NASCAR-дың әртараптандыру бағдарламасы: мүмкіндіктер мен кедергілер

Кіріспе

Даму жүйесі
Drive for Diversity (D4D) бағдарламасы – американдық автожарыстар лигасы NASCAR құрған даму жүйесі. Бағдарламаның мақсаты – аз ұлттық өкілдерін және әйелдерді, негізінен жүргізушілер ретінде, сондай-ақ команда иелері, демеушілер және экипаж мүшелері рөлдерінде спортқа тарту, сонымен қатар спортқа көбірек түрлі аудиторияны тарту. Бағдарламаға қабылдау үшін үміткерлердің өтініш-материалдары NASCAR шенеуніктерімен тексеріледі. Бұл жүйе жүргізушілерді дамыту бағдарламасына ұқсас, онда үміткерлер NASCAR-дың үш ұлттық сериясының біріне жол ашуға дайындалу үшін төменгі лигалар мен аймақтық жарыстар деңгейінен өтеді. Бағдарлама 2004 жылғы маусымда NASCAR маркетингтік басшылары тарихи түрде ақ және ерлер басымдығын көрсеткен спортқа әйелдер мен аз ұлттық өкілдерін тарту мақсатымен іске қосылды. Одан бір жыл бұрын Joe Gibbs Racing, бұрынғы спортшылар Reggie White және Magic Johnson бірлесіп осыған ұқсас бағдарламаны бастаған еді.

Тарих және құрылымы

2. Ярашева, Д. (2023, 28 қараша). Спорт, мәдениет және қоғам. "Американдық әлеуметтік ғылымдар және гуманитарлық зерттеулер журналы", 3(11), 152–163. 3. Спаайг, Р. (2009, 10 қараша). Спорттың әлеуметтік әсері: әртүрлілігі, күрделілігі және жағдайлары. Спорт және әлеуметтік мәселелер журналы, 12(9), 1109–1117.

Контекст

Автокөлік жарыстарында азшылық өкілдерінің жоқтығына бірнеше фактор себеп болып отыр. Олардың бірі – автожарыстардың жоғары құны және демеушілік қаражатының маңыздылығы, көптеген азшылық отбасыларының жарыс әлеміне ену үшін қажетті капиталға қол жеткізбеуі. Басқалары азшылық жастардың баскетбол сияқты дәстүрлі «таяқ пен доппен» ойнайтын спорт түрлеріне көбірек бейім екенін айтады. Басты фактор – елдегі ашық түрдегі нәсілшілдік, ол басқа спорт түрлеріне де зиян келтірген, бірақ оңтүстіктегі тамырларына байланысты американдық автокөлік жарыстарында ерекше күшті болды. Бұл көптеген жарыс трассаларының ішкі алаңдарында Конфедерация туларының болуын қамтиды. Осы себептерге байланысты NASCAR басқа ірі спорт түрлеріне қарағанда нәсілдік интеграцияға баяу көшкен. Спортта азшылық өкілдері мен әйелдердің жетіспеуіне қарамастан, кейбіреулер NASCAR қағаз жүзінде басқа спорт түрлеріне қарағанда тең мүмкіндіктерді ұсынады деп санайды. Спорттағы алғашқы және ең танымал афроамерикалық жүргізуші – Венделл Скотт, ол 1950 жылдары «түстің кедергісін» бұзып, нашар жабдықтармен және қолдаумен бәсекеге қабілетті болды, сонымен қатар жанкүйерлер мен басқа жүргізушілердің кемсітуіне және қорқытуына қарсы тұрды. Скотттың Кубок сериясіндегі жалғыз жеңісі 1963 жылы Джексонвилл спидвей паркінде тіркелді. Жеңіс және кубок бастапқыда Бак Бейкерге берілді, ал Скотт ресми түрде бір айдан кейін ғана танылды, оған есім тақтасы жоқ ағаш кубок табысталды. Автожарыстарда әйелдер де сирек кездеседі. NASCAR тарихының көп бөлігінде әйелдердің қатысуына тыйым салатын ресми заң болған жоқ. Сара Кристиан 1949 жылы Шарлотта спидвейінде Кубок сериясының (бұрынғы Strictly Stock) алғашқы жарысына қатысты және Кубок сериясы тарихында топ-бестікке ілескен жалғыз әйел. Тағы бір танымал жүргізуші – Луиза Смит, ол «жарыстың бірінші ханымы» деп аталды. Смит қазіргі Кубок сериясында 11 рет жарысқа қатысты және 1940 жылдары NASCAR негізін қалаушы Билл Франс аға NASCAR-дың танымал тұлғасын ілгерілету үшін пайдаланды. Риббс 8 Dodge Motorsports Ram жүк көлігімен (Martinsville-де DNQ) 24 жарыстың 23-ін аяқтады, ұпайлар бойынша 16-шы орынды иеленді, бірақ топ-10-ға ілеспеді. Лестер BHR-дің 4 жүк көлігімен 5 жарысқа қатысып, ең жақсы нәтижесі 18-ші орын болды, 2003 жылы Шарлоттада поул ұтып, екі маусымда тиісінше 17-ші және 14-ші орындарды иеленді. Ол 2003 жылдан кейін демеушілік таппағандықтан BHR-ден кетті. 2005 жылы әйел жүргізуші Дебора Реншоу BHR-дің 8-ші жүк көлігіне ауысып, ұпай бойынша 24-ші орынды иеленді. Эрин Крокер 2005 жылы BHR командасында екі жарысқа қатысып, 2006 және 2007 жылдары Evernham Motorsports командасына өтті. 2003 жылы Joe Gibbs Racing бұрынғы NFL ойыншысы Реджи Уайтпен бірлесіп, автоспорт әлеміндегі азшылық жүргізушілеріне көтерілуге көмектесетін команда құрды. 2004 жылы команда Gibbs-тің Кубок және Busch сериясының демеушілері Home Depot, MBNA және Rockwell Automation көмегімен құрылды. Бастапқы екі жүргізуші – Арик Альмирола (болашақта Кубок деңгейінде жеңімпаз) және Крис Бристол (2006 жылы NASCAR-дың D4D бағдарламасына қосылатын), олар NASCAR Weekly Racing Series-те екі түрлі қысқа трассада 20 және 18 нөмірлі машиналарды жүргізді. Альмирола мен Бристол 2005 жылы қайтып оралды, екі жүргізуші де қайтыс болған Реджи Уайтты құрметтеу үшін 92 нөмірін таңдады. NASCAR Access Marketing & Communications компаниясын жалдады, ол Rev. Джесси Джексонның Rainbow/PUSH бастамасынан алынған қаржымен құрылған, жүргізушілерді іздеуге, сынақтарды өткізуге және жүргізушілерді Dodge Weekly Racing Series қысқа трассаларында бәсекеге қабілетті жарыс жүргізуге стипендия алатын иелерімен байланыстыруға міндеттенді. Бірінші Drive for Diversity сынағы, 12 жүргізуші мен 28 пит-экипаж мүшесінің қатысуымен 2004 жылдың қаңтар айында Солтүстік Каролинадағы Хикори моторлы жылдамдық жолында өтті, онда бес жүргізуші мен алты экипаж мүшесі таңдалды. Екі маусымнан кейін командалардың жеткілікті қаражат алмағаны туралы бірнеше хабарлама пайда болды, ал басқа командалардың иелері NASCAR инвестицияларын қосымша қаражатпен толықтырмады, нәтижесінде тректе шектеулі нәтижелерге қол жеткізілді. Алғашқы D4D сыныптарының тағы бір кемшілігі – қатысушылардың жасы, өйткені көптеген жүргізушілер (мысалы, Морти Баклс және Реджи Примус) 30 жастан асып, өзінің ең жақсы кезеңдерінен өткен. 2008 жылдан кейін NASCAR Access Marketing компаниясымен байланысын үзді және бағдарламаны жаңарту үшін Макс Сигельді (Dale Earnhardt, Inc музыкалық атқарушы және бұрынғы президенті) жалдады. Осылайша бірнеше жүргізуші ұлттық серияға өтті.

Several factors have been attributed to the absence of minorities in stock car racing. One is the costs of auto racing and dependency on sponsorship dollars, with many minority individuals and families lacking the capital to enter the inherently expensive racing world. Others believe that minority youths are more drawn to conventional "stick and ball" sports such as basketball. A key factor is the overt racism in the country that had plagued other sports as well, but was particularly strong in American stock car racing due to its roots in the South. This included the presence of Confederate flags in the infields of many tracks at both the regional and national levels. For these reasons, NASCAR has been slower to racially integrate than other major sports in the country. In spite of the lack of minorities and women in the sport, some claim that on paper NASCAR provides a more balanced playing field than other sports. The first and most notable African American driver in the sport is Wendell Scott, a former bootlegger who broke the color barrier in the 1950s and raced competitively in inferior equipment and with sub par support, while contending with discrimination and threats from fans and other drivers. Scott's only win at the Cup Series level came at Jacksonville Speedway Park in 1963. The win and the trophy was initially given to Buck Baker, and Scott did not receive official recognition until a month later, when he was given a small wooden trophy with no nameplate. Female drivers have been equally scarce within auto racing. there has been no official legislation preventing women from participating during most of NASCAR's history. Sara Christian drove in the inaugural Cup Series (then Strictly Stock) race at Charlotte Speedway in 1949, and is the only woman in Cup Series history to score a top five finish. Another notable driver was Louise Smith, known as "the first lady of racing". Smith made 11 starts in what is now the Cup Series, and was used to promote the sport in the 1940s by NASCAR founder Bill France, Sr. Ribbs ran 23 out of 24 races in the 8 Dodge Motorsports Ram truck (DNQing at Martinsville), finishing 16th in points but with no top 10 finishes. Lester ran 5 races in BHR's 4 truck with a best finish of 18th, scoring a pole at Charlotte in 2003 and finishing 17th and 14th in points in the two seasons respectively. He would leave BHR after 2003 due to lack of sponsorship. Female driver Deborah Renshaw moved into BHR's 8 truck in 2005, finishing 24th in points. Erin Crocker also ran two races for BHR in 2005, before moving on to Evernham Motorsports in 2006 and 2007. In 2003, Joe Gibbs Racing partnered with former NFL player Reggie White to start a team that would assist minority drivers in rising up the ranks of the Motorsports world. In 2004, the team came into form with assistance of Gibbs' Cup and Busch Series sponsors Home Depot, MBNA, and Rockwell Automation. The original two drivers were Aric Almirola (a future winner at the Cup level) and Chris Bristol (who would join NASCAR's D4D program in 2006), who drove cars numbered 20 and 18 respectively at two different short tracks in the NASCAR Weekly Racing Series. Almirola and Bristol returned in 2005, with both drivers running number 92 to honor the late Reggie White. NASCAR hired Access Marketing & Communications, a company started with money from NASCAR given to the Rainbow/PUSH initiative of Rev. Jesse Jackson, to find drivers, conduct a testing combine, and set the drivers up with owners who would receive stipends to fund competitive rides at short tracks in the Dodge Weekly Racing Series. The first Drive for Diversity combine, featuring 12 drivers and 28 pit crew members, was held in January 2004 at Hickory Motor Speedway in North Carolina, with five drivers and six crew members selected. After two seasons, several reports surfaced of teams not receiving adequate funds, while other teams owners did not supplement the NASCAR investment with additional funds, leading to limited results on the track. Another shortcoming of the early D4D classes was the age of the participants, as many of the drivers (such as Morty Buckles and Reggie Primus) were over the age of 30 and past their prime. Due to the lackluster performance, NASCAR cut ties with Access Marketing after 2008 and proceeded to hire Max Siegel (music executive and former president of Dale Earnhardt, Inc.) to revamp the program. and have had several drivers move on to the national series.

Бітірушілер

Программаны ең сәтті өткен жүргізуші, әдетте, 2012 жылы бітірген Кайл Ларсон болып есептеледі. Ол спорттағы ең талантты жас жүргізушілердің бірі саналады. Бұрынғы Кубок чемпионы Дейл Джаррет Ларсонның қабілетін 4 мәрте чемпион атанған Джефф Гордонмен салыстырды, ал Гордонның өзі жас жүргізушіге қызығушылық танытты. 2012 жылы Чип Ганасси Ресингпен келісімшартқа отырғаннан кейін Ларсон 2013 жылы Тернер Скотт Моторспортс үшін Nationwide Series-те «Жыл жаңашылы» атағын жеңіп алды және 2014 жылы сериядағы алғашқы жеңісін тойлады. Ол 2014 жылы Ганассидің No. 42 Sprint Cup Series көлігіне көшті, «Жыл жаңашылы» сыйлығын иеленді және 2021 жылы Хендрик Моторспортспен чемпиондыққа қол жеткізді. Афроамерикандық тегі бар екі нәсілді жүргізуші Даррел Уоллес-младший де табысқа жетті. Уоллес-младший 2012 жылы Nationwide Series-те Джо Гиббс Racing командасы үшін төрт стартта топ-10-ға енді. 2015 жылы Уоллес Roush Fenway Racing командасы үшін Xfinity Series-те жарысқа қатысты. 2018 жылы Уоллес Monster Energy NASCAR Cup Series командасы Richard Petty Motorsports-пен келісімшарт жасады. Қазіргі уақытта ол Майкл Джорданның бірлескен иелігіндегі 23II командасы үшін жүргізеді және 2023 жылы Кубок тізімінде алдыңғы ондыққа енді. Уоллестің мансабы ұлттық деңгейде тұрақты корпоративтік демеушіліктің болмауынан бұрынғыдан тоқталды. Суарес 2016 жылы NASCAR Xfinity Series чемпионатында жеңіске жетіп, NASCAR ұлттық сериясының чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы шетелдік жүргізуші болды. Суарес 2017 жылы JGR командасымен Monster Energy NASCAR Cup Series-ке ауысты, ал 2019 жылы Стюарт Хаас Racing командасына өтті. Қазіргі уақытта ол Trackhouse командасы үшін жүргізеді. Дегенмен, бағдарламадан «бітірген» кейбір жүргізушілердің мансабы тоқтап қалды. Олардың қатарында бағдарламаның алғашқы үш жеңісін бағындырған Пол Харрака және Nationwide Series-те демеушілік таба алмағандықтан Джо Гиббс Racing командасынан кеткен Марк Дэвис бар. 2007 жылдың ортасында JGR командасынан кеткен Альмирола Nationwide Series-те бір жеңіске қол жеткізді. 2009 жылы демеушіліктің болмауына байланысты жарыстан шығарылғанға дейін ол Ginn Racing-тің 01 және Earnhardt Ganassi Racing-тің 8 көліктерін Sprint Cup Series-те жүргізді. Карьерасын жүк көлік сериясындағы Billy Ballew Motorsports және Nationwide Series-те JR Motorsports командаларымен қайта жаңғырған Альмирола 2012 жылы RPM командасымен келісімшарт жасады және 2014 жылдың шілдесінде Дейтона халықаралық жылдамдық жолында жеңіске жетті. Бұрынғы IndyCar Series жарыскері Даника Патрик 2012-2017 жылдары Стюарт Хаас Racing командасы үшін No. 10 Chevrolet SS көлігін жүргізді, оның ұзақ жылдар бойы серігі болған Go Daddy компаниясы да оған қосылды. Ол толық маусымдық келісімшартқа қол қойған алғашқы әйел Кубок жүргізушісі. IRL жарыстарында жеңіске жеткен Патрик 2012 жылы Стюарт Хаас командасымен келісімшарт жасағанға дейін ARCA Racing Series және Nationwide Series-те JR Motorsports командасы үшін де жарысқан, ал 2013 жылы Кубок сериясында толық уақытқа көшкен. Патрик Дейтона 500 жарысының пол позициясын жеңіп алған алғашқы әйел және 2002 жылы Джимми Джонсоннан бері пол позициясын жеңіп алған алғашқы жаңашыл. Патрик сондай-ақ 500 жарысының ең жылдам уақытын 23 жыл ішінде 45.817 секундқа жеткізді. Дженнифер Джо Кобб – Патриктен басқа соңғы жылдары үш үздік жарыс сериясында толық уақытқа жарысқан сирек әйел жүргізушілердің бірі. Кобб 2004 жылы Nationwide Series-те дебют жасады және қазіргі уақытта Camping World Truck Series-те жарысады. Кобб толық уақытты жүргізуші ғана емес, сонымен қатар Jennifer Jo Cobb Racing командасының No. 10 жүк көлігінің иесі, ол Circle Bar Racing және ppc Racing командаларының мұрагері. Команда екінші No. 0 жүк көлігін старттық және тоқтатуға арналған көлік ретінде де пайдаланады, бірақ 2013 және 2014 жылдары Эльдора спидвейінде толық жарысқа қатысуға тырысты, оған Дженнифердің әкесі Джо Кобб қатысты. Команда толық уақыт жұмыс істесе де, қаржыландырудың жетіспеушілігі және екінші қолдан алынған жабдықтар (көбінесе зауыттың қолдауысыз ескі Dodge Rams) Коббтің көбінесе топтың соңында қалуына себеп болады. Хуан мансабында екі жеңіске жетті (екеуі де жол жарыстарында), және бірнеше рет овал трассаларда жеңіске жақын болды. Осыған қарамастан, ол бір рет қана ұпай бойынша алғашқы 10-ға енді және 2013 жылдан кейін NASCAR жарысынан толық уақытқа қатысуын тоқтатты. Тағы бір бұрынғы ашық дөңгелекті жүргізуші, бразилиялық Нельсон Пике-младший жүк көлік сериясында екі жеңіске қол жеткізді және жартылай уақытқа бүкіл ел бойынша маусымда бір жеңіске жетті, бірақ 2013 жылы өзінің алғашқы толық ұлттық маусымында күресті және Тернер Скотт Моторспортс командасынан босатылды. Пике-младший 2014 жылы Кубок сериясында дебют жасады. NASCAR-да жарысқан басқа латындық бұрынғы ашық дөңгелекті жүргізушілердің қатарында Мишель Жордан және Адриан Фернандес бар, олар тиісінше ppc Racing және Hendrick Motorsports командаларымен Busch Series кестесінде жарысқан.

The most successful driver to go through the program is arguably Kyle Larson, a 2012 graduate who is considered one of the most talented young drivers in the sport. Former Cup champion Dale Jarrett compared Larson's talents to 4 time champion Jeff Gordon, and Gordon himself has taken interest in the young driver. After signing a development deal with Chip Ganassi Racing in 2012, Larson won Rookie of the Year in 2013 in the Nationwide Series for Turner Scott Motorsports, and scored his first victory in the series in 2014. He moved up to Ganassi's No. 42 Sprint Cup Series car for 2014, winning the Rookie of the Year award, and soon winning the championship with Hendrick Motorsports in 2021. Darrell Wallace Jr., a biracial driver of African American heritage, has also found success. Wallace Jr. had three top 10s in four starts for Joe Gibbs Racing in the Nationwide Series in 2012, Wallace signed to drive in the Xfinity Series for Roush Fenway Racing in 2015. Wallace signed with Monster Energy NASCAR Cup Series team Richard Petty Motorsports in 2018. He currently drives for 23II, co owned by Michael Jordah, and finished Top 10 in the Cup standings in 2023. Wallace's career had historically been hampered at the national level by a lack of consistent corporate sponsorship, Suárez went on to win the 2016 NASCAR Xfinity Series championship, becoming the first foreign born driver to win a NASCAR national series championship. Suárez moved to the Monster Energy NASCAR Cup Series with JGR in 2017. and moved to Stewart Haas Racing in 2019. He currently drives for Trackhouse. Other drivers from the program, however, have had their careers stall out after "graduating" from the program. This includes Paulie Harraka, who scored the program's first three wins, and Marc Davis who left Joe Gibbs Racing after they could not find sponsorship for him in the Nationwide Series. Leaving JGR in mid 2007 with one win in the Nationwide Series, Almirola drove Ginn Racing's 01 car and Earnhardt Ganassi Racing's 8 car in the Sprint Cup Series until losing his ride due to lack of sponsorship in 2009. After reclaiming his career with Billy Ballew Motorsports in the truck series and JR Motorsports in the Nationwide Series, Almirola was signed to drive for RPM in 2012, winning at Daytona International Speedway in July 2014. Former IndyCar Series racer Danica Patrick drove for Stewart Haas Racing in their No. 10 Chevrolet SS, from 2012 2017, joined by her longtime partner Go Daddy. She is the first female Cup driver to be signed to a full season contract. A winner in IRL competition, Patrick also drove for JR Motorsports in the ARCA Racing Series and Nationwide Series before signing with Stewart Haas in 2012, and going full time in the Cup series for 2013. Patrick is the first woman to win the pole for the Daytona 500, and the first rookie to win the pole since Jimmie Johnson in 2002. Patrick also ran the fastest pole speed for the 500 in 23 years, timing in at 45.817 seconds. Jennifer Jo Cobb is one of few female drivers other than Patrick to run full time in the three top touring series in recent memory. Cobb made her debut in the Nationwide Series in 2004, and currently drives in the Camping World Truck Series. Cobb is not only a full time driver, but also the owner of her No. 10 truck for Jennifer Jo Cobb Racing, which is a successor to Circle Bar Racing and ppc Racing. The team also runs a second No. 0 truck as a start and park entry, though it attempted to run the full race at Eldora Speedway in 2013 and 2014 with Jennifer Jo's father Joe Cobb. Though the team runs full time, lack of funding and second hand equipment (often running old Dodge Rams without factory support) often results in back of the pack finishes for Cobb. Juan scored two victories in his career (both coming at road course races), and came close to winning at oval tracks on several occasions. In spite of this, he finished in the top 10 in points only once and departed from full time NASCAR competition after 2013. Another former open wheel driver, Brazilian Nelson Piquet Jr. scored two victories in the Truck Series and one in a part time Nationwide season, but struggled in his first full Nationwide season in 2013 and was released from Turner Scott Motorsports. Piquet Jr. would make his Cup debut in 2014. Other Latino former open wheel drivers to run in NASCAR include Michel Jourdain Jr. and Adrián Fernández, who ran Busch Series schedules with ppc Racing and Hendrick Motorsports respectively.