Дариус Мийоның "Төбедегі Тұлпар" (Le Bœuf sur le toit) – Чаплиннің нəзік комедияларына арналған оркестр шығармасы. Бразилия музыкасының ықпалымен жазылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Қоймадағы өгіз" (Le Bœuf sur le toit), Op. 58 – композитор Дариус Милхаудтың 1919–20 жылдары жазған кішкентай оркестрге арналған қысқа пьесасы. Милхауд бұл шығарманы Чарли Чаплиннің қандай да бір комедиялық нұсқаусыз фильміне қосымша музыка ретінде жоспарлаған, бірақ ол 1920 жылдың ақпан айында Жан Кокто қойған балетке арналған музыка ретінде алғаш рет орындалды.
Le Bœuf sur le toit (literally "the ox on the roof"), Op. 58 is a short piece for small orchestra by the composer Darius Milhaud, written in 1919–20. Milhaud conceived the piece as incidental music for any one of the comic silent films of Charlie Chaplin, but it received its premiere as the music for a ballet staged by Jean Cocteau in February 1920.
Музыка
Мильхо айтуынша, ол "Le Bœuf sur le toit" шығармасын "Чарли Чаплиннің нұсқаусыз фильміне қосымша, жылдам және көңілді 15 минуттық музыка" ретінде жазған. Композитор Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі жыл Бразилияда француз дипломатиялық қызметінде болып, оның музыкасы өз шығармаларына әсер еткен. Атауға қатысты түрлі түсіндірмелер бар: музыкатанушы Джеймс Хардинг атаудың тавернаның жарнама тақтасынан алынғанын, ал екіншісі – жоғары қабаттағы пәтерде бұзау ұстаған адам туралы ескі париждік аңызбен байланысты екенін айтады. Бұзау үлкен өгізге айналып, оны шығару мүмкін болмаған. Мильхо өзі бұл атаудың бразилиялық халық биінің аты екенін мәлімдеген.
Milhaud said that he composed Le Bœuf sur le toit as "fifteen minutes of music, rapid and gay, as a background to any Charlie Chaplin silent movie". The composer spent two years in Brazil in the French diplomatic service during the First World War, and was influenced by its music in his own compositions. There have been various explanations of the title: the musicologist James Harding mentions one, that the title was taken from the sign board of a tavern, and another, that it is from an old Parisian legend of a man in a top floor flat who insisted on keeping a calf, which grew into a large ox, too big to be removed. Milhaud himself said that it was the title of a Brazilian folk dance.
Талдау
Музыкалық зерттеуші Роберт Мэтью Уокер бұл шығарманы "қайталамалы рондо, Рамо мен Куперен стиліндегі туынды" деп атайды. Мильхо бразилиялық әуендерден кеңінен үзінділер келтірді. 2002 жылы жарияланған талдауда 14 бразилиялық композитордың 20-дан астам шығармасына сілтеме жасалған. Көтеріңкі ашылу мотиві – Мильхоның өзінің туындысы, емес қарыз. Дирижер Владимир Гольшман болды. Хардинг бұл оқиғаны "құба-құбыссыз, әдемі" деп сипаттады. Балет Парижде жақсы қабылдады, ал Кокто мен Мильхо оны Лондонға алып барды, онда Хьюго Рэмболд оны "Ешқандай іс істемейтін бар" деген атаумен ұсынды. Ол Лондон Колизейінде үлкен жетістікке ие болды – премьера кешінде бес рет қайта орындалды – және басшылық онымен гастрольдік труппаны жіберді. Балет атақты Париждік кабаре барға, Le Bœuf sur le toit, есім берді, ол 1921 жылы ашылып, Кокто мен оның достарының кездесу орнына айналды. Мильхоға өмір бойына мүшелік берілді. Кейін ол бұл туындының Брюссель мен Нью-Йорктегі барларға да ат бергенін айтты.
The musicologist Robert Matthew Walker calls the work "a rondeau avec reprises, a stylization of Rameau and Couperin". Milhaud quoted extensively from Brazilian tunes. An analysis published in 2002 cites more than 20 pieces by 14 Brazilian composers referred to in the score. The lively opening motif – Milhaud's own invention and not a borrowing The conductor was Vladimir Golschmann. The action is described by Harding as "pleasantly devoid of all meaning". The ballet was well received in Paris, and Cocteau and Milhaud took it to London, where Hugo Rumbold presented it under the title The Nothing Doing Bar. It was so successful at the London Coliseum – drawing five encores at the first night – that the management sent a touring company out with it. The ballet gave its name to a celebrated Parisian cabaret bar, Le Bœuf sur le toit, which opened in 1921 and became a meeting place for Cocteau and his associates. Milhaud was given life membership. He noted later that the piece had also given its name to bars in Brussels and New York.