Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Югослав ұлтшылдары ұйымы – 1921 жылдан 1929 жылға дейін Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінде белсенді болған саяси ұйым. ORJUNA югослав ұлтшылдығын қолдады, корпоративтік мемлекет құруды жақтады және коммунизмге, демократияға, сепаратизмге, серб және хорват ұлтшылдығына қарсы тұрды. Оның көршілес Италия Корольдігінің фашизмінен шабыт алғаны айтылады. 1921 жылы Сплит қаласында коммунистік көтерілістермен және хорват сепаратизмімен, содан кейін итальяндық және австриялық аннексиялық қозғалыстармен күресу мақсатында құрылды. Ұйымның номиналды басшысы – югослав саясаткері Светозар Прибичевичтің інісі Милан Прибичевич. 1929 жылы Александр I патшаның 6 қаңтардағы диктатурасын орнатуынан кейін ұйым таратылды.
The Organization of Yugoslav Nationalists , was a political organization active in Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes that existed from 1921 to 1929. ORJUNA supported Yugoslav nationalism, promoted the creation of a corporatist state, and opposed communism, democracy, separatism, Serbian and Croatian nationalism. It is believed to have been inspired by fascism of neighbouring Kingdom of Italy. It was created in Split, in 1921, in order to fight communist insurgencies and Croatian separatism, and later Italian and Austrian irredentism. The nominal leader was Milan Pribićević, brother of Yugoslav politician Svetozar Pribićević. The organization ceased to exist in 1929, after the 6 January Dictatorship was established by King Alexander I.
Тарих
ОРЮНА 1921 жылғы наурыз айында Хорватияның корольдік әкімшісімен Сплит қаласында құрылды және Югославияны коммунистер, сепаратистер және мемлекетке қауіп төндіретін деп саналатын басқа да тұлғалардан қорғау мақсатында провинциялық үкіметтен қаржыландырылды. Бірінші президент – Марко Нани, ал бірінші хатшы – Эдо Булат болды. JNNO ұйымдастырған алғашқы шаралар – коммунистерге қарсы демонстрациялар, себебі коммунистер Ішкі істер министрі Милорад Драшковичті өлтірген. JNNO Сплит, Загреб және Осиек қалаларында демонстрациялар ұйымдастырды. Загребте JNNO мүшелері тіпті үкіметті қастандыққа айыптаған газеттердің кеңселерiн бұзды. Ол әсіресе Италия мен Австрияның ирредентизм қызығушылығына ие болған Словения мен Хорватия аймақтарында, сондай-ақ этникалық азшылықтардың күшті немесе сепаратистік деп саналған аймақтарында, мысалы, Воеводинадағы венгрлер сияқты, ықпалды болды. Қозғалыстың құрамында түрлі югослав ұлттарының өкілдері болды. Дегенмен, мүшелердің көп бөлігі Далмациядан келген хорваттар еді. Ол өз газеттерін шығарды, академиялық клубы, еңбек ұйымы, «Жас Югославия» атты орта мектеп оқушыларының қанаты және «Іс-қимыл бөлімі» жарымәскери ұйымы болды. 1922 жылдан бастап барлық жастағы адамдар ұйымға қосыла бастады, ал 1922 жылдың мамыр айында ұйымның атауы ORJUNA болып өзгертілді. ORJUNA-ның басты саяси мақсаты – біртұтас Югославия мемлекетін сақтау еді. Оның мүшелері Австрия және Италия шекаралық патрульдерімен қақтығыстарға түсті. ORJUNA ешқашан сайлауға тікелей қатыспаған, бірақ оның қолдаушылары югослав бағытындағы партияларға дауыс берді. 1929 жылы король жеке диктатурасын жариялап, парламентті таратып жіберген кезде ORJUNA корольдің әрекетін қолдады, бірақ король барлық саяси партиялар мен ұйымдарды тыйым салғандықтан, ORJUNA өз қызметін тоқтатты. 1925 жылға қарай ORJUNA-ның Іс-қимыл топтарында 10 000 адам болды.
The ORJUNA was founded in March 1921 in Split by the royal administrator of Croatia and funded by the provincial government to secure Yugoslavia from threats posed by communists, separatists, and other persons deemed threatening to the state. The first president was Marko Nani and the first secretary Edo Bulat. The first actions organized by JNNO were demonstrations against communists because of the communist assassination of the Minister of Interior Milorad Drašković. JNNO organized demonstrations in Split, Zagreb and Osijek. In Zagreb, JNNO members even demolished offices of newspapers that blamed the government for assassination. It was particularly influential in areas of Slovenia and Croatia that were of interest to Italian and Austrian irredentism as well as in areas where ethnic minorities where viewed to be powerful or separatist, such as Hungarians in Vojvodina. The membership of the movement was ethnically mixed of the various Yugoslav nationalities. However most of its members were Croats from Dalmatia. It ran its own newspapers, had an academic club, a labour organization, a high school students wing "Young Yugoslavia", and a paramilitary organization, the Action Section. After 1922 people of all age groups started to join the organization, which changed its name in May 1922 to ORJUNA. ORJUNA's main political goal was maintaining a unitary Yugoslav state. Its members clashed with Austrian and Italian border patrols. ORJUNA never participated directly in elections but its supporters voted for Yugoslav oriented parties. In 1929, when the King proclaimed his personal dictatorship and disbanded the parliament, ORJUNA supported the King's action, but because the King outlawed all political parties and organizations, the ORJUNA ceased to exist. By 1925, ORJUNA's Action Groups accounted for 10,000 people.
Идеология
ОРЮНА-ның басты идеологиялық құралы – толыққанды югославизм және корпоративтік мемлекет құру еді. ORJUNA-ға фашизмнің әсер еткені айтылады, себебі ол түпнұсқа итальяндық фашизм сияқты ұқсас ұйымдық құрылымға ие болды, соның ішінде «Жетекші» деген мағынаны білдіретін Duce-нің (Duce) югославиялық нұсқасы – Vođa («Басшы») болды. Итальяндық фашизм сияқты, бұл ұйым да зорлық-зомбылықты мақұлдады, оның ішінде ұранында «Жеңіс немесе өлім» және «Бізбен болмағандар – бізге қарсы!» деп айтылды. Ұйым Караджорджевичтер әулетіне адал болды.
The primary ideological component of ORJUNA was integral Yugoslavism and establishing the corporatist state. The ORJUNA is believed to have been influenced by fascism in that like the original Italian Fascism, it had a similar organizational structure including a Yugoslav version of the Duce ("Leader"), titled Vođa and like Italian Fascism it glorified violence, including in its mottoes "Victory or Death" and "Whoever is not with us, is against us!". The organization was loyal to the Karađorđević dynasty.