Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Родольфо Энрике Фогвилл (15 шілде 1941 - 21 тамыз 2010), көбінесе тек Фогвилл деп танылатын, аргентиналық әңгімеші, романист және кәсіпкер болған. Ол романшы Чарльз Лэнгбридж Морганның алыс туысы еді. Ол "Мальвинас реквиемі" атты туындының авторы, Фолкленд соғысы туралы жазылған алғашқы әңгімелердің бірі. Фогвилл 2010 жылғы 21 тамызда өкпе функциясының жетіспеуінен қайтыс болды.
Rodolfo Enrique Fogwill (July 15, 1941 – August 21, 2010), who normally went only by his surname, Fogwill, was an Argentine short story writer, novelist, and businessman. He was a distant relative of the novelist Charles Langbridge Morgan. He was the author of Malvinas Requiem, one of the first narratives to deal with the Falklands War. Fogwill died on August 21, 2010, from a pulmonary dysfunction.
Өмірбаян
Фогвилл Буэнос-Айресте дүниеге келді және Буэнос-Айрес университетінің профессоры болды. Ол өлеңдер жинағын жариялады; ол эссеші және коммуникация, әдебиет және мәдени саясат тақырыптарында маманданған бағана жазушы болды. 1980 жылы әдеби конкурста бірінші жүлде алған "Мучача панк" (Панк қыз) әңгімесінің сәттілігі оған бизнесмен қызметін тастауға мүмкіндік берді және ол "түсініспеушіліктер мен қайғы-қасіреттердің тізбегі" деп атаған жазушылық жолын бастады. Оның бірнеше әңгімелері Америка Құрама Штаттарында, Кубада, Мексикада және Испаниядағы антологияларда жарық көрді. Ол ең әйгілісі Аргентина мен Ұлыбритания арасындағы Фолкленд соғысы туралы алғашқы туындылардың бірі болған және жас аргентиналық сарбаздардың көзқарасынан жазылған "Мальвинас реквием" (Los pichiciegos) атты қысқа повесімен танымал. Эрин Графф Зивин атап көрсеткендей, Фогвилл көптеген шығармаларында "шеткергі тақырыптарға" ден қояды: мысалы, "Vivir afuera" еңбектерінде "яхудилер", ЖИТС-пен ауырған науқастар, есірткіге тәуелділер, жыныс жұмыскерлері және жақымсыз суретшілер" сияқты мәселелер қамтылған.
Fogwill was born in Buenos Aires, and became a professor at the University of Buenos Aires. He published a poetry book collection; he was an essayist and a columnist specializing in communications subjects, literature, and cultural politics. The success of his story "Muchacha punk" (Punk Girl), which received the first prize in a literary contest in 1980, allowed him to leave his job as a businessman, and began what he called "a plot of misunderstandings and misfortunes" that led him to become a writer. Some of his stories have appeared in anthologies in the United States, Cuba, Mexico, and Spain. He is particularly notable for the short novel Malvinas Requiem (Los pichiciegos), which was one of the first narratives to deal with the Falklands War between Argentina and the United Kingdom, and is written from the point of view of young Argentine conscripts. More generally, Erin Graff Zivin notes that in much of his work, Fogwill is concerned with "marginal subjects": in Vivir afuera, for instance, these include "'Jews,' HIV positive patients, drug addicts, prostitutes, and impoverished artists."
Малвинаның реквиемі
Сарапшы Мария А. Дюран Фогвиллдің "Мальвинас реквиемі" атты шығармасын "абсурд соғыстың шеберлікпен суреттелген және көңіл көшірген тарихы" деп атайды. Белгілі болғандай, ол соғыс аяқталмас бұрын жазыла бастап, соғыс аяқталғаннан бір аптадан кейін ғана аяқталды, бұл кокаинмен жеделдетілген, ұйқысыз жетігірмек екі сағаттық жазу процесінің нәтижесі болды. Аргентиналық сыншы Мартин Кохан кітаптың жарық көруін жер сілкінісімен теңеп, "оны Рихтер шкаласымен өлшеу керек" дейді. Кітаптың сюжеті аралдардағы құрлықтағы соғыстың соңғы апталарындағы аргентиналық дезертирлер тобына арналған. Олар ешкімнің тұрмайтын жерінде үңгір және кішкентай туннельдер желісін қазып, ауа райы нашарлағанда және қыс жақындағанда тығылып жасырынады. Бұл адамдар өздерін Аргентинаға тән кішкентай армадильоның атымен "пичичигего" деп атайды. Олар тірі қалу үшін майданнан нәрсе жинап, Аргентина әскерінен ұрлап, британдықтармен сауда жасайды. Кейде олар айналасында керемет көріністерді көреді (немесе көріп тұрғандай сезінеді). Соңында пичичигеголардың көпшілігі көмірқышқыл газынан уланып, қар үңгірдің желдеткішін жауып қойып, қайтыс болады. Тек біреуі ғана аман қалады, және ол өз оқиғасын романның баяндаушысына Буэнос-Айресте айтып беруін білеміз.
The critic María A. Duran calls Fogwill's Malvinas Requiem "a masterful and disillusioned story of an absurd war." Famously, it was begun before the war had even ended, and finished only a week later, product of a seventy two hour writing binge without sleep, fuelled by cocaine. The Argentine critic Martín Kohan compares the book's publication to an earthquake: "you would have to measure it on the Richter scale." The book's plot concerns a group of Argentine deserters during the final weeks of the land war on the Islands. They have carved out a cave and a small network of tunnels somewhere in No Man's Land and hunker down as the weather worsens and winter beckons. The men call themselves "pichiciegos," after a small armadillo native to Argentina. To survive, they scavenge from the battlefield, steal from the Argentine army, and barter with the British. Occasionally they see (or think they see) extraordinary sights around them. In the end, the majority of the pichiciegos die, suffocated by carbon monoxide as the advancing snow blocks their cave's ventilation. Only one survives, and we gradually learn that he is telling his story to the novel's narrator, back in Buenos Aires.
Ынтымақтастықтар
2006 жылы Театр Колонның Экспериментальдық орталығы (CETC) Родольфо Энрике Фогвиллді ұлттық ақын ретінде, өзі таңдаған композитормен жұмыс істеуге шақырды. Ол авангард композиторы Оскар Эдельштейнді таңдады, ол Фогвиллдің "Contra el Cristal de La Pecera de Acuario" ("Аквариум әйнегіне қарсы") және "El Antes de los Monstruito" ("Жаратылыстардың алдында") атты екі өлеңінен "Eterna Flotación Los monstruito" операсының либреттосын жасады. Бұл өлеңдер "Lo Dado" ("Берілгендер") кітабынан алынған еді. Эдельштейн екі өлеңді драмалық мәтінге айналдырған үздіксіз повество құрды. Бұл опера Карлос Менемнің президенттік кезеңі туралы айтылған алғашқы музыкалық шығарма болды. Опера Аргентинаның құлдырауына және "Танго дағдарысы" деп аталған бірқатар экономикалық проблемаларға әкелген төңкерісті бейнеледі. "Жаратылыстар мейрамы" әңгімесі Хорхе Луис Борхес және Адольфо Биой Касарес еңбектерінің нәтижесі болды, ал Фогвилл "Lo Dado" ("Берілгендер") кітабындағы "жаратылыстар" туралы осы әңгімеден шабыттанды. Эдельштейннің операсында Монструо I (Хуан Пелцер, баритон) және Монструо II (Лукас Веренкраут, тенор) есімді екі басты кейіпкер жасалған. Бұл Фогвилл мен Оскар Эдельштейннің екінші бірлескен жобасы болды. Алғашқысы 1997 жылы Эдельштейннің "Klange, Klange Urutaú" шығармасындағы Фернандо Пессоаның өлеңін Фогвиллдің аудармасы мен оқылуы болды. Музыка сыншысы Федерико Монжо осы оқуды "экспрессивті және ерекше" деп сипаттады.
In 2006 Centre for Experimentation (CETC) of Teatro Colón proposed that as a national poet Rodolfo Enrique Fogwill work with the composer of his choice. He chose avantgarde composer Oscar Edelstein who went on to make the script for "Eterna Flotación Los monstruito from two poems of Fogwill, "Contra el Cristal de La Pecera de Acuario" ("Against the Glass of the Aquarium") " and "El Antes de los Monstruito" ("Before the Monsters") from his book "Lo Dado" ("The Given"), transforming the two poems into a continuous discourse that functions as a dramatic text. It was the first musical work to speak about the presidency of Carlos Menem. The opera depicted the incredible decadence into which Argentina fell which led to economic collapse and a series of economic problems have been referred to as the “Tango Crisis.” "The Festival of the Monsters" was a short story written by Jorge Luis Borges and Adolfo Bioy Casares and it is with this in mind that Fogwill referred to "the monsters" in his book of poems "Lo Dado" ("The Given"). In Edelstein's opera he creates two protagonists, Monstruo I (Juan Peltzer Baritone), and Monstruo II (Lucas Werenkraut Tenor). This was the second collaboration between Fogwill and Oscar Edelstein, the first being in 1997 where in Edelstein's work "Klange, Klange Urutaú" Fogwill translated and recorded a poem of Fernando Pessoa. The music critic Federico Monjeau described the reading as "expressive and strange."