Кіріспе

Мария Алания (туған аты Марта; 1053–1118) – Византия императорлары Михаил VII Дукас және Никефор III Ботанейатқа үйлену арқылы Византия императрицасы болған. Оның императрица мәртебесі, жаңадан біріккен Грузия Корольдігі үшін маңызды жетістік саналды, ол Мартаның сіңілі баласы, Византия титулын қабылдаудан бас тартқан Давид IV патша тұсында ғана Византиямен теңдей аймақтық ықпалға қол жеткізді. Мария – он бірінші ғасырдағы жалғыз шетелдік Византия императрицасы.

Алғашқы жылдар

Грузия монархы Баграт IV-тің қызы Марта 5 жасында әкесінің адал болуын қамтамасыз ету және 1056 жылы императрица Феодораның қолдауымен Византия сарайында тәрбиелену үшін Константинопольге кепіл ретінде жіберілді. Бірақ, императрица сол жылдың аяғында қайтыс болды және Марта Грузияға қайтып оралды.

Михаил VII Дукас патшасының патшайымы

1065 жылы ол Константин X Дукастың ұлы, кіші император Михаилға үйленді және 1071 жылы Михаил аға император болғанда императрица атанды. Марияның алғашқы некесі Михаилдың Анатолиядағы Сельджук түркілеріне қарсы әскери жеңілістерімен, сондай-ақ валютаның құнсыздануымен қиындыққа ұшырады, бұл наразылықтың өсуіне және 1078 жылы Михаилды тақтан түсіріп, Никефор III Ботанейатті таққа отырғызған төңкеріске әкелді. Михаил Стаудиос монастырында монах болуға мәжбүр болды, ал Мария ұлы Константинмен бірге Петрион монастырына барып, бірақ ол монах болған жоқ, мүмкін император сарайында болашақ жоспарлары бар екенін аңдады.

Никефор патшайымы

Никефордың әйелі оның таққа отыруынан аз бұрын қайтыс болды, және ол қайтадан үйлену ниетін жариялады, бұл Константинопольдегі барлық үйленбеген әйелдер арасында, тіпті Мария, оның бұрынғы енесі Евдокия Макремболитисса және Евдокияның қызы Зоя арасында да қатыгез бәсекелестікке әкелді. Жаңа император бастапқыда Евдокияға үйленгісі келді, бірақ Мария күйеу балалары Дукастардың күшті қолдауын алды, олар Никефорды оның сұлулығы және Никефордың билігіне араласа алмайтын, туысқандары жоқ шетелдік әйелдің артықшылықтары үшін оны таңдауға көндірді. Бұдан өзге, Никефор бұл қадамымен қуылған Дукастардың адал жақтастарын жұбатар еді. Марияның бірінші күйеуі Михаил тірі болғандықтан, тіпті монах ретінде де, оның жаңа императормен некесі Православ шіркеуі тарапынан заңсыз деп есептелді. Салтанат 1078 жылы өтті; Марияның ықпалды қолдаушысы Жан Дукастың бұйрығымен, осы жұпты үйлендіруден бас тартқан дін қызметкері шеннен төмендетілді және оның орнына көбірек келісім білдірген басқа дін қызметкері тағайындалды. Неке шартының бір бөлігі ретінде Марияға оның ұлы Константин империяның мұрагері болады деп уәде берілді, бірақ Никефор кейіннен бұл уәдеден бас тартты. Ол Марияға жомарт қарым-қатынас жасады, оған кең аумақтар мен мүліктер берді және оның бауыры Георгийге императорлық отбасымен тығыз байланысын мойындау үшін Цезарь атағын берді.

Мария және екінші императорлық төңкеріс

Марияның қамқорлығында болған император Алексий Комненнің қызы ханшайым Анна Комненнің айтуынша, императордың сарайдағы барлық ықпалына қарамастан, ол Никефордың ұлы Константинді мұрагер етіп тағайындаудан бас тартуына наразы болды: "[Никефор] өзінің қауіпсіздігін соңына дейін қамтамасыз етер еді, император оған одан да көп сенер еді; оған одан да адал болар еді. Қарлы шал өзінің жоспарларының әділетсіздігі мен тиімсіздігін түсінбеді, өзіне зиян келтіріп жатқанын білмеді". Императрица генерал Алексиос Комненос ұйымдастырған құйрыққа қатысты, оның оған ғашық екендігі жөнінде әңгіме тарады. Алексиос Никефорды тақтан бас тартып, 1081 жылы өзі император болып жарияланды.

Алексийдің билігі

Алексий Константинді тақ мұрагері деп жариялады, ал кейін қызы Анна Комненені Константинге күйеуге беруге уәде берді. Бұл жағдай 1087 жылы Алексийдің императрица Ирена Дукайнадан болашақ император Иоанн II Комненнің ұлы дүниеге келгенде күрт өзгерді: Аннаның Константинмен жасаған келісімі бұзылды, ол мұрагерлік мәртебесінен айырылды, ал Мария монастырға келуге мәжбүр болды. Тақтан шеттетілгеннен кейін және монастырдағы уақыт өткен соң Мария Мангана сарайында тұрды, онда ол императордың үлкен қызының анасы және болашақ енесі ретінде «балама сот» құрды. Марияның өмір салтына бұл өзгеріс көп әсер етпеді, ол әдеттегі қайырымдылық істерін жалғастырды, соның ішінде Афон тауындағы Ивирон грузин монастырына садақа берді және Иерусалимде Каппата атты монастырь салдырды. Мария зор байлыққа ие болды, Мангана сарайымен қатар Базилий II-нің жерленген орны – Хабдомон монастырына да иелік етті. Ол сондай-ақ көптеген әдеби тұлғалардың қолдаушысы болды, олардың ішінде Охридтік Теофилакт, болашақ Болгария архиепископы және грузин неоплатонисті Иоан Петрици болды. Дегенмен, Марияның сарайдағы жылдар бойындағы ықпалы Константинге императордың ағасы Исаактан артық мәртебе берді, ал Мария жеке қауіпсіздігіне кепілдік алды. Марияға жас императорлық ханшайым Анна Комнененің күтімін тапсырды, Анна оған өте жақын болды және бұрынғы императормен барлық құпияларын бөлісті. Анна Комнене өзінің ортағасырлық өмірбаяны «Алексиада» кітабында Марияның сұлулығын сипаттайды. Ол Мария туралы былай деп жазады:

Соңғы жылдар

Марияның ұлы Константин 1096 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің монастырға көшуіне бел буды, әсіресе Грузияның күшті ықпалы болған Солтүстік-Шығыс Анатолия сияқты аймақта. Ол туған жері Грузияда қадірлі саналды, соның нәтижесінде Грузия және Византия патшалықтары арасында болашақ некелер көбейіп, екі елдің байланысы нығайды. Мария комнениялық әйелдерге де әсер етті, олар оның бұрынғы саяси қатысуымен және қайырымдылық қызметімен таң қалды.