Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
II Стефан (1319 – 13 мамыр 1375, Ландшут; Стефан) – 1347 жылдан қайтыс болғанға дейін Бавария герцогы болды. Ол император IV Людовик Баварияның бірінші әйелі Силезиялық Беатриснен туған екінші ұлы және Виттельсбах әулетінің мүшесі.
Stephen II (1319 – 13 May 1375, Landshut; Stephan) was Duke of Bavaria from 1347 until his death. He was the second son of Emperor Louis IV the Bavarian by his first wife Beatrice of Silesia and a member of the Wittelsbach dynasty.
Өмірбаян
Император Людовик IV билік құрған кезде оның ұлы Стефан Швабия және Эльзас вогты қызметін атқарды. Император өз үйі үшін Бранденбург, Тироль, Голландия және Хенаутты сатып алды, бірақ 1329 жылы Виттельсбахтың Пфальц тармағына Жоғарғы Пфальцты босатты. 1347 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Стефан Бавария герцогы және Голландия мен Хайно графтығын бес ағасымен бірге иеленді. Людовик IV 1340 жылы Баварияны қайта біріктірді, бірақ 1349 жылы ел императордың ұлдары үшін қайтадан Жоғарғы Бавария, Төменгі Бавария Ландшут және Бавария Штраубингке бөлінді. Стефан II 1349 жылдан 1353 жылға дейін ағалары Вильгельм I және Альберт I-мен бірге Голландияда және Төменгі Бавария Ландшут аймағында билік жүргізді, ал 1353 жылдан бастап тек Төменгі Бавария Ландшут аймағында. Виттельсбахтармен және Киелі Рим императоры Карл IV-тің уақытша татуласуынан кейін, ол Виттельсбахтардың барлық иеліктерін растады, Стефан 1354 жылы Карлдің Италияға жасаған жорылысына қосылды. Бірақ көп ұзамай 1356 жылғы Алтын бұқа жаңа қақтығысты тудырды, өйткені Виттельсбахтың Пфальц тармағы және оның ағасы Людовик VI Римдік, Бранденбург маркграфы ретінде сайлау құқығымен қамтамасыз етілді. Стефан II 1362 жылы анттан босатылған император Людовик IV-нің соңғы ұлы болды. 1363 жылы ағасы Людовик V Бранденбургтің ұлы герцог Майнхард қайтыс болғаннан кейін, Стефан II Жоғарғы Баварияда таққа ие болды және Тирольді басып алды. Австрия герцогы Рудольф IV-ке қарсы ұстанымын нығайту үшін ол Бернабо Висконтимен одақтасты. 1369 жылы Маргарет Маулташ қайтыс болғаннан кейін, Стефан ақыры Шердинг бейбіт шартымен Тирольді Габсбургтерге үлкен қаржылық өтемақы үшін берді. Бауырсы Людовик VI Римдікпен Майнхардтың бавариялық мұрасы туралы келіспеушілік Виттельсбах әулетіне Бранденбургтің жоғалуына себеп болды, өйткені Людовик Карл IV-ті өзінің келісімшарт бойынша мұрагері етті. Алайда, 1373 жылы Баварияға оралғанда, Стефан өзінің бауыры Оттонды, Бранденбургтің соңғы Виттельсбах регентін, номиналды әріптес регент ретінде қабылдады. Бранденбургтің жоғалуы салдарынан Бавария герцогтары тағы бір рет қаржылық өтемақы алды. Стефанның үш ұлы одан кейін билік құрды. Ол Мюнхендегі Фрауэнкирхеде жерленген.
During the reign of Emperor Louis IV his son Stephen served as vogt of Swabia and Alsace. The Emperor had acquired Brandenburg, Tyrol, Holland and Hainaut for his House but he had also released the Upper Palatinate for the Palatinate branch of the Wittelsbach in 1329. When his father died in 1347, Stephen succeeded him as Duke of Bavaria and Count of Holland and Hainaut together with his five brothers. Louis IV had reunited Bavaria in 1340 but in 1349 the country was divided for the emperor's sons again into Upper Bavaria, Lower Bavaria Landshut and Bavaria Straubing. Stephen II ruled from 1349 to 1353 together with his brothers William I and Albert I in Holland and Lower Bavaria Landshut, since 1353 only in Lower Bavaria Landshut. After the temporary reconciliation of the Wittelsbach with Charles IV, Holy Roman Emperor, who had finally confirmed all Wittelsbach possessions, Stephen joined Charles' expedition to Italy in 1354. But soon the Golden Bull of 1356 caused a new conflict since only the Palatinate branch of the Wittelsbach and his brother Louis VI the Roman as margrave of Brandenburg were invested with the electoral dignity. Stephen II was the last son of Emperor Louis IV who was in 1362 absolved from excommunication. When Duke Meinhard, the son of his older brother Louis V the Brandenburger died in 1363, Stephen II succeeded also in Upper Bavaria and invaded Tyrol. To strengthen his position against Rudolf IV, Duke of Austria he confederated with Bernabò Visconti. Stephen finally renounced Tyrol to the Habsburgs with the Peace of Schärding for a huge financial compensation after the death of Margarete Maultasch in 1369. His conflict with his brother Louis VI the Roman on the Bavarian heritage of Meinhard finally caused also the loss of Brandenburg by the Wittelsbach dynasty since Louis then made Charles IV his contracted heir. However, Stephen accepted his brother Otto, the last Wittelsbach regent of Brandenburg, as his nominal co regent when he returned to Bavaria in 1373. Due to the loss of Brandenburg the Bavarian dukes received a financial compensation one more time. Stephen was succeeded by his three sons. He is buried in the Frauenkirche in Munich.