Кіріспе

Корнуолл, Англиядағы теміржол станциясы.

Станция қаланың үстіндегі төбеде орналасқан. Басты ғимараттар 2001 жылы қайта жаңартылып, қалалық автобус станциясына қарап тұр. Станцияны жергілікті және қашықтықтан келетін пойыздар, соның ішінде "Түнгі Ривьера" түнгі пойыз қызметі пайдаланады.

Мекемелер

Негізгі ғимарат желінің оңтүстік жағында, қала орталығына ең жақын және автобус станциясына қарап тұр. Ол 2001 жылы Lacie Hickie Caley жобасы бойынша салынды және билет сату кеңсесі мен дүкенді қамтиды. Осы платформадағы ағаш ғимарат Ұлы Батыс темір жолы кезеңінен қалған. Станцияның тұрақ орны осы платформаның артында орналасқан. Екі платформаны қолжетімді жаяу өткел байланыстырады. Платформаның шығыс жағында Карлион жолын теміржолдан өткізетін көпір бар, одан әрі жаяу өткелмен жалғанған шағын тілім бар. Алғашқы көпірге жуық 150 жыл қызмет етті; ол 1931 жылы жаңа жүк сарайына қосымша жол салынғанда кеңейтілді, бірақ екі бөлігі де қазір Network Rail-дің модульдік талшықты күшейтілген полимерлік жаяу өткелінің прототипімен ауыстырылды.

Платформаның орналасуы

Оңтүстік жағы – 1-ші платформа, оны Плимуттан және одан Трюро мен Пензансқа қарайтын пойыздар пайдаланады. 2-ші платформа Эксетер Сент-Дэвидс, Лондон Паддингтон және Бристоль Темпл Мидсқа қарайтын пойыздар үшін арналған.

Қызметтер

Сент-Остл Корнуолдағы Пэнзанс пен Плимут арасындағы басты теміржол желісіндегі барлық Ұлы Батыс теміржолы пойыздарымен қамтамасыз етіледі, әр бағытта сағатына екі пойыз қатынайды. Кейбір пойыздар Эксетер Сент-Дэвидс арқылы Лондон Паддингтон станциясына дейін немесе одан қатынайды, оның ішінде түнгі ұйқы вагондары қызметін ұсынатын "Түнгі Ривьера" пойызы да бар. Таңертең және кешке қатар жүретін Бірмингем Нью-стрит, Вулвергемптон, Манчестер Пикадилли, Лидс, Йорк, Эдинбург сияқты бағыттарға шектеулі CrossCountry пойыздары да бар.

Сигнал беру

Сент-Остл Корнуолл темір жолы ашылғаннан бастап, поездарды өткізу орны болды және алғашқы сигнализация сол кездегідей, әртүрлі сигналдар мен бағыттар арасында жүріп, платформаның батыс жағындағы теміржол өткелін басқаратын адамдармен жүзеге асырылды. Кейіннен станцияның батыс жағында, жолдың оңтүстік жағында сигналдық пост орнатылды. Жол 1893 жылғы 15 қазанда Парға қарай, ал 1899 жылғы 26 наурызда Бернгулоға қарай екіленді. 1905 жыл шамасында жолдың қарсы бетінде жаңа Great Western Railway Type 7C сигналдық посты салынды. Станцияның шығысына қарай жаңа жүк аймағы ашылды және 1931 жылғы 2 қарашада сигналдық постта жаңа 43 рычагтық механизм орнатылған кезде теміржол өткелі жабылды. Сигналдық пост 1980 жылғы 22 наурызда жабылды, содан кейін станса арқылы поездарды басқару Пардағы сигналдық постқа берілді.

Виадуктар

Сент-Остлл қаласының батысында екі виадук орналасқан. Екеуі де бастапқыда тас тіреулерге ағаш конструкциялармен салынған, бірақ 1898-1899 жылдары таспен қайта жаңартылған. Біріншісі Сент-Остлл виадугы деп аталады. Оның ұзындығы 720 фут, ал Трененс аңғарынан биіктігі 115 фут. Екіншісі – Гувер виадугы, 10 тіреуге негіделген, биіктігі 95 фут, ұзындығы 690 фут.