Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик базиликасы, Италияның Рим қаласының танымал нысаны. Римдегі базилика.
Roman Catholic basilica, a landmark of Rome, Italy
the basilica in Rome
Сант-Анастасия – Италияның Рим қаласындағы Сиро-Малабар католик шіркеуіне тиесілі, кардинал дін қызметкерлеріне арналған шағын базилика және титулдық шіркеу.
Sant'Anastasia is a minor basilica and titular church for cardinal priests in Rome, Italy owned by the Syro Malabar Catholic Church.
Базилика
Сант-Анастасия III ғасырдың соңында, IV ғасырдың басында, мүмкін, Анастасия есімді римдік әйел салған. 499 жылғы Синод актілерінде бұл шіркеу Анастасияе титулымен тіркелген. Кейіннен шіркеу Сирмиумдық Анастасия атты шейіттің құрметіне ие болды. Мельхиорри өзінің 19 ғасырлық Рим туралы нұсқаулығында шіркеуді Аполлония есімді римдік әйелдің негізін салғанын айтады. Бұл қасиетті шіркеу бірнеше рет жаңартылды: Папа Дамасус I (366-383), Папа Илариус (461-468), Папа Иоанн VII (705-707), Папа Лео III (795-816), Папа Григорий IV (827-844), Папа Иннокентий III (1201) және Папа Сикст IV (1471). Қазіргі шіркеу 1636 жылы Папа Урбан VIII тапсырысымен Луиджи Арригуччи жасаған жаңартудың нәтижесінде салынған. Бұл жаңарту құлаған портик пен қасбетті қалпына келтірді. Архитектор Карло Гимах 1721 және 1722 жылдар аралығында шіркеуді жаңарту жұмыстарын жүргізді. 1817 жылы Папа Пий VII тұсында тағы бір қайта жаңарту орын алды. Дәстүр бойынша, бұл базилика Киелі Жеромның үй шіркеуі болған, ол осы жерде әдеттегі қызметтерді өткізген. Әулие Доменичиноның суреті құрбандық алтарінің үстінде бейнеленген. Папа Франциск 2020 жылдың шілде айында бұл шіркеуді Сиро-Малабар шіркеуіне тапсырды.
Sant'Anastasia was built in the late 3rd century early 4th century, possibly by a Roman woman named Anastasia. The church is listed under the titulus Anastasiae in the acts of the 499 synod. Later the church was entitled to the martyr with the same name, Anastasia of Sirmium. Melchiorri in his 19th century guide of Rome, mentions a Roman matron by the name of Apollonia founded the church. The church was restored several times: Pope Damasus I (366 383), Pope Hilarius (461 468), Pope John VII (705 707), Pope Leo III (795 816), Pope Gregory IV (827 844), Pope Innocent III (1201), and Pope Sixtus IV (1471). The current church dates to a restoration in 1636 commissioned by Pope Urban VIII from Luigi Arrigucci. This restoration repaired the collapsed portico and facade. Architect Carlo Gimach restored the church between 1721 and 1722. In 1817, under Pope Pius VII, another refurbishment took place. Traditionally, the basilica was the home parish of St Jerome, who celebrated Mass here. The saint is depicted over the altar, by Domenichino. Pope Francis granted the church to the Syro Malabar Church in July 2020.
Өнер және сәулет
Соңғы қайта жаңарту, папа Сикст IV кезінде жасалған қайта жаңартудан кейін, 1636 жылы болды. 1634 жылғы дауылдан кейін ғимараттың қасбеті, төменгі дорлық және жоғарғы иондық тәртібімен, 1636 жылы қайта құрылды. Негізгі зал пилястрлармен шектелген, олардың ішіне ежелгі Рим мәрмәрі мен гранит бағаналары енгізілген, бұл бағаналар Палатин төбесіндегі бұрынғы Нептун ғибадатханасынан алынған деген болжам бар. Төбе әр түрлі түстермен боялған және күрделі өрнектелген (касетон) суреттермен безендірілген. Орталық фрескалық панель Микеланджело Серрутидің 1722 жылы салған Анастасияның шейіттік қасіретін бейнелейді; бұл жұмыс кардинал Нуно да Кунья э Атаиде демеушілігімен жүргізілді. Пресвитерия 1705 жылы Febei отбасымен мәрмәрмен сәнделді және кардинал Джамбаттиста Костагутидің қаржысымен қайта салынды. Бас алтарьдың астында титулды әулиенің реліквиялары сақталған делінеді. Алтарьдың артында Лазаро Балди салған Туу салған бейнесі бейнеленген. Алтарьдың негізінде Эрколе Ферратаның Әулие Анастасия мүсіні орналасқан. Өлі әулиенің жанып жатқан тіреудің үстінде жатқан мүсіні Бернинидің Беата Людовика Альбертони туындысына ұқсас. Оң жақтағы бірінші капелла кіреберіске жақын орналасқан және Пьер Франческо Моланың Иоанн Баптист суретін қамтиды. Оң жақтағы соңғы капеллада Лазаро Балдидің Әулие Карло Борромео мен Филиппо Нери өмірінен көріністер фрескасы бар. Оң жақтағы трансептте Франческо Тревизанидің 1726 жылғы Әулие Торибио суреті ілулі тұр. Сол жақтағы трансептте Балди салған Розарийдің Мадоннасы және кардинал және филолог Анджело Майдың қабірі, неоклассикалық мүсінші Джованни Мария Бенцониның туындысы орналасқан. Сол жақтағы соңғы капелла Әулие Жеромға арналған және осы әулиенің бейнесін бейнелейтін Доменичиноның алтарьлық суреті бар. Әулиенің қолданған тостағаны осы капеллада сақталған делінеді. Басқа капеллада Этьен Парроселдің Әулие Георгий және Епископ Публио суреттері бар.
The last restoration, after the restoration during the papacy of Sixtus IV, occurred in 1636, when the facade, with lower doric and upper ionic order, was reconstructed in 1636, after the cyclone of 1634. The nave is flanked by pilasters that incorporate Ancient Roman marble and granite columns, putatively from the former Temple of Neptune on the Palatine. The ceiling is colorfully decorated with elaborate framed designs (cassetone) and has a central frescoed panel depicting the Martyrdom of Anastasia (1722) by Michelangelo Cerruti; the work was pursued under the patronage of the Cardinal Nuno da Cunha e Ataíde. The presbytery was richly decorated in 1705 with marble by the Febei family rebuilt with an endowment of the cardinal Giambattista Costaguti. Under the main altar is said to be sheltered the relics of the titular saint. The main altarpiece behind the altar depicts a Nativity by Lazzaro Baldi. The altar at the base houses a statue of Saint Anastasia by Ercole Ferrata. The recumbent sculpture of the dying saint, laid atop a flaming pyre, was influenced by Bernini's Beata Ludovica Albertoni. The first chapel to the right, near the entrance, has a painting of St John the Baptist by Pier Francesco Mola. While the last chapel on the right has a fresco depicting Scenes from the lives of Saints Carlo Borromeo and Filippo Neri by Lazzaro Baldi. The right transept has a painting of St Toribio (1726) by Francesco Trevisani. The left transept has a Madonna of the Rosary also by Baldi, and the tomb of Cardinal and philologist Angelo Mai by the late neoclassical sculptor Giovanni Maria Benzoni. The last chapel to the left, is dedicated to St Jerome, and has an altarpiece depicting this saint by Domenichino. The chalice used by the saint was said to be housed in this chapel. The other chapel has a Saints Giorgio and Bishop Publio by Étienne Parrocel.