Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренциялық княздық әулет
Florentine princely family
Корсини әулеті – ежелгі және беделді итальян княздық әулеті, бастапқыда Флоренция қаласынан шыққан. Оның мүшелері көптеген маңызды саяси және діни лауазымдарға сайланды, оның ішінде Рим Папасы лауазымына да ие болды.
The House of Corsini is the name of an old and influential Italian princely family, originally from Florence, whose members were elected to many important political and ecclesiastical positions, including that of a Pope.
Поггибонсиден XIV ғасырға дейін
Корсинилер Поггибонси аймағынан және Сиена мен Флоренцияның арасындағы "Пэза" аңғарынан шыққан. Олар 12 ғасырдың соңында Флоренцияға келді. 14 ғасырда олар Флоренция Республикасында саясаткерлер, саудагерлер және шіркеу қызметкерлері ретінде көзге түсті. Олар Флоренцияға он екі Приор және қырық жеті Әділет Гонфалониерін сыйлады, бұл Флоренциядағы ең жоғары лауазымдар еді. Маттео (1322–1402) Англия сарайында жүн, жібек және балық саудасы арқылы үлкен байлыққа ие болды. Ол ақын Петрарканың жақын досы болды. Эдуард III-нің Франциядағы соғыстарынан кейін банкротқа ұшырауынан туындаған банк дағдарысы Маттеоны Англиядағы лауазымынан бас тартуға мәжбүр етті. Одан кейін ол Тосканаға оралып, жерге инвестиция жасады. 1371 жылы Маттео және Корсинилерге Киелі Рим империясының императоры Карл IV граф Палатин атағын берді. Маттеоның туысы Джованни Арменияның сенашалы және Родос губернаторы болды. Тағы бір туысы Филиппо (1334–1421) заң саласындағы сарапшы, белсенді дипломат және Флоренцияда бес рет Әділет Гонфалониері болды.
The Corsinis originated from the areas of Poggibonsi and from the "Pesa" valley, which are between Siena and Florence. They arrived in Florence towards the end of the 12th century. During the 14th century, they gained prominence as politicians, traders, and churchmen in what was the Republic of Florence. They gave to Florence twelve Priors and forty seven Gonfalonieres of Justice, the highest appointments in Florence. Matteo (1322–1402) built a considerable fortune at the Court of England, trading wools, silk and fish. He was a close friend to the poet, Petrarch. A banking crisis, which had been caused by the insolvency of Edward III following his wars in France, forced Matteo to relinquish his position in England. He then returned to Tuscany where he invested in land. In 1371, Matteo and the Corsinis were granted the title of Count Palatine by the Charles IV, Emperor of the Holy Roman Empire. Matteo's cousin, Giovanni, became Seneschal of Armenia and Governor of Rodi. Another cousin, Filippo (1334–1421), was a law expert, an active diplomat, and was five times Gonfaloniere of Justice, in Florence.
Чиркөуге ертедегі жарналар
Екі Корсини Фиезоль епископы болды. Олар – Андреа (1349) және Нери (1374). Тағы екі епископ – Пьеро (1363) және Америго (1411) – Флоренция епископы болды. Ерекше атақты Андреа, ол 1349 жылдан 1373 жылы қайтыс болғанға дейін Фиезоль епископы қызметін атқарды. Ол 1629 жылы өміріндегі тәубесі, медитациясы және кедейлерге көмектесуге арналған адалдығы үшін әулие деп жарияланды (Сан Андреа Корсини немесе Сент Эндрю Корсини). Оның інісі Нери де Фиезоль епископы болды және шіркеу оған «батыр» дәрежесін берді. Пьеро (немесе «Пьетро») Корсини 1363 жылдың қыркүйегінде Рим папасы V Урбан Флоренция епископы етіп тағайындады. Оның Флоренциядағы епископтығы 1370 жылдың маусым айында аяқталды, себебі V Урбан оны кардинал қылып көтерді және оны Дамасодағы Сан-Лоренцоның кардиналдық діни қызметкері етіп тағайындады. 1374 жылы ол Порто-э-Санта-Руфинаның кардинал-епископы болып тағайындалды және 1405 жылдың тамызында қайтыс болды. Ол 1370 жылы папа XI Григорийді және 1378 жылдың сәуір айында папа VI Урбанды сайлаған конклавқа қатысты. Ол 1378 жылдың қыркүйегінде Антипапа VII Климент сайланған конклавта болды, бірақ дауыс бермеді; VII Клименттің сайлануы Батыс схизмасын бастады. Ол Антипапа VII Климентке адалдығын білдіріп, 1394 жылы Антипапа XIII Бенедиктті сайлаған конклавқа қатысты. Ол 1405 жылдың тамызында 70 жасында Авиньонда қайтыс болды; сол кезде ол Порто мен Санта-Руфинаның кардинал-епископы болды (1374 жылдан бері). Америго (1411) Флоренцияның алғашқы архиепископы болды.
Two Corsinis were bishops of Fiesole. They were Andrea (1349) and Neri (1374). Two others, Piero (1363) and Amerigo (1411), were bishops of Florence. Of particular note is Andrea, who was Bishop of Fiesole from 1349 until his death in 1373. He was made a Saint in 1629 (Sant Andrea Corsini, or Saint Andrew Corsini) because of his life of penitence, meditation and dedication to helping the poor. His brother, Neri, was also a Bishop of Fiesole and reached the status of blessed by the church. Piero (or "Pietro") Corsini was appointed Bishop of Florence in September 1363 by Pope Urban V. His Florentine episcopate ended in June 1370 when Urban V elevated him to Cardinal and made him Cardinal Priest of San Lorenzo in Damaso. He was named Cardinal Bishop of Porto e Santa Rufina in 1374 and died in August 1405. He participated in the conclave of 1370, which elected Pope Gregory XI and in the conclave of April 1378, which elected Pope Urban VI. He was present, but did not vote, in the conclave of September 1378 which elected Antipope Clement VII; Clement's election began the Western Schism. He joined the obedience of Antipope Clement VII, and participated in the conclave of 1394, which elected Antipope Benedict XIII. He died in Avignon in August 1405 at the age of 70; at that time, he was Cardinal Bishop of Porto e Santa Rufina (since 1374). Amerigo (1411) was the first archbishop of Florence.
15 және 17 ғасырлар
XV ғасырдың соңында Корсини әулетінің саяси ықпалы төмендеді, негізінен Медичи әулетінің билікті басып алуының нәтижесінде. Корсинилердің кейбірі Медичиге қарсы болғанымен, әулет жалпы алғанда Медичи билігі тұсында бизнес және саясатта дамуын жалғастырды, атақтар, жерлер мен лауазымдарға ие болды. Филиппо (1538–1601) және Бартоломео (1545–1613) Еуропа бойынша кеңінен таралған және жақсы ұйымдастырылған сауда кеңселерінің арқасында әулеттің байлығын үнемі арттырды. Олар ірі банк және брокерлік бизнесін дамытты. Сондай-ақ, олар Лунгарнодағы Корсини сарайының құрылысын жүзеге асырды; сарай қазір «Флоренция бароккосы» деп аталатын стильде салынған. Флоренциядағы екі сарай – бірі Лунгарнода, екіншісі Виа-дель-Пратода – 17 ғасыр барысында әулет пен өнер әлемі арасындағы қарым-қатынастың күшеюін көрсетеді. Сант-Андреа Корсиниге арналған Чиеза-дель-Кармин шіркеуінің шапкішы ғасырдың бірінші жартысында салынды. Көптеген өнер туындылары сақталған Гентлиция галереясы Арно өзеніне қадағалап тұратын сарайда құрылды. Олардың туысы, кардинал Оттавио 1620 жылы өз сарайында музыкалық драма ұйымдастырды. Кейбір ғалымдар бұл лирикалық операның тұңғыш рет сахналанғаны деп санайды. Сол жылдары Корсинилерге Сисмано, Казильяно және Чивителла феодалары берілді. 1620 жылы Паоло V (Пауль V папасы) оларға Сизмано маркизінің құрметті атағын берді, ал Урбано VIII (Пауль VIII папасы) оны Казильяно және Чивителлаға (1629), кейін Лахатико және Орчатикоға (1644) және соңында Джовагалло және Тресанаға (1652) ұзартты.
At the end of the 15th century, the political influence of the Corsini family decreased, mainly because of the seizure of power carried out by the Medici family. Though some of the Corsinis opposed the Medici, the family as a whole continued to flourish in business and politics under Medici rule, acquiring titles, lands, and offices. Filippo (1538–1601) and Bartolomeo (1545–1613) consistently increased the wealth of the family thanks to their large and well organised web of commercial desks around Europe. They developed a large banking and brokerage business. They were also responsible for the construction of Palazzo Corsini on the Lungarno; the palace was built in what is now referred to as 'Florentine Baroque' style. The two Florentine Palazzos – one on the Lungarno and the other in Via del Prato – mark the intensifying relationship between the family and the art world in the course of the 17th century. The chapel in the Chiesa del Carmine, dedicated to Sant'Andrea Corsini, was built during the first half of the century. The Galleria Gentilizia, where many works of art were preserved, was developed in the Palazzo which dominates the Arno river. Their cousin, Cardinal Ottavio, hosted a musical drama in 1620 at his palace. Some professors argue that this is the first time a lyrical opera was staged. During those years, the Corsinis were granted the feuds of Sismano, Casigliano and Civitella. In 1620, Paolo V (Pope Paul V) granted them the title of Marquis of Sismano, which was extended by Urbano VIII (Pope Urban VIII) to Casigliano [it] and Civitella (1629), later Lajatico and Orciatico (1644) and finally Giovagallo [it] and Tresana (1652).
18-19 ғасырлар
18-19 ғасырлар Корсини әулетінің өркендеу кезеңі болды. Лоренцо XII Климент (Климент XII, 1730–1740) атанып Папа болды. Ол Капитолий мұражайын құрды және (басқалармен қатар) Треви бұлағын (Fontana di Trevi), Римдегі Сан-Джованни-ин-Латерано шіркеуінің фасадын, сондай-ақ сол жағындағы Әулие Андрей Корсиниге арналған сәнді Корсини капелласын салдырды. Ол сонымен қатар Санта-Мария-Маджоре шіркеуінің фасадын, Палаццо-делла-Консультаны, Анцио, Равенна (Порто Корсини) және Анкона порттарын салдыруға тапсырыс берді. Ол масондықты тыйым салған алғашқы Папа болды. 1736 жылы Папа Климент XII-нің туысы, кардинал Нери Мария (Нери Мария Корсини) Римдегі "Палаццо Корсини алла Лунгара" құрылысын тапсырды. Римді Наполеон басып алған кезде сарайда Жозеф Бонапарт тұрды. Бартоломео (1683–1752) – Рим атқыштар әскерінің бас қолбасшысы, король Карл III кабинетінің президенті, Сицилияның вице-королі болды. Ол сондай-ақ Сисманоның тұңғыш князі және Казильяноның герцогі, сонымен қатар Тресананың егемен маркизі атанды. Нери (1771–1845) – білгір саясаткер, Наполеон мен Реставрация кезеңдерінде Тоскананың Ұлы Герцогтығының хатшысы қызметін атқарды. Ол Венадағы тарихи конгресте Габсбург-Лореннің (сол кездегі Тоскананың Ұлы Герцогы) жалғыз келіссөзшісі болып тағайындалды. Томмазо (1767–1856) бірнеше рет Ұлы Герцогтықтың елшісі және сенаторы болды. Андреа (1804–1868) – Ұлы Герцогтықтың Сыртқы істер министрі. Томмазо (1835–1919) – 1865 жылдан 1882 жылға дейін Италия Корольдігінің депутаты, өмірлік сенатор және Флоренцияның соңғы мэрі болды. Ол "Fondiaria Assicurazioni" компаниясын құрды, Флоренцияның үнем банкінің төрағасы және Оңтүстік Италия темір жолдарының төрағасы болды. Ол жомарттық пен көрегендік танытып, Римдегі Палаццо-делла-Лунгараны Италия мемлекетіне сыйға берді және өзінің Римдегі суреттер, гравюралар мен кітаптардан тұратын барлық жинағын табыстады. Ол құрған Accademia dei Lincei академиясы бүгінгі күнге дейін сол ғимаратта орналасқан. Томмазо (Сисманоның VIII князі, 1903–1980), Томмазоның туысы, Италия Республикасының Конституциясын қабылдау үшін шақырылған Конституциялық жиналыстың депутаты ретінде Италияның саяси өміріне қатысты. Ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы саласындағы сарапшы ретінде ол Тоскана мен Умбриядағы осы екі саланың жаңғыруына үлес қосты. Оның әйелі, Донна Елена, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбалаудан және майдан шебінен өтуден Галлерия Корсиниді және көптеген басқа да құндылықтарды сақтап қалды. Джованни (1911–1988), Лажатиконың маркизі және граф Палатин, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Эфиопиядағы ағылшын түрмесінен 4 серігімен бірге қашып, 3500 шақырымдық қашқаннан кейін Мозамбикте азаттыққа жетті.
The 18th and 19th centuries marked the height of the Corsini family. Lorenzo was made Pope with the name of Clemente XII (Clement XII, 1730–1740). He founded the Museum Capitolini, and commissioned (among other things) the Fontana di Trevi (Trevi fountain), the façade of San Giovanni in Laterano in Rome and the majestic Corsini chapel dedicated to Saint Andrew Corsini on its left side. He also commissioned the façade of Santa Maria Maggiore, the Palazzo della Consulta, and the ports in Anzio, Ravenna (porto Corsini) and Ancona. He was the first pope to ban Freemasonry. In 1736, Cardinal Neri Maria (Neri Maria Corsini), nephew of Pope Clement XII, commissioned the structure of the "Palazzo Corsini alla Lungara" in Rome. During the Napoleonic occupation of Rome, the palace hosted Joseph Bonaparte. Bartolomeo (1683–1752) was commander in chief of the Roman Chivalry, and President of the Cabinet of King Charles III in Naples, Vice King of Sicily. He was also the first Prince of Sismano and Duke of Casigliano, and was Sovereign Marquis of Tresana. Neri (1771–1845) was a smart politician and was Secretary of the Grand Duchy of Tuscany both under Napoleon and under the Restoration. He was appointed as the sole negotiator of the Habsburg Lorena (at the time Grand Duke of Tuscany) at the historical Congress of Vienna. Tommaso (1767–1856) was several times ambassador and senator of the Grand Duchy. Andrea (1804–1868) was Minister of Foreign Affairs for the Grand Duchy. Tommaso (1835–1919) was MP of the Kingdom of Italy from 1865 to 1882, life senator and finally Mayor of Florence. He founded the "Fondiaria Assicurazioni", and was chairman of the Savings Bank of Florence and chairman of the Southern Italy Railways. With an act of generosity and far sightedness, he gave the Palazzo della Lungara in Rome to the Italian State and donated his entire Roman collection of paintings, prints and books. The Accademia dei Lincei, which he founded, is still located on these premises. Tommaso (VIII Prince of Sismano, 1903–1980) nephew of Tommaso, took part in Italy's political life as a Constituent Assembly deputy for the constitution of the Italian Republic. As an expert in agriculture and farm animal breeding, he contributed to the modernization of these two sectors in Tuscany and Umbria. His wife, Donna Elena, managed to save the Galleria Corsini and many other treasures from bombings and from the passing of the front line during World War II. Giovanni (1911–1988), Marquis of Lajatico and Count Palatine, escaped during WWII from an English prison in Ethiopia together with 4 comrades, eventually reaching freedom in Mozambique, after 3500 miles of escape.
Бүгін
Отбасы әлі күнге дейін бар, оның үш негізгі тармағы Лондон, Флоренция, Рим, Милан, Бельгия, АҚШ, Филиппин және Бразилияда орналасқан. Италияда тұратын Корсини отбасының бір тармағы шарап және зәйтүн майы өндірісімен айналысады. Бұл меншікті қазір Дуччо Корсини басқарады. Вилла Ле Корти, отбасының ескі резиденциясы, бүгінге дейін келушілерге ашық, онда олар Корсини отбасының тарихы мен дәстүрлерімен таныса алады. 9-шы және қазіргі Сисмано князі – принц Филиппо (1937 жылы туған), ол Nobile Giorgiana Avogadro di Collobiano-ға үйленген (3 тамыз 1939 жылы Варезеде дүниеге келген – 1 тамыз 2020 жылы қайтыс болған). Принцесса Джорджанна Корсини Флоренцияның мәдени және өнер өміріндегі маңызды тұлға, Флоренциядағы тарихи Палаццо Корсинидегі «Шеберлік және сарай» көрмесінің негізін қалаушы. Ол 2020 жылдың тамызында, 80 жасында Аргентариодағы отбасылық меншік жанында жүзу кезінде жүрек талмасынан қайтыс болды деген күдік бар. Қазіргі князьдің мұрагері – оның ұлы, Касильяно герцогы принц Дуччо (1964 жылы туған). Герцогтың ұлы және князьдік титулға ақырғы мұрагері – принц Филиппо Корсини болды. 21 жасында ол 2016 жылдың 31 қазанында Лондон қаласында велосипед апатынан қаза тапты. Князьдік титулының қазіргі мұрагері – принц Дуччоның алыс туысы Дон Лоренцо Корсини (1946 жылы туған).
The family still exists today, with three main branches in London, Florence, Rome, Milan, Belgium, the United States, the Philippines and Brazil. One branch of the Corsini family living in Italy, is involved in wine and olive oil production. The estate is managed today by Duccio Corsini. Villa Le Corti, the old family residence, can be toured today by visitors where they will have the opportunity to learn about the history and traditions of the Corsini family. The 9th, and present, Prince of Sismano is Prince Filippo (born 1937), who was married to Nobile Giorgiana Avogadro di Collobiano (3 August 1939 in Varese – 1 August 2020). Princess Giorgiana Corsini was a key figure in Florentine cultural and artistic life, founder of the exhibition 'Crafts and Palace' in the historic Palazzo Corsini in Florence. She died of a suspected heart attack while swimming near the family's estate in Argentario in August 2020, aged 80. The present prince's heir is his son, Prince Duccio, Duke of Casigliano (born 1964). The duke's son and eventual heir to the princely title was Prince Filippo Corsini. Aged 21, he was killed in London on 31 October 2016 in a cycling accident. The current heir to the Princely title is Prince Duccio's distant cousin, Don Lorenzo Corsini (born 1946).