Кіріспе
Британдық ұлттық ерекшелігі – британдықтардың ортақ және ерекше мәдениетінде, тілдерінде және дәстүрлерінде бейнеленген ұлттық сәйкестік сезімін білдіретін термин. Тарихшы Линда Колли 1707 жылғы Одақ актісінен кейін Ұлыбританияның этникалық топтары өздерін бір уақытта британдық, сондай-ақ шотланд, ағылшын және/немесе уэльс деп ойлайтын «қабаттасқан» жекелікке ие болғанын айтады. Осы қалыптасу кезеңінде британдық ерекшелік «протестантизммен тығыз байланысты болды». Оксфорд ағылшын тілінің онлайн сөздігі британдық болуды білдіретін «британдық» терминінің алғашқы пайда болуын 1857 жылғы маусымда жарық көрген «Путнамның ай сайынғы журналына» жатқызады. Ұлыбританияның тәуелсіздік партиясы британдық ерекшеліктің азаматтық ұлтшылдықпен байланысты екенін мәлімдесе, Расалық теңдік комиссиясы шотландтар, уэльстер, ирландтар және этникалық азшылықтар ағылшын этникалық үстемдігіне байланысты британдық ерекшеліктен өте алшақтағандай сезінуі мүмкін екенін хабарлады. Уэльс ұлтшыл саясаткері Гвинфор Эванс «британдық ерекшелігі – шотландтарға, уэльстерге және ирландтарға ағылшын мәдениетін тарату арқылы ағылшын тілінің саяси синонимі» деді. Тарихшылар Грэм Макфи және Прем Поддар британдық және ағылшын ерекшеліктерінің Британ империясы мен Ұлыбританияның сәйкестігіне байланысты жиі шатастырылатынын, екі сөздің арасындағы айырмашылықтың жиі кездесетінін айтады. Мектеп бітірушілерге талап етілетін адалдық серті туралы тарихшы Дэвид Старки «британдық ұлттың жоқ екендігіне» байланысты британдық ерекшелікті үйрету мүмкін емес екенін мәлімдеді.
British national identity is a term referring to the sense of national identity, as embodied in the shared and characteristic culture, languages and traditions, of the British people. and the historian Linda Colley asserts that it was after the Acts of Union 1707 that the ethnic groups of Great Britain began to assume a "layered" identity—to think of themselves as simultaneously British but also Scottish, English, and/or Welsh. In this formative period, Britishness was "closely bound up with Protestantism". The Oxford English Dictionary Online dates the first known use of the term Britishness to refer to the state of being British to a June 1857 issue of Putnam's Monthly Magazine. The UK Independence Party have asserted that Britishness is tied with inclusive civic nationalism, whereas the Commission for Racial Equality reported that Scots, Welsh, Irish and ethnic minorities may feel quite divorced from Britishness because of ethnic English dominance; Gwynfor Evans, a Welsh nationalist politician, said that "Britishness is a political synonym for Englishness which extends English culture over the Scots, Welsh, and the Irish." Historians Graham Macphee and Prem Poddar state that Britishness and Englishness are invariably conflated as they are both tied to the identity of the British Empire and UK; slippage between the two words is common. With regards to a proposed oath of allegiance for school leavers, historian David Starkey argued that it is impossible to teach Britishness because "a British nation doesn't exist".
Этностық және әлеуметтік үрдістер
Басқа елдерден көшіп келудің нәтижесінде Англия мен Ұлыбританияда тұратын барлық адамдар ақ нәсілді емес. 2011 жылғы Англиядағы халық санауы бойынша, тұрғындардың шамамен 85,4% ақ нәсілді (британдық, ирландтық, басқа еуропалық), 7,8% азиялық (көбінесе Оңтүстік Азиялық), 3,5% қара нәсілді, 2,3% аралас нәсілді, 0,4% араб және 0,6% өзге ұлттық топқа жатады. Лондон сияқты ірі қалаларда ақ емес тұрғындардың саны айтарлықтай жоғары. 2007 жылы жүргізілген сауалнама көрсеткендей, Ұлыбританияда тұратын көптеген ақ емес этникалық азшылық топтары өздерін британдық, ағылшын, шотланд немесе уэльстік деп сипаттады. Бұл көрсеткіш аралас нәсілді адамдардың 87%-ын, қара терілі карибтіктердің 85%-ын, пакистандықтардың 80%-ын және бангладештіктердің 78%-ын қамтыды. Ақ нәсілді емес адамдар өздерін британдықтар деп ақ нәсілділерге қарағанда жиірек сипаттады. Ақ британиялықтардың үштен бірі өздерін британдық деп санады, ал қалған үштен екі бөлігі ағылшын, уэльстік немесе шотландтық этностық топқа жататынын айтты. 2005 жылы Расалық теңдік комиссиясы (CRE) үшін жүргізілген зерттеуде Англияда этникалық азшылық өкілдерінің көпшілігі өздерін негізінен британдықтар деп санаса, ал ағылшын этникалық тобының өкілдері алдымен ағылшын, содан кейін британдықтар деп өзін таныстырды. Уэльс және Шотландияда ақ нәсілді де, этникалық азшылық өкілдері де алдымен уэльстік немесе шотландтық екенін, содан кейін британдық екенін айтты, бірақ олар екі ұғымның арасында қайшылықты көрмеді. CRE үшін жасалған басқа зерттеулерде ақ нәсілді қатысушылардың көпшілігі үлкен көлемдегі иммиграцияның, этникалық азшылықтардың әл-ауқатқа жасаған «әділ емес» талаптарының, моральдық плюрализмнің өсуінің және саяси дұрыстықтың британдықтарға қауіп төндіретінін сезінді. Бұл наразылықтың көп бөлігі жалпы азшылықтарға емес, мұсылмандарға бағытталған. Зерттеуге қатысқан мұсылман қатысушылар өздерін қудаланғандай сезініп, олардан мұсылмандық пен британдықтардың арасында таңдау жасау талап етілгенін айтты, ал олар бір уақытта екі ұлттыққа да жата алатынына сенді.
Уэльс
Шотландияға ұқсас, Ұлттық статистика кеңсесі жүргізген Жыл сайынғы халықты зерттеу (APS) нәтижелері Уэльсте тұратын адамдардың көпшілігі өзін уэльстік деп есептейтінін көрсетеді. Респонденттерден өздерінің ұлттық идентификациясын «уэльстік» немесе «уэльстік емес» (анықтамасы: «англикалық», «шотландтық», «ирландиялық», «британдық» немесе «басқа») деп қарастырады ма деп сұралды. 2017 жылдың маусым айында Уэльстегі респонденттердің 63,2% өздерінің ұлттық идентификациясын «уэльстік» деп анықтады. Бұл қорытынды 2002 жылы да айтылған, сондай-ақ ұқсас көрсеткіштер келтірілген. Дегенмен, 2007 жылғы Британдық қоғамдық көзқарастар зерттеуі шотландтардың бар болғаны 21% өзін «бірдей шотланд және британдық» деп санайтынын көрсетті, ал жартысынан азы британдықты қосымша идентификация ретінде таңдады. Есепте респонденттердің 73% өзін «тек» немесе «көптеп» шотландтық деп есептейтіні айтылды.