Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер Фил Карлсон (туған Филип Н. Карлштейн; 2 шілде 1908 – 12 желтоқсан 1982) – американдық кинорежиссер. Кейіннен нуар жанрының маманы ретінде танылған Карлсон 1950-ші жылдардың басында актер Джон Пейнмен бірге «99 River Street», «Kansas City Confidential» және «Hell's Island» фильмдерін түсірді. Басқа фильмдерінің ішінде – «Техас рейнджерлері» (1951), «Феникс қаласының тарихы» (1955), «Бес үйге қарсы» (1955), «Оқшының жолы» (1958), «Жас дәрігерлер» (1961) және «Биік тұру» (1973) бар.
American film director
Phil Karlson (born Philip N. Karlstein; July 2, 1908 – December 12, 1982) was an American film director. Later noted as a film noir specialist, Karlson directed 99 River Street, Kansas City Confidential and Hell's Island, all with actor John Payne, in the early 1950s. Other films include The Texas Rangers (1951), The Phenix City Story (1955), 5 Against the House (1955), Gunman's Walk (1958), The Young Doctors (1961) and Walking Tall (1973).
Ерте өмір
Карлсон ирланд актрисасы Лилиан О'Брайеннің ұлы еді. Оның әкесі еврей болған. Ол Маршалл орта мектебінде оқыды және Чикаго өнер институтында сурет салуды үйренді. Ән-бимен ақша табуға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Содан кейін әкесінің тілегі бойынша Калифорниядағы Лойола Мэримоунт университетінде заң білімін алды. Карлсонның өзі айтқанынша, ол Universal Pictures студиясында жарты күндік жұмыс істеп, "дәретханаларды және ыдыстарды жуатын, сондай-ақ не істеуге берсе, соны істеді". Ол Бастер Китонға бірнеше әзілдерін де сатқан. Ақырында ол кино саласында мансап жасауға шешім қабылдады және бітіруге бір жыл қалғанда колледжді тастап кетті.
Karlson was the son of Irish actress Lillian O'Brien. His father was Jewish. He attended Marshall High School and studied painting at Chicago's Art Institute. He tried to make a living as a song and dance man but was unsuccessful. Then he studied law, at his father's request, at Loyola Marymount University in California. He took a part time job at Universal Pictures "washing toilets and dishes and whatever the hell they gave me" according to Karlson. He also sold some gags to Buster Keaton. Eventually he decided to pursue a career in film, quitting college a year before graduation.
Universal компаниясының директордың көмекшісі
Карлсон Universal Pictures студиясында түрлі жұмыстар атқарды. Ол «Дестри қайтадан шабады» (1932) және Том Микстің қатысуымен «Менің досым, король» фильмдерінде ассистент-режиссер болып жұмыс істеді; Фэй Рэймен бірге «Монте-Кристо графинясы» (1934) және «Алаяқтарды алдау» (1934) фильмдерінде; «Маған осылай ұнайды» (1934); «Жаңбырдағы романтика» (1934); және Ричард Торптың режиссерлігімен «Жас әйелдер» (1934) фильмдерінде. Ол Клод Рейнспен бірге «Эдвин Друдтың құпиясы» (1935); «Принцесса О’Хара» (1935); Курт Нейман үшін «Мэри Даутың псевдонімі» (1935), «Лондондық қасқыр адам» (1935); «Маған махаббат әні айт» (1935); «Ол өзінің адамын табады» (1935); «Сюзанның ісі» (1935); Уолтер Лангтың режиссерлігімен «Таңғы асқа дейінгі махаббат» (1936); «Алдыңғы беттегі қыз» (1936); және «Қаланың шаңырағы» (1937) фильмдерінде жұмыс істеді. Карлсонның айтуынша, Сэм Голдвин оны режиссер ретінде пайдалану мақсатымен келісімшартқа алған, бірақ Карлсон тоғыз ай бойы жұмыссыз отырды. Ол келісімшартты бұзуды сұрады және рұқсат алды. Ол Universal-ға қайта оралып, онда «Қара қуыршақ» (1938); «Жоғалған сары шашты әйелдің ісі» (1938); «Соңғы экспресс» (1938); «Оның қызықты түні» (1938), «Соңғы ескерту» (1938), «Жаңалықшы балалар үйі» (1938) және Джо Мэйдің режиссерлігімен «Қоғамдық контрабандистер» (1939) фильмдерінде ассистент болып жұмыс істеді. Оның жұмыстары көбірек танымал болды: Джон Брамның режиссерлігімен Базил Ратбоун қатысқан «Рио» (1939); Мэй үшін «Көрінбейтін адам қайта оралады» (1940) және «Жеті қабырғалы үй»; «Мен сені махаббаттан басқа ештеңемен қамтамасыз ете алмаймын, сәби» (1940), музыкалық фильм; Мэй үшін «Сен соншалықты батыл емессің» (1940), «Марджи» (1940), Тай Гарнеттің режиссерлігімен Джон Уэйн мен Марлен Дитрих қатысқан «Жеті күнә» (1940); Артур Любин үшін «Сол қызды қайдан алдың?» (1941); және Рене Клер үшін Дитрих қатысқан «Жаңа Орлеанның оты» (1941). Карлсон Любин үшін Эбботт пен Костелломен бірге «Тәңірлік флотта» (1941) фильмін түсірді және Лу Костелломен дос болып, оған жиі әзілдер ойлап айтты. Содан кейін ол Родди Макдаулмен бірге «Рокки» (1948) фильмін түсірді.
Karlson got a job at Universal Pictures, doing a variety of jobs. He worked as assistant director on Destry Rides Again (1932) and My Pal, the King with Tom Mix; The Countess of Monte Cristo (1934) and Cheating Cheaters (1934) with Fay Wray; I Like It That Way (1934); Romance in the Rain (1934); and Strange Wives (1934), directed by Richard Thorpe. He worked on The Mystery of Edwin Drood (1935) with Claude Rains; Princess O'Hara (1935); Alias Mary Dow (1935), for Kurt Neumann; Werewolf of London (1935); Sing Me a Love Song (1935); She Gets Her Man (1935); The Affair of Susan (1935); Love Before Breakfast (1936), with director Walter Lang; The Girl on the Front Page (1936); and Top of the Town (1937). Karlson said that Sam Goldwyn put him under contract intending to use him as a director, but Karlson wound up spending nine months idle. He asked for a release of his contract and got it. He went back to Universal where he worked as an assistant on The Black Doll (1938); The Case of the Missing Blonde (1938); The Last Express (1938); His Exciting Night (1938), The Last Warning (1938), Newsboys' Home (1938), and Society Smugglers (1939), directed by Joe May. His credits became more distinguished: Rio (1939), with Basil Rathbone, directed by John Brahm; The Invisible Man Returns (1940) and The House of the Seven Gables for May; I Can't Give You Anything But Love, Baby (1940), a musical; You're Not So Tough (1940), for May; Margie (1940), Seven Sinners (1940), with John Wayne and Marlene Dietrich for director Tay Garnett; Where Did You Get That Girl? (1941), for Arthur Lubin; and The Flame of New Orleans (1941), with Dietrich for René Clair. Karlson did In the Navy (1941) with Abbott and Costello for Lubin, and he became friendly with Lou Costello, often pitching him gags. He followed this with Rocky (1948) with Roddy McDowall.
Колумбия
Карлсон «Колумбия Пикчерс» компаниясына барып, екі вестерн түсірді: «Above All Laws» (1947) және «Fury» (1948). Содан кейін ол «Ladies of the Chorus» (1948) фильмін жасады, онда Мэрилин Монроның алғашқы маңызды рөлі болды. Британдық «Eagle Lion Films» өндіріс компаниясы Карлсонды «The Big Cat» (1949) фильмін түсіруге шақырды, ол кейіннен «The Grapes of Wrath» (1940) фильміне жауабы екенін айтты. Бұл фильмдерді «Колумбия» компаниясы таратты және Карлсонды Джон Дерекпен бірге «Mask of the Avenger» (1951) фильміне тартып алды. «Small» үшін ол Сэм Фуллердің романы бойынша газет мелодрамасы – «Scandal Sheet» (1952) және тағы бір шабуылшы – «The Brigand» (1952) фильмдерін түсірді. Карлсон «Колумбия» үшін «Assignment: Paris» (1952) фильмін Парижде түсіре бастады, бірақ түсірілім барысында студия басшысы Гарри Коэн оны жұмыстан шығарып, Роберт Пэришпен ауыстырды. «Allied Artists» үшін ол «Hell to Eternity» (1960) соғыс фильмін, содан кейін «Key Witness» (1960) фильмін түсірді. Екеуінде де Джеффри Хантер ойнады. Карлсон Алистер Маклиннің романы бойынша «The Secret Ways» (1961) фильмін түсірді, бірақ ол жұлдызды продюсер Ричард Видмаркпен келіспеді. Ол «The Young Doctors» (1961) мелодрамасын, Элвис Преслидің «Kid Galahad» (1962) фильмін және Роберт Митчеммен бірге «Rampage» (1963) оқиғалық фильмін жасады. Ол Уильям Шатнермен бірге Александр Македонский туралы телесериалдың пилотын түсірді, бірақ ол эфирге шығаруға лайық деп табылмай, «Ride the Wild Surf» (1964) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар атқарды. Карлсон Дин Мартинмен бірге түсірілген алғашқы Мэтт Хелм фильмі «The Silencers» (1966) арқасында үлкен жетістікке жетті. Оны «Колумбия» компаниясы жасады және Карлсонды Роджер Корманның «A Time for Killing» (1967) фильмінде алмастыруды сұрады. Ол Мэтт Хелм фильмдерінің төртінші және соңғы фильмі «The Wrecking Crew» (1968) үшін қайтадан жұмыс істеді, онда Шэрон Тейт пен Эльке Соммер де ойнады.
Karlson went over to Columbia Pictures where he directed two Westerns, Above All Laws (1947) and Fury (1948). He then made Ladies of the Chorus (1948), with Marilyn Monroe in her first substantial role. British production company Eagle Lion Films hired Karlson to direct The Big Cat (1949), which he later described as his answer to The Grapes of Wrath (1940). These films were distributed by Columbia, who used Karlson for Mask of the Avenger (1951), a swashbuckler with John Derek. For Small he did Scandal Sheet (1952), a newspaper melodrama from a novel by Sam Fuller, and The Brigand (1952), another swashbuckler. Karlson started directing Assignment: Paris (1952) for Columbia in Paris but was fired by studio head Harry Cohn during filming and replaced by Robert Parrish. For Allied Artists he did a war biopic Hell to Eternity (1960), followed by Key Witness (1960). Both starred Jeffrey Hunter. Karlson directed The Secret Ways (1961) from a novel by Alistair MacLean, although he clashed with star producer Richard Widmark. He made a melodrama, The Young Doctors (1961); an Elvis Presley film, Kid Galahad (1962); and Rampage (1963), an adventure story with Robert Mitchum. He directed the pilot for a TV series about Alexander the Great with William Shatner that was not picked up and did uncredited work on Ride the Wild Surf (1964). Karlson enjoyed a big hit with the first Matt Helm movie with Dean Martin, The Silencers (1966). It was made by Columbia who asked Karlson to take over from Roger Corman on A Time for Killing (1967). He returned to the Matt Helm movies for the fourth and final one, The Wrecking Crew (1968), co starring Sharon Tate and Elke Sommer.
1970 жылдар
Карлсон Еуропада Рок Хадсонмен бірге "Қорқыштар ұясы" (1970) атты соғыс фильмін түсірді. Ол "Бен" (1972) атты қорқыныш фильмін түсірді, ол Майкл Джексонның тақырыптық әнімен есімдеріне сақталды. 1973 жылы ол "Жолаушы биік" фильмімен үлкен жетістікке қол жеткізді, бұл Теннесси штатының ең жемқор округіндегі әділет іздеуші шериф Буфорд Пуссердің оқиғасына негізделген. Фильм 500 000 долларға түсіріліп, 23 миллион доллардан астам табыс әкелді. Бұл Карлсонға оның үлесіне байланысты зор байлық сыйлады.
Karlson made a war movie in Europe with Rock Hudson, Hornets' Nest (1970). He did a horror movie, Ben (1972), best remembered for its Michael Jackson theme song. He had a huge success in 1973 with Walking Tall, the fact based story of a crusading sheriff Buford Pusser in the most corrupt county in Tennessee. It was a major domestic and international hit, costing $500,000 and grossing more than $23 million. It also made Karlson a fortune, thanks to the fact that he owned a large percentage of it.