Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1919–1920 жылдардағы радикализмді зерттеу
Investigation of radicalism in 1919–1920
1919 жылы Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы, бүлікшілдік қызметтерді зерттеу жөніндегі бірлескен заңнамалық комитет, халық арасында Люск комитеті деп танылған, Нью-Йорк штатындағы бүлікшілдікке күдікті адамдар мен ұйымдарды тергеу үшін құрылды.
The Joint Legislative Committee to Investigate Seditious Activities, popularly known as the Lusk Committee, was formed in 1919 by the New York State Legislature to investigate individuals and organizations in New York State suspected of sedition.
Тергеу кезеңі
Нью-Йорк қаласының Юнион Лигасы клубының комитеті жүргізген радикализмге қатысты екі айлық жеке тергеу, клуб мүшелерінің Нью-Йорк штатының заң шығарушы органына үкіметтік тергеу жүргізу туралы бірауыздан дауыс беруіне әкелді. Бірнеше күннен кейін Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы 1919 жылдың 26 наурызында бірлескен қарармен бүлікшілдік қызметтерді тергеу үшін арнайы комитет құрды. Тоғыз мүшеден тұратын комитет штаттың қылмыстық кодексіндегі қылмыстық анархияға қатысты баптар бойынша жасалған қылмыстарды қарады. Комитетке Кортленд округінің жаңадан сайланған штат сенаторы Клейтон Р. Ласк төрағалық етті. Ол бизнес және консервативті саяси көзқарастарымен белгілі болды, радикалдарды "жаугершік жандар" деп сипаттады. Тек бір ұсақ істің өзінен басқа, бұл штаттың қылмыстық анархия заңдарының 1902 жылы Буффало қаласында анархист тарапынан АҚШ президенті Уильям МакКинлиге жасалған қастандықтан кейін қабылданғалы бері алғаш рет қолданылуы болды. Комитет бір жылдан астам уақыт бойы кеңселерге шабуыл жасап, құжаттарды тексеріп, жиналыстарға тыңшылық жасап, мыңдаған тұтқындауға құқық қорғау органдарына көмектесіп, куәгерлерді комитет отырыстарында куәлік беруге шақыру арқылы күдікті радикалдық топтар туралы ақпарат жинады. Комитеттің іздестіру ордерлерін пайдалануы және рейдтер жүргізуі заң шығару практикасынан елеулі алшақтық болды. Бюджеті шектеулі болса да, жергілікті полиция бөлімдері мен прокурорлар комитетке белсенді жұмыс істеуге көмектесті. Комитет пен Федералдық Тергеу Бюросы (ФБР-дің алдағысы) ақпарат алмасып, тергеу тәжірибесімен бөлісіп, хабар берушілерді пайдаланды. Бюроның Нью-Йорк кеңсесінде бұрынғы агент болған Рейм У. Финч комитеттің бас тергеушісі болды. Бұл ынтымақтастық бейбіт уақытта бүлікшілдікке қарсы заңның болмауына байланысты өкілеттіктері шектеулі болған федералдық билік органдарына радикалдарға қарсы штаттық билікті пайдалануға мүмкіндік берді. 12 маусымда Комитет үшін жұмыс істейтін полиция және жеке детективтер Людвиг Мартенс басқарған Ресейлік Кеңес Бюросына рейд жасады, ол Американың жаңа большевиктік үкіметті мойындауын талап еткен. Тұтқындалғандардың кейбіреулері АҚШ-тағы кеңес үгіті туралы дереу тергелді, ал куәгерлер Ресейлік бюроның үкіметті күшпен құлатуға бағытталғанын көрсету үшін тәркіленген құжаттардан үзінділер келтірді. Содан кейін социализмнің бейбіт жолмен дамуын жақтаған және тарих, экономика және ағылшын тілін оқытқан Рэнд мектебіне екінші рейд жасалды. Тәркіленген құжаттардың ішінде абортқа қатысты көптеген материалдар болды. Баспасөз Ресейлік бюроға аз көңіл бөлгенімен, либералдық және радикалдық баспасөз, сондай-ақ Америкалық Азаматтық Бостандықтар Одағы (ААБО) Рэнд мектебін қорғады. Басқа рейдтер Социалистік партияның сол қанатына және IWW-ге бағытталды. Комитет тәркілеген материалдарды талдағанда, американдық афроамерикандықтарды ұйымдастыруға жасалған әрекеттерге және шетел тілдеріндегі журналдарда төңкеріс шақыруларға ерекше назар аударды. 8 қарашада, радикалдар большевиктік революцияның жылдығын тойлап жатқан сәрсенбі күні кешке комитет өкілдері жаңадан құрылған Коммунистік партияның 73 филиалына рейд жасады. Олар сондай-ақ ондаған радикалдық басылымдардың кеңселерiне шабуыл жасады. Рейдтер кезінде алынған әдебиеттердің көп бөлігі кітап дүкендерінде сатылымда болды. Содан кейін Буффало, Ютика және Рочестер сияқты штаттың солтүстігіндегі қалаларда, содан кейін Нью-Йорктегі коммунистік газеттердің кеңселерiне рейдтер жасалды.
A private, two month long investigation of radicalism conducted by a committee of the New York City Union League Club produced a unanimous vote of the club's members to petition to the New York State Legislature for a government investigation. Within days, the New York State Legislature established the Joint Legislative Committee to Investigate Seditious Activities by Concurrent Resolution on March 26, 1919. The nine member Committee targeted offenses committed under the criminal anarchy articles of the State's Penal Code. The committee was chaired by freshman State Senator Clayton R. Lusk of Cortland County. who had a background in business and conservative political values, referring to radicals as "alien enemies." With the exception of a minor case, this was the first time that the state's criminal anarchy statutes had been invoked since they were enacted in 1902 following the assassination of United States President William McKinley by an anarchist in Buffalo, New York. For more than a year the Committee gathered information on suspected radical groups by raiding offices and examining documents, infiltrating meetings, assisting law enforcement agents in thousands of arrests, and subpoenaing witnesses to testify at the committee's hearings. The committee's use of search warrants and raids was an exceptional departure from legislative practice. It also had the cooperation of local police departments and prosecutors to enable it to operate aggressively despite its limited budget. The committee and the federal government's Bureau of Investigation, forerunner of the FBI, cooperated by sharing information, interrogation expertise, and informants. Rayme W. Finch, formerly an agent in the Bureau's New York office, became the committee's chief investigator. This cooperation allowed federal authorities whose powers were limited by the lack of a peacetime anti sedition statute to use state authority against radicals. On June 12, the police and private detectives working for the Committee raided the Russian Soviet Bureau, an agency headed by Ludwig Martens, that sought American recognition of the new Bolshevik government. Some of those arrested were immediately interrogated by the Committee about Soviet propaganda in the U. S. and other witnesses quoted from seized documents to demonstrate that the Russian Bureau aimed at the violent overthrow of the government. A second raid on the Rand School, an institution that espoused the peaceful evolution of socialism and taught history, economics, and English language skills, followed. Among the documents seized was a large volume of birth control literature. While the press had demonstrated little sympathy for the Russian Bureau, the liberal and radical press, joined by the American Civil Liberties Union (ACLU), defended the Rand School. Others raids targeted the left wing of the Socialist Party and the IWW. When they analyzed the materials it hauled away, it made much of attempts to organize American Negroes and calls for revolutions in foreign language magazines. The committee's agents raided 73 branches of the newly organized Communist party on November 8, a Saturday evening when the radicals would be celebrating the anniversary of the Bolshevik Revolution. They raided the offices of dozens of radical publications as well. Most of the literature obtained in the raids was available for sale in bookstores. Raids in upstate cities followed, including Buffalo, Utica, and Rochester, and then on the offices of Communist newspapers in New York City.
Ласк баяндамасы мен оның салдары
Комиссияның тергеуі 1920 жылдың сәуірінде заң шығарушы органға ұсынымдары бар қорытынды есебін тапсырған кезде ресми түрде аяқталды. Баяндама, «Революциялық радикализм: оның тарихы, мақсаты және тактикасы» деп аталып, оны тоқтату үшін жасалып жатқан және қажетті қадамдар туралы баяндамамен және талқылаумен бірге жарияланды, 4000-нан астам беттен тұрды. Баяндаманың нақты редакторы комитет кеңесшісінің көмекшісі Арчибальд Э. Стивенсон болды, оны сыншылар «бастапқыдан бастап оның қызметін басқарды» деп мәлімдеді. Төрт томдық жұмыстың тек он пайызы ғана баяндаманы құрады, ал қалғаны рейдтерде тәркіленген немесе куәгерлер ұсынған материалдарды қайта басып шығарды, оның көп бөлігі Еуропалық іс-шараларды егжей-тегжейлі сипаттайды немесе әрбір штаттың радикализмге қарсы күресін, азаматтық бағдарламаларды және басқа да патриоттық білім беру шараларын қарастырды. Комиссияның жұмысы екі анархист редакторының қылмыстық анархия жасады деген айыптамамен сотталуына әкелді, олар бірнеше жылға бас бостандығынан айырылды, ал басқа радикалды иммигранттар елден шығарылды. Комиссияның жұмысының нәтижесінде 1920 жылы заң шығарушы органнан Социалистік партияның бес мүшесі шығарылды. Бұл 1919-1920 жылдардағы «қызыл» науқанға қарсы ұлттық көзқарасты өзгертуге көмектескен баспасөз бен қоғамның жағымсыз реакциясын тудырды. Заң шығарушы орган радикалдық пропаганданы шектеу және қарсы тұру бойынша комиссияның ұсыныстарын қарады. Ол бас прокурордың радикалдыққа қарсы жұмысын және зауыттар мен кәсіпорындарда өз тәжірибелерін қолдана алатын патриотизм мұғалімдерін даярлауға қаржылай көмек беретін бірқатар заңдарды қабылдады. Басқа заң жобалары білім беруді жүзеге асыратын мекемелердің түрлерін анықтады және олардан тыс жеке оқытуға тыйым салды. Тағы бір заң жобасы мемлекеттік мектеп мұғалімдерінен адалдыққа ант беруді талап етті. Губернатор Ал Смит заңға вето қойды, әсіресе үкіметтің оқытудағы билігіне қарсылық білдірді. Ол заңның қолдаушыларын «алдын ала пікірмен қараушы», «истерияға берілген» және «негізінен либералдық ойды бақылауға қызығушы» деп сипаттады. Мектептерге лицензия беру туралы заң жобасына оның вето қоюында былай делінген: «Бұл үкіметтің қауіпсіздігі оның халқының ақылға қонымды және адал адалдығына байланысты. Оны қорғау үшін ақыл-ойдың өктемдік жүйесі қажет емес, ол қателікті күшпен басуға тырысып, шындықты да жоюы керек». Заң шығарушы орган Смит қызметтен кеткеннен кейін сол заң жобаларын қайтадан қабылдады, ал республикалық губернатор Натан Л. Миллер оларға 1921 жылдың 12 мамырында қол қойды. Смит 1922 жылдың қарашасында қайта сайланды. Ласк заңдары 1923 жылдың басында күшін жойды және Рэнд мектебін лицензиясыз білім беру мекемесі ретінде жұмыс істегені үшін соттауға тырысу тоқтатылды. 1921 жылдың қыркүйек айында жарияланған «Current Opinion» журналында Ласк өзінің комиссиясының жұмысын «көпшіліктің мүддесі үшін көпшіліктің келісімімен жүргізілген репрессия» деп сипаттап, «революциялық қызметтің ақылға қонымды және дана түрде басуы қоғамда заңдылықты, тәртіпті және тыныштықты сақтауға бағытталған» деген сенімін білдірді.
The committee's investigation officially ended when it submitted its final report with recommendations to the legislature in April 1920. The report, published as Revolutionary Radicalism: Its History, Purpose and Tactics with an Exposition and Discussion of the Steps being Taken and Required to Curb It, ran to more than 4,000 pages. De facto editor of the report was Archibald E. Stevenson, Assistant Counsel of the committee, whom critics asserted "directed its activities from the start." Only ten percent of the four volume work constituted a report, while the rest reprinted materials seized in raids or supplied by witnesses, much of it detailing European activities, or surveyed efforts to counteract radicalism in every state, including citizenship programs and other patriotic educational activities. The committee's work led to the conviction on charges of criminal anarchy of two anarchist editors, who were sentenced to years in prison and other radical immigrants were deported. As a result of the committee's work, five Socialist Party members of the legislature were expelled in 1920. It produced a negative reaction on the part of the press and the public that helped change national attitudes against the anti red campaign of 1919–20. The legislature considered the committee's recommendations for curbing and countering radical propaganda. It passed a series of laws funding anti radical work by the Attorney General and the training of teachers of patriotism who would use their expertise in factories and businesses. Other bills defined the kinds of institutions that could provide education and forbade private instruction outside them. Another required public school teachers take loyalty oaths Governor Al Smith vetoed the legislation, objecting in particular to government power over instruction. He called the legislation's supporters "prejudiced," "hysterical," and "mainly interested in the control of liberal thought." His veto of the school licensing bill said: "The safety of this government rests upon the reasoned and devoted loyalty of its people. It does not need for its defense a system of intellectual tyranny, which, in the endeavor to choke error by force must of necessity crush truth as well." The legislature passed the same bills again after Smith left office, and Republican Governor Nathan L. Miller signed them on May 12, 1921. Smith was re elected in November 1922. The Lusk laws were repealed early in 1923 and an attempt to prosecute the Rand School for operating an educational institution without a license was suspended. Writing in the September 1921 issue of Current Opinion, Lusk described his Committee's work as "repression carried on by and with the consent of the vast majority in the interests of that majority" and explained his belief that " a reasonable and wise repression of revolutionary activities tends toward the maintenance of law, order and peace in the community."