Біріккен Араб Әскері Командығы: Құрылуы мен мақсаты
United Arab Command
Біріккен Араб Әскері Командованиесі (1964) – Араб Лигасы мемлекеттерінің бірлескен әскери күші. Израиль қауіптеріне қарсы ұйымдастырылған, тарихы мен мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Біріккен Араб Командованиесі (БАК) (сондай-ақ Біртұтас Араб Командованиесі немесе Ортақ Араб Командованиесі) – 1964 жылғы 13-16 қаңтарда Мысырдың Каир қаласында өткен саммитте Араб Лигасының он үш мүше мемлекеті бірауыздан қабылдаған қаулымен құрылған біртұтас араб әскери командованиесі.
The United Arab Command (UAC) (also Unified Arab Command or Joint Arab Command) was a unified Arab military command established by unanimous resolution of the thirteen member states of the Arab League at the summit held in Cairo, Egypt, on 13–16 January 1964.
Алдыңғылар
UAC 1960 жылдан бастап 1964 жылы UAC-тің ресми құрылуына дейін бірігуге ұштаған пан-арабтық ұжымдық қауіпсіздік бастамалары тарихының нәтижесі болды. Араб Лигасының Тұрақты әскери комитеті (PMC), араб әскерлерінің бас штабтары өкілдерінен құралды, және 1960 жылдың 29 ақпанында Араб Лигасы Кеңесінен Израильдің суды аудару шараларынан туындауы мүмкін барлық жағдайларға толық жоспар жасауды сұрады. PMC-нің жауабында бірлескен әскери операцияға кең ауқымды дайындық қажеттігі және Штаб басшылары комитетінің (Әскери кеңесші комитет) шамамен 100 офицерден тұратын бірлескен аппарат құру үшін шақырылуы керек екендігі айтылды. Тағы бір пан-арабтық орган – Араб елдерінің сыртқы істер және қорғаныс министрлері мен бас штабтарынан тұратын Біріккен қорғаныс кеңесі, Каирде (1961 жылдың 10-18 маусымы) өткізіліп, Біріккен араб қолбасшылығын құруды ұсынды. UAR осы жаңа қолбасшылықтың командиріне шешуші өкілеттік беруді қолдады; 1950 жылғы Араб бірлескен қауіпсіздік шартының талаптарына сәйкес, мұндай командир "ең көп салдаты бар мүше мемлекеттен таңдалады", яғни Мысырдан.
The UAC was the culmination of a history of pan Arabist collective security initiatives, which began to coalesce from 1960 until the UAC's formal creation in 1964. The Permanent Military Committee (PMC) of the Arab League, composed of representatives from the headquarters of the Arab armies, had been asked on 29 February 1960 by the Council of the Arab League to prepare a comprehensive plan for all possible contingencies arising from Israeli water diversion initiatives. The PMC's response was that joint military action would require extensive preparation and that the Chief of Staffs Committee (the Military Advisory Committee) should be invoked to set up a joint apparatus of approximately 100 officers. Another pan Arabist body, the Joint Defence Council, consisting of Arab foreign and defence ministers and chiefs of staff, met in Cairo (10 – 18 June 1961) and proposed the establishment of a Joint Arab Command. The UAR encouraged the delegation of decisive power to the commanding officer of this new command; under the terms of the 1950 Arab Joint Security Pact, such a commanding officer "would be chosen from the member state with the largest troop presence", namely Egypt.
Өмірбаян
БҚК-ны Египет президенті Гамал Әбдел Насер (1918 – 1970) Израильмен әскери қақтығысқа Египеттің тартындығы туралы Сирияның үнемі айыптауларына жауап ретінде ұсынды, бірақ тікелей себебі Израильдің Тиберия көлінен суды басқа бағытқа бұру жоспары болды. БҚК құру Израильдің ұсынысына Араб Лигасының жауабының бір бөлігі еді, сонымен қатар Иордан өзенінің екі бастауы – Хасбани және Баниас өзендерін бұру жоспары да қарастырылды.
The UAC was proposed by Egyptian president Gamal Abdel Nasser (1918 – 1970) in the face of repeated Syrian accusations of Egyptian reluctance for military confrontation with Israel, although the more immediate catalyst was Israel's proposed diversion of water from Lake Tiberias. The creation of the UAC was part of the Arab League's response to Israel's proposal, together with a plan to divert two sources of the River Jordan: the Hasbani River and the Banias.
Жауап
Иорданияның патшасы Хусейн араб мемлекеттерінің бірлескен қорғаныс шараларында тәжірибелі болған және Біріккен Араб Командасы (БАҚ) құрылуына аса ынтақтамаған. Дегенмен, ол оны қолдады, кейіннен Палестина Азат ету Ұйымының (ПАҰ) әскери операцияларын басқаруды БАҚ-қа жүктеді, бұл Иорданияның ынтымақтастығының шарты болды, себебі ПАҰ Иорданияны Израильмен соғысқа тартуы мүмкін еді, ал ол оған дайын болмаған. 22 қаңтар 1965 жылдан 11 тамыз 1966 жылға дейінгі британдық сыртқы істер министрі Майкл Стюарт, Қорғаныс және Шетелдік саясат кабинетінің комитетіне жолдаған меморандумында, БАҚ құрылуы және оның "көрнекті түрде қорғаныс мақсатындағы Израильге қарсы әскери жоспарлауды" іске асыруы араб-израиль қақтығысының "біршама қауіпті кезеңін" құрайтынын жазды. Әрине, Ұлыбритания БАҚ-тың "салыстырмалы түрде құзыретті және тиімді органға" айналғанын мойындады, егер арабтардың суды бұру жоспарына шабуыл жасалса, Израилға қарсы жауап шараларын ұйымдастыруға қабілетті екенін атап өтті. Израильдің Ұлыбританиядағы елшісі Артур Лури, БАҚ құрылуы аймақтағы жағдайды шиеленістірді және Мысырға басқа араб мемлекеттерінің әскери күштеріне бақылау орнатуға мүмкіндік берді деп мәлімдеді.
Hussein, king of Jordan, had experience of joint defence arrangements among the Arab states, and was not particularly enthusiastic about the establishment of the UAC. Nonetheless, he gave it his support, and later charged the UAC with command of the military operations of the Palestine Liberation Organization (PLO) as a condition to Jordan's co operation, lest the PLO draw Jordan into a war with Israel for which it was ill prepared. Michael Stewart, British foreign minister (22 January 1965 – 11 August 1966), in a memorandum to the Defence and Oversea Policy cabinet committee, wrote that the formation of the UAC and its undertaking of "ostensibly defensive military planning against Israel" constituted a "somewhat more dangerous phase" of the Arab–Israeli conflict. Certainly, Britain conceded that the UAC had become a "relatively competent and effective body", capable of ordering a retaliatory action against Israel should the Arab water diversion plan come under attack. Arthur Lourie, Israeli ambassador to Britain, claimed that the establishment of the UAC had raised the tension in the region and had enabled Egypt to gain control over the military forces of its fellow Arab states.
Тапсырмалары
УАҚ-тың алғашқы міндеттерінің бірі – араб әскерлерінің күші мен ұйымдастырылуын бағалау болды. Екіншіден, стратегия, тактика, ұйымдастыру және қару-жарақтарды үйлестіру және біркелкілендіру қажет.
An early task of the UAC was the auditing of the Arab armies, in respect of strength and organisation, Secondly, there must be co ordination and standardisation of strategy, tactics, organisation and weaponry.
Алты күндік соғыс
Саму оқиғасынан кейін Иордания мен Мысыр 1967 жылғы 30 мамырда өзара қорғаныс шарты жасап, Біріккен Араб Республикасының әскери қолбасшылығын Египет әскери штабының бастығы Абдул Муним Риадқа беріп, оны қайта жандандыруға келісті. Дегенмен, 1967 жылғы Алты күндік соғыс басталғанда, Біріккен Араб Республикасының әскери қолбасшылығы енді белсенді орган деп есептелмеді.
Following the Samu Incident, Jordan and Egypt, in signing a mutual defence pact on 30 May 1967, agreed to revitalise the UAC, placing it under the command of Abdul Munim Riad, chief of staff of the Egyptian military. Nonetheless, when the 1967 Six Day War began, the UAC was no longer considered an active body.