Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1951 жылы Ирвинг Раппердің түсірген фильмі. "Басқа біреудің уы" – Ирвинг Раппердің режиссерлік жұмысы, Бетт Дэвис, Гэри Меррилл және Эмлин Уильямс бас рөлдерде ойнаған 1951 жылғы британдық драмалық фильм. Вал Гест жазған сценарий Лесли Сэндстің "Дэдлок" атты пьесасы негізінде құрылған.
1951 film by Irving Rapper
Another Man's Poison is a 1951 British drama film directed by Irving Rapper and starring Bette Davis, Gary Merrill and Emlyn Williams. The screenplay by Val Guest is based on the play Deadlock by Leslie Sands.
Сюжет
Жетісті құпия романдар жазушысы Джанет Фробишер, бірнеше жылдан бері қылмыскерлік өткені бар күйеуінен бөлініп, Солтүстік Англиядағы оқшау үйде тұрады. Ең жақын көршісі - дәрігер Хендерсон. Жанеттің өзінен жас жасы үлкен Ларримен қарым-қатынасы бар, ол Кристің күйеу жігітіне ғашық болады. Жанет күйеуін күтіп тұрып, оған доктор Хендерсон берген дәрілерді береді. Ол өлтірілген адамның денесін жергілікті көлге тастауға дайындалып жатқан кезде, оның қылмыстық тобының бірі келеді. Жанеттің хатшысы мен Ларри оңаша үйге келгенде, оған өзінің жоспарымен көмектескен құпия адам, Джанеттің ұзақ уақыт бойы жоқ күйеуі Джордж болып шығады. Джордж мен Джанет бір-бірін айыптап, қорлайды. Крис Ларридің Джанетпен қарым-қатынасын біліп, Лондонға кетуге бел буады. Джанет Ларриді өзімен бірге болуға көндіруге тырысады, бірақ ол Кристі жақсы көреді және онымен ойнамайды. Жорж Жанетті ренжіту үшін оның атын атып өлтіреді. Жанет Ларри мен Криске өкінгендей етіп, Джорджты Криске қауіпсіз емес көлікпен жібереді. Ол апатқа ұшырап, аман қалады. Келесі күні таңертең апат болғандықтан, билік көлді сүйреп әкетіп жатыр. Женнет Джорджды өлтіруге тырысқанда екеуін де тұтқындады, бірақ Джордж қашып кетуді жоспарлап отыр. Джанет Джорджды алдап, өзін уландырады. Джордж қайтыс болған кезде доктор Хендерсон келіп, Джорджтың қалжың екенін білетінін айтады; шынайы Джордж ол келген түні тұманның астында үйіне тоқтаған. Жанет құлап қалғандай әрекет етеді. Доктор Хендерсон оған Джорджты алдаған шишадан сусын береді. Көзін ашып, фляганы таныған кезде, өзін-өзі өлтіргенін түсінеді және истерикалық күлімсіреп қалады.
Successful mystery novelist Janet Frobisher, who has been separated for years from her husband, a man with a criminal past, lives in an isolated home in Northern England. Her nearest neighbour is nosy vet, Dr Henderson. Janet has an affair with, and falls in love with, her secretary Chris's fiancé, Larry, who is years younger than she. When her estranged husband unexpectedly appears, Janet poisons him by administering medication given to her by Dr Henderson for her horse. One of the deceased man's criminal cohorts arrives as she is preparing to dispose of the body in the local lake. When Janet's secretary and Larry arrive at the secluded house, the mysterious man, who has assisted her with her scheme, impersonates George, the long absent husband of Janet. George and Janet trade accusations and insults. Chris learns of Larry's affair with Janet, and determines to leave for London. Janet tries to convince Larry to stay with her, but he loves Chris and chases after her unsuccessfully. George shoots Janet's horse to upset her. Janet pretends she is remorseful about Larry and Chris, and sends George after Chris in an unsafe vehicle. He crashes, but survives. The next morning the authorities are dragging the lake because of the crash. Janet's attempt to kill George has trapped them both, although George plans simply to run away. Janet tricks George into poisoning himself. As George dies, Dr Henderson arrives and says he knew all along that George was an imposter; the real George had stopped by his house in the fog the night he arrived. Janet pretends to faint. Dr Henderson gives her a drink from the same flask she used to trick George. When she opens her eyes and recognises the flask, she realises she has killed herself, and bursts into hysterical laughter.
Өндіріс
Вал Гесттің айтуынша, Барбара Стэнвик басты рөлге қарастырылған және оны ойнауға тиіс болған; алайда, ол күйеуі Роберт Тейлордың "Quo Vadis" фильмін түсіргенде адалсыздық жасағанын біліп, фильмде ойнағысы келмеді. 1950 жылдың қараша айында продюсер Дэн Энджел Глория Свонсонның басты рөлді ойнайтынын жариялады. Бірақ Свонсон кейіннен бас тартты; ол Бродвейде "Twentieth Century" спектаклінде ойнау ұсынысын алғандықтан осылай шешкенін айтты. 1951 жылдың наурызында Бетт Дэвис пен Гэри Меррилл басты рөлдерде ойнады; Меррилл бұрын бекітілген Лео Генннің орнына келді. Меррилл өзінің естеліктерінде, оның да, Дэвистің де сценарий ұнамағанын, бірақ Англияда бірге жұмыс істеу мүмкіндігі мен жомарт гонорар оларды қызықтырғанын жазды; сондай-ақ, Дэвис актерлік құрамда Дэвистің "The Corn Is Green" (1945) фильміне негіз болған түпнұсқа пьесаның авторы Эмлин Уильямстың қатысуына қуанды. Бұл, 1950 жылы шыққан "All About Eve" фильмінен кейін Дэвис пен Гэри Мерриллдің бірге түскен екінші фильмі болды. Олар келесі жылы "Phone Call from a Stranger" (1952) фильмін түсірді. Дэвис фильмді режиссерлікке шақырған Рapper бұрынғысынан он жыл өткен соң, 1942 жылы "Now, Voyager" фильмінде оны режиссерлік еткен еді. Фильмнің түсірілімі 1951 жылдың сәуірінен маусым айына дейін созылды. United Artists компаниясының ашық сахналары Йоркширдің батыс бөлігіндегі Мальхамда (қазір Солтүстік Йоркширде) түсірілді, ал жабық сахналары Суррейдегі Уолтондағы Nettlefold студиясында түсірілді. Фильмнің декорацияларын көркемдік режиссер Седрик Дау жасады. Дэвис түсірілім кезінде өзін қысылған және бақытсыз сезінгенін айтады. Ол Стилді "әдемі реквизит" деп сипаттады. Жоба туралы жұлдыз Бетт Дэвис: "Бізде сценариймен байланысты үлкен мәселелер болды. Гари (Меррилл) мен мен фильмді түсіруге неге келіскенімізді жиі ойлап қалатынбыз. Эмлин (Уильямс) бізге көптеген сахналарды қайта жазды, бұл оқиғаға сенімділік сыйлады, бірақ біз оқиғаның негізгі кемшіліктерін ешқашан жоя алмадық", - деді. Мерриллдің сөзіне қарағанда, фильмнің "негізгі идеясы" "бастапқыда өте нашар болды. Бірақ Бетт Эмлиннің көмегімен сценарийді жақсартуға болатынына сенді. Сондықтан олар екеуі жұмыс істей бастады, осыны, мысалы, өзгертіп жатты. Мен олардың осылай істегенін көріп, жайғасып, оқиғаның басталуын күтіп отыратынмын. Мен ештеңе істемегенім Беттті қатты ашуландырды".
Val Guest said Barbara Stanwyck was envisioned in the lead role and was going to play it; however, she then discovered her husband Robert Taylor had been unfaithful making Quo Vadis and did not want to make the film. In November 1950 producer Dan Angel announced Gloria Swanson would play the lead. However Swanson later dropped out; she said this was because she had received an offer to perform Twentieth Century on Broadway. March 1951 Bette Davis and Gary Merrill were stars; Merrill replaced Leo Genn who had been cast. Merrill wrote in his memoirs that neither he nor Davis had particularly liked the script, but were attracted by the chance to work together in England, and by a large fee; Davis was also pleased by the fact the cast would include Emlyn Williams, who wrote the original play on which Davis' film The Corn Is Green (1945) was based. This was the second on screen pairing of then married couple Davis and Gary Merrill, following All About Eve (1950). They made Phone Call from a Stranger (1952) the following year. Rapper, who was selected by Davis to helm the film, had directed her in Now, Voyager (1942) ten years earlier. Filming went from April to June 1951. Exteriors of the United Artists release were filmed on location in Malham, West Riding of Yorkshire (now in North Yorkshire), and interiors were shot at the Nettlefold Studios in Walton on Thames in Surrey. The film's sets were designed by the art director Cedric Dawe. Davis was reportedly insecure and unhappy during filming. She called Steel "a beautiful prop". Of the project, star Bette Davis recalled "We had nothing but script trouble. Gary (Merrill) and I often wondered why we agreed to make this film after we got started working on it. Emlyn (Williams) rewrote many scenes for us, which gave it some plausibility, but we never cured the basic ills of the story." According to Merrill, "the basic premise" of the film "was pretty crummy to begin with. But Bette believed that with Emlyn's help the script could be improved. So the two of them went to work, altering this and that. When this happened I usually found a place to lie down, being my lazy self, to wait for the action to begin. The fact I wasn't doing anything bugged the hell out of Bette."
Сыни қабылдау
Kine Weekly журналында: "Психологиялық мелодрама, жыныстық қатынасқа толы, терең мазмұнды" деп жазылған. Variety журналы былай деп жазды: "Бұл шағын, таңдаулы актерлік құраммен қателікке орын жоқ. Бетт Дэвис жазушы рөлінде әдеттегідей жоғары деңгейде өнер танытады, ол өзінің шеберлігімен жаны ашылмайтын рөлді ойнайды. Гари Меррилл, оның танысқан күйеуі рөлінде, әсерлі ойын көрсетеді, күшті болғанымен үстемдік танытпайды, қатал болғанымен зорлыққа бармайды. Эмлин Уильямс, әдеттегіден сәл жұмсақ, бірдеңе дұрыс емес екенін сезетін көрші ветеринар рөлінде ойнайды, ал оның тым жақындықтары маскарадты ашады. Энтони Стил мен Барбара Мюррей – керемет романтикалық жұп, ал Реджинальд Беквит пен Эдна Моррис екі екінші рөлді шеберлікпен орындайды". The New York Times бұл фильмін "кісі өлтіру және өшпеген махаббатқа қатысты сөз көп, бірақ кейде қызықты саяхат" деп сипаттады. Сценарий негізінен тұрақты, көбінесе декорациялардан немесе сценарийшінің сөздерінен шыға алмайды. Кернеу сезімі уақыт-уақыт пайда болып, тез суып кетеді. Гари Меррилл өте толыққанды және сенімді бейне жасайды, Эмлин Уильямс кәсіби деңгейде шеберлікпен сомдайды, ал Энтони Стил мен Барбара Мюррейдің рөлдері жеткілікті. Алайда, "Another Man's Poison" – бұл толығымен Бетт Дэвистің фильмі. Ол өзінің өнерін көрсетуге кең мүмкіндік алады, ол соңғы кезде көрген қандай да бір кісі өлтірушідей қатал, еңбекқор невротик рөлін ойнайды". New Statesman and Nation журналында Фрэнк Хаузер "Бетт Дэвисті жақсы сценарийге жетпегендігі үшін ешкім айыптаған емес; бұл фильм оның жаман сценарийге қаншалықты баруға дайын екенін көрсетеді" деп жазды.
Kine Weekly said: "Meaty psychological melodrama, liberally spiced with sex." Variety wrote: "With this small and select cast, there is little margin for error. Bette Davis does her standard first class job as the writer, playing the unsympathetic role with her known facility. Gary Merrill, as her assumed husband, turns in an impressive performance, being strong without being domineering, tough without being brutal. Emlyn Williams, a little more suave than usual, plays a neighbor vet who knows there is something wrong and Whose nosiness exposes the masquerade. Anthony Steel and Barbara Murray are a good romantic team, while Reginald Beckwith and Edna Morris fill the two minor roles with polish." The New York Times described the film as "a garrulous but occasionally interesting excursion into murder and unrequited love the script is basically a static affair that rarely escapes from its sets or the scenarist's verbosity. Suspense is only fitfully generated and then quickly dissipated Gary Merrill contributes a thoroughly seasoned and convincing portrayal Emlyn Williams adds a professionally polished characterization and Anthony Steel and Barbara Murray are adequate However, Another Man's Poison is strictly Bette Davis' meat. She is permitted a wide latitude of histrionics in delineating the designing neurotic who is as flinty a killer as any we've seen in the recent past." In his review in New Statesman and Nation, Frank Hauser wrote "No one has ever accused Bette Davis of failing to rise to a good script; what this film shows is how far she can go to meet a bad one."