Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Септимий Север мен Песценний Нигер арасындағы шайқас (194)
Battle between Septimius Severus and Pescennius Niger (194)
Исс шайқасы – император Септимий Север мен оның қарсыласы Песценний Нигердің күштері арасындағы б.з. 194 жылы өткен бес император жылының үшінші маңызды шайқасы. Публий Корнелий Ануллиннің басқаруымен Северий армиясы шайқаста жеңіске жетті, ал Нигер одан кейін ұсталды және өлтірілді. Шайқас болған жерде Северий жеңісін құрметтейтін триумф аркасы орнатылды.
The Battle of Issus was the third major battle in AD 194 between the forces of Emperor Septimius Severus and his rival, Pescennius Niger, part of the Year of the Five Emperors. The Severan forces, commanded by Publius Cornelius Anullinus, won the battle, and Niger was captured and killed shortly afterwards. A triumphal arch commemorating the Severan victory was erected on the site of the battle.
Өмірбаян
Песценний Нигер – Сирияның римдік губернаторы, Пертинакс қайтыс болғаннан кейін, Северус сияқты, оның әскерлері оны император деп жариялаған. 193 жылы Кизик және Никея шайқастарында жеңіліске ұшырағаннан кейін Нигер армиясы Тавр тауларына сәтті шегінді, онда Киликия өтегін қатал қорғады. Осы кезде Северан әскерлерінің қолбасшысы Тиберий Клавдий Кандид, бәлкім, қарсыластың әскерінің шегінуіне тосқауыл қоймағаны үшін Публий Корнелий Ануллинмен ауыстырылды.
Pescennius Niger was the Roman governor of Syria who had been acclaimed Emperor by his troops, like Severus, following the death of Pertinax. Following its successive defeats at Cyzicus and Battle of Nicaea in 193, Niger's army successfully withdrew to the Taurus Mountains, where it fiercely defended the Cilician pass. At this time, the commander of the Severan troops, Tiberius Claudius Candidus, was replaced by Publius Cornelius Anullinus, perhaps due to the failure of the former to prevent the withdrawal of the rival army.
Шайқас
Ақырында Ануллин Сирияға кірді, ал соңғы шайқас 194 жылдың мамырында Иссас қаласының жанында болды, бұл жерде Александр Македонский б.з.д. 332 жылы Персия патшасы Дарий III-ті жеңген еді. Немесе өздерінің жебе атушылары (алайда, бұл қамалдарда немесе жылдам қимылдайтын шабуылшыларға қарсы қолданылған нақты «тестудо» емес сияқты).
Eventually, Anullinus entered Syria, and the final battle took place in May 194, near Issus, the place where Alexander the Great had defeated the Persian King Darius III in 332 BC. or their own missile shooters (however, it seems that it was not the real testudo that was used in sieges or against highly mobile attackers
Севердің жеңісін еске алу үшін триумф аркасы орнатылды.
A triumphal arch was set on site, commemorating the victory of Severus.
Салдары
Бұл шайқас Шығыс үстемдігі үшін екі қарсыластың арасындағы әскери қимылдарды тоқтатты (Нигер бірнеше күннен кейін тұтқындалып, қаза тапты), бірақ Византия қаласы Северан әскерлерінің қоршауында б.з. 196 жылға дейін қарсы тұрды, мүмкін, империя билігіне таласқан үшінші қарсылас, Британияның губернаторы Клодий Альбин, Нигермен номиналды одақтас болғандықтан, батыста Северусқа қарсы жеңіске жетеді деген үмітпен. Бірақ Лугдунум шайқасында осының керісі болды.
While this battle concluded hostilities on the field between the two rivals for control of the East (Niger was captured and killed, a few days later), the city of Byzantium withstood a siege by Severan troops until AD 196, possibly on the hope that a third rival to the principate, the governor of Britain Clodius Albinus, nominally allied with Niger, would defeat Severus in the West. The opposite occurred at the Battle of Lugdunum.