Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төрт ағайынды Мартин 1873 жылдан 1914 жылға дейін Лондонда керамикалық бұйымдар жасаған. Олардың Мартинуары өз заманында көркем керамика ретінде сипатталған, және олар мұны жасаған алғашқы керамикалардың бірі болды, бірақ қазіргі заманғы терминдерде олар кейіннен ойлап табылған студиялық керамика санатына жақсы сәйкес келеді. Төрт ағайынды (Уоллес, Уолтер, Чарльз және Эдвин) 1870 жылдардан бастап 1914 жылға дейін, олардың керамикалық шеберханасы жабылған кезде, соңғы ағайынды Роберт Уоллес Мартин қайтыс болған 1923 жылға дейін аз жұмыс жасап, ерекше тас құмыралар өндірді. Олардың өнімдері ыдыстарды да, мүсіндерді де қамтиды. Олар құс мүсіндерімен және ыдыстармен, теңіз жануарларымен безендірілген ыдыстармен, сондай-ақ әсем, бірақ шеберлікпен жасалған плиткалармен танымал болды. "Уоли құстары" әртүрлі болады және нақты түрлерді бейнелемейді, бірақ әдетте үлкен және қатыгез көрінетін тұмсықтары, ірі аяқтары мен тырнақтары және адам пішініне ұқсайтын үлкен көздері бар. Олардың бастары денедегі қуысты ашу үшін көтеріледі, әдетте ол түтік темекісін сақтауға арналған. Мартиньерлер, әсіресе мүсіндік бұйымдар коллекционерлер арасында өте танымал. 2015 жылы құс ыдысының рекордтық аукцион бағасы 196 000 АҚШ долларына жеткен. 2018 жылдың желтоқсан айында Нью-Йорктегі Филлипс аукционында үлкен антропоморфты күлімсіреп тұрған шағала 220 000 долларға (184 000 фунт стерлинг) сатылды. Оған Ұлыбританиядан уақытша экспортқа тыйым салынды және Art Fund көмегімен £260 700 (сатып алушының барлық шығындары мен ҚҚС қосылған) төленді. Қазір ол Плимут қаласындағы The Box мұражайында қойылған, онда Мартиньерлердің 100-ден астам мысалы бар.
The four Martin Brothers were pottery manufacturers in London from 1873 to 1914. In their own day their Martinware was described as art pottery, and they were one of the earliest potteries making this, but in modern terms they fit better into the studio pottery category, which was invented later. The four brothers (Wallace, Walter, Charles and Edwin) produced a distinctive type of stoneware pottery from the 1870s through to 1914, when their pottery closed, with a little work being produced through to 1923, when the last brother, Robert Wallace Martin, died. Their output included both vessels and figures. They were best known for their bird sculptures and bowls, vessels decorated with sea creatures, and tiles, fashioned in a whimsical but highly skillful style. The "Wally Birds" vary, and do not represent any actual species, but generally have a large and rather fierce looking beak, massive feet and talons, and a quizzical look in their large eyes, which have a rather human shape. Their heads lift off to reveal a cavity in the body, generally intended to store pipe tobacco. Martinware, especially the sculptural pieces, is very popular with collectors, and as of 2015 the record auction price was US$196,000 for a bird jar. In December 2018, a large anthropomorphic grinning crab was sold at Phillips in New York for a hammer price of $220,000 (£184,000). It was subject to a temporary export ban from the UK and with the help of the Art Fund was purchased for £260,700 (total buyer’s costs plus VAT). It is now on display at The Box museum, Plymouth, which has over 100 examples of Martinware.
Тарих, тауарлар мен техника
Керамика 1873 жылы Лондондағы Фулхэм қаласында Роберт Уоллес Мартин (1843–1923) тарапынан құрылды, ол мүсіншілікке оқыған болатын. 1877 жылы кәсіпорын Лондонның Миддлсекс округіндегі Саутхолл маңындағы Хавелок-роудқа көшірілді, онда ол қалды және ағайындылардың бірнешеуі жол бойындағы зиратта жерленді. Уолтер Фрейзер Мартин (1857–1912) техникалық біліктілікті қамтамасыз етті, түрлі-түсті глазурьлерге маманданған және фирманың дөңгелектегі шебері болды; Эдвин Брюс Мартин (1860–1915) – балық және гүлдердің дизайнын қамтитын жұмыстарды жасаушы және безендіруші; ал Чарльз Дуглас Мартин (1846–1910) дүкенді басқарды. Бұл дүкен 16 Браунлоу көшесі, Хай Холборн мекенжайында 1878 жылы ашылды, бірақ 1903 жылы болған өрттен кейін жабылды. Олар негізінен тұзды глазурьмен жасалған тас ыдыстармен жұмыс істеді, олар жоғары температурада күйдірілген кезде отқа лақтырылған тұзбен керамикалық глазурь жасады, ол сазбен бірігіп, әр күйдіру жағдайына байланысты жылтыр немесе матовый беттің пайда болуына себеп болды. Көптеген тас ыдыстардың глазурі боялған және астыңғы қабатын жасырады, ал тұзды глазурь әдісі ыдыстардың бетіндегі басылған және ойылған әшекейлерді ерекшелеп көрсетеді. Түстері қоңыр, жасыл, сұр және көк түстерін қамтиды, және осы шағын палитра Martinware-ге тән. Олардың ең жарқын дизайн кезеңі шамамен 1880–1900 жылдар аралығында болды, ал 1900 жылдан кейін олардың дизайндары Арт Нуво және Жапония өнерінің ықпалымен біршама қарапайымдастырылды. Роберт Уоллес Мартин, ең үлкен ағасы, біраз уақыт Воксхолл Бридж Роудтағы архитектуралық мүсінші Дж. Б. Филлипстің жұмысында болды, кейіннен жақын жердегі Ламбет өнер мектебінде сурет салу сабақтарын алды. Уолтер мен Эдвин Мартин де сол жерде оқыды, және екеуі де Ламбеттегі Корольдік Дультон керамика зауытында біраз уақыт жұмыс істеді. Гертфордширдегі Айот Сент-Петр шіркеуіндегі ғибадатхана аркасы – Мартин ағайындыларының шіркеу үшін жасаған жалғыз тапсырысы.
The Pottery was started in Fulham, London in 1873 by Robert Wallace Martin (1843–1923), who had trained as a sculptor. In 1877 the business was moved to Havelock Road, in the London suburb of Southall, Middlesex, where it remained and several of the brothers were ultimately buried in the cemetery along the road. Walter Fraser Martin (1857 1912) supplied the technical expertise, specializing in coloured glazes and became the firm's specialist on the wheel; Edwin Bruce Martin (1860 1915) was the thrower and decorator whose work included most of the fish and flower designs; and Charles Douglas Martin (1846 1910) managed the shop. This was at 16 Brownlow St, High Holborn, and opened in 1878, but closed after a fire there in 1903. They worked mainly with a saltglaze stoneware, fired at a high temperature with salt thrown into the kiln during firing to create the ceramic glaze, which fused with the clay and gave a surface which could be glassy or matt depending on the conditions of each firing. Whereas many stoneware glazes are coloured and obscure the body underneath, the saltglaze method served to highlight the impressed and incised decoration on the surface of their pots. The colours included browns, greens, greys and blues, and this subdued palette is distinctive of Martinware. Their most flamboyant design period was from about 1880–1900, and after 1900 their designs simplified somewhat, under the influence of Art Nouveau and Japonism. Robert Wallace Martin, the oldest brother, had worked for a while for the architectural sculptor J. B. Phillips of Vauxhall Bridge Road, and later took drawing classes at the nearby Lambeth School of Art. Walter and Edwin Martin also studied there, and both worked for a time at the Royal Doulton Pottery, also in Lambeth. The chancel arch in Ayot St Peter’s Church in Hertfordshire, is the only commission by the Martin Brothers for a church.
Жинақтар мен көрмелер
Мартинкераны түрлі керамикалық музейлер коллекцияларында кездестіруге болады. 2015 жылы жабылғанға дейін Питшенгер сарайы олардың көптеген туындыларын Элингте орналасқан сарайдың Халл Грунди жинағында көрсетті. Қалған Мартинвер жинағы қазір Доминион орталығындағы Саутхолл кітапханасында қойылған. Оның шағын бөлігі Норвич сарайының мұражайында көрсетілуде. Potteries Museum & Art Gallery көркем керамика бөлімінде Мартинвер туындыларының мысалдарына толы. 1978 жылы Sotheby's Belgravia галереясында өткен "Мартин ағайынды гончарлар" көрмесі қызығушылықты қайта жандандырды. 2013 жылы Лондонның Камминг мұражайында және 2016 жылы Станденде (Ұлттық сенім қоры) Мартинвер көрмелері ұйымдастырылды.
Martinware pottery may be found in various ceramic museum collections. Up until its closure in 2015, Pitshanger Manor displayed a wide range of their work in the Manor's Hull Grundy Collection, based in Ealing The remaining Martinware collection is now on display at the Southall Library in the Dominion Centre. A small selection is on show in the Norwich Castle museum. The Potteries Museum & Art Gallery exhibits examples of Martinware in its Art Pottery cases. An exhibition, "The Martin Brothers Potters", at Sotheby's Belgravia in 1978 did much to revive interest. There were Martinware exhibitions at the Cuming Museum, London in 2013 and Standen (National Trust) in 2016.
Жинақтаушылар
Мартин бұйымдары коллекционерлер арасында, әсіресе 1970 жылдан бері танымал. 2015 жылы (Филипс, Нью-Йорк) 1889 жылы жасалған, 14 дюйм биіктіктегі "уоли құсы" банкасы 196 000 АҚШ долларына сатылып, жаңа рекордтық аукцион бағасын көрсетті, ол Бенджамин Дизраэлиді сатиралық бейнелеген санаулы туындылардың бірі деп есептеледі. Бұрынғы рекорд 1898 жылғы тағы бір құс банкасы үшін 75 000 фунт стерлинг болған (Вули мен Уоллис, 2014). 2018 жылы құс банкалары мен үлкен вазалардың бағасы шамамен 10 20 000 фунт стерлингті құрады.
Martinware has been popular with collectors, especially since the 1970s. A new record auction price of US$196,000 was set in 2015 (Phillips, New York) for a 14 inch high "wally bird" jar from 1889, supposedly one of a few caricaturing Benjamin Disraeli. The previous record was £75,000 for another bird jar of 1898 (Woolley & Wallis, 2014). More typical prices for bird jars and good size vases were in the £10 20,000 range in 2018.