Лондондық бұрынғы футбол стадионы: «Олд Ден» тарихы

Кіріспе

Лондондағы бұрынғы футбол стадионы

Ескі Ден (қолданыста болған кезде Ден деп аталған) – Миллуолл ФК-нің 1885 жылы Ит аралындағы Миллуоллда құрылғаннан бастап, 1993 жылдың мамыр айында Жаңа Денге (қазір Ден деп аталады) көшкенге дейін Лондонның Нью-Кросс қаласындағы Колд-Блоу-Лейнде орналасқан бесінші футбол стадионы болды. Стадион 1910 жылы ашылып, 83 жыл бойы Миллуолл клубының үйіне айналды. 1937 жылы «Дерби Каунти» командасына қарсы өткен матчқа рекордтық 48 672 көрермен келді. Миллуолл барлық турнирлерде «Ден» стадионында 1788 ойын өткізіп, 976 ойында жеңіске жетті, 360 ойында жеңіліске ұшырады, ал 452 ойын тең аяқталды.

Тарих

Миллуолл 1910 жылы Солтүстік Гринвичтен Денге көшіп келді, бұл олардың төртінші және соңғы алаңдарының орналасқан жері болды. Жетекші Том Торн сәулетші Арчибальд Лейч пен Knightsbridge құрылысшылары Хамфристен көмек сұрады. Деннің құрылыс бағасы 10 000 фунт стерлинг шамасында болды. Бірінші матч 1910 жылғы 22 қазанда Брайтон мен Хов Альбионға қарсы өтті. Ресми матч бағдарламасының бағасы бір пенниді құрады. Ашылу салтанатында Лорд Киннерд Кентербери (Илдертон) жолының соңына қателесіп келгендігі анықталды. Оны қабырғадан кері тартып, итеріп, алаңға өткізді. Футбол қауымдастығының президенті ойынды қысқаша ашып, ойыншыларды алаңға шығарды. Клубқа "Дұшпанға ешқашан арқа бұрмаймыз" деген жазуы бар мыс арыстан сыйға тартылды. Лондонның шығыс бөлігінен көптеген жанкүйерлер (көптегендері әлі де солай істейді) Темізден оңтүстікке көшкеннен кейін, Гринвич аяқ туннелі мен Ротерхит туннелі арқылы жүріп, Денге жақын, негізінен Суррей доктары аймағындағы жанкүйерлерге қосылды. Миллуоллдың Дендегі Футбол лигасының алғашқы матчы 1920 жылғы 28 тамызда өтті. Олар Бристоль Роверсті 2:0 есебімен жеңді. Бұл жеңіс "Арыстандардың" Денге көшкеннен бері "Роверске" қарсы жеңісінің жетіншісі болды. Матч Футбол лигасының 3-ші дивизионында өтті. Осы жылы Миллуолл Денде 83 гол соқты. Бұл әлі де Футбол лигасының рекорды болып табылады. Суррей коммерциялық доктарына жақын орналасқандықтан, Ден бомбалау кезінде ауыр зақымдарға ұшырады және 1943 жылғы 19 сәуірде Солтүстік террасаға неміс бомбасы түсті. 26 сәуірде өрт Басты трибунаны қиратты. Клуб көршілері Чарлтон Атлетик, Кристал Пэлас және Уэст Хэм Юнайтедтен матчтарды өткізуге ұсыныстар қабылдады. 1944 жылғы 24 ақпанда Миллуолл Денге қайта оралды, барлық тұрған стадионда ойнады. Бұл, ішінара, "Арыстандар" жанкүйерлерінің ерікті еңбегі арқасында мүмкін болды. Соғыстан кейін Ұлыбританияда тағам рационированиесі жалғасты, ал Миллуолл барлық материалдарды сатып алғанға қарамастан, Жұмыс министрлігінен жаңа екі қабатты трибуна салуға рұқсат алмады. Олар 1948 жылға дейін күтуге мәжбүр болды, содан кейін алаңның үштен екі бөлігін құрайтын кіші, бір қабатты трибуна салуға рұқсат берілді, ал алдында терраса орналасқан. Лейчтің сауда белгісі болып табылатын қақпалары ешқашан ауыстырылмады. 1953 жылғы 5 қазанда Миллуолл жаңа шамдарының ашылуын белгілеу үшін "Манчестер Юнайтедпен" ойнады. 25 мың көрермен "Арыстандардың" "Қызыл шайтандарды" 2:1 есебімен жеңгенін көрді. Миллуолл 1964 жылғы 22 тамыздан 1967 жылғы 14 қаңтарға дейін Денде 59 үй матчында жеңіліссіз болды. Бұл негізінен негізін салған менеджер Билли Грей мен Грейдің құрамын дамытқан бұрынғы ойыншы Бенни Фентонның еңбегінің арқасында болды. Барлық ойыншыларға Футбол қауымдастығы естелікке алтын темекі тартқыш сыйлады. 1911 жылғы 13 наурызда Ден Англияның Уэльске қарсы толық халықаралық матчын қабылдады. Англия матчты 3:0 есебімен жеңді. Ден Англияның B құрамасының халықаралық матчын да қабылдады, Англия 1989 жылғы 12 желтоқсанда Югославияның B құрамасын 2:1 есебімен жеңді. Миллуоллдың Дендегі алғашқы және соңғы Футбол лигасы матчы Бристоль Роверске қарсы өтті, соңғы матч 1992–93 жылғы Бірінші дивизионның соңында болды. 1970 жылдардың соңында Ден тозығы жетті және Ден мен іргелес Жаңа Крест стадионының орнында "Супер Ден" салу ұсыныстары жасалды, сыйымдылығы 25 000-ден 30 000-ға дейін жетеді, бұл ағылшын футболындағы алғашқы толық орынды стадион болар еді. Бұл жоспар жанкүйерлерге ұнамай, төраға Рег Беррге қарсы жаппай наразылықтарға әкелді. Бұл кезеңде үшінші дивизиондағы клуб амбициялық жобаны қаржыландыру үшін жеткілікті қаражат таба алмады және ол ақырында сәтсіз аяқталды. 1985 жылғы қарашада клубтың бас атқарушы директоры Тони Шоу клубтың жаңа стадионға көшуге және мүмкін, тіпті атын өзгертуге мәжбүр болуы мүмкін екенін айтты, бұл клубтың өсіп келе жатқан футбол хулигандығын жоюға бағытталған әрекет болды, бұл Миллуоллдың Лутон Таунмен Англия кубогы матчындағы бірқатар ауыр оқиғалардан кейін осы жылы айқын болды. Стадион 1988 жылдан 1990 жылға дейін Бірінші дивизион футболын қабылдады, бірақ Миллуоллдың төмендеуінен кейін бір жыл ішінде клуб 25 000 орындық жаңа стадионға көшірілетіні расталды. Ескі Денді толық орынды стадионға айналдыру жоспарланған, бірақ жаңа стадион кеңірек жерде орналасқандықтан және қоғамдық пайдалануға арналған спорт орталығын дамытуға мүмкіндік бергендіктен, көшуге басымдық берілді. Стадион 1991 жылғы желтоқсанда Fairview Homes компаниясына 6,5 миллион фунт стерлингке сатылды, бірақ клуб одан кейін шамамен 18 ай бойы онда ойнады. Клуб 1993 жылғы тамызда сыйымдылығы 20 000-нан астам болатын Жаңа Денге көшті. Ескі стадион осы күзде бұзылды. Қазіргі уақытта бұл жерде тұрғын үйлер салынған. Бұл жер және айналасы жергілікті тұрғындар арасында "Шағын Миллуолл" деп белгілі, ал Миллуолл жанкүйерлері әлі де Жаңа Крест Гейт станциясынан аяқпен жүріп, Бермондсидегі Жаңа Денге барады.

Millwall moved to the Den from North Greenwich in 1910, the location of their fourth and final grounds on the Isle Of Dogs in the 25 years since their formation as a football club. Tom Thorne, the director in charge, had sought the help of architect Archibald Leitch and builders Humphries of Knightsbridge. The estimated cost of the Den was £10,000. The first match was on Saturday 22 October 1910 against Brighton & Hove Albion, the Southern League Champions who spoiled the celebrations by winning 1–0. The price of the official Match Programme was one penny. Unfortunately, the opening ceremony also suffered a slight hitch when it was discovered that Lord Kinnaird had inadvertently gone to the Canterbury (Ilderton) Road end. He had to be unceremoniously hauled, pushed, and pulled over the wall into the ground. After rushing to the other end (Cold Blow Lane) the President of the FA performed a brief opening ritual and led the players onto the pitch. Before kick off, a brass lion inscribed (in Gaelic) "We Will Never Turn Our Backs to the Enemy", was presented to the club. Many supporters from the East End of London continued to (and many still do) follow the Lions after their move south of the River Thames, walking through the Greenwich foot tunnel and the Rotherhithe Tunnel to join the supporters from nearer the Den, mainly in the Surrey Docks area. Millwall's first Football League match at the Den was on 28 August 1920. They beat Bristol Rovers 2–0. This victory over Rovers was the Lions' seventh successive win against them since moving to the Den. The game was played in the Football League Division 3 South of which Millwall were founder members. In this year, Millwall scored 83 goals at the Den. This is still a Football League record. Being in close proximity to the Surrey Commercial Docks, the Den sustained severe bomb damage during the Blitz and a German bomb hit the North Terrace on 19 April 1943. On 26 April, a fire destroyed the Main Stand. The club accepted offers from neighbours Charlton Athletic, Crystal Palace and West Ham United to stage games. On 24 February 1944 Millwall returned to the Den, to play in an all standing stadium. This was achieved, in part, with considerable volunteer labour by the Lions' fans. After the war, rationing in Great Britain continued and Millwall were refused permission by the Ministry of Works to construct a new two tier stand, despite having procured all the materials. They had to wait until 1948, when permission was granted to build a smaller, single tier stand two thirds the length of the pitch, with a forecourt terrace at the front. Leitch's trademark gables were never replaced. On 5 October 1953, Millwall played Manchester United to mark the opening of their floodlights. A crowd of 25,000 saw the Lions beat the Red Devils 2–1. Millwall established a record of 59 home games without defeat at the Den from 22 August 1964 to 14 January 1967. This was thanks largely to managers Billy Gray, who laid the foundations, and Benny Fenton, a former player who continued to build on Gray's side. All the players were presented with a commemorative gold cigarette lighter by the Football Association. The Den hosted a full England international match against Wales on 13 March 1911. England won the game 3–0. The Den also hosted an England B international, with England beating Yugoslavia B 2–1 on 12 December 1989. Millwall's first and last Football League games at the Den were played against Bristol Rovers – the final game being at the end of the 1992–93 Division One campaign. By the late 1970s, the Den had fallen into disrepair and there were proposals to build a "Super Den" on the existing sites of the Den and the adjacent New Cross Stadium, with an anticipated all seater capacity of between 25,000 and 30,000 which would have made it the first all seater stadium in English football. The plan proved very unpopular with fans, culminating in mass demonstrations against Chairman Reg Burr. The club, who were in the Third Division at this stage, could not raise sufficient funds to pay for the ambitious project and it eventually fell through. In November 1985, the club's chief executive Tony Shaw suggested that the club might be forced to move to a new stadium and possibly even change its name in an attempt to tackle the club's growing reputation for football hooliganism, which had been highlighted earlier that year following a particularly serious string of incidents when Millwall played Luton Town in an FA Cup tie. The stadium hosted First Division football from 1988 to 1990, but within a year of Millwall's relegation it was confirmed that the club would be moved to a new 25,000 seat stadium at Senegal Fields. There had been plans for the old Den to be converted into an all seater stadium, but these were abandoned in favour of moving – partly because the new stadium was situated in a more spacious location and also allowed for the development of a sports centre for public use. The stadium was sold to Fairview Homes in December 1991 at a cost of £6.5 million, although the club continued to play there for nearly 18 months afterwards. The club moved to the New Den, with a capacity of just over 20,000, in August 1993. The old stadium was demolished that autumn. The site is now occupied by housing. The site and surrounding area are now known to locals as "Little Millwall" and Millwall fans still make the trip by foot from New Cross Gate station through the area to the all seater New Den in Bermondsey.

"Қараңғылық"

Дэнде әйгілі Миллволл дауысы дүниеге келді. 20 ғасырдың басында, үй жанкүйерлерінің қарсыластардың жақсы ойынына ризашылық білдіруі "әдептілік" саналды. Бірақ Миллволл жанкүйерлері тек өз командалары үшін, ойынның басынан соңына дейін қатты дауыс шығаратын. Осындай жақтас қолдау командаға көп ұзамай "бір гол артықшылық" сияқты сезілді. Дэн елдегі ең қорқынышты стадиондардың біріне айналды. Көптеген ойыншылар онда ойнағысы келмеді, себебі трибунадағы жанкүйерлер мен стадионның өзі қорқынышты атмосфера құрады. "Арыстандар" жанкүйерлері қатал, ұстамсыз, ойларын ашық айтуға және команда мен төрешілерге кеңес беруге дайын болды. Дэн қонақ командалар үшін бүкіл Ұлыбританиядағы ең жауыз алаңдардың бірі саналды және Футбол қауымдастығы оны бес рет жапты.