Беатрис Херфорд: Америкалық әртіс және монологтар шебері
Beatrice Herford
Америкалық актриса Беатрис Херфорд (1867-1952) – Англияда туған, АҚШ-та танымал болған варьете, монолог оқушысы. Өзінің есімді монологтарымен көзге түсті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса Беатрис Брук Херфорд (13 қазан 1867 – 18 шілде 1952) – Англияда туған американдық актриса, сөз шебері және водевиль артисі.
American actress
Beatrice Brooke Herford (13 October 1867 – 18 July 1952) was an American actress, diseuse and vaudeville performer born in England.
Өмірбаян
Доктор Брук Херфордтың қызы, унитариандық пастор, Херфорд Ланкаширдегі Салфорд қаласында дүниеге келді және жастық шағын Англия мен АҚШ арасында, әкесінің жұмысын ауыстыруына байланысты, алдымен Чикагода, содан кейін Бостонда өткізді. Оның ағасы Оливер Херфорд суретші және юморист болған. Ол кездесетін кейіпкерлерді мінсіз бейнелеу қабілетіне ие болды және жиырма жасында жеке театрлық қойылымдарға белсенді қатысып, өзінің монологтарын жазды. 1895 жылы ол Лондондағы Salle Érard-да алғашқы ресми өнер көрсетуін жасады, сол кезде ол "өз монологтарын бір адамдық шоу ретінде жазып, орындаған алғашқы әйел солисі" деп аталды. 1906 жылы Гелетт Бургесс өзінің "Сіз Бромидсіз бе?" атты кітабында Херфордтың монологтарын жеке тұлға типтерін күнделікті (Бромид) және ерекшеленетін (Сулфиттік) деп бөлудің мысалы ретінде пайдаланды: Мисс Херфордтың ешқайсысына ұқсамайтын монологтары, олардың әрқайсысы белгілі бір типтік Бромидтің – дүкен қызметкері, елдік киім тігуші, арзан бағамен сауда жасаушы және т.б. – бейнесін сомдайды. Олардың өте күлкілі болуының себебі, ол біз бірден танитын, өте қарапайым типтерді бейнелейді. Әрқайсысы өзінің бромдық тобының қалыптасқан ойын көрсетеді. Осылайша, өзі Сулфит болған адам орындаса, нәтижесі қызықты болады. 1904 жылы Херфорд және оның достары күйеуінің Уэйлендтегі жеріне шағын театр салып, оны ағылшын актрисасы Розина Вокс атымен Беатрис Херфордтың Вокс театры деп атады. 1937 жылы Херфорд театрды "Vokes Players" деп аталатын актерлер тобына пайдалануға берді. Топ театрды жаңартты және онда өнер көрсетуді жалғастыруда. Херфорд 1952 жылы Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында қайтыс болды.
The daughter of Dr. Brooke Herford, a Unitarian minister, Herford was born in Salford, Lancashire, and spent her youth moving between England and the United States, following her father's changing jobs, at first in Chicago and then in Boston. Her brother, Oliver Herford, was an artist and humorist. She developed a talent for impersonating characters she encountered, and, in her twenties, she participated avidly in private theatricals, writing her own monologues. In 1895, she made her public debut at the Salle Érard in London, when she was said to be "the first female soloist to write and perform her own monologues as a one person show",</blockquote>In his 1906 book Are you a Bromide, Gelett Burgess uses Herford's monologues as an example of his division of personality types into the quotidian (Bromides) and non conformist (Sulphitic):Miss Herford's inimitable monologues, being each the apotheosis of some typical Bromide—a shop girl, a country dressmaker, a bargain hunter and so on—become, through her art, intensely sulphitic. They are excruciatingly funny, just because she represents types so common that we recognize them instantly. Each expresses the crystallized thought of her particular bromidic group. Done, then, by a person who is herself a Sulphite par excellence, the result is droll. In 1904, Herford and her friends built a small theater on her husband's Wayland property and named it Beatrice Herford's Vokes Theatre, after English actress Rosina Vokes. In 1937, Herford gave use of the theater to a group of actors organized as the Vokes Players. The group refurbished the theater and continues to perform in it. Herford died in Newport, Rhode Island, in 1952.
Мұра
Герфордтың монологтары Нью-Йорк пен Лондон сахналарында жақсы қабылданды, ал ол достары арасында ағылшын тіліндегі театрдың патшаларын санады. 30 жылдан астам уақыт бойы оның кішкентай театры тек достарына ғана ашық болды, олар бір-біріне рөл ойнайды, көбінесе олар өздерінің қоғамдық бейнесінде заңды сахна жұлдыздары ретінде ешқашан ойнамайтын рөлдерді таңдайтын. Оның театры Массачусетс штатының тарихи орны болып табылады және театр естеліктері мен фотосуреттердің маңызды жинағын қамтиды, сонымен қатар Vokes Players-тің үйі ретінде жанды және белсенді қолданыста. Vokes Players Герфордтың өзінің туындыларын орындағанда, оның монологтары қазіргі көрермендерді әлі де қуантып келеді. Бұл материал оның өнердегі жаңашыл екенін және Рут Дрейпер, Лили Томлин және Вупи Голдберг сияқты танымал монологшілерге жол салғанын көрсетеді. Соңғы жылдары Vokes Players тарихи фотосуреттер жинағын қалпына келтіру үшін жария науқан жүргізді, олардың көпшілігі Хейвард пен Герфордқа қонақ суретшілер, ғалымдар мен танымал тұлғалар арнаған жазбалармен толық. Фотосуретті «асырап алу» туралы ақпаратты Vokes Players веб-сайтынан табуға болады. Тарихи театрдың ағаш есігіне соңғы ғасырда осы сахнада өнер көрсеткен көптеген ұлы суретшілердің қолтаңбалары салынған. Көрермендер тынығу кезінде қолтаңба есігін көре алады. Хейвард пен Герфорд өз театрын Vokes Family Theatre-дің мүшесі Розина Вокс (1854–94) құрметіне атады. Бұл ағылшын актерлерінің гастрольдік труппасы бастапқыда нағыз отбасылық жоба ретінде құрылды және 1870 жылдардан 1917 жылға дейін «Vokes» тегін кәсіби түрде қабылдаған актерлерді «асырап алу» арқылы өнер көрсетуді жалғастырды. Олар ағылшын тілінде сөйлейтін әлемде өнер көрсетіп, комедиялық пьесаларымен танымал болды. Розина Вокс пен Беатрис Герфорд Англияның бір аймағынан шыққан, мансаптарының басында бір театрларда өнер көрсеткен және өмір бойы дос болған. Розина Вокс отбасылық труппаны тастап, АҚШ-та өз труппасын құрды, онда ол үйленді. Туберкулезден әлсіреп бара жатқанына қарамастан, ол 1885 жылы қайтыс болғанға дейін бірнеше күнге дейін ел аралап, шаршатарлық турларда өнер көрсетуді жалғастырды. Көрермендер мен сыншылар үшін оның денсаулығы нашарлап бара жатқаны айқын болса да, оның өнері зардап шекпеді, ал сыншылар оның жұмысын жалғастыруын өнердегі батырлық деп бағалады. Оның көптеген некрологтары оны әріптестері мен көрермендері жақсы көрген жұлдыз ретінде бірауызды түрде сипаттайды.
Herford's monologues were well received on the New York and London stages, and she numbered among her friends the royalty of English speaking theater. For over 30 years, her tiny theatre was open only to her friends, who performed for each other, often taking roles they would never have essayed in their public personas as stars of the legitimate stage. Her theatre is a Massachusetts historical site and houses a notable collection of theater memorabilia and photographs, in addition to remaining in vibrant and active use as the home of the Vokes Players. Whenever the Vokes Players perform Herford's own material, her monologues continue to entertain modern audiences. The material shows her to be an artistic pioneer and a precursor to such renowned monologists as Ruth Draper, Lily Tomlin, and Whoopi Goldberg. In recent years, the Vokes Players have undertaken a public campaign to restore the collection of historic photographs, many of them inscribed to Hayward and Herford by visiting artists, scholars, and celebrities. Information on "adopting" a photograph may be found on the Vokes Players website. A wooden door in the historic theatre bears the signatures of many of the great artists who have performed on its stage over the last century. Audience members may view the signature door during intermissions. Hayward and Herford named their theatre for Rosina Vokes (1854–94), a member of the Vokes Family Theatre. This touring troupe of English actors began as a true family act and continued performing from the 1870s through 1917 by "adopting" actors who took the surname "Vokes" professionally. They performed throughout the English speaking world and were acclaimed for their comedic plays. Rosina Vokes and Beatrice Herford came from the same region of England, performed in the same theaters early in their careers, and became lifelong friends. Rosina Vokes left the family company to found her own troupe in the United States, where she had married. Despite her growing weakness due to tuberculosis, she continued to perform in exhausting cross country tours until a few days before her death in 1885. Though it was clear to audiences and critics that she was increasingly unwell, her artistry did not suffer, and critics regarded her continuing to work as artistic heroism. Her many obituaries uniformly describe her as a star loved by colleagues and audiences alike.