Кіріспе
Караваджоның "Тас тіреуіштегі жемістер" картинасы – итальяндық барокко шебері Микеланджело Меризи да Караваджоға (1571–1610) жатқызылатын туынды. Картина 1601 және 1610 жылдар аралығында әртүрлі мерзімдерге дабылданған (Караваджоны зерттеуші Джон Т. Спайк суретшінің зерттемесінің екінші қайта қарастырылған басылымында шамамен 1603 жыл деп көрсетеді). Онда түрлі жеміс-жидектер мен көкөністермен толтырылған тоқылған себет тас үстелде бейнеленген, бұл сурет Караваджоның әдеттегі күшті, бірақ жұмсақ жарығымен жоғары сол жақтан шағылысады, "сияқты төбедегі тесіктен түскен жарық". (Осы шамада Караваджо жалға алған бөлмелердің төбесінде тесік жасағаны үшін үй иесі тарапынан сотқа шақырылды, бұл оның ерекше жарығын жасау мақсатында болған болуы мүмкін). Кеңістіктің көп бөлігін үлкен қарбыздар, қабақтар және тығырықтар алып жатыр, қарбыз бен тығырық ішкі бөлігін көрсету үшін кесілген, ал ұзын және иілген қабақтар картина жазықтығының екі өлшемді кеңістігінен қашуға тырысатын сияқты.
Still Life with Fruit on a Stone Ledge is a painting attributed to the Italian Baroque master Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571–1610). The picture has been variously dated between 1601 and 1610 (Caravaggio scholar John T. Spike lists the date as circa 1603 in the second revised edition of his study of the artist). It depicts a wicker basket heaped with various fruit and vegetables sitting on a stone table, caught in Caravaggio's usual strong yet mellow shaft of light falling from top left, "as if through a hole in the ceiling." (Caravaggio at around this time was sued by a landlady for having cut a hole in the ceiling of the rooms he rented, presumably to create his characteristic lighting). The bulk of the space is taken up by the large melons, marrows and pumpkins, the watermelon and pumpkin cut open to display the interior, the marrows, long and twisting, seeming to wish to escape the two dimensional space of the picture plane.
Өлі өлең
Қараваджо әділетті түрде римдік натюрморт жанрының атасы деп есептеледі, бұл жанр 17 ғасырдың басында дамудың бастапқы кезеңінде болған. Қараваджо өз туындыларына натюрморт элементтерін жиі қосса да, бүгінгі күнге дейін оның қолынан шыққан екі тәуелсіз натюрморт ғана анықталды. Бұл – тас тіреуіштегі жемістер және Милан қаласындағы Амброзиана галереясындағы жемістер себеті. Өте керемет орындалу шеберлігі мен композициясының күрделі мағынасының арқасында ғалымдар «Тас тіреуіштегі жемістер» туындысын «суретшінің маңызды туындысы» және «натюрморт шедеврі» деп атады. Бір жағынан, картина текстура, форма және жарық бойынша шеберлікпен жасалған зерттеу болса, Ренессанс дәуірінде жеміс-жидек пен көкөністердің символикасы өте бай және күрделі болды. Осы фактіні және Қараваджоның сырттай қарағанда қарапайым көрінетін көптеген картиналары, мысалы, «Жылан шаққан ұл» сияқты, ішінде жасырын хабарламалар жасырғаны ескерілсе, «Тас тіреуіштегі жемістер» де осылайша күрделі болуы мүмкін. Дегенмен, осы уақытқа дейін ешқандай сенімді түсіндірме ұсынылмады, бірақ бірнеше сарапшылар ылғалды кесілген жемістер мен қарбыздардың, сондай-ақ иілген, өрбуге ұмтылған қабақтардың көрнекі әсерін атап өтті.
Шығу тегі
Ол алғаш рет 1671 жылы кардинал Антонио Барберинидің коллекциясында суретшінің "қолымен" салынғандығы туралы тіркелген; ол қалай сонда пайда болды (және оның бар екендігі туралы алғашқы жазба осы болып табылады) – бұл болжамдарға ашық, бірақ Барберинидің кардинал Франческо Мария Дель Монте жинағының бір бөлігін, кардинал 1627 жылы қайтыс болғанда сатып алғаны белгілі. Сондықтан бұл Дель Монте үшін жекелеген туынды болған болуы мүмкін. Тағы бір мүмкіндік – 1644 жылы кардинал Антонио Барберини өзінің араласқан ағасы, Рим бароккосының ең ірі меценаты және жақын тұрғын болған Рим папасы VIII Урбаннан "Тас тіректегі жемістермен өлі табиғат" картинасын мұраға алған. 1603 жылы, ол әлі кардинал болғанда, VIII Урбан Караваджодан тікелей бірнеше картина сатып алғаны құжатталған. "Тас тіректегі жемістермен өлі табиғат" осылардың бірі болуы мүмкін. Ол қазір Уффициде сақталатын Исаактың құрбандығы картинасымен бірдей өлшемдерге және түс палитрасына ие, ол осы топтың бір бөлігі болған және Караваджоның мансабының осы кезеңіне жатады.