Кіріспе

Кардиореспираторлық жарамдылық (КРЖ) – дене шынықтырумен ұзақ айналысқан кезде қан айналымы және тыныс алу жүйесінің қаңқа бұлшық еттеріне оттегі жеткізу қабілеті. Ғалымдар мен зерттеушілер КРЖ-ны тыныс алу және жүрек-қан тамырлары жүйесінің функционалдық мүмкіндіктерін бағалау үшін пайдаланады. Осы функцияларға желдету, қанмен қамту, газ алмасу, қантамырларды кеңейту және организм тіндеріне оттегі жеткізу кіреді. Аталған организм функциялары адам денсаулығы үшін өте маңызды болғандықтан, КРЖ сарапшыларға адамның ауруға шалдығу және өлім-жітім қаупін жүрек-қан тамырлары денсаулығының көрсеткіші ретінде анықтауға мүмкіндік береді. 2016 жылы Америкалық Жүрек қауымдастығы V̇O2 max/peak арқылы өлшенетін КРЖ-ның клиникалық маңызды көрсеткіш ретінде қаралып, клиникалық практиканың бөлігі ретінде жүйелі түрде бағалануын ұсынатын ресми ғылыми мәлімдеме жариялады. КРЖ деңгейінің төмен болуы жүрек-қан тамырлары аурулары (ЖҚТА) және кез келген себептен болатын өлім қаупін арттырады. Кейбір медициналық зерттеушілер КРЖ-ның өлімге әкелу ықтималдығы темекі шегу, гипертония, жоғары холестерин, 2-ші типті қант диабеті және басқа да кең таралған қауіп факторларынан гөрі жоғары екенін айтады.

Тарих және этимология

КРФ-ты анықтау әдісінің пайда болуы 1920 жылдары британдық физиолог Арчибальд Хиллдің дене тіндерінің қабылдай алатын оттегінің максималды мөлшері мен физикалық белсенділіктің қарқындылығы арасындағы көпфакторлы қатынасты ұсынған кезден басталады. Бұл өлшем адамның жүрек-қан тамыр және тыныс алу жүйелерінің функционалдық мүмкіндіктеріне байланысты екені анықталды. "Кардио" префиксі жүректі білдірсе, "тыныс алу" жүрек пен тыныс алу жүйесін байланыстырады, оған өсімдіктер мен жануарларда, әсіресе жануарлардағы өкпелерде газ алмасуға қатысатын органдар кіреді. Фитнес – адамның денсаулық жағдайы.

Жаттығу

Кардиореспираторлық қабілеттілікті жүйелі дене белсенділігі мен жаттығулар арқылы арттыруға болады. Медициналық қауым жүрек-қан тамырлары ауруларының, инсульттың, гипертонияның, қант диабетінің және басқа да түрлі аурулардың қаупін азайтуда жүйелі дене белсенділігінің маңызды рөл атқаратынымен келіседі. Басқа зерттеулер CRF-тің жақсаруының жүрек-қан тамырлары ауруларының және барлық себептерге байланысты өлім-жітімнің төмендеуімен байланысты екенін анықтады. Жаттығудың көптеген түрлері бар және олардың барлығы адам денсаулығына пайдалы (сабырлы жүгіру, ауыр атлетика, спорттық іс-әрекет және т.б.), бірақ зерттеулер көрсеткендей, жоғары қарқындылықтағы интервалдық жаттығу (HIIT) барлық жастағы адамдарда CRF және VO2 max-ты арттыруда өте тиімді. Ву және авторлардың 2020 жылғы әдебиет шолуы HIIT-тің егде жастағы адамдарда CRF, дене белсенділігі, бұлшық ет күші, жүректің жирылу функциясын арттыруда және қандағы триглицеридтерді төмендетуде тиімді екенін көрсетті. Адамның кардиореспираторлық қабілеттілігін анықтау үшін әр түрлі өлшеу әдістері бар. VO2 max – бұл CRF-тің ең көп қабылданған көрсеткіші және ол 1960 жылдардан бері қолданылып келеді. Кардиопульмональды жаттығу тестілеуі (CPET) спирометриямен бірге VO2 max-ты анықтау үшін алтын стандарт болып табылады. Бұл әдіс бойынша адам максималды күш-жігерге қол жеткізгенше, газ алмасуын талдау арқылы жаттығулар жасау қажет. Электрокардиографияны жүректің жаттығу мен күш салуға жауап беруін тексеру үшін жиі қолданады. CPET жүгіргіш жол немесе велосипедтік эргометрде жүргізіледі. Тесттің жүргізілу әдісі сынаққа тартылған адамның қабілеттеріне негізделеді, себебі велосипедтік эргометр денеге аз жүктеме береді және көбінесе егде жастағы адамдарға жақсырақ сәйкес келеді, бірақ аяқтары шаршағандықтан велосипедпен жүруге дағдыланбаған адамдарда 10-20% төмен нәтижелер беруі мүмкін.

Жүрек- қан тамыр жүйесіне бейімделу

Жүрек-қан тамырлары жүйесі денеге қойылатын талаптардың өзгеруіне жауап ретінде жүрек соғуының жиілігін, қан ағынын және қан қысымын реттеу арқылы әрекет етеді. Жүрек өнімділігі – жүрек соғуының жиілігі мен соққы көлемінің көбейтіндісі ретінде анықталады, ол жүректің бір минутта қанайналымға айдайтын қан көлемін көрсетеді. Дене белсенділігі кезінде жүрек соғуының жиілігі мен соққы көлемінің өсуіне байланысты жүрек өнімділігі артады.