1835-1945 жылдар аралығындағы британдық локомотивтерді жасаушы компаниясы
Kitson and Company
1835-1945 ж. Кітсон және Компания локомотивтерді жасаған британдық өндіруші. Лидс қаласында құрылған, алғашқы локомотивтерді жасады. Тарихы, өнімдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық локомотив өндіруші, 1835–1945
British locomotive manufacturer, 1835–1945
Kitson and Company – Англияның Батыс Йоркшир аймағындағы Лидс қаласының Ханслет ауданында орналасқан локомотив өндіруші компания.
Kitson and Company was a locomotive manufacturer based in Hunslet, Leeds, West Yorkshire, England.
Ерте тарих
Компания 1835 жылы Джеймс Китсон Парсон көшесіндегі Эйрдейл құю зауытында Чарльз Тоддты серіктес ретінде шақырып құрылды. Тодд Лидстегі Холбектегі дөңгелек құю зауытында Мэттью Мюррейдің шәкірті болған. Бастапқыда фирма басқа құрылысшыларға бөлшектер жасады, бірақ 1838 жылы инвестиция іздеген бай шаруа Дэвид Лэрд қосылып, компания Тодд, Китсон және Лэрд болып қайта құрылды. Сол жылы компанияның алғашқы толық локомотивтері жасалды, олар Солтүстік Мидленд немесе Ливерпуль мен Манчестер темір жолы үшін арналған еді. Алайда, Тодд шамалы уақыттан кейін Shepherd and Todd компаниясын құрып кетті, ал компания Китсон және Лэрд немесе Лэрд және Китсон деп әртүрлі аталатын. Ливерпуль мен Манчестер темір жолы үшін алты локомотивке жасалған тапсырыс Lion локомотивімен басталды, ол бүгінге дейін сақталған. 1858 жылы ол пайдаланудан шығарылып, Мерси доктары мен портына сатылды, онда ол дөңгелектерінен көтеріліп, су соруға қолданылды. 1930 жылы қалпына келтіріліп, Ливерпуль мұражайында сақталады. 1842 жылы Лэрд күткен қаржылық пайданы алмағандықтан серіктестіктен шықты. Кейін Китсонға Исаак Томпсон мен Уильям Хьюитсон қосылып, компания Китсон, Томпсон және Хьюитсон болып аталды. 1851 жылы компания Ұлы көрмеде алғашқы танк локомотивін көрсетіп, алтын медальмен марапатталды. 1858 жылы Томпсон кетіп, фирма Китсон және Хьюитсон болып өзгерді, ал 1863 жылы Хьюитсон қайтыс болғаннан кейін ақыры Китсон және Компания болып аталды. Компания 101 жыл ішінде шамамен 5400 локомотив жасады, оның ішінде британдық темір жолдарына, соның ішінде Мидленд темір жолы, Ланкашир және Йоркшир темір жолы және Оңтүстік-Шығыс темір жолы, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпіріне тапсырыстар орындады. 1855 жылдан бастап көптеген Үндістан темір жолдары ірі клиенттерге айналды. 1866 жылдан бастап Китсон Мэттью Киртли жобалаған Мидленд темір жолының екі рамкалы жүк локомотивтерінің көп бөлігін өндірді және 1869 жылдан бастап Ресей үшін локомотивтер сериясын жасауды бастады. 1884 жылға дейін зауытта Чарльз Алгернон Парсонс OM KCB FRS (13 маусым 1854 - 11 ақпан 1931) жұмыс істеді, ол зымыранмен жұмыс істейтін торпедалар жасаумен айналысты. Китсоннан кеткеннен кейін Парсонс пар турбинасын ойлап тауып, әлемді түгелдей өзгертті. 1886 жылы Китсон өзінің өкілі Э. Джеффриске Виктория темір жолы (Австралия) үшін бес жобаны дайындауға көмектесті, олардың әрқайсысы сыныптар арасында алмастырылатын стандартталған компоненттермен жабдықталған. Бұл локомотивтерді Викториялық колониялық құрылысшылар жасады, бірақ екі данасы Лидстегі Китсонның Эйрдейл құю зауытында салынды және 1888 жылы Мельбурндағы Корольдік көрме ғимаратында өткен Мельбурнның жүз жылдық көрмесіне қойылды, осы үшін фирма Англия сотының бірінші орденін алды. Локомотивтер үлкен 0-6-0 және қала маңындағы 2-4-2T локомотивтері болды. Китсонның дизайны көп жылдар бойы Виктория темір жолына үлкен әсер етті. Китсон 1889-91 жылдары Аргентинадағы Кордова темір жолы үшін 4-6-0 локомотивтерінен үлкен тапсырыс алды, бұл осы типтегі британдық локомотивтердің ең алғашқы үлгілерінің бірі болды.
The company was started in 1835 by James Kitson at the Airedale Foundry, off Pearson Street, Hunslet, with Charles Todd as a partner. Todd had been apprenticed to Matthew Murray at the Round Foundry in Holbeck, Leeds. Initially, the firm made parts for other builders, until it was joined in 1838 by David Laird, a wealthy farmer who was looking for investments, and the company became Todd, Kitson and Laird. That year saw the production of the company's first complete locomotives, either for the North Midland or the Liverpool and Manchester Railway. However, Todd left almost immediately to form Shepherd and Todd, and the company was known variously as Kitson and Laird or Laird and Kitson. The order for six engines by the Liverpool and Manchester began with Lion, which still exists. Around 1858, it was withdrawn from service and sold to the Mersey Docks and Harbour Board, where it was jacked up off its wheels and used for pumping water. In 1930, it was restored and remains in preservation at the Museum of Liverpool. In 1842, Laird, who not receiving the financial return he expected, left the partnership. Kitson was then joined by Isaac Thompson and William Hewitson, the company becoming Kitson Thompson and Hewitson. In 1851, the company exhibited an early tank locomotive at The Great Exhibition, and was awarded a gold medal. In 1858, Thompson left and the firm became Kitson and Hewitson, then, finally, Kitson and Company in 1863 when Hewitson died. The company built about 5,400 locomotives over a period of 101 years, with orders for British railways, including the Midland Railway, the Lancashire and Yorkshire Railway and the South Eastern Railway, and worldwide. From 1855 many Indian railways became major customers. From 1866 Kitson's produced a large proportion of the Midland Railway double framed goods engines designed by Matthew Kirtley and from 1869 began building a series of engines for Russia. At some time prior to 1884 the factory employed Charles Algernon Parsons OM KCB FRS (13 June 1854 – 11 February 1931) who was engaged in building rocket powered torpedoes. After leaving Kitsons, the brilliant Parsons went on to invent the steam turbine and change the world forever. In 1886 Kitson's assisted its representative E. Jeffreys in the preparation of five designs for the Victorian Railways (Australia), each with standardised components which were interchangeable between the classes. Manufacture of these locomotives was by Victorian colonial builders, except for two examples built at Kitson's Airedale Foundry, Leeds, and exhibited at the Melbourne Centennial Exhibition, held in the Royal Exhibition Building in Melbourne in 1888, for which the firm received the First Order of Merit in the English Court. The locomotives were a large 0 6 0 and a suburban 2 4 2T. The Kitson designs influenced the Victorian Railways for many years. Kitson built a large order of 4 6 0s for the Cordoba Railway in Argentina during 1889–91, which were among the earliest British examples of this type.
Китсон-Мейер
Инновация ретінде Роберт Стирлинг ұсынған, кейіннен Китсон-Мейер деп аталатын Мейер локомотивінің негізінде жасалған буыны бар локомотив дизайны болды. Бірінші үшi 1894 жылы Чилиде Anglo Chilian Nitrate & Railway Company үшін, 1903 жылы Родезия үшін және 1904 жылы Ямайка үшін салынған. 50-ден астам локомотив салынды, олардың кейбіреулері 1,5 мың жылдыққа дейін, соңғысы 1935 жылы салынған. Сондай-ақ Анд тауларында тік теміржолдарда жұмыс істеуге арналған бірнеше локомотивтер жасалды, олардың екеуі Чилиде және біреуі Аргентинада сақталған.
An innovation was the articulated locomotive design proposed by Robert Stirling based on the Meyer locomotive, later known as the Kitson Meyer. The first three were built in 1894 for the Anglo Chilian Nitrate & Railway Company in Chile, with two in 1903 for Rhodesia and three in 1904 for Jamaica. Over 50 were built, some and , the last being in 1935. There were also some s designed for rack railway working in the Andes, two examples of which survive in Chile, and one in Argentina.
Кейінгі тарихы және жабылуы
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Китсон компаниясы белсенді жұмыс істеді, бірақ 1920 жылдары сауда азайды. Эксперименталды Китсон Стилл бу-дизельдік гибридтік локомотиві, бу күшін және ішкі жану қозғалтқышын біріктіре отырып, Йорк пен Халл арасында Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолында (LNER) сынақтан өтті. Бұл локомотив LNER үшін ақы төленген пойыздарды тартты, бірақ Китсон компаниясы оны коммерциялық тұрғыдан пайдалы модельге жетілдіре алмады. Зерттеу және әзірлеу жұмыстарына кеткен жоғары шығындар Китсон & Co компаниясының құлдырауына себеп болды. 1922 жылы Китсон компаниясы Палестина темір жолы үшін Лидда мен Иерусалим арасындағы тік көлбеулерде жұмыс істеуге арналған алты K класты локомотив жасады. Китсонның 1924 жылғы соңғы ірі тапсырысы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының 12 жақсартылған "Директор" класындағы локомотивтеріне жасалды. 1934 жылы компания банкроттыққа ұшырады және 1937 жылға дейін басқарушылардың бақылауында жұмыс істеді. 1937 жылы фирма банкроттықтан шығару үшін қайта құрылымдалды. Компания қысқартылып, 1938 жылы локомотивтерді өндіруді тоқтатты. Китсонның локомотивтер құрастыру бизнесіне қатысты үлгілер, суреттер және жақсы қарым-қатынастар Роберт Стивенсон мен Хоторнс компаниясына өткізілді. Китсон компаниясы 1945 жылға дейін локомотивтік құрамдас бөліктерді жеткізіп келді, содан кейін қалған бизнес және өндіріс орталығы J&H McLaren & Co компаниясына сатылды.
Kitsons were busy during the First World War, but trade dropped off in the 1920s. The experimental Kitson Still steam diesel hybrid locomotive, combining steam power with internal combustion, was tested on the London and North Eastern Railway (LNER) between York and Hull. This hauled revenue earning trains for the LNER, but Kitson's could not afford to develop it into a commercially viable form. The high research and development costs contributed to the demise of Kitson & Co. In 1922, Kitsons built the six K class locomotives for Palestine Railways to work the steep gradients between Lydda and Jerusalem. Kitson's last large order in 1924 was for 12 London and North Eastern Railway Improved Director class locomotives. In 1934, the receivers were called in and the company struggled on under receivership until 1937. In 1937, the firm was restructured to bring it out of receivership. The downsized company ceased locomotive production in 1938. The patterns, drawings and goodwill of Kitson's locomotive building business were acquired by Robert Stephenson and Hawthorns. Kitsons continued to supply locomotive components until 1945 when the remaining business and works was sold to J&H McLaren & Co.