Кіріспе
Сербия жазушысы, сербиялық баскетболшы, жаттықтырушы және әкімші Борисав "Бора" Станкович (1876 жылдың 31 наурызы – 1927 жылдың 22 қазаны) – реализм мектебіне жататын сербия жазушысы. Оның романдары мен әңгімелері Оңтүстік Сербия халқының өмірін бейнелейді. Ол 20 ғасырдың басында пайда болған ерекше әңгімешілер тобына жатады, олардың қатарында Иво Чипико, Петар Кочич, Милутин Ускокович және басқалар бар.
the Serbian basketball player, coach and administrator
Borisav "Bora" Stanković (; 31 March 1876 – 22 October 1927) was a Serbian writer belonging to the school of realism. His novels and short stories depict the life of people from South Serbia. He belongs to an exceptional group of storytellers that appeared at the turn of the 20th century, Ivo Ćipiko, Petar Kočić, Milutin Uskoković, and others.
Өмірбаян
Бастауыш және орта мектепті Враньеде бітіріп, Белград университетінің құқық факультетін аяқтады. Ол Батыста білім алған – Париж қаласында – бірақ өз туған жеріне өзгеріссіз оралды және кейіннен оны өзінің шығармаларында мәңгі есте қалдырды. Белградта кеңсе қызметкері (алғаш кедендік, содан кейін салық инспекторы) болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ниш қаласында тұрды, содан кейін Черногорияда австриялықтарға тұтқынға түсіп, Босниядағы Дервентадағы тұтқын лагеріне қамалды. Соғыстан кейін Білім министрлігінің өнер бөлімінде жұмыс істеді. 1927 жылы Белградта қайтыс болды.
Жұмыс
Борисав Станковичтің ең үздік туындысы – 1910 жылы жарық көрген «Таза емес қан» (Nečista krv) романы. Ол осы шығармасында жас әйелдің ескі дәстүрлер мен шектеулерден арыла алмауының ауыр жағдайын көрсеткен. Бұл туындысында адамның рухани және сезімдік өмірінің қайшылықтарын зерттеді. Бұл – шетелдік аудармаларында халықаралық әдеби сыншылардың жоғары бағасын алған алғашқы серб романы болды. 20 ғасырдың басында халық музыкалық спектакльдері кең таралды, ал осы жанрдағы ең танымал пьеса – 1902 жылы жазылған Станковичтің «Коштанасы». Онда әсем цыған қызының провинциалды қаланың барлық ерлерін баурап алуының ащы-тұзды оқиғасы, өмірдің мәні мен жастық шақтың өтіп бара жатуы туралы философиялық толғаныстармен өріледі. Станковичтің тағы бір пьесасы – 1910 жылы жазылған «Ташана» – оңтүстік Сербиядағы провинциалды өмірді суреттейді. Бұл аймақ түріктерден азат болғанмен, ғасырлар бойғы жаулап алудың әсерінен әлі де құтыла алмай жатқан еді. Шамамен барлық туындыларында Станкович күшті мінезді кейіпкерлерді бейнелейді, олар өз уақыттарының өтіп кеткенін сезінуден туындаған ерекше әлсіздіктің құрбанына айналады. Жазушының құрметіне жыл сайын «Борина неделя» (Бора аптасы) мерекесі өткізіледі (1967 жылы құрылған, ал 1976 жылдан бастап 23 наурыз – жазушының туған күнінен басталады), содан кейін «Борини позиоршни дани» және әлемдік мәдениеттер фестивальдері ұйымдастырылады. 1954 жылы Бора Станковичке ескерткіш орнатылып, 1964 жылы муниципалитет оның үйін жаңа иелерінен сатып алып, 1967 жылы мұражай ретінде ашты. Бора Станковичтің арқасында жергілікті өзіндік ерекшеліктерді нығайту «Бора аптасы» құрылған сәттен бастап ерекше маңызға ие болды.