Кіріспе

Польша жазушысы (1588–1656)

Шимон Старовольский (1588–1656; Симон Старовольский) – Польша-Литва одақтастығының жазушысы, ғалымы және тарихшысы. Ол Пружаны маңында туған, ал Краков маңында қайтыс болған. Өте шығармашыл жазушы болғандықтан, 70-тен астам еңбек қалдырды, олардың көп бөлігі латын тілінде жазылған. Олардың кейбіреулері поляк тіліне аударылғанша сақталған.

Өмір

Сзймон Старовольский кедей литвалық ақсүйек отбасында дүниеге келген. Жас кезінде ол көптеген магнаттардың сарайларын аралап, олардың ішінде әйгілі канцлер Ян Замойскийге (17 жасында) және епископ Якуб Заджикке барды. Оқуын аяқтаған соң, Островский отбасының қызметінде Батыс Еуропа (Германия, Франция, Голландия) елдерін аралап, Лувен университетінде білім алды. Отанына оралғаннан кейін, 1612 жылдан 1619 жылға дейін Старовольский Краков академиясында (Ягеллон университеті) оқыды және сабақ берді, содан кейін Вешок цистерциан монастырында қызмет етті. Старовольский атақты поляк әскери қолбасшысы, гетман Ян Карол Ходкевичтің хатшысы болды және оны Хоцим шайқасында (1621 ж.) сүйреп апарды. Кейін ол көптеген жас ақсүйектерге ұстаздық етті, олардың ішінде гетман Станислав Коньепольскийдің ұлы Александр Коньепольский де болды. Көптеген қуатты магнаттармен байланысы болғандықтан, ол жиі шетелге саяхаттайтын. 1639 жылы католик дін қызметкері болып тағайындалып, кейіннен канон болды және Краков пен Тарновта уағызшы, кантор және канон ретінде жұмыс істеді. Польшаға шведтердің шабуылы (Тұпан су) кезінде Пиотр Гембицкийдің орнына епископ міндетін атқарды.

Шығармалары

Старовольский тарих, география, құқық, стратегия, теология, әдебиет және саясат салаларындағы көптеген еңбектерімен танымал. Оның ең үлкен құмарлығы тарих болды. Ол Польшаға үлкен қауіп төндіретін, әрі қызықты көрші санаған Осман империясы туралы сарапшы болды. Латын тіліндегі шетелдік оқырмандарға арналған еңбектерінде ол Польшаның жақсы атын қорғады, ал поляк тіліндегі жазбаларында Польша-Литва одақтастығының түбегейлі реформасын талап етті. Ол әр адам өз іс-әрекетіне жауапты екенін және жоғары лауазым артықшылықтарды ғана емес, жауапкершілікті де арттыратынын атап өтті. Ол жетпістен астам кітап жазды. Оның сыншылары Старовольский діни төзімсіздікті жақтады деп атап өтті; ол гуситтерге қарсы репрессияларды қолдады, Варшаваның төзімділік туралы жарғыларына және католиктік діннен бас тартқандарға қарсы шықты, протестанттық мектептер мен баспаханаларды жабуға тырысты және 1424 жылы Польшаның діни төзімділік саясатына ерекшелік ретінде қабылданған Вилунь жарлығының әлі де заңды екенін айтты. Ол сондай-ақ, христиандыққа қарсы шыққандарды мұсылмандар мен яһудилермен бірге христиан емес деп қарастыру керек деп сенді. Ол шаруаларға (ермектер) жақсырақ қарауды жақтаса да, Құдайдың еркі бойынша үш әлеуметтік тап бар екенін жазды: ақсүйектер (басшылар), діни қызметкерлер (адамгершіліктің сақшылары) және шаруалар (еңбекшілер). "Өлі ананың зарлауы, Польша, оның ұятсыз ұлдары туралы" – қайтыс болғанға дейін көп ұзамай жарияланған, саяси ғылымдағы маңызды еңбек. "Reformacja obyczajów polskich" (Польша әдет-ғұрыптарының реформасы) – Польшаның Құдайдың жоспары бойынша қалай көрінуі керектігі туралы. "Scriptorum Polonicorum Hecatontas seu Centum illustrium Poloniae scriptorium elogia et vitae" – "Жүз поляк жазушысы" (Setnik pisarzy polskich), 1625 – поляк авторларының қысқаша өмірбаяны, олардың еңбектерінің атауларымен. "Жұмысшыл сармаксизм", яғни атақты ерлердің әйгілі ерлерін мақтау, "Жұмысшыл ерлер біздің есімімізде" немесе "Жұмысшыл ата-бабаларымыздың" әйгілі польшалық жауынгерлер мен патшалардың өмірбаяндары. "Кемелді салт атты" – өз еліне жанқиярлықпен қызмет етіп, сенімін қорғап, адамгершілікке ұмтылатын идеалды христиан сарбазы. "O slawnych mowcach Sarmacji" ("De claris orationibus oracoribus Sarmatiae", Сарматияның әйгілі ораторлары туралы), 1628 ж. "Құдайдың киелі үйі" және "Әмір сандығы" – уағыздар. "Monumenta Sarmatorum" – көне өнер туралы, ескі қабір тастары туралы ақпарат жинау (цифрлық көшірме). Польша қоғамын реформалауды мақсат еткен моральдық мәселелер бойынша түрлі трактаттар.