Александр Григорьев – орыс зеңбілшісі, қару-жарақ жасаушы. Мәскеуде Благовестный колоколын құйды, Новгородтағы София соборы үшін 16 тонналық қоңыр жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік зеңбіл жасаушы Александр Григорьев, Лыковтың ұлы (Александр Григорьев сын Лыков) (1634? 1676 жылдан кейін) – орыс зеңбірек және қоңырау құюшы.
Russian bellfounder
Alexander Grigoriev, son of Lykov (Александр Григорьев сын Лыков) (1634? after 1676) was a Russian cannon and bellfounder.
Карьераның алғашқы кезеңдері, індеттен құтылу
1651 жылы Александр Григорьев москвалық оқ-дәрі жасау шеберханасына (оқ-дәрі жасақтауында) «қоңыраушы» (колокольное лицо) ретінде қабылданды. Бұл ұсынысты қоңырау жасаушы Емельян Данилов және бірқатар мәскеулік зеңбілшілер берген болатын. Көп ұзамай Григорьевке жеті шәкірт берілді, олармен бірге Мәскеудегі Әулие Антипий шіркеуі үшін (қасиетті Антипий шіркеуінің) Благовестный колоколының қоңырауын қайта құйып, басқа бекіністерге алты қосалқы дабыл қоңырауын құйды. 1654 жылы Александр Григорьев пен Федор Моторин Новгородқа жіберілді, онда олар 16 тонналық қоңырауды құйды. Новгородтағы осы тапсырмаларының арқасында, сол жылы бубондық обадан көз жұмған 150 000-ға жуық мәскеуліктердің тағдырынан құтылуға мүмкіндік алды.
In 1651, Alexander Grigoriev was accepted to the Moscow Cannon Yard as a "bell person" (колокольное лицо) at the recommendation of a bellmaker Yemelyan Danilov and a number of Muscovite cannonmakers. Soon, Grigoriev was given seven apprentices, with whom he would recast the Annunciation Bell (Благовестный колокол) for the Church of Saint Antipius in Moscow and cast six spare alarm bells for other fortresses. In 1654, Alexander Grigoriev and Feodor Motorin were sent to Novgorod, where they would cast a 16 ton bell for the Saint Sophia Cathedral. Their assignment in Novgorod allowed them to escape the fate of some 150,000 Muscovites, who would die from bubonic plague that year.
Мәскеудегі маңызды комиссиялар
1655 жылы Мәскеуге оралғаннан кейін Григорьев қайтыс болған Емельян Даниловтың орнын басып, елдегі ең маңызды қоңырауды, атап айтқанда, бұрын діни той кезінде сынып қалған Үлкен Успенский қоңырауын (шамамен 160 тонна) жасау жұмысын жалғастырды. Бұл қоңырауды құю жұмысы мамыр айынан бастап күздің соңына дейін Мәскеу Кремлінде өтті. Бұл тапсырмаға Григорьевтің көптеген шәкірттері қатысты, олардың кейбіреулері өзі де белгілі қоңырау шеберлері болды (Харитон Иванов, Петр Степанов, Федор Дмитриев). Үлкен Успенский қоңырауы 1668 жылы ғана арнайы салынған ағаш қоңырау мұнарасына ілінді. 1701 жылы Кремльде болған өртте қоңырау жойылды. Оның металлы кейіннен Патша қоңырауын құюға пайдаланылды. 1655 жылы Александр Григорьев Мәскеу Кремлінің Фроловская (Спасская) мұнарасы үшін дабыл қоңырау жасады (шамамен 3 тонна), бұрын сынып қалған қоңыраудың қалдықтарын пайдаланып, салмағын 150 пудтан 194 пудқа дейін арттырды. 1656 жылы Александр Григорьев пен Федор Моторин Валдайдағы Иверский монастырына жіберілді, онда Патриарх Никонның өтініші бойынша 11,5 тонналық қоңырау құйылды. Бұл қоңырау бүгінгі күнге дейін жеткен жоқ. Алайда, аңыз бойынша, Александр Григорьев қалған қоланы жергілікті көмекшілеріне таратып, осылайша қазіргі танымал Валдай қоңырауларын (Валдайские колокольчики) жасау дәстүрі қалыптасты.
Upon his return to Moscow in 1655, Grigoriev succeeded to the deceased Yemelyan Danilov and continued his work on creating the most important bell in the country, namely the Big Assumption Bell (some 160 tons), which had been shattered before during a religious celebration. Grandiose work on casting of this bell took place in the Moscow Kremlin from May until late fall. Many of Grigoriev's apprentices took part in this assignment, some of whom would become famous bellmakers themselves (Khariton Ivanov, Pyotr Stepanov, Fyodor Dmitriyev). The Big Assumption Bell would only be hung in 1668 in a custom built wooden belltower. The bell was lost in a Kremlin fire in 1701. Its metal was later used for the casting of the Tsar Bell. In 1655, Alexander Grigoriev founded an alarm bell for the Frolovskaya (Spasskaya) Tower of the Moscow Kremlin (approx. 3 tons) using the remains of a shattered bell and increasing its weight from 150 to 194 poods. In 1656, Alexander Grigoriev and Feodor Motorin were sent to the Iversky Monastery in Valdai, where they would cast an 11.5 ton bell at the request of Patriarch Nikon. The bell did not survive to this day. The legend has it, however, that Alexander Grigoriev gave out the remaining bronze to his local assistants, giving birth to a tradition of making the now famous little Valdai bells (Валдайские колокольчики).
Шебер мәртебесі
1657 жылы ол Котельний ряд (Котельный ряд; Мәскеудегі боздалардың бірі) үшін 0,75 тонна салмақты қоңырау құйды. 1665 жылы Александр Григорьев Симонов монастырына 5 тонналық қоңырау құйды, ондағы жазу оны алғаш рет "мемлекеттік зеңбірек және қоңырау шебері" деп атады. 1668 жылы ол Звенигород маңындағы Саввино-Сторожевский монастыры үшін ең әсем қоңырауын – Ұлы Хабарландыру қоңырауын құйды, ол Ресейдегі ең керемет дыбысты қоңырау деп есептелді. Бұл жұмыс 130 күнде аяқталды (сол кезде бұл өте қысқа мерзім еді). Осы қоңырау үшін патша Алексей I шеберге үлкен матамен қатар ақша және нан да сыйлады. Аңызға сүйенсек, Федор Шаляпин Ұлы Хабарландыру қоңырауының дыбысына қатты әсерленген. Өкінішке орай, 1941 жылы неміс әскерінің жақындауына байланысты оны құлатуға тырысқан кезде қоңырау сынып, кескілеріне дейін қирады.
In 1657, he cast a bell weighing 0.75 tons for the Kotelniy ryad (Котельный ряд; one of the slobodas in Moscow). In 1665, Alexander Grigoriev founded a 5 ton bell for the Simonov Monastery, on which the inscription called him "cannon and bell master of the state" for the first time. In 1668, he cast his best bell ever, namely the Big Annunciation Bell, for the Savvino Storozhevsky Monastery near Zvenigorod, which would be considered the most sonorous bell in Russia. The work was done in 130 days (a very short period of time in those days). For this bell, Tsar Alexis I rewarded the master with a big piece of cloth along with money and bread allowance. It is said that Feodor Chaliapin used to admire the sound of the Big Annunciation Bell. Unfortunately, the bell was shattered to pieces in 1941 as the Soviets were trying to take it down due to the threat of the approaching German army.
Үй ішіндегілердің тағдыры
Александр Григорьев 1676 жылы соңғы рет аталды, ол кезде оның он шәкірті Каритон Ивановқа Қаңтар сарайында он аркебус құюға көмектескен. Александр Григорьевтің еңбегі тарихшыларға 17 ғасырда Григорьевтің құю мектебі болғандығы туралы пікір қалыптастыруға мүмкіндік береді. Григорьевтің 21 шәкірті белгілі, олардың көптегені де атақты болды. Григорьев қайтыс болғаннан кейін оның туысы Григорий Екимов (гранат шебері) Пушкарская Слободадағы үй-жайын мұраға алды, кейін ол Федор Моторинге сатты.
Alexander Grigoriev was last mentioned in 1676, when ten of his apprentices assisted Khariton Ivanov in casting ten harquebuses at the Cannon Yard. Alexander Grigoriev's outstanding work allows historians to speculate about the existence of Grigoriev's school of casting in the 17th century. There were 21 known apprentices of Grigoriev, many of whom would become famous, as well. Upon Grigoriev's death, his nephew Grigory Yekimov (garnet master) inherited his household in the Pushkarskaya Sloboda, which he would later sell to Feodor Motorin.