Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
993-1039 жылдар аралығында Голландия графы Дирк III (Дирик немесе Теодорик деп те аталады) 993 жылдан 1039 жылдың 27 мамырына дейін, көбінесе осы кезеңде "Батыс Фризия" деп аталатын болашақ Голландия графтығын биледі. 1005 жылға дейін оның анасы регенттік құқығымен басқарды. Дирк III шамамен 1030 жылы Қасиетті жерге қажылық сапар жасаған деп саналады, содан барып оған Hierosolymita ("Иерусалимдік" латын тілінде) деген лақап атты қосылды.
Count of Holland from 993 to 1039
Dirk III (also called Dirik or Theodoric) was the count with jurisdiction over what would become the county of Holland, often referred to in this period as "West Frisia", from 993 to 27 May 1039. Until 1005, this was under regency of his mother. It is thought that Dirk III went on pilgrimage to the Holy Land around 1030, hence his nickname of Hierosolymita ("the Jerusalemite" in Latin).
Аудан
Дирк билеген аймақ алғаш рет 1101 жылы ғана Голландия деп аталды және сол кезде Фризияның оңтүстік бөлігі ретінде танымал болды. Қазіргі заманғы жазушылар оны көбінесе "Батыс Фризия" деп бөліп қарастырады. Ол кездегі Батыс Фризия бүгінгідей (қазіргі Солтүстік Голландия және Оңтүстік Голландия провинцияларын құрайтын) болған жоқ. Аумақтың көп бөлігі батпақты болды, үнемі су тасқынына ұшырады, сондықтан халық тым сирек қоныстанды. Негізгі қоныс орындары жағалаудағы құмды төбелерде және өзендер бойындағы көтеріңкі жерлерде орналасқан.
The area over which Dirk ruled was called Holland for the first time only in 1101 and was known as a southern part of Frisia at this time. Modern writers often distinguish it as "West Friesland". At the time, this Western Frisia was very different from the area as it exists today (forming the modern provinces of North Holland and South Holland). Most of the territory was boggy and subject to constant flooding and hence very sparsely populated. The main areas of habitation were in the dunes at the coast and on heightened areas near the rivers.
Лютгардтың регенттік билігі
Дирк графы сол кездегі Германияның маңызды әулеті – Голландия үйінің мүшесі болды. Оның анасы, Люксембургтың Лютгардасы, Дирк кәмілетке толмаған кезеңде, 993 жылдан 1005 жылға дейін графтықта регенттік қызметін атқарды. Ол император Генрих II-нің қарындасы болды және оның көмегімен ұлы үшін графтықты сақтап қалды. Дирк графтықты басқаруды өз қолына алғаннан кейін де, ол императорлық қолдау алу үшін туыстық байланыстарын пайдаланды. Бір рет императорлық әскер Диркке фриздік көтерілісін басуға көмектесті. Камбрей епископтарының жылнамасы 1017 жылғы жазбасында император Генрих II-нің қарындастарының епископ Герард Флоренский және оның туысы, Төменгі Лотарингия герцогы Годфри II-мен бірге, жағдайға қарсы көтерілістерді қоздырғанын ашық айтты. Олар 1018 жылы Влардинген шайқасында Дирк III-ге қарсы сәтсіз жорық ұйымдастырды.
Count Dirk was a member of the house of Holland, an important family within Germany at that time. His mother, Luitgard of Luxemburg, was regent in the county while Dirk was still a minor, from 993 to 1005. She was the sister in law of Emperor Henry II, and with his help, she managed to maintain the county for her son. After Dirk assumed the government of the county, she still used her family connections to acquire imperial assistance, in one instance an imperial army helped Dirk suppress a Frisian revolt. The chronicle of the bishops of Cambrai, in its entry for 1017, openly complains that the sisters in law of Emperor Henry II had been arousing rebellions against the status quo, which it associated with their bishop Gerard of Florennes and his cousin Godfrey II, Duke of Lower Lorraine, who led the unsuccessful campaign against Dirk III in 1018 at the Battle of Vlaardingen.
Императормен қақтығыс
1018 жылға дейін граф Дирк III Генрих II-нің вассалы болды, бірақ Трир, Утрехт және Кельн епископтары Дирк III-нің феодалына иелік ету құқығын дауластырды, ол стратегиялық маңызды орналасқан жерде еді. Рейн дельтасында орналасқан Утрехт, аймақтағы неміс патшаларының ең ірі сауда қаласы болды және саудагерлер Солтүстік теңізге жету үшін Рейн және Вехт өзендері арқылы Дирк III-нің аумақтарынан өтуге мәжбүр болды. Сонымен қатар, неміс патшалары мен императорлары жиі Утрехтте және жақын орналасқан Ниммегенде тұратын. Дирк III-нің аумағы арқылы Тиль қаласынан Англияға қарай да сауда жолы өтті. Осы екінші жол бойында граф Дирк Влаардингенде бекініс салды, онда ол шақырған фриздер көптегендері жақында қоныстанған жаңа қоныс жері болды. Оған жол ақысын алуға және саудаға кедергі келтіруге рұқсат берілмеді, бірақ ол соңында императорлық үкімге бағынбады. Осы аймақта тұратын фриздермен бірігіп, ол кемелерді тоқтатып, жол ақысын талап етті. Тиль қаласының саудагерлері Дирк III-нің адамдарының оларға жасаған зорлық-зомбылықтары туралы патшаға және Утрехт епископы Адельбольдқа алаңдатып хабарламалар жіберді. Император Генрих Дирк III-нің билігін тоқтатуға шешім қабылдады және оның жерлерін епископ Адельбольдқа сыйлады.
Prior to 1018, Count Dirk III was a vassal of Henry II, but the bishops of Trier, Utrecht and Cologne all contested the ownership of Dirk's fiefdom, which was in a strategically important location. Utrecht, situated in the Rhine delta, was the largest trading town of the German kings in the area and traders had to sail through the territories of Dirk III, by way of the Rhine and Vecht rivers, in order to reach the North Sea. Also, the German kings and emperors were frequently resident in Utrecht and the nearby estate of Nijmegen. Another trade route that ran through Dirk's territory was from the city of Tiel to England. It was along this second route that Count Dirk built a stronghold at Vlaardingen, in a newly habitable area where many Frisians had recently settled by his invitation. He was not permitted to levy tolls or hinder trade in any way, but eventually he defied imperial rule. Working together with the Frisians now living in the area, he stopped passing ships, demanding payment of tolls. Merchants from the town of Tiel sent alarmed messages to the king and Bishop Adelbold of Utrecht about acts of violence against them by Dirk's men. Emperor Henry then decided to end Dirk III's reign and awarded his lands to Bishop Adelbold.
Влаарденген шайқасы және оның салдары
Төменгі Лотарингия герцогы Годфри II басшылығындағы, аймақтың әртүрлі епископтарымен жабдықталған әскерлерден құралған зор императорлық әскер Влаардинген бекінісіне бет алды. Соңынан болған Влаардинген шайқасы императорлық әскер үшін апатқа ұласты, ал граф Дирк үшін зор жеңіс болды; көптеген императорлық қолбасшылар қаза тапты, ал герцог Годфри тұтқындалды. Осы жеңістің арқасында Дирк III өз жерлерін сақтап қалуға рұқсат алды және ол жол ақысын алуын жалғастырды. Кейін Дирк бұрынғы иеліктерінің шығысына қарай, Утрехт епископының есебінен тағы көп жерлерді өзіне қаратуға қол жеткізді. 1024 жылы император Генрих II қайтыс болғаннан кейін Дирк корольдік таққа талапкер Конрад II-ні қолдады. 1039 жылы граф Дирк III қайтыс болғаннан соң, императорлық әскерлер фриз графтарының иелігіндегі жерлерді қайтарып алу үшін бірнеше рет жіберілді. Фландрия графы Роберт I (Фризиялық Роберт аталған) Дирк III-тің немересі және өз өгей ұлы Дирк V-ке Фризияны графтарға қайтаруға көмектесті.
A large imperial army, made up of troops supplied by the various bishops of region, under the command of Godfrey II, Duke of Lower Lorraine, then headed for the stronghold at Vlaardingen. The ensuing Battle of Vlaardingen was a disaster for the imperial army and a tremendous victory for Count Dirk; many of the imperial commanders perished and Duke Godfrey was captured. Following this victory, Dirk III was permitted to keep his lands and he continued levying tolls. Later on, Dirk also managed to acquire more lands east of his previous domains at the expense of the Bishop of Utrecht. After the death of Emperor Henry II in 1024, Dirk supported Conrad II for the succession to the kingship. After Count Dirk III's death in 1039, imperial armies were sent on a few more occasions seeking to reclaim the lands held by the Frisian counts. The powerful Robert I, Count of Flanders (called Robert the Frisian) helped Dirk V, grandson of Dirk III and his own stepson, to restore Frisia to the counts.