Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Блинко (шамамен 1792–1860) – ағылшын жазушысы және бұрынғы бала еңбекшісі. Ол 1830 жылдары өзінің танымал автобиографиясы «Роберт Блинконың естеліктері» арқылы белгілі болды, онда жұмыс үйінде өткен балалық шағы туралы айтылады. Дегенмен, Блинконың ерте өмірінің осы егжей-тегжейлі сипаттамасы автобиография болып санала ма деген күмәндік бар.
Robert Blincoe (c. 1792–1860) was an English author and former child labourer. He became famous during the 1830s for his popular autobiography, A Memoir of Robert Blincoe, an account of his childhood spent in a workhouse. However, there are some doubts about whether this detailed observation of Blincoe's early life can be considered autobiography.
Ерте өмір
Роберт Блинко 1792 жылы туған. 1796 жылы ол жетім қалды және Лондондағы Сент-Панкрас жұмыс үйінде тұрды. Оның ата-анасы белгісіз. Алты жасында оны шатыр тазалаушының көмекшісі ретінде, шатыр тазалауға жіберді, бірақ оның қожайыны көп ұзамай оны жұмыс үйіне қайтарды. 1799 жылдың тамызында, жеті жасында, ол Нотингемге жақын Лоудхэмдегі К. В. және Ф. Ламберттің мақта фабрикасы – Гоналстон Миллде қашар жинаушы болып жұмыс істеді. Оның кейінгі естеліктеріне сәйкес, ол Сент-Панкрас жұмыс үйінен жіберілген 80 жеті жасар баланың бірі болды. Олар бес күн бойы вагонмен сапар шекті. Олардың келісімшарты бойынша, оқу мерзімінің соңғы жылында ұлдар шұлық, ал қыздар тігіс жасауды үйренуі керек еді, бірақ бұл ешқашан орындалмады. Блинко мен басқалар жатақханада тұрды, ал олардың тағамы қайнатылған талқан мен қара наннан тұрды. Олар күніне 14 сағат, аптасына 6 күн жұмыс істеді. Блинконың алғашқы жұмысы – иіру станоктарынан түсетін мақта қалдықтарын жинау болды, тіпті машина жұмыс істеп тұрғанда да, жарақат алу қаупіне қарамастан. Ол жарты саусағын жоғалтты. Кез келген ұсақ сылтаппен күзетшілер балаларды ұрып-сабады. Блинко кейінірек көп рет өзін-өзі өлтіру туралы ойлағанын айтты. Блинко қашып, Лондонға қашуға тырысқанда, зауытта уақыт-уақыт жұмыс істейтін тігінші оны танып, кері қайтарды. 1802 жылы Лоудхэм Милл жабылғанда, Блинко және басқалар Дербиширдегі Литтон Миллге жіберілді. Көрсетілген қарым-қатынас өзгеріссіз қалды.
Robert Blincoe was born around 1792. By 1796 he was an orphan and living in the St. Pancras workhouse in London. His parents are unknown. At the age of six he was sent to work as a chimney boy, an assistant of a chimney sweeper, but his master soon returned him to the workhouse. In August 1799, at the age of seven, he was apprenticed to work as a mule scavenger in the Gonalston Mill, a cotton mill of C. W. and F. Lambert in Lowdham, near Nottingham. According to his later memoirs, he was one of the 80 seven year old children the St. Pancras workhouse indentured as parish apprentices. They traveled there in wagons for five days. Under the terms of their indenture, the boys were to be taught to make hosiery and the girls lace making in the last year of their apprenticeships, but that never happened. Blincoe and the others lived in a dormitory, and their food consisted of porridge and black bread. They worked 14 hours a day, six days a week. Blincoe's first job was as a mule scavenger, picking up loose cotton waste from the spinning frames when the machine was working, even in the face of injury. He lost half a finger. Overseers beat the children on the slightest provocation. Blincoe later stated that he contemplated suicide many times. When Blincoe ran away and tried to flee to London, a tailor who sometimes worked for the mill recognized him and dragged him back. In 1802, when Lowdham Mill was closed, Blincoe and others were sent to Litton Mill in Derbyshire. Treatment remained the same.
Кейінгі өмірі
Блинко 1813 жылы тоқымашылық тәжірибесін аяқтап, 1817 жылға дейін ересек жұмысшы болып жұмыс істеді. Содан кейін ол өз мақта қалдықтарын жинау және сату бизнесін құрды. 1819 жылы Марта есімді әйелге үйленді, олардың үш баласы болды. Ол мақта иірумен айналысу үшін мақта қалдықтарын сату бизнесін сатты. 7 жасынан бастап мақта фабрикасында жұмыс істегенінің денсаулығына тигізген әсері туралы айтып берді және фабрикада жұмыс істейтін балаларға жасалған физикалық жазаларды сипаттады. Ол сондай-ақ балаларын фабрикада жұмыс істегеннен гөрі Австралияға көшіруді артық көретінін мәлімдеді. Ол куәлік берген кезде өзінің "Естеліктері" туралы айтты, нәтижесінде ол комиссияның есебіне қосылды. Блинко 1860 жылы қызының үйінде бронхиттен қайтыс болды. Джон Уоллердің "Нағыз Оливер Твист" кітабында айтуынша, Блинконың өмірбаяны жазушы Джон Браунға айтылған, ол сол жылы өзін-өзі өлтіруге белім білгеннен бұрын Блинконың өмірбаянының қолжазбасын жазған. Бірақ Браун қолжазбасын досы Ричард Карлильге берді, ол 1832 жылы өзінің "The Lion" журналында бес бөлімнен тұратын "Роберт Блинконың естеліктері" атты кітапты жариялады. Джон Уоллер "Нағыз Оливер Твист" кітабында Чарльз Диккенстің Оливер Твист кейіпкерін Блинконың өміріне негіздегенін айтады, бірақ Диккенстің Блинко туралы естігеніне нақты деректер мен куәліктер жоқ.
Blincoe completed his effective apprenticeship in stock weaving in 1813 and worked as an adult worker until 1817. He then left to found his own waste cotton supply business. In 1819, he married a woman named Martha. They had three children. He sold his waste cotton business to get into spinning cotton. He spoke about the impact on his health of working in a cotton mill from the age of 7, and described physical punishments suffered by children working in factories. He also stated that he'd rather see his children transported to Australia than put them to work in factories. When giving evidence, he mentioned his Memoir, which was included in the commission's report as a result. Blincoe died of bronchitis in his daughter's house in 1860. According to John Waller, in his book The Real Oliver Twist, Blincoe's life story was told to the writer John Brown, who wrote the manuscript of a biography of Blincoe before committing suicide later the same year. But Brown had given his manuscript to a friend, Richard Carlile, who published the resulting book, A Memoir of Robert Blincoe, in five episodes in his magazine The Lion in 1832. In his book The Real Oliver Twist, John Waller asserts that Charles Dickens based his character Oliver Twist on Blincoe, but no firm documentary or anecdotal evidence exists that Dickens had heard of Blincoe.