Кіріспе

Римдіктер мен аламандықтар арасындағы шайқас. Солициниум шайқасы 368 жылы император Валентиан I басқарған рим армиясы мен Галлия провинциясына басып кірген аламандықтар армиясы арасында өтті. Римдіктер аламандықтарды кері тартуға қол жеткізді, бірақ шайқаста ауыр шығынға ұшырады.

Өмірбаян

363 жылы Персияда Юлиан қайтыс болғаннан кейін, алемандар императордың Рейннен тыс жүргізген төрт сәттілі науқанынан (357, 358, 359 және 360 жылдары) соң олардан талап еткен бітім шартын ұмытып, Галлияға шабуылдарын жаңартты. Соғысқа себеп ретінде Валентиний I-нің шарапаттарының оларға әдеттегі салықты төлемеуін айтты. 366 жылы олар Рейн өзенін кесіп өтіп, олжамен кешірімді толық өтегеннен кейін өзеннен қайта шегінді. Келесі жылы олар жорықтарын қайталағанда, римдіктердің дайын екенін көрді, себебі Валентиний қауіпті провинцияны қорғау үшін Альп тауларын аттап өтті. Алайда екі тікелей шайқаста олар оның қолбасшыларын жеңіп, бірнеше туды қолға түсіру арқылы жеңіске жеткендерін көрсетті. Ашуланған император қатаң жазамен легиондардың тәртібін қалпына келтіргеннен кейін, қолбасшылықты қабілетті офицер Жовинусқа тапсырды, ол өте жақсы қызмет ететінін тез көрсетті. Мозель бойындағы екі жеке алеман отрядын жеңгеннен кейін, ол Шалон-сюр-Марн қаласында ұлттың біріккен күштерімен кездесті және бұрынғы жеңілістің қорлығын жойды, нәтижесінде дұшпан 10 000-ға дейін шығынға ұшырады, ал римдіктердің жоғалғандары 1200-ден аспады. Қалғандары Рейн арқылы қуылды, ал Жовин қысқа Парижге қайтып, келесі жылға консул атағымен марапатталды.

368 жылғы жорық

Жовиноның жеңісін тойлау жаңа апаттар туралы хабарлармен көп ұзамай тоқтатылды. 368 жылдың басында варвар басшысы Рандо күтпегендей Рейн өзеніндегі Могунтиякум қаласына (қазіргі Майнц) шабуыл жасап, қорғанышсыз тұрғындарды қырды, содан кейін өзеннен шегінді. Ашуға келген Валентиан, болашақта олардың шабуылдарын болдырмау үшін Рейннің ар жағындағы олардың жерлеріне жорық жасауға бел буды. Граф Себастьянға Ретия арқылы оңтүстіктен жауды қоршау тапсырылды, ал император өзі Ғаллиядан батыс әскерінің барлық күштерімен жорыққа шықты. Өздерінің қарулары далалары мен ауылдарын қорғауға жеткіліксіз екенін түсінген алемандықтар тауларға қашқанда, Вюртемберг аймағындағы "Солициниум" деп аталатын белгісіз төбеде лагерь құрды. Хабарға қарағанда, император таудың етегіндегі жаудың орналасқан жерін жеке барып зерделеген кезде, жаудың алдын ала орналастырылған тобы оны тұтқындауға жақындап келген, ал шегіну кезінде қаруы мен туын жоғалтқан.

Шайқас

Бұл шайқас туралы көп мәлімет жоқ. Валентиан қорғанысты жалпы шабуылмен бұзған көрінеді, олардың беткейге шабуылдауы нәтижесінде варварлар төбеден ығыстырылып, Себастьянның тылына, олардың қашуын күтуге орналастырылған жерге, төбесінің қарсы бетіне тігіле түсті. Соның салдарынан, алемандар толық жеңілді.

Ұрыстың орны

Соғыстың нақты орны белгісіз және тарихи болжамдар мен пікірталас тудырады. Қазірге дейін археологиялық дәлелдер табылған жоқ, ал аймақтағы көптеген төбелер нақты шайқас орны болуы мүмкін. Қарастырылып жатқан жерлер: Сульц-ам-Неккар, Гейдельберг, Шветцинген, Роттенбург (Зюльхен), Глауберг немесе Тюбингенге жақын Шпицберг. Бұл жерлердің барлығы Германияның оңтүстік-батысында орналасқан, бірақ шамамен 200 км диаметрлі аумаққа тараған. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, шайқас қазіргі Хечингеннің солтүстік бөлігінде өткен болуы мүмкін, ал жоғалған "Солициниум" қаласы қазіргі Хечингендегі рим мұражайы орналасқан жерде болған.