Квебектің "Пале Станицасы" теміржол вокзалы

Кіріспе

Темір жол станциясы, Квебек, Канада

Gare du Palais ("Сарай станциясы") – Квебек қаласындағы темір жол және автобус станциясы, Квебек, Канада. Атауының шығуы Жаңа Францияның интенданты сарайының бұрынғы орналасқан жеріне жақындығымен байланысты. Бұл станцияны Канаданың ұлттық жолаушылар темір жолы Via Rail және жеке тасымалдаушы компаниясы Orléans Express қызмет көрсетеді. 1915 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы салған, екі қабатты шатолық стильдегі станция дизайны Château Frontenac қонақ үйіне ұқсас. 1976 жылдан 1985 жылға дейін станцияда жолаушылар пойыздары тоқтамаған. 1985 жылы қайта ашылған бұл станция, Онтарио және Квебек штаттарындағы Via Rail Corridor бағытының шығыс терминалы болып табылады. Күнделікті Монреальдің Орталық вокзалына және Драммондвилл арқылы Оттаваға рейс жасап, тәулігіне ең көп дегенде 10 пойыз қабылдайды. 1992 жылы бұл станция мұралық темір жол станциясы деп жарияланды.

Тарих

1850 жылдан бастап теміржол революциясы Квебек провинциясының және бүкіл Канаданың кеңістігінде тарады. Квебек қаласы Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауында оқшауланған күйде қалды; екі жеке компания қаржыландыру алуға күш салмады, ал Grand Trunk Railway Лондон қаласындағы мүмкін бәсекелестікке қарсы лоббилеу жұмыстарын жүргізді. Соңында Квебек қаласы Квебек пен Монреальды теміржол арқылы байланыстыру үшін Квебек буржуазиясы құрған Солтүстік жағалау теміржолына (NSR) 1 миллион доллар бөлді. 1872 жыл шамасында NSR алғашқы Пале станциясын салды. 1917 жылы Квебек көпірі салынғаннан кейін Пале станциясы Юнион станциясы болып аталды, себебі Канадалық Тынық мұхиты теміржолы, Ұлттық Трансконтинентальдық теміржолы және Квебек Орталық теміржолымен бірлесіп пайдаланды; ал Канадалық Ұлттық теміржолы 1929 жылға дейін жақын жердегі Ата-ана алаңында орналасқан, 1891 жылы салынған бұрынғы QLSJR станциясын пайдаланды. Квебек теміржолы Жарық және Энергия компаниясының да жақын жерде станциясы болды (бұрынғы Квебек, Монтморенси және Шарлевоа). Шындығында, екі Пале станциясы да жеті түрлі теміржолдан жолаушыларды қабылдады: Квебек, Монреаль, Оттава және Оксидентал теміржолы (кейіннен Канадалық Тынық мұхиты болды), 1880 жылдан бастап Квебек және Сент-Джон көлі теміржолы, 1900 жылы Канаданың Ұлы Солтүстік теміржолы (Ривьер-а-Пьердегі QLSJR арқылы), Квебек, Монтморенси және Шарлевоа (1891 жылы Сент-Шарльз өзеніндегі айналмалы көпір салынғаннан кейін Квебек теміржолы Жарық және Энергия компаниясы болып өзгерді), 1907 жылы Канаданың Солтүстік теміржолы Ұлы Солтүстікті сатып алды және 1909 жылы КВЛСЖЖ-ның Шоуниганнан солтүстіктегі Гарнеу торабынан Хедли торабына дейін желі салды, 1917 жылы Ұлттық Трансконтинентальдық теміржолы (CPR және CNoR-ден кейін үшінші трансконтинентальдық) және Квебек Орталық теміржолы Квебек көпіріне жету үшін Левистен Квебекке дейін паромды пайдаланды. 1918 жылы көптеген теміржолдар банкроттыққа жақын қалды және Канада үкіметі (провинциялардың сирек қоныстанған солтүстік аймақтарында NTR құрылысын жүзеге асыру арқылы осы мәселені тудырды) теміржол индустриясын ұтымды ету және QLSJR, CNoR, NTR және Grand Trunk теміржолдарын мемлекеттік меншікке алу үшін Канада Ұлттық теміржолын құрды. 1930 жылдардың ортасынан 1950 жылдардың ортасына дейін станция Нью-Йорк қаласынан Коннектикут өзенінің аңғары арқылы Шербрук және Квебекке дейінгі Connecticut Yankee жолаушылар пойызының солтүстік терминалы болды. 1976 жылы Пале станциясы Dufferin Montmorency тасжолын салу үшін қаламен иеліктен шығарылды. Рельстер Кадорна аялдамасына дейін, Сент-Мало өнеркәсіптік паркіне дейін алынып тасталды, онда CPR жаңа станция салды (Пале станциясынан батысқа қарай 3 миль, Сент-Сакрем көшесіне жақын). CNR Квебек көпірінің батысындағы Sainte Foy станциясын пайдаланды. 1979 жылдың 2 желтоқсанында Sainte Foy станциясы Via Rail жолаушылар станциясы болды. 1985 жылдың 8 қарашасында Пале станциясы жөндеуден кейін қайта ашылды. Сент-Шарльз өзенінің оңтүстігіндегі рельстер алынып тасталғандықтан, пойыздар солтүстік жағында CNR Lairet бөлімшесіндегі (CNR) Allenby өткелінен (CPR және National Transcontinental) Хедли тұйыққа дейін (QLSJR желісі Rivière à Pierre 1997 жылы жойылды), содан кейін оңтүстікке бұрылып, Сент-Шарльз өзенінен өтіп, Пале станциясына жетеді. Канадалық Тынық мұхиты теміржолы өзінің рельстерін Сент-Лоуренс өзенінің солтүстігіне қарай Квебек-Гатино теміржолына сатқаннан бері Пале станциясына жетпейді.

From 1850, the rail revolution was expanding through Quebec Province and all of Canada. Quebec City stayed isolated on St. Lawrence River north shore; two private companies failed to get financing while Grand Trunk Railway lobbied against the possible competition in London. Finally, Quebec City granted $1 million to North Shore Railway (NSR), founded by Quebec's bourgeoisie, to connect Quebec and Montreal by rail. Around 1872, the NSR built the first Palais Station. After Quebec Bridge construction in 1917, Palais Station was called a Union Station because the Canadian Pacific shared the facilities with the National Transcontinental Railway and the Quebec Central Railway; the Canadian National until 1929 used the former QLSJR station built in 1891 on Parent Square nearby. The Quebec Railway Light and Power also had its station nearby (former Quebec, Montmorency & Charlevoix). In fact, both Palais Stations received passengers from seven different railways: the Quebec, Montreal, Ottawa & Occidental Railway (became Canadian Pacific), the Quebec and Lake St John Railway from 1880, the Great Northern Railway of Canada in 1900 (through QLSJR at Rivière à Pierre), the Quebec, Montmorency & Charlevoix (becomes Quebec Railway Light & Power Co.) after construction of the swing bridge on St Charles River in 1891, the Canadian Northern Railway bought the Great Northern in 1907 and, in 1909, built a line from Garneau Junction north of Shawinigan to Hedley Junction of QLSJR, the National Transcontinental Railway in 1917 (third transcontinental after CPR and CNoR) and the Quebec Central Railway which used a ferry from Lévis to reach Quebec before the Quebec Bridge. In 1918, many railways were nearly bankrupt and the Canadian Government (which created the problem by building the NTR in the underpopulated northern regions of the provinces) founded the Canadian National Railway to rationalize the rail industry and nationalize the QLSJR, the CNoR, the NTR and the Grand Trunk. From the mid 1930s to the mid 1950s the station was the northern terminus of a passenger train route, the Connecticut Yankee, from New York City, up the Connecticut River Valley to Sherbrooke and Quebec. In 1976, the Palais Station was expropriated by the city to build the Dufferin Montmorency highway. The rails were removed up to Cadorna stop, Saint Malo industrial park, where the CPR built a new station (3 miles west of Palais Station, near St Sacrement street). The CNR used its Sainte Foy station, west of Quebec's bridge. On December 2, 1979, Sainte Foy station became the passenger station of Via Rail. On November 8, 1985, Palais Station reopened after a renovation. As the rails south of Saint Charles river were removed, the trains have to run on the north side from Allenby crossing (CPR and National Transcontinental) on CNR Lairet division (built by CNoR) to Hedley Junction (QLSJR line from Rivière à Pierre was abandoned in 1997), then turns south and crosses Saint Charles River and reach Palais Station. The Canadian Pacific Railway no longer reaches Palais Station since it sold its rails north of St. Lawrence River to Quebec Gatineau Railway.

Атаудың шығу тегі

Станция атын Жаңа Франция интендантының сарайынан (қазір бұзылған) алған, ал сарайдың өзі Palais көшесінің атымен аталған.