Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африка мәдениетінің ерекшеліктері
Characteristics of African culture
Африкалықтардың диаспорасының әлеуметтік практикасы мен институттары арқылы көрінетін Африка мәдениетінің ерекше белгілері – африканизмдер деп аталады. Тарих барысында Африкадан тараған ұрпақтары ата-бабаларының африкалық мәдениетінің көптеген түрлерін сақтап келген. Сонымен қатар, осы мұралардың және олардың мағыналарының дұрыс түсінілмеуі де тарих бойы жиі кездесетін жайт. Бұл термин көбінесе Атлантикалық құл саудасы кезінде Америкаға тасымалданған Батыс және Орталық Африканың мәдени және тілдік ерекшеліктерін білдіреді. Африканизмдер тіл, музыка, би, тағам, мал шаруашылығы, медицина және фольклор арқылы Солтүстік және Оңтүстік Америка, сондай-ақ Кариб айманындағы түрлі елдердің мәдениетіне әсер еткен.
Africanisms refers to characteristics of African culture that can be traced through societal practices and institutions of the African diaspora. Throughout history, the dispersed descendants of Africans have retained many forms of their ancestral African culture. Also, common throughout history is the misunderstanding of these remittances and their meanings. The term usually refers to the cultural and linguistic practices of West and Central Africans who were transported to the Americas during the trans Atlantic slave trade. Africanisms have influenced the cultures of diverse countries in North and South America and the Caribbean through language, music, dance, food, animal husbandry, medicine, and folklore.
Американдық ағылшын тілі
Африкалық элементтер американдық ағылшын тіліне енген. Құлдыққа түскендерге физикалық артефакттарды сақтау мүмкін болмаса да, "африкалықтардың шығармашылығы нәзік тілдік және коммуникативтік артефакттарды сақтап, дамытуға мүмкіндік берді". Африкалық американдықтардың сөйлеген тіліне африка тілдерінің фонетикалық және синтаксистік құрылымдары зор әсер етеді. Бастапқыда африкалық американдық тілдер зерттелмеді, себебі ғалымдар африкалықтардың мәдениеті жоқ деп есептеді. "Жақындағы тілдік зерттеулер "қара ағылшын", "африкалық-американдық ағылшын" немесе, дәлірек айтқанда, "эбоникс" деп аталатын тілді анықтады". Батыс Африка тілдерінің кейбіреулерінде өткен және қазіргі шақтар нақтырақ ажыратылмайды. Оның орнына, контекст мәлімдемелерді өткен немесе қазіргі шақта түсіндіруге мүмкіндік береді. Ковбой мәдениетімен байланысты алғашқы тілге африкалық фонетика әсер еткен. Америка тіліне енген африкалық сөздерге: банан, джаз, буги және зомби жатады. Америка Құрама Штаттарындағы африкалық американдықтар құлдық кезеңінде де, одан кейін де африкалық атау беру дәстүрлерін сақтады, оның ішінде өздерін маусымдар немесе апта күндерімен атады және өмір бойы бірнеше есім қолданды. Африка және африкалық-американдық тілдік құрылымдар, сондай-ақ ритмикалық сөйлеу, сұрақ-жауап және сөздер арқылы талас түсіру дәстүрлері рэп пен хип-хопқа айналып, әлемдік әсерге ие болды. Грузия мен Каролина жағалауындағы аралдарда сөйленетін гулла диалектісі ағылшын тілінде көптеген африкалық ерекшеліктерді сақтап қалған.
Africanisms are incorporated in American English. Although physical artifacts could not be kept by slaves because of their enslaved status, "Subtler linguistic and communicative artefacts were sustained and embellished by the Africans’ creativity." The language spoken by African Americans is greatly influenced by the phonological and syntactic structures of African languages. African American languages were not initially studied, because scholars thought Africans had no culture. "Recent linguistic studies define a language variously referred to as Black English, African American English, or, more appropriately, Ebonics." Some West African languages do not explicitly distinguish past and present. Instead, context allows statements to be interpreted as past or present. The early language associated with cowboy culture was influenced by African phonology. African words that became part of the American language include banana, jazz, boogie and zombie. African Americans in the United States continued some African naming traditions throughout slavery and beyond, including naming themselves for seasons or days of the week, and using more than one name in a lifetime. African and African American linguistic structures, as well as the traditions of rhythmic speech, call and response and verbal battles, developed into rap and hip hop, which has had a global influence. The Gullah dialect of English spoken in the Sea Islands off the coast of Georgia and the Carolinas has retained many African features.
Испан және бразилиялық португал тілдері
Латын Америкасы елдері африканизмдерді испан және бразилиялық португал тілдеріне сіңірді. Латын Америкасындағы африкалық түбірлері бар испан сөздерінің қатарында меренге (музыка/би, сондай-ақ 'қабақ', 'әлсіз') , качимбо (қуыр, солдат) және шевере (керемет, тамаша) сөздері бар. Африка тілдері Пуэрто-Рико испан тілінің фонетикасына /s/ және /n/ сияқты соңғы дауыссыздардың жойылуымен, сондай-ақ /l/ және /r/ дауыссыздарының алмасуы арқылы әсер етті. Бразилияда 'бунда' (жамбас) және 'кочилар' (қысқа ұйқы) сияқты сөздер Батыс Африканың кимбунду тілінен алынған.
Latin American countries have incorporated Africanisms into Spanish and Brazilian Portuguese. Latin American Spanish words with African roots include merengue, (music/dance as well as 'mess' or 'wimp') cachimbo (pipe, soldier), and chevere (fantastic, great). The African languages have also influenced the phonology of Puerto Rican Spanish with the deletion of final consonants like /s/ and /n/, and the alternation of the /l/ and /r/ consonants. In Brazil, words like 'bunda' (butt) and 'cochilar' (napping) come from the Kimbundu language of West Africa.
Гаити креол тілі
Ғалымдар Сент-Домингде қалыптасқан гаити креол тілінде африкалық элементтер мен жергілікті тілдердің араласы бар екенін, яғни "француз тілінде айтуға ешқашан батылың келмейтін мыңдаған ұсақ-түйектер бар екенін" атап көрсеткен. Сөздігінің көп бөлігі 18 ғасыр француз тілінен алынғанмен, гаити креол тілінің грамматикасы Батыс Африканың Вольта-Конго тілдер тобынан, әсіресе Фонгбе және Игбо тілдерінен бастау алады.
Scholars have noted that the Haitian Creole that developed in Saint Domingue contained a mixture of Africanisms and local expressions, "a thousand little nothings that one wouldn't dare to say in French." Although much of its vocabulary is from 18th Century French, the grammar of Haitian Creole comes from the West African Volta Congo language branch, particularly the Fongbe language and Igbo language.
Ямайка патоисі
Ағылшын тілі Ямайканың ресми тілі. Бірақ жамайкалық патоистің грамматикалық құрылымы, сөздік қоры, дыбысталуы және синтаксисі африка тілдеріне қатысты (Gladwell 1994). Ямайка креол тілінде бір ғана етістік уақытының қолданылуы, оның Нигер-Конго аймағының түбір тілдерімен байланысын көрсетеді, онда олар да өткен немесе болашақ шақтары жоқ етістіктерді қолданады.
English is the official language of Jamaica. But the grammatical structure, vocabulary, sound and syntax of Jamaican Patois has roots in African languages (Gladwell 1994). The use of only one verb tense in Jamaican Creole shows its relationship to root languages of the Niger Congo region, where they also use verbs with no past or future tense.
Дүниежүзілік музыка
Америка Құрама Штаттарында африкалықтардың ықпалымен қалыптасқан музыка дәстүрлері, Америка музыкасы деп белгілі болған музыканың негізін қалады. Блюз – Америкадағы африкалықтар құраған музыка жанры. Бұл музыка полиритмдерді, сұрақ-жауап үлгілерін, еркін блюз формаларын, блюз гаммасын және батыс музыкасынан өзгешеленетін вокализдерді қамтиды. Осы жаңалықтың нәтижесінде, блюз, джаз, ритм-н-блюз, рок-н-ролл, соул музыкасы, фьюжн, диско, фанк, хип-хоп сияқты барлық африкалық-америкалық халықтық музыка пайда болды. Бұл жанрлардың негізгі элементтерінің бәрін блюз жанрының қалыптасу кезінде Батыс Африкадан алынған музыкалық элементтерге дейін табуға болады. Банжо музыкалық аспабын африкалық-америкалық құлдар жасаған, олар оны Африкадағы ұқсас аспаптардан – «бания» және «банжо» сияқты – есте сақтап көшірген. Құлдар еуропалық-америкалықтарға осы аспапта ойнауды үйреткен, соның салдарынан банжо американдық музыканың көптеген жанрларында, соның ішінде блюграсс пен халық музыкасында маңызды рөл атқарды. Африкадан шыққан, Анголаның банту мәдениетіне тән басқа да музыкалық аспаптарға барабандар, дидли-боулар, ауыздық домбыралар, ванна барабандары, құмыралар, гонгтар, қоңыраулар, идеофондар және бес ішекті арфа – локомини жатады. Африка мен Еуропаның музыкалық дәстүрлері Нью-Орлеан, Миссури және Миссисипи штаттарында бірігіп, джаздың негізін құрады. Француз, Латын Америкасы, Батыс Үнді және Африка мұрасын ұстаған адамдармен толы Нью-Орлеанда, ашық терілі қара креолдар кейде классикалық музыканттар болып оқыды, осы арқылы батыс музыка теориясын меңгерді. 19 ғасырдың соңында Нью-Орлеандағы жалдамалы музыканттардың көпшілігі осы қара креолдардан шықты. Африкалық музыканың қоғамдық және бірлескен орындалуына басымдық беруі, жеке орындауға қарағанда, Нью-Орлеанның Конго алаңында музыканттардың жиналуына ықпал етті, олар француз, латын және африкалық музыкалық дәстүрлерді біріктіріп, ерте джазды құрды. Рагтайм, 19 ғасырдың соңында пайда болған джаздың алдағысы, министрельдік әндердің элементтерін, африкалық-америкалық банджо стильдерін және еуропалық музыкамен үйлескен кеквоукты біріктірді. Латын Америкасында африкалық ықпал 17 ғасырдың басында-ақ «негритос» деп аталатын әндерде естілді, олардың мәтіні испан және африкалық тілдерін араластырды, ал сұрақ-жауап үлгілері мен ырғақтық топтамалары Африкадан келді. Латын Америкасының африкалық ықпалымен құрылған басқа да музыка жанрларына бачата, батукада, ча-ча-ча, конга, фанк-кариока, мамбо, танго, пачанга, реггетон, румба, самба, сон, сальса, тропикалия және зук жатады. Аргентина мен Уругвайда африкалық ырғақтар мен тәжірибелер кандомбе барабандары мен тангоның дамуына әсер етті.
African influenced music traditions in the United States set the foundation for much of what became known as American music. The blues is a music genre created by Africans in America. The music featured polyrhythms, call and response figures, loose blues forms, a blues scale, and vocalizations that are different from western music. This innovation led to all African American secular music that followed, which includes blues, jazz, rhythm and blues, rock & roll, soul music, fusion, disco, funk, hip hop and others. The underlying elements of these genres can all be traced back to the musical elements derived from West Africa during the formation of the blues genre. The musical instrument the banjo was created by African American slaves, copied by memory from African instruments with similar names, like the 'bania' and 'banjo'. The slaves taught European Americans how to play the instrument, and it became a mainstay of several genres of American music, including bluegrass and folk music. Other musical instruments of African origin, from the Bantu culture of Angola, include drums, diddley bows, mouthbows, the washtub bass, jugs, gongs, bells, rattles, ideophones, and the lokoimni, a five stringed harp. African and European musical traditions came together in New Orleans, Missouri and Mississippi to create the foundation for jazz. In New Orleans, a city filled with people of French, Latin American, West Indian and African heritage, lighter skinned Black Creoles sometimes trained as classical musicians, where they learned western music theory. Paid musicians in New Orleans in the late 19th century were generally of this Black Creole class. The African tradition of music as a public and collaborative event rather than a private performance helped create gatherings of musicians in New Orleans' Congo square, where they combined French, Latin and African musical traditions to form early jazz. Ragtime, a late 19th century precursor to jazz, blended elements from minstrel show songs, African American banjo styles, and the cakewalk with European music. In Latin America, African influence could be heard as early as the 17th century in songs called Negritos, whose lyrics mixed Spanish and African languages and whose call and response patterns and rhythmic groupings came from Africa. Other African influenced Latin music includes bachata, batucada, cha cha cha, conga, funk carioca, mambo, tango, pachanga, reggaeton, rumba, samba, son, salsa, tropicalia, and zouk. In Argentina and Uruguay, African rhythms and practices influenced the development of candombe drumming and tango.
Діни музыка
Діни музыка – діни тақырыптарға арналған музыка. Бұл музыка христиандық евангелие музыкасы мен шіркеу әндері арқылы кеңінен таралған және маңыздылығын сақтап келеді. АҚШ-та құлдық кезінде құлдар өздерінің қайғысын жеңілдету және құлдыққа қарсы күресу үшін бір-біріне жасырын хабар жіберу мақсатында "Go Down Moses" сияқты "негр рухани әндерін" шырқады. Бұл әндер егістікте жұмыс істегенде де, құдайға сыйынғанда да орындалды. Құлдық кезінде негр рухани әндері қоғамды біріктірді. Ән арқылы Тәңірге мадақ айту, құл иелері таңған христиандыққа қарамастан, күш пен азаттыққа баламалы көзқарас ұсынды. 20-шы ғасырдың басында қара рухани әндері дәстүрінен евангелие музыкасы пайда болды. Африкалық дәстүрлер қара евангелие ән салудағы сұрақ-жауап үлгілерінде, вокалдық стильдерде және полиритмиялық қол соққыларымен сүйемелдеуде естіледі. Бұл музыка афроамерикалықтардың өмірінің негізі болып табылады. Сонымен қатар, ол басқа ұлттар мен мәдениеттерге де әсер етті. Афроамерикалықтар осы діни халық әндерінің байлығын мойындады және оларды еуропалық классикалық музыка практикасына, мысалы, аккапелла хор мотеттері мен вокалдық өнер әндеріне жылдам енгізді.
Sacred music is music with religious themes. This music remains prevalent and relevant through Christian gospel music and church hymns. During slavery in the United States, the enslaved people sang "negro spirituals" such as "Go Down Moses" as a way to ease their pain and also as a way to send coded signals to each other in resistance to slavery. The songs were sung at work in the fields as well as while worshipping. Negro spirituals during slavery brought together a community. Praising the Lord through song offered an alternative vision of empowerment and liberation to the Christianity that was imposed on them by slave masters. Gospel music emerged from the tradition of black spirituals in the early 20th century. African traditions in Black gospel singing can be heard in the call and response patterns, vocal styles and polyrhythmic clapped accompaniments. This music remains the foundation of the African American experience. Additionally, it influenced other races and cultures. " African Americans recognized the richness of these religious folk songs and were quick to bring them to European art music practices such as those found in unaccompanied choral motets and vocal art songs."
Тағам
Африка мәдениетінің тағы бір ықпалды аспектісі – тағам, ол Атлантикалық құл саудасынан бұрын-ақ әлемдік әсерге ие болды. Содан бері африкалық дәстүрлер африкалық америкалықтар, Оңтүстік Америка, Латын Америка және Кариб аймағының тағамдарына ерекше үлесін қосты. Африкалық тағамдардың төркіні – адамзат өркениетінің ошағы саналатын Шығыс Африка. Одан рецептер, дәмдеуіштер мен аспаздық шеберлік көші-қон мен сауда арқылы Азияға, Еуропаға және Американың жергілікті мәдениеттеріне тарады. Атлантикалық құл саудасы кезінде құлдар Оңтүстік Америка Құрама Штаттарына окра, қара көзді бұршақ және африкалық күріш сияқты көптеген тағамдарды алып келді. Окра – бұл тегі Эфиопияда немесе Египетте болуы мүмкін көкөніс. Ол әртүрлі сорпаларға, қайнатылған тағамдарға және күріштің түрлі сорттарына қосылады. Құлдықтан құтылған африкалықтар рецептелерін ұрпақтарына, сондай-ақ Оңтүстіктің ақ тұрғындарына жеткізді. Бұл тағамдар бұрынғы құл мемлекеттерінде пайда болған «жан азығы» ретінде танылды. Осы рецепттердің көптегені бүгінге дейін танымал және африкалық америкалықтар мен Оңтүстік Америка мәдениетінің ең белгілі бір бөлігіне айналды. Луизианадағы «гамбо» тағамы Батыс Африкадағы «окра» деген сөзден, яғни «нкомбо» сөзінен шыққан. Джамбалай мен гумбо Сенегамбия аймағынан шыққан дчебучин сияқты Батыс Африка тағамдарына ұқсас. Африкалық аспаздық дәстүр Кариб теңізі мен Латын Америка тағамдарына айтарлықтай әсер етті, бұл мондонго (хитлиндер), фуфу, гиамбо, санкочо, пикодилло темблеке, бұршақ сорпасы, шинчулиндер (хитлиндердің тағы бір түрі) және басқа да тағамдарда көрініс тапқан.
Another influential aspect of African culture is food, which had a global impact even before the Transatlantic Slave Trade. Since then, African traditions have had a particular impact on African American, Southern American, Latin American, and Caribbean cuisine. African cuisine was born in East Africa, the cradle of human civilization. From there, recipes, spices and culinary techniques spread through migration and trade to Asia, Europe and indigenous cultures of the Americas. During the Transatlantic slave trade many foods accompanied enslaved people to the Southern United States including okra, black eyed peas and African rice. Okra is a green vegetable which may originally have been domesticated in Ethiopia or Egypt. It appears in a variety of soups, stews and rice dishes. Enslaved Africans passed their recipes on to their descendants, as well as to Southern whites. These dishes became known as soul food with origins in former slave states. Many of these recipes continue to be popular and became one of the most well known aspects of African American and Southern American culture. The Louisiana dish 'gumbo' comes from the West African word for "okra", nkombo. Jambalaya and gumbo are similar to West African dishes such as dchebuchin, which originated in the Senegambian region. African culinary traditions have had a substantial influence on Caribbean and Latin American cuisine, as can be seen and tasted in dishes such as mondongo (chitlins), fufu , giambo, sancocho, picodillo tembleque, bean soups, chinchulines (another form of chitlins), and other dishes.
Билеу
Африкада музыка мен би күнделікті өмірмен де, қасиетті дәстүрлермен де тығыз байланысты болған. Тайпалар барабанның ырғағымен билейтін, көбінесе дін қызметкерлері немесе қасиетті адамдар болатын акробатикалық шеберлердің басшылығымен би орындаған. Африкалық би дәстүрлері Атлантикалық мұхиттың ортасынан өткен құлдық сауда кезеңінде де сақталды, себебі құл саудагерлері құл болған африкалықтарды кемелерде дене нығайту үшін билеуге ынталандырған. Америка мен Кариб аймақтарына әкелінген басқа африкалық би дәстүрлерінің ішінде импровизация, жерге бағдарлану, дөңгелек және қоғамдық біріккендік, сұрақ-жауап, полиритмдер және «қоңырау» биі бар. Құлдардың қожайындары барабан ойнауға тыйым салғанда, олар қолдарын соғып, аяқтарымен жерді таптап күрделі ырғақты полиритмдер жасаған. Америка мәдениетіне енген билердің бірі – Чарльстон. Чарльстон ежелгі африкалық ашанти тайпасының биінен алынған. Осы би мен Чарльстонның қозғалыстары ұқсас. Құлдық кезеңінде Американың оңтүстігінде де осыған ұқсас билер орындалған. «Чарльстон – американдық оңтүстікте африкалық құлдардың ұрпақтары орындаған би. Джаз сияқты, оның да ырғақты күші бар, ол африкалық және еуропалық мәдениеттердің қосындысы болып табылады және американдық өмір мен өнерге зор әсер еткен. Бидің аты осы биді Чарльстон (Оңтүстік Каролина) портындағы қара нәсілді жұмысшылар орындағандығынан шыққан. Олар, әрине, жағалаудағы аралдардағы қара нәсілді қауымдастықтардың бірінен келген болуы мүмкін». 1923 жылы Чарльстонды афроамерикалық Джеймс П. Джонсон танымал етті. 19 және 20 ғасырлардағы афроамерикалық тамыры бар басқа да танымал билерге кек-вок, қара түбі, линди-хоп, джиттербаг, твист, брейк-данс және хип-хоп жатады. Капоэйра – бразилиялық танымал би және жекпе-жек өнері, ол Анголаның энголо дәстүрінен шыққан және Оңтүстік Америкаға құлдар әкелген. Аргентиналық танго Аргентина мен Уругвайдағы африкалықтардың би дәстүрлерінен күшті әсер алған. Гаитидің дәстүрлі афро-биі – янвалу, Батыс Африкадағы Бениннің вуду дәстүрлеріне негізделген. Би – көптеген этникалық дәстүрлердің бірігуі, ол африкалықтардың әртүрлі топтарын құлдыққа қарсы күресте біріктірді, оның айналу және толқын тәрізді қозғалыстары құлдыққа қарсы тұру үшін қажетті икемділікті бейнелейді.
In Africa, music and dance were interwoven with daily life as well as with sacred traditions. Tribes danced to the beat of drums, and dances were led by acrobatic leaders who were frequently priests or holy men. African dance traditions survived the transatlantic Middle Passage because slave traders encouraged the enslaved Africans to dance on the ships to stay in shape. Other African dance traditions brought to the Americas and the Caribbean included improvisation, an orientation towards the earth, circularity and community, call and response, polyrhythms and the ring shout. When drumming was forbidden to slaves by their masters, they created complex percussive polyrhythms by clapping their hands and stomping their feet. One dance that was adopted into the broader American culture is the Charleston. The Charleston was adapted from the ancient African dance of the Ashanti people. This dance and the Charleston have common movements. Similar dances were performed across the American South during slavery. "The Charleston is a dance that was performed by the descendants of African slaves in the American south. Like its sister vernacular form, jazz, from which it takes its rhythmic propulsion, it is a blend of African and European sources, and it has had a broad influence on American life and art. The name derives from the fact that the dance was supposedly seen performed by black dockworkers in Charleston, South Carolina. It is probable that they came from one of the black communities on an island off the coast." In 1923 the Charleston was made popular by African American James P. Johnson. Other popular dances of the 19th and 20th centuries with African American roots include the cakewalk, the black bottom, the lindy hop, the jitterbug, the twist, break dancing and hip hop. Capoeira is a popular Brazilian dance and martial art form derived from the Engolo tradition of Angola that was originally brought by enslaved people to South America. Argentinian Tango was heavily influenced by the dance traditions of Africans in Argentina and Uruguay. The traditional Afro Haitian dance Yanvalou has roots in the voudou traditions of Benin, West Africa. The dance, a fusion of multiple ethnic traditions, united diverse groups of African descendants in the fight against slavery, with its spinning, undulating movements echoing the flexibility necessary to resist slavery.
Дін
Африканың дәстүрлі діндері христиандық пен исламның монотеистік нанымдарының ықпалымен пайда болған кейінгі амалдарға ұқсас емес еді. Бұл дәстүрлі діндер доктринамен негізделмеген, олар тірі тәжірибелер, ритуалдар мен рәсімдер арқылы қалыптасқан. Батыс және Орталық Африканың наным-сенімдері мен практикаларына ата-бабалардың рухани күшіне құрмет көрсету, күнделікті өмірдің түрлі салаларын бақылайтын құдайлар пантеонына табыну, табиғаттың маңыздылығы, физикалық және рухани емдеу, халық ертегілері, құштарлықпен билеу және ән салу кіретін. Бірақ Солтүстік Америкадағы құлдардың дінін зерттеген Альберт Работо былай деді: «Ағылшын Солтүстік Америкасындағы қара нәсілді құлдардың алғашқы 120 жылында христиан діні құлдар арасында аз ғана тарады». Миссионерлер АҚШ-тың оңтүстігіндегі құлдардың көп әйел алу және «идолопоклондық би» сияқты африкалық дәстүрлерін сақтап қалғанын байқады. 1740 жылдардағы Діни жаңару кезінде құлдар христиан дінін көбірек қабылдады және оны қиындықтармен күресу механизмі ретінде пайдаланды. Баптистер, методистер және Пятидесятниктер сияқты секталар білім беруді, руханилықты және саяси көзқарастарды қолдады. Христиандық африкалық американдықтарға өздерінің қысымшылықтарын түсіндіруге мүмкіндік берді, ал қара христиан шіркеулері көбейген сайын үміт пен қарсылық орталықтарына айналды, дәстүрлі африкалық шақыру мен жауап беру әдістерін уағыздаушы мен қауымды рухпен біріктіру үшін пайдаланды. Ал кейбіреулері бұрынғы африкалық амалдар мен нанымдарын сақтап, синкретикалық христиандықты құрды. АҚШ және Гаитиде христиан діні мен африкалық дәстүрлердің қосылуы Худу, Луизиана Вуду және Вуду сияқты жаңа рухани амалдарды тудырды. Кубадағы Сантерия йоруба және католик нанымдары мен практикаларын біріктіреді.
Traditional African religions were not similar to later practices, which were influenced by the monotheistic beliefs of Christianity and Islam. These traditional religions were not supported by doctrine and were practised through living experiences, rituals and ceremonies. Beliefs and practices of West and Central Africa included a respect for the spiritual power of the ancestors, the worship of a pantheon of gods who oversaw aspects of daily life, the importance of the natural world, physical and spiritual healing, folk tales and ecstatic dance and song. But a scholar on the religion of enslaved people in North America, Albert J. Raboteau, has said "During the first 120 years of black slavery in British North America, Christianity made little headway in the slave population." Missionaries noted that slaves in the southern United States continued to hold on to African practices such as polygamy and "idolatrous dancing". During the Great Awakening religious revival of the 1740s, Christianity was increasingly adopted by enslaved people and used as a coping mechanism. Sects such as Baptists, Methodists, and Pentecostalists supported education, spirituality, and political views. Christianity offered a way for African Americans to interpret their oppression, and as Black Christian Churches proliferated, they became centers of hope and resistance, incorporating traditional African call and response techniques as a way to unite preacher and congregation with spirit. Others created a syncretic Christianity which held on to earlier African practices and beliefs. In the United States and Haiti, this blend of Christianity and African traditions created new spiritual practices, like Hoodoo, Louisiana Voodoo and Voudoo. Santeria in Cuba combines Yoruba and Catholic beliefs and practices.
Мал шаруашылығы және ковбойлық мәдениет
Бастапқыда, Колониялық Америкадағы еуропалықтардың ұрпақтары малдарын жайылымдармен шектелген шағын топтарда өсірді. Техас ұзын мүйізді малдары Мексикаға алғашқы құл кемесімен Америкаға келді. Құлдыққа түскен фулани малшылары мен олардың ұрпақтары сарапқа жатқан мал өсірушілер болды және бүгінгі күнге дейін қолданылып келе жатқан ашық жайылымда мал өсіру әдісін енгізді. Олардың біліктілігінің арқасында 1731 жылы 500 болған Америка колониялық мал басы 30 жылдан кейін 6784-ке жетті. Тарихшы Питер Вудтың айтуынша, "каубой" деген сөз бастапқыда осы құл малшыларға қатысты, дәл сол сияқты "үй қызметшісі" үйде жұмыс істейтін адамды білдірді. Азаттық алғаннан кейін қара каубойлар американдық каубой мәдениетінде маңызды рөл атқара берді; бір кезде Америка батысындағы әр бесінші каубой – қара нәсілді болған. Америкалық каубой мәдениеті мен әндеріне енген африкалық сөздердің қатарында бронко, бакра, букару және доги бар.
Initially, European descendants in Colonial America raised their cattle in small herds confined to pastures. Texas longhorn cattle came to the Americas on the first slave ship to Mexico. Enslaved Fulani herdsmen and their descendants were expert cattlemen who were responsible for introducing the practice of open cattle grazing which is practiced today. As a result of their expertise, the American colonial cattle herd grew from 500 in 1731 to 6,784 30 years later. Historian Peter Wood says the word 'cowboy' originally referred to these enslaved cattlemen, just as a 'houseboy' was someone who worked in the home. After emancipation, Black cowboys continued to play an important role in American cowboy culture; at one point, one in five cowboys in the American West was Black. Words with African origins that made their way into American cowboy culture and songs include bronco, buckra, Buckaroo, and dogie.
Медицина
Ганадағы Акан тайпасы мен Гамбия халқының еуропалықтармен Африкада шешекке қарсы егу үшін шешек сарысуының аз мөлшерін қолдануы байқалды. Бұл тәжірибе еуропалықтарға бұрын белгісіз болған, бірақ африкалықтар оны Америкаға әкелді. Онезимус есімді құл бұл процедураны Коттон Мэтерге түсіндірді, нәтижесінде АҚШ-та шешекке қарсы вакцина жасалды. Ғалым Джозеф Э. Холлоуэй колониялық дәуірде Америкаға келген құл-дәрігерлердің медициналық тәжірибесі сол кездегі еуропалық дәрігерлердікінен "жалпысымен артық" болғанын айтады. Панпан есімді құл емшіні Вильям Гуч бас губернаторы босатты, себебі оның шөптермен жасаған емдеуі сифилис пен жаңқаны емдеді. Басқалары да әртүрлі ауруларды, соның ішінде асқазан ауруларын және жылан шағуды емдеу үшін дәрілік шөптер жасағандары үшін босатылды. 1754 жылы Оңтүстік Каролина штатының жиналыс үйіне Самсон кірді, ол жылан шағудан ем табуды ойлап тапқан адам еді. Ол бірнеше жыланды денесіне тигізіп, олар шаққанша ұстады. Үш күннен кейін, шөптен жасалған қоспаны қолданып өзін емдегеннен кейін толыққандай жазылып қайта келді. Ол босатылып, өмір бойына ақшалай жәрдемақы алды. 1825 жылы Вирджиниядағы эпидемия кезінде медициналық білімі үшін құл Джейн Майнор босатылды және ақырында өз ауруханасын ашып, оның табысын пайдаланып кем дегенде 16 құлды босатты. Акан әйелдері балаларына жаңқаның алдын алу үшін егуді қолданды. Африкалық акушерлер өз білігін Жаңа Дүниеге әкелді; 1800 жылдардың басындағы antebellum дәуірінде акушерлер барлық балалардың 90% -ын дүниеге әкелді.
The Akan of Ghana and the people of Gambia were observed in Africa by Europeans using small doses of smallpox serum to inoculate patients against smallpox. That practice, previously unknown to Europeans, was brought by Africans to the Americas. An enslaved man named Onesimums explained the procedure to Cotton Mather, which led to the development of the smallpox vaccine in the United States. Scholar Joseph E. Holloway claims that the medical practices of the enslaved herbalists and root doctors who came to the Americas in the Colonial Era were "generally superior" to the European doctors of that time. An enslaved healer named Panpan was freed by Lieutenant Governor William Gooch because his herbal treatment was able to cure syphilis and yaws. Others were freed for developing herbal cures for a variety of ailments, including stomach problems and rattlesnake bites. Samson, the man who developed the rattlesnake bite cure, walked into the Commons House of Assembly in South Carolina in 1754 and pressed several rattlesnakes against his skin until they bit him. He then returned three days later, completely recovered, after using an herbal concoction to cure himself. He was freed and given a cash annuity for life. Enslaved Jane Minor was emancipated because of her medical expertise during an 1825 epidemic in Virginia and eventually ran her own hospital, using her earnings to free at least 16 slaves. Akan women used inoculation to prevent their children from getting yaws. African midwives brought their skills to the New World; midwives delivered 90% of babies during the antebellum era of the early 1800s.
Фольклорлық
Атлантиканы кесіп өткен африкалықтар өздерімен бірге әңгімелерді әкелді, олар Америкадағы құлдықтың жаңа шындығын көрсететіндей өңделді және қайта айтылды, нәтижесінде африкалық диаспораның ерекше халықтық әңгімелері мен ауызша дәстүрлері пайда болды. 1881 жылы Джоэл Чандлер Харрис Оңтүстік Африка америкалықтарынан жинаған "Ремус аға" әңгімелерінің бастауы құлдар Америка Құрама Штаттарына әкелген әртүрлі африкалық жануарлар туралы мифтерде жатыр. Бұл мифтерде көбінесе Брр Кролик сияқты алаяқ кейіпкерлер кездеседі. Африканың отаны ретіндегі маңыздылығын Африкаға қашып, құлдықтан босаған "Ұшқыш африкалықтар" туралы аңызды көруге болады, ол Американың барлық аймақтарында қайта айтылды және Тони Моррисонның романына енгізілді. Жохан – кейбір әңгімелерде африкалық ханзада болып көрінетін алаяқ батыр. Африкалықтар, әсіресе анголалықтар Америкаға әкелген шығармашылық фольклордың басқа да элементтеріне темірден жасалған бұйымдар, себет тоқу, мата тоқу, қыштан жасалған ыдыстар, саз балшықтан жасалған мүсіндер және қабірлерді безендіру кіреді.
Africans crossing the Atlantic brought stories with them that were reframed and retold to reflect the new reality of slavery in the Americas, creating unique folktales and oral traditions of the African Diaspora. The Uncle Remus stories that were collected from Southern African Americans by Joel Chandler Harris in 1881 had their roots in diverse African animal fables that were brought to the United States by enslaved people. These fables often included a trickster character, similar to Brer Rabbit. The importance of Africa as homeland can be seen in the legend of Flying Africans who escape slavery by flying back to Africa, which has been retold all over the Americas and was included in a novel by Toni Morrison. High John the Conqueror is a trickster hero who in some tales is an African prince. Other elements of creative folklore that were brought to the Americas by Africans, particularly Angolans, included wrought iron work, basketry, weaving, pottery, clay figurines and grave decorations.