Уильям Ловетт: Британдық белсенді және чартистер қозғалысының көшбасшысы
William Lovett
Уильям Ловетт (1800-1877) – британдық белсенді, чартистер қозғалысының көшбасшысы. Саяси құқықтар, білім беру, халықты әлеуметтік жақсарту туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық белсенді Уильям Ловетт (8 мамыр 1800 – 8 тамыз 1877) – британдық белсенді және чартистік саяси қозғалыстың жетекшісі. Ол өзінің буынындағы Лондон негізделген, жетекші қолөнерші радикалдарының бірі болды. Саяси құқықтарды саяси қысым мен зорлықсыз әрекеттер арқылы қол жеткізуге болатындығын жақтаған Ловетт, 1839–1840 жылдары бүлік тудыру туралы саяси айыптау бойынша бір жыл түрмеге отырғаннан кейін, саяси қызметтің ашық түрлерінен қол үзді. Кейіннен ол өзін Халықтың саяси және әлеуметтік жағдайына көмектесу жөніндегі ұлттық бірлестікке арнады, кедей жұмысшылар мен олардың балаларының өмірін жақсарту үшін чартистік білім беру бағдарламасын іске асыруға тырысты.
British activist
William Lovett (8 May 1800 – 8 August 1877) was a British activist and leader of the Chartist political movement. He was one of the leading London based artisan radicals of his generation. A proponent of the idea that political rights could be garnered through political pressure and non violent agitation, Lovett retired from more overt forms of political activity after a year of imprisonment on the political charge of seditious libel in 1839–1840. He subsequently devoted himself to the National Association for Promoting the Political and Social Improvement of the People, seeking to improve the lives of the poor workers and their children by means of a Chartist educational programme put into practice.
Ертедегі белсенділігі
1800 жылы Корнуолл қалашығы Ньюлинде дүниеге келген Ловетт, жас кезінде жұмыс іздеп Лондонға көшкен. Ол өздігінен білім алып, Кабинет жасаушылар қоғамының мүшесі болды, кейін оның президентіне айналды. «Дауыс жоқ – мылтық жоқ» ұранымен белгілі Антимилиция қауымдастығын құрғандығы арқасында ұлттық саяси беделге ие болды және Метрополитен кәсіподақтар одағы мен Оуэниттік социализм арқылы кәсіподақ қозғалысында белсенділік танытты. 1831 жылы реформалық актіге байланысты туған қозғалыс кезінде ол радикалды әріптестері Генри Хетерингтон мен Джеймс Уотсонмен бірге Жұмысшы сыныптардың Ұлттық одағын құруға көмектесті. Реформалық акт қабылданғаннан кейін Хетерингтонмен бірге газеттерге салынатын салықтарды жою науқанына қатысты.
Born in the Cornish town of Newlyn in 1800, Lovett moved to London as a young man seeking work as a cabinet maker. He was self educated, became a member of the Cabinetmakers Society, and later its President. He rose to national political prominence as founder of the Anti Militia Association (slogan: 'no vote, no musket'), and was active in wider trade unionism through the Metropolitan Trades Union and Owenite socialism. In 1831, during the Reform Act agitation, he helped form the National Union of the Working Classes with radical colleagues Henry Hetherington and James Watson. After the passage of the Reform Act he turned, with Hetherington, to the campaign to repeal taxes on newspapers known as the War of the Unstamped.
Лондон жұмысшыларының қауымдастығы
1836 жылы маусым айында Ловетт Хетеррингтонды қоса, бірнеше радикалды әріптестерімен бірге Лондон жұмысшыларының қауымдастығын құрды. LWMA мүшелігі 100 жұмысшы еркекке шектелгенімен, кейіннен чартист қозғалысының жетекшісі болған Фейргас О'Коннорды қоса, 35 құрметті мүшелерді қабылдады. Басқа құрметті мүшелердің арасында радикалды парламент депутаттары да болды, бірақ LWMA Бирмингем саяси одағы сияқты, басқару құрамында орта таптың басымдығы болған ұйымдардан өзгеше, қатаң түрде жұмысшы табының ұйымы болды. LWMA-ның бастапқы мақсаты білім беру еді, алайда 1838 жылы Ловетт пен радикал Фрэнсис Плейс Халық хартиясының негізі болған парламенттік заң жобасын дайындады, соның салдарынан қауымдастық чартизмге бұрылды. Заң жобасына Ловетт пен LWMA-ның тағы бес мүшесі, сондай-ақ Дэниел О'Коннеллді қоса, алты радикалды депутат қол қойды. Ловетт чартист қозғалысындағы рөлімен ең жақсы танымал. 1832 жылғы реформа актісінен кейін қалған әділетсіздіктерді түзетуге бағытталған парламенттік реформалар науқаны шамамен 1838 жылдан 1850 жылға дейін жалғасты.
In June 1836 Lovett founded the London Working Men's Association with several radical colleagues including Hetherington. The LWMA's membership was restricted to 100 working men, although it admitted 35 honorary members including the later Chartist leader Feargus O'Connor. Other honorary members included radical MP's, but the LWMA was strictly a working class organisation, unlike groups such as the Birmingham Political Union, whose executive was dominated by the middle class. The original purpose of the LWMA was education, but in 1838 Lovett and fellow Radical Francis Place drafted a parliamentary bill which was the foundation of the Peoples' Charter, and the Association was effectively sidetracked into Chartism. The Bill was signed by Lovett and five other LWMA members, along with six Radical MPs including Daniel O'Connell. Lovett is best known for his role in the Chartist movement. Chartism, a campaign for parliamentary reforms intended to correct inequities remaining after the Reform Act of 1832, spanned roughly 1838 to 1850.
Қамауға алу және бас бостандығынан айыру
Көптеген жетекші чартистер сияқты Ловетт те тұтқындалды. 1839 жылдың ақпанында Лондонда бірінші чартистік конвенция өтті, және 4 ақпанда Ловетт бір ауыздан хатшы болып сайланды. 1839 жылдың 13 мамырында Конвенция Бирмингемге көшті. Қаланың "Булл Ринг" алаңында көптеген жақтастар жиналды, бірақ жергілікті билік онда жиналуға тыйым салды, соның салдарынан бірнеше адам тұтқындалды. Конвенция полицияның "қырқысты" тарату әрекеттерін айыптады және полицияны, олар қырқысты басып жаншыған "қанқұмар және конституцияға қайшы күш" деп сипаттаған плакаттарды жариялады. Ловетт хатшы ретінде плакаттарға жауапкершілікті мойнына алды және плакаттарды баспаханаға апарған Джон Коллинзбен бірге тұтқындалды. Кейін Ловетт пен Коллинз бүлік тудырды деген айыппен сотталды және Уорвик түрмесінде он екі айға бас бостандығынан айырылды. Олар 1840 жылдың шілдесінде босатылды.
Like most leading Chartists, Lovett was arrested. In February 1839 the first Chartist Convention met in London, and on 4 February 1839 unanimously elected Lovett as its Secretary. On 13 May 1839 the Convention moved to Birmingham. Many supporters gathered in the city's Bull Ring, but local authorities had prohibited assembly there, and several were arrested. The Convention condemned the actions of police in breaking up the "riot", and posted placards which described the police who put down the riot as a "bloodthirsty and unconstitutional force". Lovett, as secretary, accepted responsibility for the placards, and was arrested along with John Collins, who had taken the placards to a printer. Lovett and Collins were later found guilty of seditious libel, and were sentenced to twelve months imprisonment in Warwick Gaol. They were released in July 1840.
Жаңа өмір
Түрмеде отырғанда Ловетт Коллинзбен бірге «Хартизм, халықтың жаңа ұйымы» деген кітап жазды, ол Хартист біліміне бағытталған еді. Бостандыққа шыққаннан кейін Ловетт саясаттан шығып, 1841 жылы Халықтың саяси және әлеуметтік жақсаруын ілгерілету жөніндегі Ұлттық қауымдастықты құрды, бұл білім беру мекемесі болды. Осы мекеме оның «Жаңа бастама» білім беру жобасын іске асыруға тиіс еді, арқылы ол кедей жұмысшылар мен олардың балаларының өзін жақсартуына үміттенді. «Жаңа бастаманы» ұлттық петицияға қол қойған чартистер аптасына 1 пенни төлеу арқылы қаржыландыру жоспарланған. Хетерингтон мен Плейс бұл бастаманы қолдады, бірақ О’Коннор «Солтүстік жұлдызы» газетінде бұл жобаға қарсы болды, себебі ол чартистерді петицияны іске асырудың басты мақсатынан алаңдатып жібереді деп ойлады. «Жаңа бастама» Ловетттің күткендей халықтың қолдауын ала алмады. Мүшелер саны 500-ден аспады, ал білім беру жексенбілік мектептермен шектелді. Ұлттық қауымдастық залы 1842 жылы ашылды, бірақ 1857 жылы операция тоқтатылғаннан кейін жабылды. 1851 жылғы халық санағында Ловетт өзін мектеп мұғалімі деп, ал 1861 және 1871 жылғы халық санағында физиология мұғалімі деп көрсетті.
While in prison Lovett, with Collins, wrote "Chartism, a New Organisation of the People", which focused on Chartist Education. Once released Lovett retired from politics, and in 1841 formed the National Association for Promoting the Political and Social Improvement of the People, an educational body. The body was to implement his New Move educational initiative, through which he hoped poor workers and their children would be able to better themselves. The New Move was to be funded through a 1 penny per week subscription paid by those Chartists who had signed the national petition. Hetherington and Place supported the move, but O'Connor opposed the scheme in the Northern Star, believing it would distract Chartists from the main aim of having the petition implemented. The New Move was unable to generate the popular support that Lovett had hoped for. Membership never surpassed 500, and education was limited to Sunday schools. The National Association Hall was opened in 1842, but closed in 1857 when the operation was evicted. In the 1851 Census Lovett described himself as a school teacher and in the 1861 and 1871 Censuses, a teacher of physiology.
Нанымдар
Ловетт – нұқсансыз моральдық принциптерді ұстанған чартист болды және саяси өзгерістерге жету үшін зорлық-зомбылық қолдануды немесе оған қауіп төндіруді сынады. Ол қанағаттылықты жақтады және мінез-құлқының таза болуын қатысты түрде қолдады. Сол кездегі білім беру деңгейлеріне қарамастан, ол мейірімділік пен қайырымдылыққа негізделген оқыту әдістеріне сенді.
Lovett was a moral force Chartist, and decried the use or threat of violence to achieve political change. He believed in temperance, and was a staunch advocate of sobriety. Against the educational standards of the time, he believed in teaching methods founded on kindness and compassion.
Жеке өмір
Ловетттің әкесі оның туылмастан бұрын суға батып қайтыс болды. Ол 1826 жылы Кенттегі Пегвелл қаласынан Мэри Соллиге үйленді, ол оның еңбектерінде үлкен көмек көрсетті. Олардың екі қызы болды. Соңғы жылдары Ловетт кітап дүкенін ашып, 1877 жылы «Вильям Ловетттің өмірі мен күресі» атты автобиографиясын аяқтады. Ол 1877 жылдың 8 тамызында мүсірленген күйде қайтыс болды және Хайгейт зиратының батыс жағына жерленді. Оның қабірі қазір ІІ санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген.
Lovett's father drowned before he was born. He married Mary Solly from Pegwell, Kent in 1826, and she was a great support to him in his work. They had two daughters. In later years Lovett opened a bookshop, and completed his autobiography, The Life and Struggles of William Lovett, in 1877. He died impoverished on 8 August 1877 and was buried on the western side of Highgate Cemetery. His grave is now a grade II listed monument.