Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Морис Бойтель (31 шілде 1919 – 11 тамыз 2007) – француз суретшісі.
French painter
Maurice Boitel (July 31, 1919 – August 11, 2007) was a French painter.
Өнерге арналған өмірі
Бойтель Париж мектебінің "La Jeune Peinture" ("Жас сурет") деп аталатын өнер қозғалысының мүшесі болды, оған Бернард Буффе, Ив Брейер, Янсем, Жан Карзу, Луи Вуиллермоз, Пьер Генри, Даниэль дю Жанеран, Гастон Себир, Пол Колломб, Жан Моннерет, Жан Жойе және Гаэтан де Росне сияқты суретшілер де жатты.
Boitel belonged to the art movement called "La Jeune Peinture" ("Young Picture") of the School of Paris, with painters like Bernard Buffet, Yves Brayer, Jansem, Jean Carzou, Louis Vuillermoz, Pierre Henry, Daniel du Janerand, Gaston Sébire, Paul Collomb, Jean Monneret, Jean Joyet and Gaëtan de Rosnay.
Бастапқыда дайындық
Ол Нормандиядағы Эур департаменті Тильерс-сюр-Авр қаласында, Пикардиялық заңгер әкесінен, Санкт-Франциск үшінші орденінің мүшесі болған, және Бургундиялық текті париждік анасынан дүниеге келді. Морис Бойтель он екі жасқа дейін Бургундиядағы Геври-Шамбертенде өмір сүрді. Осы көркем провинцияда оның өнері табиғатқа деген шексіз махаббатын және шығармаларындағы өмірге деген қуанышты сезімін көрсетті. Ол бес жасында сурет салуға кірісті.
He was born in Tillières sur Avre, Eure département, in Normandy, from a Picard lawyer father, a member of the Saint Francis third order, and from a Parisian mother, of Burgundian ancestry. Until the age of twelve Maurice Boitel lived in Burgundy at Gevrey Chambertin. In this beautiful province his art reflected his major love of nature, and also the feeling of joie de vivre expressed in his works. He began drawing at the age of five.
Көркемсурет оқулары
Бойтель Болонь-сюр-Мер және Амиендегі көркемсурет мектептерінде оқыды, ата-анасы бірнеше жыл тұрған қалалар. Содан кейін оның отбасы Бургундияға, Нюи-Сен-Жоржға қайтып келді. Ол Дижон көркемсурет академиясында оқыды, сосын Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда таулы жеңіл жаяу әскер бөлімінде соғысты. Ұлттық көркемсурет академиясына (Париж) түсу үшін бәсекелі емтиханды сәтті тапсырды. 1942 және 1943 жылдары, неміс оккупациясының ең қиын кезеңінде, Париждің орталығындағы студиясында еврей босқындарын жасырды, олардың ішінде журналист Генри Желинек те болды. Оның 1942-1946 жылдар аралығында салған көптеген картиналарын британдық коллекционер сатып алды және олар әлі күнге дейін Лондонда сақтаулы.
Boitel studied at the Fine Arts schools of Boulogne sur Mer and of Amiens, cities where his parents lived for a few years. Then his family came back to Burgundy, to Nuits Saint Georges. He studied at the Fine Arts Academy of Dijon before fighting in a mountain light infantry platoon at the beginning of World War II. He successfully sat the competitive examination to enter the National Academy of Fine Arts École nationale supérieure des Beaux Arts (Paris). In 1942 and 1943, during the most difficult period of the German occupation, in his studio located in the center of Paris he hid Jewish refugees, among them the journalist Henry Jelinek. A great number of his paintings from between 1942 and 1946 were bought by a British collector and are still in London.
Достар
Оның ең жақын достарының арасында суретшілер Даниэль дю Жанеран, Габриэль Дешамп, Луи Вуиллермоз, Пьер Генри, Андре Вигноль, Пьер Гейлардо, Родольф Кайло, Жан-Пьер Ало, Бернард Буфет, Андре Гамбург, Эмилио Грау Сала, Жан Карзу, Пол Колломб, композитор Анри Дютильё және Рамон мен Антони Пиксот екі бауыр болды. Туыстық байланыстар: Анри Корблин (Корблин Бертон), Альберт Бессон (Медицина академиясы), Оливье Лацзаротти (Амиен университеті).
Among his closest friends were the painters Daniel du Janerand, Gabriel Deschamps, Louis Vuillermoz, Pierre Henry, André Vignoles, Pierre Gaillardot, Rodolphe Caillaux, Jean Pierre Alaux, Bernard Buffet, André Hambourg, Emilio Grau Sala, Jean Carzou, Paul Collomb, composer Henri Dutilleux, and the two brothers Ramon and Antoni Pitxot. Family links: Henri Corblin (Corblin Burton), Albert Besson (Académie de Médecine), Olivier Lazzarotti (université d'Amiens).
Өлім
Морис Бойтель 2007 жылдың 11 тамызында Па-де-Кале департаментінің Одрессель коммунасында қайтыс болды.
Maurice Boitel died on August 11, 2007, in Audresselles, Pas de Calais.
Жұмыс
Суретшінің дамуы өмірі бойына жалғасты: 1946 жылға дейін, үйленген жылына дейін, экспрессивті сурет салу; содан кейін 1946 жылдан 1952 жылға дейін, әсіресе Алжирде өте бояулы сурет салу. 1952 жылдан 1965 жылға дейін оның пейзаждары өте құрылымды болды, нысандар қара контурлармен шеберленді, ал пышақпен жағылған түстер аздап көрінді. Осы кезеңде ол бастапқыда Парижде және Сен-Мандеде үйіне жақын жерлерді, сондай-ақ Кап Грис-Нездегі дауылдарды, жағажайдағы қайықтарды, соғыстың қираған орындарын салды – бұл суреттер тыныш және қараңғы болды. Ол кейіпкерлерді де суреттеді: клоундар, құс шаруашылығымен айналысатындар, теңізшілер. Содан кейін, 1958 жылдан 1965 жылға дейін, ол әр жазда Кадакесте (Испания) сурет салды. Стилі әрқашан бірдей, берік шеңберде, бірақ Жерорта теңізінің жарығы мен жарқын түстері одан өтеді (пейзаждар, теңіз суреттері, портреттер, жағажайдағы адамдар). 1965 жылдан бастап оның туындылары құрылымды болып қала берді, бірақ контурлар жоғалып кетті. Ол көптеген акварельдер салды, әсіресе Ниццада, Италияда және Сансерруада. Жыл сайын ол Кап Грис-Незге, Аудерессельге немесе Лимузендегі Амбазакқа баратын. Ол әдетте тұратын Париж аймағы да оған көптеген тақырыптар берді (Монмартр, Боис-де-Винсенн, Сена өзенінің аралдары, Марна, Германтес және Конш-сюр-Гондуар). 1980-ші жылдары ол идеалдандырылған шындықты бейнелеуге бейімделді.
The painter's evolution continued during all his life: up to 1946, the year of his marriage, expressive painting; then from 1946 to 1952, a very coloured painting especially in Algeria. From 1952 to 1965, his landscapes were very constructed, the objects defined by black contours with some flat tints in the knife. During this period, he initially painted close to his home in Paris and Saint Mandé and also the Cap Gris Nez sober and dark paintings of storms, of boats on the beach, ruins of the war. He also painted characters: clowns, poultry stockbreeders, sailors. Then, from 1958 to 1965, he painted in Cadaqués (Spain) every summer. It is always the same style, firmly framed, but where pass the light and the colors sharp of the Mediterranean (landscapes, navy, portraits, crowd on the beach). From 1965, his work remained structured but contours disappear. He painted many watercolours, in particular in Nice, in Italy and in Sancerrois. Each year, he visited the Cape Gris Nez, in Audresselles, or in Ambazac, in the Limousin. The Paris area, where he usually resided, also provided him many subjects (Montmartre, the Bois de Vincennes, islands of the Seine river, the Marne, Guermantes and Conches sur Gondoire ). During the eighties, he tended to evoke an idealized reality.