Кіріспе
Сулы криптид
Bear Lake Monster – Ута-Айдахо шекарасындағы Bear Lake көлі маңындағы халық ауыз әңгімелерінде кездесетін жаратылыс. Бұл аңыз алғаш рет 19 ғасырда сол аймақтағы LDS қоныс салушы Джозеф С. Рич жазған мақалалардан өркендеді, ол бұл жаратылысты көргендердің айтқандарын екінші рет жеткізіп жариялады. Бірақ, кейін ол бұл әңгімелерден бас тартты. Соңғы жылдары бұл жаратылыс туристерді қызықтыратын орын ретінде қарастырылуда. Соңғы рет оны 2002 жылы көргендері хабарланды.
Сипаттамалар
Барлық Аю көлі монстрының сипаттамалары бірдей емес, бірақ фольклор мамандарының бір тобы оның «жыланға ұқсайтынын, бірақ шамамен 45 сантиметрлік аяқтары бар, ол жағалау бойымен шабуылдайды» деді. Бір мақалада бұл жаратылыстың «жарық қаймақ түсті, 30 фут көлемінде, су арқылы үш шақырым қашықтықта жылдам қозғалатын үлкен толқын тәрізді денесі бар екені» айтылған. Басқалары локомотивтен жылдам жүретін және басы сиыр, суыржан, крокодил немесе моржға (тістері жоқ) ұқсайтын жаратылыс көргендері туралы хабарлады. Оның ұзындығы кем дегенде 50 фут, ал кемінде 40 фут екені айтылды. Кейбіреулер оның денесі бойында, басынан басталып тікенектері бар екенін хабарлады. Кейбір көріністерде тіпті осы түрдің екінші өкілі және кішкентай монстрлар туралы да айтылды. Бұл мақала Солтүстік Лейк-Ситиде қызу пікірталас тудырды және бір ай ішінде «жаңалықтар қызметкері көптеген Аю көлінің тұрғындарынан сұрады және оған күмәнданған адамды таппады». LDS шіркеуінің басшылары монстрға қызығушылық танытты және уағыздау сапарларында аймаққа келгенде, аймақтың тұрғындарымен тікелей сөйлесу мүмкіндігін пайдаланды. Олар өздерінің аға Чарльз С. Рич және басқа да ағайындарымен көлдегі монстр туралы сөйлескендерін және олардың «осы жаратылыстарды көптеген жерлерде және әр түрлі жағдайларда көрген көптеген адамдардың куәліктері» олардың (жергілікті тұрғындардың) оқиғаны «нақты» деп санайтынын айтты. Deseret News монстр туралы мақалаларды жариялауды жалғастырды – кейде күдікпен, кейде қорғанышпен, ал басқа жергілікті газеттер су әйшiгі туралы әңгімелерге шабуыл жасады. Salt Lake Tribune тіпті монстрдың «шайтанның егіз інісі және Бригам Янгтың туысы» екенін айтып әзілдеді. Аю көлі монстры туралы мақалалар келесі бірнеше жыл бойы жарияланды, Аю көлі монстрының жаңа көріністерін, сондай-ақ Юта аймағындағы басқа да өзендер мен көлдердегі ұқсас жаратылыстарды сипаттады немесе осы көріністерге күмән келтірді. Ютаның солтүстігіндегі көл монстрларының көптеген пайда болуы туралы хабарлар кейбір адамдарды Ұлы тұзды көл мен басқа да су жолдарын Аю көлімен байланыстыратын жер асты арнасы бар деген ойға жетеді. Қызығушылық соншалықты жоғары болды, тіпті LDS шіркеуінің президенті Бригам Янг оқиғаның «жылан туралы шындық әңгіме ме, әлде балық туралы әңгіме ме» екенін анықтау үшін бұл мәлімдемені тексеруді шешті және тіпті Айдахо штатының Париз қаласына монстрды ұстауға көмектесу үшін үлкен арқан жіберді. Янг ғана емес, басқа да адамдар жаратылысты ұстауға қызығушылық танытты. Бір жергілікті тұрғын 20 фут кабельге және үш жүз метрлік бір дюймдік арқанға бекітілген үлкен жемтікті ілгек қолдануды ұсынды, оның соңында үлкен буй, флагстаф және оны тік ұстайтын зәкір болуы керек еді. Буйдан жүз метрлік үш ширек дюймдік арқанды жағалаудағы ағашқа созу керек еді. Ұсталғаннан кейін монстрдың тамаша пропорцияларымен шоу-бизнесте, әйгілі П.Т. Барнуммен бәсекелесе алады деп үміттенді. Ақырында бұл тақырыпқа деген қызығушылық азайып, бұл құбылыс көпшілік жадынан жойылды. 26 жыл өткен соң Джозеф Рич өзінің мақалалары мен айыптауларын, ақыры, «барлығы бірінші сыныпты керемет өтірік» деп мойындады.
LDS Church leaders took an interest in the monster and when they visited the area on preaching tours, took the opportunity to speak firsthand with the residents of the region. They stated that they “had a conversation with brother Charles C. Rich and other brethren from Bear Lake Valley, respecting the monster which has been seen in the lake” and found that they declared that the testimony that had been given “by so many individuals, who have seen these creatures in so many places and under a variety of circumstances” that they (the locals) considered the story to be “indisputable.” The Deseret News continued to publish articles about the Monster—skeptically at times and defensively at others—while other local newspapers turned to attack the stories of a water devil. The Salt Lake Tribune even went as far as to quip that the Monster was “twin brother to the devil and cousin to Brigham [Young].”
Articles about the Bear Lake Monster continued to appear over the next several years, either reciting new sightings of the Bear Lake Monster as well as similar creatures in other rivers and lakes in the Utah Territory or calling the sightings into question. The number of alleged appearances of lake monsters all across northern Utah caused some people to speculate that there was an underground channel connecting the Great Salt Lake and other waterways to Bear Lake. Interest was high enough that at one point even LDS Church president Brigham Young decided to investigate the claims to find out whether the story was “an honest tale of a serpent or only a fish story” and went as far as sending a large rope to Paris, Idaho to aid in capturing the monster. Young wasn’t the only person interested in capturing the creature. One local resident proposed using a large baited hook attached to a twenty foot cable and three hundred yards of one inch rope, at the end of which was a to be a large buoy with a flagstaff inserted and an anchor to keep it in a perpendicular position. From the buoy one hundred yards of three quarter inch rope was to be extended to a tree onshore. When captured, it was hoped that the monster could be exploited for its wondrous proportions in the show business, in competition with the famous P. T. Barnum. Interest eventually died down in the subject and the phenomenon faded from public memory. Twenty six years following his articles and allegations, Joseph C. Rich finally admitted that it had all been a “wonderful first class lie.”
Қазіргі уақыттағы аю көлінде жыртқыштарды көру
Аю көлінің құбыжығын көру, Рич бастапқы көрулерді әуесқойлықпен жасағанын мойындағаннан кейін де жалғасты. 1907 жылы Логан, Юта штатындағы газетте жарияланған хатта екі адамның Аю көлінің алып құбыжығының олардың лагеріне шабуыл жасап, жылқыларының бірін өлтіргенін көргені, төрт жасар баланың 1937 жылы оны көргені, ал 1946 жылы скаут жетекшісі оны көргенін айтқан. Құбыжықтың соңғы рет көрілуі 2002 жылдың маусым айында болды, сол кезде Аю көліндегі бизнес иесі Брайан Хирши оны көргенін мәлімдеді. Жергілікті тұрғындардың тағы бір әуесқойлық әрекеті – Гарден-Ситидегі, Юта штатындағы Рассбери күндері шеруге жергілікті балалармен толтырылған платформаны қойып, оны «Нағыз Аю көлінің құбыжықтары» деп атау. Тағы бір рет, 1996 жылғы Рассбери күндері кезінде Гарден-Ситиде жергілікті мектеп оқушыларына алып құбыжыққа ат қою үшін сайыс ұйымдастырылды. Төрешілер алқасы сегіз жасар қыз ұсынған Изабелла есімін таңдады.