Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Санфорд Уэсли Рансделл (11 қыркүйек 1781 – 30 шілде 1854) – ерте американдық пионер және Типпекано шайқасының қатысушысы. Рансделл 1781 жылы 11 қыркүйекте Вирджиния штатының Ориндж округінде дүниеге келген. Ол, маркалық актқа қарсы жазылған тарихи Лидстаун қаулыларына қол қойған Эдвард Рансделлдің ұрпағы еді.
Sanford Wesley Ransdell (September 11, 1781 – July 30, 1854) was an early American pioneer and soldier in the Battle of Tippecanoe. Ransdell was born in Orange County, Virginia, on September 11, 1781. He was a descendant of Edward Ransdell, a signer of the historic Leedstown Resolutions written up in defiance of the Stamp Act.
Индиананың пионері
1803 жылы Рансделл Кентукки штатының Мерсер округінде тұрды. Көп ұзамай ол Индиана территориясының шекарасына көшіп, алғашқы қоныс салушылардың бірі болды. 1808 жыл шамасында Харрисон округінде (Индиана штаты) Уильям мен Сара (Коулман) Сампсонның қызы Рода Сампсонмен танысып, одан кейін үйленді. Уильям Сампсон Американ революциясында Вирджиния әскері қатарында қызмет еткен. Олардың тұңғыш баласы, Франсис Лаура, 1809 жылдың 15 наурызында дүниеге келді.
By 1803, Ransdell was living in Mercer Co., Kentucky. Soon he emigrated to the frontier of the Indiana Territory, where he was an early pioneer. He met and subsequently married, around 1808, Rhoda Sampson, the daughter of William and Sarah (Coleman) Sampson in Harrison County, Indiana. William Sampson had served in the American Revolution with the Virginia troops. Their first child Frances Laura was born on March 15, 1809.
Соғыс уақытындағы қызмет
1811 жылдың 6 қыркүйегінде Рансделл "Сары жакеттер" деп аталған полкке атты әскер ретінде қабылданып, қызметке кірді. 1811 жылдың 7 қарашасында сағат 4:45-те Спайр Спенсердің басшылығымен Рансделлдің сексен адамнан тұратын полкі Типпеканоу сағасындағы Типпеканоу шайқасына қатысты. Бұл рота оң фланкті басып алды, онда генерал Уильям Генри Харрисонның айтуынша, шайқас "өте қатал" болды, ал Рансделл ротасының әскерлері "батылдықпен өз бектерін ұстап тұрды". "Қатты зардап шеккеніне және бастапқыда өз бектерін сақтап қалғанына" қарамастан. Аса қаһарлы шайқас кезінде Рансделлдің астынан екі жылқы атылып, сол қол бармағы да атылып кетті. Полк капитаны Спир Спенсер, бірінші лейтенант Ричард Макмахан және екінші лейтенант Томас Берри шайқаста қаза тапты. Рансделл 1811 жылдың 24 қарашасында Коридон қаласында демобилизацияланды. АҚШ Өкілдер палатасына жолдаған хатында генерал Харрисон Рансделлдің ротасы туралы былай деді: "Сонымен, реттелген әскерлер де жақсы өнер көрсеткеніне қарамастан, көптеген милиция роталары олардан кем түспеді деп мақтанышпен және қуанышпен айтамын. Осылардың қатарында капитан Спенсер басқарған атты әскерлер де болды. Оларға әскердің оң фланкін қорғау міндеті жүктелді. Олардың осындай жауапты міндетті жақсы орындағаны, бір жарым сағат бойы тең емес қарумен, басым күштерге қарсы, тіпті тәжірибелі әскерлерді де дірілдетуге жетерлік қанды қырғын ортасында өз бектерін ұстап қалуы (әрине, жаудан оқшаулауы) жеткілікті дәлел болып табылады". Бір жылдан кейін Рансделл 1812 жылғы соғысқа қатысып, 1812 жылдың 20 қазанынан 18 қарашасына дейін капитан Джейкоб Зенордың ротасында 5-ші Индиана милиция полкінде аға сержант болып қызмет етті. 1811 жылдың 7 қарашасындағы ерлігі мен соғыс кезеңіндегі қызметі үшін оған жер сыйланды.
On September 6, 1811, Ransdell enlisted as a mounted rifleman in a regiment known as the "Yellow Jackets". At 4:45 am, November 7, 1811, Ransdell's regiment of eighty men, under the command of Spier Spencer, took part in the Battle of Tippecanoe at Tippecanoe Creek. This company occupied the right flank where according to General William Henry Harrison the fighting was, "excessively severe", and that the men of Ransdell's company, "bravely maintained their posts". Despite "having suffered so severely, and having originally maintained their posts". During the fierce fighting two horses were shot dead from under Ransdell and his left thumb was shot off. The captain of the regiment, Spier Spencer, the first lieutenant Richard McMahan and the second lieutenant Thomas Berry were all killed in action. Ransdell was eventually mustered out at Corydon on November 24, 1811. In a message sent to the U. S. House of Representatives, General Harrison had this to say about Ransdell's company: "With equal pride and pleasure, then, do I pronounce that, notwithstanding the regular troops behaved as well as men ever did, many of the militia companies were in no wise inferior to them. Of this number were the mounted riflemen, commanded by Captain Spencer. To them was committed the charge of defending the right flank of the army. That it could not have been committed to better hands, their keeping their ground (indeed gaining upon the enemy) for an hour and a half with unequal arms against superior numbers, and amid a carnage that might have made veterans tremble, is sufficient evidence." A year later Ransdell participated in the War of 1812 and served as a first sergeant in the 5th Regiment Indiana Militia in Captain Jacob Zenor's Company from October 20 to November 18, 1812. For his actions on November 7, 1811, and his wartime service he would be awarded of land.
Ноа Бошамп ісі
Рансделлдер 1820 жылға дейін Индиана штатының Флойд округіне, ал кейін Виго округіне көшіп барды. 1827 жылдың 15 наурызында олардың қызы Фрэнсис, темірші Ноа Бьюшамптың ұлы Ноа Бьюшамп-младшийге үйленді. 1840 жылы Ноа Бьюшамп аға, дау-жанжалдың салдарынан көршісі Джордж Миккелбериді өлтірді. Бұл танымал оқиға ұзаққа созылған қуып жете берумен және сот процесімен аяқталып, Рансделл мен Роданы куәгерлер тақтасына шақырды. Рансделл Миккелберидің өліміне қатысты сот-медициналық сараптамаға қатысты және қорғаныс тарапынан куәлік беруге шақырылды. Рода да сотта Миссис Миккелберидің сөзін өзгертетінін растау үшін куәлік беруге шақырылды. Миссис Миккелбери бұрын Рода мен Элизабетке әртүрлі мәліметтер беріп, егер Миккелберидің алдыңғы некеден туған қызы Делайла Декер болмаса, оқиға орын алмас еді деп мәлімдеген. Ақырында, олардың қыздарының қайын атасын қолдаған куәліктері нәтижесіз болды: Ноа Бьюшамп аға 1842 жылдың 30 желтоқсанында дарға асылды. Отбасы Виго округінде он жылдан астам уақыт бойы осы жағымсыз оқиғаның артында өмір сүрді, содан кейін Иллинойс штатының Камберленд округіне көшіп кетті.
The Ransdells moved to Floyd County, Indiana, by 1820 and again later to Vigo County, Indiana. On March 15, 1827, their daughter Frances married Noah Beauchamp Jr., the son of the blacksmith Noah Beauchamp. In 1840, Noah Beauchamp Sr. stabbed his neighbor George Mickelberry to death over a dispute. This famous incident culminated in a prolonged manhunt and trial that dragged both Ransdell and Rhoda into the witness box. Ransdell witnessed the coroner's inquest regarding Mickelberry's death and was called to testify for the defense. Rhoda was also called to testify at the trial to verify that Mrs. Mickeberry had changed her story. Mrs. Mickelberry had previously stated various details to Rhoda and Elizabeth implying that if it had not been for Mickelberry's daughter Delilah Decker, by a previous marriage, the killing would not have taken place. Ultimately, their testimony in favor of their daughter's father in law proved fruitless: Noah Beauchamp Sr., was hanged on December 30, 1842. The family continued to live in Vigo County with the notorious incident hanging about them for over a decade before eventually moving away to Cumberland County, Illinois.
Соңғы жылдары
Рансделлдердің барлығы тоғыз баласы болды, соңғысы Дэниел 1835 жылы дүниеге келді және А ротасы, Иллинойс штатының 7-ші полкінде жеке қызметкер болып Азамат соғысында қызмет етті. 1854 жылы Санфорд Рансделл мен Рода екеуі де қайтыс болды, Рода індеттен, ал Санфорд, сот сарапшыларының қорытындысы бойынша, "күнге күйіп, ыстықтан уланғандықтан қайтыс болды". Санфорд Рансделл 1854 жылдың 30 шілдесінде Иллинойс штатының Камберленд округінде қайтыс болды. Олар екеуі Толедодағы Берри зиратына (Иллинойс штаты) қатар жерленген.
The Ransdells had a total of nine children the last one Daniel was born in 1835 and would serve as a private in Company A. 7th Regiment of Illinois during the Civil War. In 1854 both Sanford Ransdell and Rhoda died, Rhoda from an epidemic and Sanford, according to the coroner's jury, "came to his death by intoxication and oppressive heat from the sun", Sanford Ransdell died in Cumberland County, Illinois, on July 30, 1854. The two were buried side by side at Berry Cemetery in Toledo, Illinois.