Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Січ атқыштары Галич-Буковина Куріні (Січові Cтрільці з Галичини та Буковини) – Украина Халық Армиясының алғашқы тұрақты әскери бөлімдерінің бірі. Бөлім 1917 жылдан 1919 жылға дейін әрекет етті және Австро-Мажарстан армиясының украиндық сарбаздарынан, жергілікті халықтан және Австро-Мажарстандағы украиндық Січ атқыштарының бұрынғы командирлерінен құрылды. Алғашқы курін 1917 жылдың 13 қарашасында Киевте құрылды. Полковник Евгений Коновалец пен оның штаб бастығы Андрей Мельник басшылығында Січ атқыштарының қатарында артиллерия, кавалерия, барлау және пулемет бөлімшелерімен қоса 25 000-ға жуық адам болды. Січ атқыштары Украина Ұлттық Республикасы (УНР) үкіметін елордадағы большевиктердің көтерілісінен қорғады, содан кейін 1918 жылы Украинаға басып кірген Қызыл Армияның әскерлеріне қарсы күресті. 1918 жылдың наурыз айында Киев қайта басып алынғанда, украиндық Січ атқыштары астанадағы үкіметтік ғимараттарды күзетті және қалада тәртіпті сақтады. Кейіннен бөлімге екі жаяу әскер бөлімі, кавалерия бөлімі және артиллериялық батарея қосылды. Павло Скоропадскийдің Гетманат құрылғаннан кейін, Січ атқыштары оған қызмет етуден бас тартты және гетманды қолдаған неміс әскерлері тарапынан қарусыздандырылды. Бөлімдегі сарбаздар басқа күштерге, әсіресе Петр Болбочанның 2-ші Запорожье полкіне қосылып, жаңа басшылық астында бөлімді қайта құруға тырысты. 1918 жылдың тамызында Скоропадский Біла Церквада бөлімді ішінара қайта құруға рұқсат берді. Жаңа бөлім 1200 адамнан тұрып, жаяу әскер полкіне, артиллериялық батареяға және техникалық бөлімге бөлінді. Била Церквада Січ атқыштары гетман Скоропадскийге қарсы көтеріліс ұйымдастырды және 1918 жылдың қарашасына қарай бөлімнің қатары 11 000-ға жетті. Кейіннен Днепр және Қара теңіз дивизиялары да қосылды. 1918 жылдың қарашасында жаңа қосылған сарбаздардың арқасында атқыштардың саны 25 000-ға жетті. Олар Саймон Петлюра басқаратын Директория құрылуында маңызды рөл атқарды. Желтоқсан айында бөлім Киевті басып алды, бірақ кейін кішігірім бөлімдерге бөлінді. Бөлімнің әртүрлі бөлімдері Украинадағы большевиктердің әскерлеріне қарсы күресті. Директориямен бірге Січ атқыштары Киевті большевиктер қайта басып алғанда қашып кетті. Атқыштар сонымен қатар генерал Деникиннің Ақ әскерлеріне қарсы әртүрлі майданда шайқасты. 1919 жылы бөлім ұрыстарда және кейін тифтен ауыр шығынға ұшырады. 1919 жылдың 6 желтоқсанында бөлім толығымен демобилизацияланды. Кейбір бұрынғы сарбаздар поляк армиясы тарапынан ұсталды, ал басқалары Украинадағы басқа кішігірім жасақтарда күресін жалғастырды.
The Sich Riflemen Halych Bukovyna Kurin (Січові Cтрільці з Галичини та Буковини) were one of the first regular military units of the Ukrainian People's Army. The unit operated from 1917 to 1919 and was formed from Ukrainian soldiers of the Austro Hungarian army, local population and former commanders of the Ukrainian Sich Riflemen in Austria Hungary. The first kurin was formed in Kyiv on 13 November 1917. Commanded by Col. Yevhen Konovalets with his chief of staff Andriy Melnyk, the Sich Rifles had up to 25,000 men at their peak, including artillery, cavalry, reconnaissance and machine gun units. The Sich Riflemen defended the government of UNR against the Bolshevik insurrection in the capital and later against regular Red Army forces that advanced into Ukraine in 1918. When Kyiv was recaptured in March 1918 the Ukrainian Sich Riflemen guarded government buildings in the capital and maintained order in the city. The unit later expanded to include two infantry detachments, a cavalry unit and an artillery battery. With the establishment of the Hetmanate of Pavlo Skoropadsky, the Sich Riflemen refused to serve him and were disarmed by the German forces that supported the hetman. Soldiers from the unit joined other forces, notably Petro Bolbochan's 2nd Zaporozhian Regiment, and attempted to reestablish the unit under the new command. In August 1918, Skoropadsky finally allowed a partial re establishment of the unit in Bila Tserkva. The new unit consisted of 1,200 men and was divided into an infantry regiment, an artillery battery and a technical unit. In Bila Tserkva, the Sich Riflemen led the revolt against hetman Skoropadsky and the ranks of the unit increased by November 1918 to 11,000. Later the two other Dnipro and Black Sea divisions joined the unit. In November 1918 with new recruits, the ranks of the Riflemen swelled to 25,000. It played a crucial role in the establishment of the Directorate under Symon Petliura. In December, the unit captured Kyiv and was subsequently divided into smaller units. Different detachments of the unit fought against advancing Bolshevik armies in Ukraine. Together with the Directory, the Sich Riflemen fled from Kyiv when it was recaptured by the Bolsheviks. The Riflemen also fought on different fronts against General Denikin's White Russian forces. In 1919, the unit took heavy losses in combat and later from typhus. On 6 December 1919, the unit was finally demobilized. Some former soldiers were interned by the Polish army, others continued to fight in other smaller detachments in Ukraine.