкіндігі жоқ, төртінші, таптық күреске қатысу жоқ, бесінші, өндірістік күреске қатысу жоқ; екі бар – бірінші, ерекше жоғары тұрмыс деңгейі, екінші, түрлі мамандықтар. Бұл қандай ұғым? Бұл – Хрущевизм, бұл – ревизионистік ойлау, бұл – таптық қанау! [ ] Біз талап етеміз: [ ] жетінші, қытай қызметкерлерімен бірдей тұрмыс деңгейі мен мәртебе; сегізінші, енді ешқандай мамандыққа қатыспау. Ұлы пролетариаттық Мәдени революция жасасын!» Плакат туралы хабар Мао Цзэдунға жетті, ол оның мазмұнын мақұлдады және 1966 жылдың 8 қыркүйегінде Линь Бяо мен басқа да басшыларға жолдаған хатында американдықтарға тең қарау қажет екенін айтты. 1972 жылы Хинтон мен Энгст Пекиннің «Қызыл Жұлдыз» коммунасында қайтадан ауыл шаруашылығында жұмыс істей бастады. 1996 жылы CNN тілшісі Андреа Коппельмен сұхбаттасқанда, Қытайда 50 жылға жуық болғаннан кейін Хинтон «Біз Қытайда осылай ұзақ тұрамыз деп ойламағанбыз, бірақ кетіп қалуға мүмкіндік болмады» деді. Хинтон мен Энгст 1970-ші жылдардың соңында Дэн Сяопиннің экономикалық реформалары басталғаннан бері Қытайда болған өзгерістерді сипаттайды. Олар Қытайдың көп бөлігі капитализмді қабылдағанда «өз социалистік армандарының күйрегенін көрді» деді. Коппель атап көрсетті: «Бұрын өз елдерінде радикалды солшылдар деп есептелген Хинтон мен Энгст қазір Қытайдың көпшілігі үшін тым радикалды».
He moved to China in 1946 to assist in developments in agriculture and later to participate in the construction of that country's socialist economy. He married Joan Hinton in 1949 in Yan'an. They worked at a farm near Xi'an and moved to Beijing to work as translators and editors at the beginning of the Cultural Revolution in 1966. On August 29, 1966, Hinton, Engst and two other Americans living in China signed a big character poster with the following text: "Which monsters and freaks are pulling the strings so foreigners get this kind of treatment? Foreigners working in China, no matter what class background they have, no matter what their attitude is toward the revolution, they all get the 'five nots and two haves': the five nots first: no physical labour, second: no thought reform, third: no chances of contacts with workers and peasants, fourth: no participation in class struggle, fifth: no participation in production struggle; the two haves first: they have an exceptionally high living standard, second: they have all kinds of specialisation. What kind of concept is that? This is Khrushchevism, this is revisionist thinking, this is class exploitation! [ ] We demand: [ ] Seventh: the same living standard and the same level of Chinese staff; eighth: no specialisation any more. Long live the Great Proletarian Cultural Revolution!" News of the poster made its way to Mao Zedong, who approved of its contents, remarking in a September 8, 1966 letter to Lin Biao and other leaders that the Americans should indeed be treated equally. In 1972, Hinton and Engst started working in agriculture again at the Beijing Red Star Commune. In a 1996 interview with Andrea Koppel of CNN, after nearly 50 years in China, Hinton stated "[we] never intended to stay in China so long, but were too caught up to leave." Hinton describes the changes she and Engst had witnessed in China since the beginning of the economic reforms of Deng Xiaoping in the late 1970s. They state they "have watched their socialist dream fall apart" as much of China embraced capitalism. Koppel noted that "Once considered radical leftists by their native countrymen, Hinton and Engst are now too radical for most of China's countrymen."
Жеке
1949 жылы Энгст Қытайдың Шэньси провинциясы, Яньань қаласында ядролық физик Джоан Хинтонға (1921 – 2010) үйленді. Энгст 2003 жылы қайтыс болғаннан кейін Хинтон 2010 жылғы 8 маусымда қайтыс болғанға дейін Пекин маңындағы шаруа қожалығында жалғыз өмір сүрді. Олардың үш баласы АҚШ-қа көшіп кетті, алайда Хинтон: «Егер Қытайда социализм сақталған болса, олар қалатын еді» деп мәлімдеді. Олардың үлкен ұлы Ян Хэпин (Фред Энгст) 2007 жылы Халықаралық бизнес және экономика университетінің профессоры болып Пекинге оралды.
In 1949, Engst married Joan Hinton (1921 – 2010), a nuclear physicist, in Yan'an, Shaanxi Province, China. Following Engst's death in 2003, Hinton lived alone on a farm near Beijing until her death on June 8, 2010. Their three children have moved to the United States, though Hinton notes "They probably would have stayed if China were still socialist." Their eldest son, Yang Heping (Fred Engst), moved back to Beijing in 2007 as a professor at the University of International Business and Economics.