Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық британдық заңгер Джеффри Рональд Робертсон (30 қыркүйек 1946 жылы туған) – австралиялық-британдық сот өкілі, ғалым, жазушы және теледиктор. Робертсон Doughty Street Chambers-тің негізін қалаушысы және бірлескен жетекшісі. Ол Middle Temple-дің Мастері, сот судьясы және Лондон Королева Мэри университетінде қонақ профессор болып қызмет етеді.
Australian British lawyer
Geoffrey Ronald Robertson (born 30 September 1946) is an Australian British barrister, academic, author and broadcaster. Robertson is a founder and joint head of Doughty Street Chambers. He serves as a Master of the Bench at the Middle Temple, a recorder, and visiting professor at Queen Mary University of London.
Ерте өмір және білім
Робертсон Австралияның Сидней қаласында дүниеге келді және Иствуд қалашығында өсті. Оның әкесі Франк, кейін Комонвелл банкінің жоғары лауазымды қызметкері, содан соң қор брокері болды, 1943 жылы Виктория штатының Чилтерн қаласындағы RAAF оқу сапарындағы апаттан аман қалды. Ол Эппинг Бойз орта мектебінде оқыды, кейін Сидней университетіне түсіп, 1966 жылы өнер бакалаврын, ал 1970 жылы үздік дипломмен заң бакалаврын бітірді. Ол Оксфорд университетінде оқу үшін Родс стипендиясын жеңіп алды, онда 1972 жылы Юниверсити колледжінде азаматтық құқық бакалаврын бітірді. 2006 жылы Сидней университеті оған құрметті заң докторы дәрежесін берді.
Robertson was born in Sydney, Australia, and grew up in the suburb of Eastwood. His father, Frank, who would go on to be a senior officer of the Commonwealth Bank, and later a stockbroker, survived an RAAF training flight crash in Chiltern, Victoria, in 1943. He went to Epping Boys High School and then attended the University of Sydney, where he graduated with a Bachelor of Arts in 1966 and a Bachelor of Laws with First Class Honours in 1970, before winning a Rhodes Scholarship to study at the University of Oxford, where he graduated with a Bachelor of Civil Law from University College in 1972. In 2006 he was awarded an honorary degree of Doctor of Laws by the University of Sydney.
Марапаттар
Робертсон 2014 жылы адам құқықтарын қорғаушы адвокат және жақтаушы ретіндегі қызметі үшін «Жылдың австралиялық гуманисті» сыйлығына ие болды.
Robertson won Australian Humanist of the Year in 2014 for his work as a human rights lawyer and advocate.
Заң мансабы
Робертсон 1973 жылы адвокат болды, ал 1988 жылы QC болып тағайындалды. Ол қорғаушы ретінде әрекет еткеннен кейін белгілі ағылшын қылмыстық сот процестерінде – OZ, Gay News, ABC ісі, Британиядағы римдіктер (Мэри Уайтхаус қозғаған қудалау), Рэндл мен Поттл, Брайтонды бомбалау және Matrix Churchill істерінде танымал болды. Ол сондай-ақ суретші Дж. С. Г. Боггсты Англия Банкі британ валютасын бейнелегеніне байланысты жеке айыптаудан қорғады. Ол сонымен қатар белгілі жала жабу істерінде, оның ішінде "The Guardian" газетін Нил Гамильтонға қарсы қорғады. Робертсонды Салман Рушдиді қорғағандығы үшін террористер қорқытқан. 1972 жылы ол Питер Хейнге Маккензидің досы ретінде кеңес берді, ол апартеидке қарсы наразылықтарына қатысқандығына байланысты бірнеше айыптаудан өзін-өзі қорғады. Он күндік сот процесінде Хейн өзінің QC-лерін босатты, бірақ Робертсонды және тағы біреуін кеңесшілер ретінде сақтап, сотталды және 200 фунт стерлинг айыппұл салынды. Робертсон 1974 жылы өзінің өлімін жасампаздықпен жасауға сәтсіз тырысқаннан кейін Джон Стоунхаусты қорғау үшін де жұмысқа алынды. Кейіннен бұл жағдай Tiger Aspect Productions компаниясымен Summerhill атты телесериалға түсіріліп, BBC Four және CBBC арналарында көрсетілді. 2000 жылдың тамызында Робертсон ауыр салмақтағы бокс чемпионы Майк Тайсонды Британдық бокс бақылау кеңесі (BBBoC) алдындағы тыңдауға өкілдік етті. Бұл тәртіптік сот Тайсонның сол жылдың маусым айында Глазгода Лу Савареске қарсы 38 секундтық жеңісінен кейінгі мінез-құлқына қатысты екі айыптау бойынша болды. Тайсон Ұлыбританияда жекпе-жекке қатысуға тыйым салынбады. Робертсон Тайсонды сөз бостандығы бойынша сәтті қорғады, бұл BBBoC алдындағы алғашқы қолданыс, бірақ Тайсон басқа айыптама бойынша кінәлі деп танылып, айыппұл салынды. 2002 жылы Dow Jones & Co Inc v Gutnick ісінде Dow Jones-ты қорғады, онда австралиялық тау-кен магнаты Джозеф Гатник Dow Jones-ты Баррон газетінің веб-сайтында жарияланған сын мақаласынан кейін сотқа берді. Гатник Австралияның Жоғарғы сотына жүгінді, ол АҚШ-та емес, Австралияда қаралуын сұрады, онда Бірінші түзету сөз бостандығын қорғайды. Содан кейін Робертсон бұл істі БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі комитетіне шағымдады. Бұл іс "өте алаңдаушылық тудыратын шешім" деп сипатталды, өйткені ол интернет-жарияланымдарға қатысты жала жабу істерін кез келген елде және бір мақала үшін бірнеше елде қарауға мүмкіндік беретіндей болды. 2002 жылдың желтоқсанында Робертсон The Washington Post газетінің тәжірибелі соғыс тілшісі Джонатан Рэндалды Гаагадағы Біріккен Ұлттар Ұйымының сотында, бұрынғы Югославия үшін халықаралық қылмыстық трибуналда өкілдік етуге алды. Ол соғыс қылмыстары сотында журналистерді қорғау үшін біліктілік принципін орнатты. 2006 жылы Джеффри Робертсон Jameel v Wall Street Journal Europe ісінде The Wall Street Journal (WSJ) газетін сәтті қорғады. Бұл іс 2002 жылы WSJ-де жарияланған мақалада АҚШ-тың Сауд Арабиясының бизнесменінің банктік шоттарын террористерді қаржыландырмауын бақылап отырғаны туралы айтылған. Джамиль, Картер Рактың өкілі болған, бастапқыда 40 000 фунт стерлингтен зиянды өтеу алды, бірақ бұл WSJ пайдасына өзгертілді. The Lawyer журналы бұл істі тарихи оқиға деп бағалады, ол бұрынғы Reynolds v Times Newspapers Ltd ісін қайта қарастырып, егер ол қоғамдық мүддеге сай деп табылса, жариялау құқығын бекітті. 2007 жылдың басында жергілікті адвокат Майкл Манселлдің тапсырмасымен Робертсон тасманиялық аборигендер үшін Лондонның Табиғи тарих мұражайының жертөлесінде сақталған ұрланған ата-бабаларының 15 жиынтығын қайтаруға шаралар қолданды. Ол мұражайды оларды "генетикалық зерттеулер" үшін сақтап қалуды көздеп отыр деп айыптады. Робертсон Еуропалық адам құқықтары сотында және әлемнің басқа да соттарында сотталды. Олардың ішінде Робертсон Тринидадта Майкл Х-ті қорғады және Сингапурдың бұрынғы премьер-министрі Ли Куан Юға қарсы жала жабу ісінде қорғауға қатысты. Ол сондай-ақ Хелен Смит ісінің даулы тергеуіне және Антигуа арқылы Израильден Колумбияға қару-жарақ тасымалдануына қатысты Блом Купер комиссиясының тергеуіне қатысты. 2010 жылы Робертсон Ұлыбританиядағы экстрадиция ісінде WikiLeaks негізін қалаушы Джулиан Ассанжды сәтті қорғады. 2015 жылдың 28 қаңтарында ол Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотта (АЕҚС) Арменияның адвокаты Амаль Клунимен бірге Перинчек Швейцарияға қарсы ісін қорғады. Ол ЕҚҚСС отырысында Доғу Перинчекті "дауласуға құмар, зиянкес" деп атады. 2016 жылдан бастап Робертсон Бразилияның бұрынғы президенті...
Robertson became a barrister in 1973, and was appointed QC in 1988. He became well known after acting as defence counsel in the celebrated English criminal trials of OZ, Gay News, the ABC Trial, The Romans in Britain (the prosecution brought by Mary Whitehouse), Randle & Pottle, the Brighton bombing and Matrix Churchill. He also defended the artist J. S. G. Boggs from a private prosecution brought by the Bank of England regarding his depictions of British currency. He has also acted in well known libel cases, including defending The Guardian against Neil Hamilton MP. Robertson was threatened by terrorists for representing Salman Rushdie. In 1972 he advised Peter Hain as a McKenzie friend when Hain defended himself on several charges including conspiracy to trespass arising from his involvement in anti apartheid protests, as a protest against the apartheid regime. During the ten day trial at the Old Bailey Hain dismissed his QCs, but retained Robertson and another as advisers, before being convicted and fined £200. Robertson was also employed to defend John Stonehouse after his unsuccessful attempt at faking his own death in 1974. The case was later dramatised by Tiger Aspect Productions in a TV series entitled Summerhill and broadcast on BBC Four and CBBC. In August 2000, Robertson was retained by the heavyweight boxing champion Mike Tyson for a hearing before the British Boxing Board of Control (BBBoC). The disciplinary hearing related to two counts relating to Tyson's behaviour after his 38 second victory over Lou Savarese in Glasgow in June that year. Tyson escaped a ban from fighting in Britain. Robertson successfully deployed a defence of freedom of expression for Tyson, the first use before the BBBoC, but Tyson was convicted on the other count and fined. In 2002 he defended Dow Jones in Dow Jones & Co Inc v Gutnick, a case where Joseph Gutnick, an Australian mining magnate, sued Dow Jones after an article critical of him was published on the website of Barron's newspaper. Gutnick successfully applied to the High Court of Australia, requesting for the case to be heard in Australia rather than the United States, where the First Amendment protects free speech. Robertson then appealed the case to the United Nations Human Rights Committee. The case was described as a "very worrying decision" as it potentially opened the door for libel cases related to internet publishing to be heard in any country and in multiple countries for the same article. In December 2002 Robertson was retained by The Washington Post to represent its veteran war correspondent, Jonathan Randal, in The Hague at the United Nations Court, the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. He established the principle of qualified privilege for the protection of journalists in war crimes courts. In 2006 Geoffrey Robertson successfully defended The Wall Street Journal (WSJ) in Jameel v Wall Street Journal Europe. The case centred on an article published in the WSJ in 2002, which alleged that the United States were monitoring the bank accounts of a Saudi Arabian businessman to ensure he was not funding terrorists. Jameel, who was represented by Carter Ruck, was originally awarded £40,000 in damages but this was overturned in favour of the WSJ. The case was viewed by The Lawyer as a landmark case which redefined the earlier case of Reynolds v Times Newspapers Ltd, upholding the right to publish if it is deemed to be in the public interest. In early 2007, instructed by the Indigenous lawyer Michael Mansell, Robertson took proceedings for the Aboriginal Tasmanians to recover 15 sets of their stolen ancestral remains, then being held in the basement of the Natural History Museum in London. He accused the museum of wishing to retain them for "genetic prospecting". Robertson has appeared in cases before the European Court of Human Rights and in other courts across the world. Among these, Robertson was involved in the defence of Michael X in Trinidad and has appeared for the defence in a libel case against the former Singaporean prime minister Lee Kuan Yew. He was also involved in the controversial inquest of Helen Smith and also in the Blom Cooper Commission inquiry into the smuggling of guns from Israel through Antigua to Colombia. In 2010 Robertson unsuccessfully defended Julian Assange, the founder of WikiLeaks, in extradition proceedings in the United Kingdom. On 28 January 2015 he represented Armenia with barrister Amal Clooney at the European Court of Human Rights (ECHR) in the Perinçek v. Switzerland case. He called Doğu Perinçek a "vexatious litigant pest" at the ECHR hearing. From 2016, Robertson has been representing former Brazilian president Lula da Silva with appeals to the United Nations Human Rights Committee regarding Lula's treatment by the Brazilian justice system. Robertson is a patron of the Media Legal Defence Initiative.
Медиа мансабы
1981 жылдан бері, көбінесе үлкен үзілістермен, Робертсон «Джеффри Робертсонның Гипотетикалық жағдайлары» деп аталатын австралиялық телешоулар циклын жүргізіп келеді.
Since 1981, often with long intervals in between, Robertson has hosted an Australian television series of programmes called Geoffrey Robertson's Hypotheticals.
Жазушылық мансап
Робертсон көптеген кітап жазды. Оның 2005 жылы жарық көрген «Тиранды өлтіру туралы қысқаша мәлімет: Чарльз I-ді дарға асуға жіберген адамның тарихы» атты кітабы Англия королі Чарльз I-нің өліміне әкелген мемлекеттік қасаздық ісінде соттаған Джон Кук туралы айтады. Жаңару кезеңінен кейін Кук мемлекеттік қасаздық қылмысы үшін сотталып, асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. 2006 жылы «Адамзатқа қарсы қылмыстар» еңбегінде Робертсон адам құқықтары, адамзатқа қарсы қылмыстар және соғыс қылмыстары туралы егжей-тегжейлі талқылайды. Кітап адам құқықтарының тарихымен басталады және Чили генералы Аугусто Пиночет ісі, Балқан соғыстары және 2003 жылғы Ирак соғысы сияқты бірнеше мысалдарды қарастырады. АҚШ-тың Жапониядағы Хиросима мен Нагасаки қалаларына тастаған атом бомбалары туралы оның пікірлері даулы болып саналады. Ол Хиросимадағы бомбаның әбден орынды болғанын, ал Нагасакидегі екінші бомба да, мүмкін, орынды болғанын, бірақ оны қаладан тыс жерге тастаған тиімдірек болар еді деп санайды. Оның ойынша, бомбалар 100 мыңнан астам бейбіт тұрғынды өлтіргенімен, олар Жапония императоры Хирохитоны капитуляцияға мәжбүр еткендіктен, одақтас күштердің, сондай-ақ жапон сарбаздары мен бейбіт азаматтарының жүздеген мыңдаған өмірін сақтап қалды. 2010 жылы жарық көрген «Папаның ісі» атты кітабында Робертсон папа Бенедикт XVI педофильдерді қорғауға кінәлі деп мәлімдейді, себебі шіркеу құрбандарды үнсіздік сақтауға міндеттеді және католиктердегі сексуалдық зорлық-зомбылық істерінде кінәлілерді балаларға қол жеткізе алатын басқа лауазымдарға ауыстырды, олардың қайтадан қылмыс жасауы мүмкін екенін білген күйінде. Робертсон бұл кәмелетке толмағандарға сексуалдық зорлық-зомбылыққа көмектесу құрамына кіретініне сендіреді және зейнеткер папа, әлі де кардинал Ратцингер болған кезде, 2002 жылдың қарашасына дейін осы саясатты мақұлдаған. Робертсонның пікірінше, Ватикан тәуелсіз мемлекет емес және папа сотталудан иммунитет алмайды. «Құрбандық геноциді: Қазір кім армяндарды есіне алады?» (2014) кітабында Робертсон фактілерге, дәлелдерге және халықаралық құқық туралы біліміне негізделген аргументтер келтіріп, 1915 жылы болған қайғылы оқиғалар геноцид екенін мәлімдейді.
Robertson has written many books. His 2005 book The Tyrannicide Brief: The Story of the Man Who Sent Charles I to the Scaffold details the story of John Cooke, who prosecuted Charles I of England in the treason trial that led to his execution. After the Restoration, Cooke was convicted of high treason and hanged, drawn and quartered. In his 2006 revision of Crimes Against Humanity, Robertson deals in detail with human rights, crimes against humanity and war crimes. The book starts with the history of human rights and has several case studies such as the case of General Augusto Pinochet of Chile, the Balkans Wars, and the 2003 Iraq War. His views on the United States' atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki in Japan can be considered controversial. He considers the Hiroshima bomb was certainly justified, and that the second bomb on Nagasaki was most probably justified but that it might have been better if it was dropped outside a city. His argument is that the bombs, while killing more than 100,000 civilians, were justified because they pushed Emperor Hirohito of Japan to surrender, thus saving the lives of hundreds of thousands of allied forces, as well as Japanese soldiers and civilians. In his 2010 book, The Case of the Pope, Robertson claims that Pope Benedict XVI is guilty of protecting pedophiles because the church swore the victims to secrecy and moved perpetrators in Catholic sex abuse cases to other positions where they had access to children while knowing the perpetrators were likely to reoffend. This, Robertson believes, constitutes the crime of assisting underage sex and when he was still Cardinal Ratzinger, the retired pope approved this policy up to November 2002. In Robertson's opinion, the Vatican is not a sovereign state and the pope is not immune to prosecution. In An Inconvenient Genocide: Who Now Remembers the Armenians? (2014) Robertson presents an argument based on fact, evidence and his knowledge of international law, claiming that the horrific events that occurred in 1915 constitute genocide.
Жеке өмір
1990 жылы Робертсон жазушы Кэти Леттеге үйленді және олар Лондонда балаларымен бірге тұрды. Олар 1988 жылы ABC телеарнасы үшін түсірілген "Гипотетикалық" атты бағдарламаның түсірілім кезінде танысты. Робертсон сол кезде Найджела Лоусонмен қарым-қатынаста болса, Летт Ким Уильямсқа үйленген еді. Робертсонның 2010 жылғы "Кім кім" анықтамалығында оның хоббилері теннис, опера және балық аулау деп көрсетілген.
In 1990, Robertson married the author Kathy Lette, and they lived together in London with their children They had met in 1988 during the filming of an episode of Hypothetical for ABC Television; Robertson was dating Nigella Lawson at the time and Lette was married to Kim Williams. In Robertson's 2010 Who's Who entry, his hobbies are listed as tennis, opera and fishing.