Кіріспе

Родольфо Энрике Фогвилл (15 шілде 1941 - 21 тамыз 2010), көбінесе тек Фогвилл деп танылатын, аргентиналық әңгімеші, романист және кәсіпкер болған. Ол романшы Чарльз Лэнгбридж Морганның алыс туысы еді. Ол "Мальвинас реквиемі" атты туындының авторы, Фолкленд соғысы туралы жазылған алғашқы әңгімелердің бірі. Фогвилл 2010 жылғы 21 тамызда өкпе функциясының жетіспеуінен қайтыс болды.

Өмірбаян

Фогвилл Буэнос-Айресте дүниеге келді және Буэнос-Айрес университетінің профессоры болды. Ол өлеңдер жинағын жариялады; ол эссеші және коммуникация, әдебиет және мәдени саясат тақырыптарында маманданған бағана жазушы болды. 1980 жылы әдеби конкурста бірінші жүлде алған "Мучача панк" (Панк қыз) әңгімесінің сәттілігі оған бизнесмен қызметін тастауға мүмкіндік берді және ол "түсініспеушіліктер мен қайғы-қасіреттердің тізбегі" деп атаған жазушылық жолын бастады. Оның бірнеше әңгімелері Америка Құрама Штаттарында, Кубада, Мексикада және Испаниядағы антологияларда жарық көрді. Ол ең әйгілісі Аргентина мен Ұлыбритания арасындағы Фолкленд соғысы туралы алғашқы туындылардың бірі болған және жас аргентиналық сарбаздардың көзқарасынан жазылған "Мальвинас реквием" (Los pichiciegos) атты қысқа повесімен танымал. Эрин Графф Зивин атап көрсеткендей, Фогвилл көптеген шығармаларында "шеткергі тақырыптарға" ден қояды: мысалы, "Vivir afuera" еңбектерінде "яхудилер", ЖИТС-пен ауырған науқастар, есірткіге тәуелділер, жыныс жұмыскерлері және жақымсыз суретшілер" сияқты мәселелер қамтылған.

Малвинаның реквиемі

Сарапшы Мария А. Дюран Фогвиллдің "Мальвинас реквиемі" атты шығармасын "абсурд соғыстың шеберлікпен суреттелген және көңіл көшірген тарихы" деп атайды. Белгілі болғандай, ол соғыс аяқталмас бұрын жазыла бастап, соғыс аяқталғаннан бір аптадан кейін ғана аяқталды, бұл кокаинмен жеделдетілген, ұйқысыз жетігірмек екі сағаттық жазу процесінің нәтижесі болды. Аргентиналық сыншы Мартин Кохан кітаптың жарық көруін жер сілкінісімен теңеп, "оны Рихтер шкаласымен өлшеу керек" дейді. Кітаптың сюжеті аралдардағы құрлықтағы соғыстың соңғы апталарындағы аргентиналық дезертирлер тобына арналған. Олар ешкімнің тұрмайтын жерінде үңгір және кішкентай туннельдер желісін қазып, ауа райы нашарлағанда және қыс жақындағанда тығылып жасырынады. Бұл адамдар өздерін Аргентинаға тән кішкентай армадильоның атымен "пичичигего" деп атайды. Олар тірі қалу үшін майданнан нәрсе жинап, Аргентина әскерінен ұрлап, британдықтармен сауда жасайды. Кейде олар айналасында керемет көріністерді көреді (немесе көріп тұрғандай сезінеді). Соңында пичичигеголардың көпшілігі көмірқышқыл газынан уланып, қар үңгірдің желдеткішін жауып қойып, қайтыс болады. Тек біреуі ғана аман қалады, және ол өз оқиғасын романның баяндаушысына Буэнос-Айресте айтып беруін білеміз.

Ынтымақтастықтар

2006 жылы Театр Колонның Экспериментальдық орталығы (CETC) Родольфо Энрике Фогвиллді ұлттық ақын ретінде, өзі таңдаған композитормен жұмыс істеуге шақырды. Ол авангард композиторы Оскар Эдельштейнді таңдады, ол Фогвиллдің "Contra el Cristal de La Pecera de Acuario" ("Аквариум әйнегіне қарсы") және "El Antes de los Monstruito" ("Жаратылыстардың алдында") атты екі өлеңінен "Eterna Flotación Los monstruito" операсының либреттосын жасады. Бұл өлеңдер "Lo Dado" ("Берілгендер") кітабынан алынған еді. Эдельштейн екі өлеңді драмалық мәтінге айналдырған үздіксіз повество құрды. Бұл опера Карлос Менемнің президенттік кезеңі туралы айтылған алғашқы музыкалық шығарма болды. Опера Аргентинаның құлдырауына және "Танго дағдарысы" деп аталған бірқатар экономикалық проблемаларға әкелген төңкерісті бейнеледі. "Жаратылыстар мейрамы" әңгімесі Хорхе Луис Борхес және Адольфо Биой Касарес еңбектерінің нәтижесі болды, ал Фогвилл "Lo Dado" ("Берілгендер") кітабындағы "жаратылыстар" туралы осы әңгімеден шабыттанды. Эдельштейннің операсында Монструо I (Хуан Пелцер, баритон) және Монструо II (Лукас Веренкраут, тенор) есімді екі басты кейіпкер жасалған. Бұл Фогвилл мен Оскар Эдельштейннің екінші бірлескен жобасы болды. Алғашқысы 1997 жылы Эдельштейннің "Klange, Klange Urutaú" шығармасындағы Фернандо Пессоаның өлеңін Фогвиллдің аудармасы мен оқылуы болды. Музыка сыншысы Федерико Монжо осы оқуды "экспрессивті және ерекше" деп сипаттады.