Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1961 жылы Льюис Гилберт түсірген фильм.
1961 film by Lewis Gilbert
"Жасыл шалғының жазы" (АҚШ-та "Тәбиғаттың тазалығы" деп аталады) – 1961 жылғы британдық драмалық фильм, режиссері Льюис Гилберт, басты рөлдерде Кеннет Мор және Сюзанна Йорк (оның алғашқы басты рөлі). Фильм Румер Годденнің 1958 жылғы "Жасыл шалғының жазы" романы негізінде түсірілген. Францияның Шампан аймағындағы Эперней қаласында өтетін оқиға жасөспірім қыздың бойжетуі туралы. Кеннет Мор кейін бұл фильмін өзінің сүйікті фильмі деп атап, "[Сюзанна Йорк] жиырма бір жастағы әдемі қыз еді, мен осы фильмде жұмыс істегенге ең бақыттымын" деген.
The Greengage Summer (called Loss of Innocence in the U. S.) is a 1961 British drama film directed by Lewis Gilbert and starring Kenneth More and Susannah York (in her first leading role). It was based on the novel The Greengage Summer (1958) by Rumer Godden. Set in Épernay, in the Champagne region of France, it is the story of the transition of a teenage girl into womanhood. More later named it as his favourite film, stating, "[Susannah York] was just twenty one and an adorable creature it was one of the happiest films on which I have ever worked."
Сюжет
16 жасар ағылшын қызы Джосс Грей Франциядағы жазғы демалысында анасының күйісқақтап, ауруханаға жеткізілгеннен кейін үш кіші іні-қарындасын күтуге жауапкершілік алады. Отель Оильетке келгенде, мейманхана иесі мадемуазель Зизи күшінде жоқ балаларға қарауды қаламайды, бірақ оның құпия ағылшын жары Элиот оны оларды қабылдауға көндіреді. Күндер өте келе, ол бастапқы шешіміне қайта оралуды қалайды; ол Элиоттың балаларға, әсіресе Джоссқа көрсеткен қызығушылығына қызғанады. Темірқасық қонақ үйдің қызметкері Пол Элиотқа күдікпен қарайды, оның бөлмесінде тығылып, тапанша табады. Элиот Полды ұстап, Зизиді оны жұмыстан шығаруға мәжбүрлейді, бірақ Джостың 13 жасар қарындасы Хестер Полға көңіл бөлді және Джосқа Элиотты қайта қарастыруын сұрайды, ол солай істейді. Бірақ кейін ол Хестер оның суретін түсіргенде ашуға буырады. Содан кейін ол шарап сақталатын үңгірлердегі экскурсиядан қашқақтап, Франциядағы ең танымал полиция қызметкері, мырза Ренардтан жалтару үшін асығады. Ол сондай-ақ, потенциалды қонақтарды да қабылдамайды. Зизи өзінің бәсекелесіне шампан әйнегін лақтырғанда жағдай шиеленіседі. Элиот оның артынан қуады және Джостың естігенінше, "Ол әлі бала ғана" дейді. Газеттен Элиоттың белгілі зергерлік ұры екенін білген ашулы Джосс Хестердің суретін полицияға жібереді. Элиот кетіп қалуға шешім қабылдады. Ол түнде шығуға тырысады, бірақ екінші қабаттағы бөлмеде мас Полдың Джоссқа шабуыл жасағанын естігенде, ол бөлмеге асығады. Ол Полды ұрады, ол содан кейін ағынды құбырдан түсуге тырысады. Құбыр үзіліп, ол құлап қайтыс болады. Ол барлығына полиция шақырмауды бұйырады. Өкінішпен толған Джосс Элиотқа оны полицияға шағымдағанын мойындайды. Оның өтініші бойынша ол оған ересектерге лайық сүйіс сүйеді. Содан кейін ол Полдың денесін жойып, із-түзсіз жоғалады. Келесі күні Ренард балаларды сұраққа тартып жатқанда, олардың заңгер ағасы, мырза Буллок келеді. Ол оларды босату үшін аты-жөні жазылмаған телеграмма арқылы шақырылған. Ренард бұл хабардың Элиоттан келгенін және ол Германияға өзен арқылы қашып кетуге тырысып жатқанын түсінеді. Ренард Элиотты Полдың өліміне де күдікпен қарастырады, бірақ Джосс оның бөлмесінен қашуға тырысқанда апатқа ұшырап қайтыс болғанын мәлімдейді. Полиция Элиотты өзен арқылы қашып кетуге тырысқанда ұстауы мүмкін болғандықтан, Хестер жылап, ағасынан жұбаныш алады, ал Джосс қонақ үйден жалғыз өзі ел жолымен жүреді, көңілі толмаса да, өз ісінің салдарына мойын бұрады.
Joss Grey, a 16 year old English girl, finds herself responsible for the care of her three younger siblings on a summer holiday in France when their mother is suddenly taken ill and rushed to the hospital. When they go to the Hotel Oeillets, proprietress Mademoiselle Zisi does not want the responsibility of unchaperoned children, but her enigmatic English lover Eliot persuades her to accept them. As the days pass, she wishes she had stuck to her original answer; she becomes increasingly jealous of the attention Eliot pays to the children—especially to Joss. Meanwhile, hotel employee Paul becomes suspicious of Eliot, snoops in his room, and finds a pistol. Eliot catches Paul and gets Zisi to fire him, but Joss's 13 year old sister Hester has taken a liking to Paul and begs Joss to get Eliot to reconsider, which he does. But later he becomes angry when shutterbug Hester takes his picture. Then he rushes out of a tour of caves where champagne is stored to avoid famous guest Monsieur Renard, the best policeman in France. He also insists on turning away potential guests. Tensions come to a boiling point when Zisi throws a glass of champagne in her rival's face. Eliot chases after her, saying—within Joss's hearing—that she is only a child. Learning from a newspaper article that Eliot is a notorious jewel thief, the outraged Joss mails Hester's photo of him to the police. Eliot has already decided to leave. He sneaks out late at night, but, on hearing a drunken Paul attack Joss in her bedroom on the second floor, he rushes up to her room. He punches Paul, who then tries to climb down a drainpipe. The pipe breaks and he falls to his death. He tells everyone not to call the police. A remorseful Joss confesses to Eliot that she has denounced him to the police. At her request, he gives her a grownup kiss. Then he disposes of Paul's body and disappears. While Renard is questioning the uncooperative children the next morning, their solicitor uncle, Mr Bullock, arrives. He has been summoned by an unsigned telegram to extricate them. From the source of the message, Renard realizes that it is from Eliot and that he is trying to escape across the border to Germany on a river barge. Renard explains that Eliot is now also suspected of murdering Paul, but Joss states he died in an accident after trying to escape from her room. With it now almost certain that the police will capture Eliot attempting to escape via the river barge, Hester breaks down in tears and is consoled by her uncle, while Joss walks away alone from the hotel down a country lane, disconsolate but accepting the consequences of her actions.
Өндіріс
Фильмді Виктор Савилл мен Эдвард Смолл United Artists үшін бірлесіп түсірген. Бұл екеуінің бірлесіп жасаған бірнеше фильмдерінің бірі болуы тиіс еді, түсірілмеген "Тышқан тұзағы" (The Mousetrap) тағы бір жоба болды, ал үшіншісі – "Шпионның мұрасы" (Legacy of a Spy). Кэри Грант бастапқыда ер адам рөліне қарастырылған. Дегенмен, фильм ақырында Columbia студиясында түсірілді. Льюис Гилберттің сөзіне сенсек, Виктор Савилл сценарийді Кеннет Морға одан бұрын жіберген. Кейін Мор, Льюис Гилберттің романтикалық рөлге лайықты болу үшін фильм түсіруге кіріспес бұрын диета ұстауын талап еткенін жазды. Мор фильмді түсіруді қатты қалағандықтан, оның талабын орындады. Гилберт әйелінің "Крестолл" (The Crucible) қойылымында Сюзанна Йоркті сахнада көргенін айтады. Содан кейін оған кастинг жасалып, рөл берілді. Variety журналы оны "салмақты, романтикалық драма" деп сипаттады. Гилберт фильмнің "керемет пікірлер алғанын", бірақ кассада "күтілген табысқа жетпегенін", десе де, "жаман болмағанын" айтты. Ол кейіннен жас қыздың үлкен еркекке ғашық болу туралы фильмдер, мысалы, "Түскі махаббат" (Love in the Afternoon) кассада сәтті болмайтынын мәлімдеді. Бұл Море мен Гилберттің бірнеше табысты ынтымақтастықтан кейін бірлесіп түсірген соңғы фильмі болды. Сюзанна Йорк та фильмді "қатты ұнатқанын" білдіргенімен, "бұл фильм толыққанды сәтті болды деп ойламаймын. Мен әрқашан Дёрк Богардтың Кеннет Мор рөліне көбірек лайықты екенін ойладым. Ол үшін қараңғы сырға толы тұлға қажет еді, ал Дирк оған толыққанды сай келер еді". (Йорк пен Богард кейін 1968 жылы шыққан "Себастьян" шпиондық комедиялық драмасында бірге ойнады).
The film was a co production between Victor Saville and Edward Small for United Artists. It was meant to be one of several the two made together, a never filmed adaptation of The Mousetrap intended to be another, with the third being Legacy of a Spy. Cary Grant was the original choice for the male lead. However, the film was eventually set up at Columbia. According to Lewis Gilbert, Victor Saville sent the script to Kenneth More before him. More later wrote that Lewis Gilbert insisted he go on a diet before making the film in order that he might be more believable as a romantic lead. More did so as he very badly wanted to make the movie. Gilbert says his wife saw Susannah York on stage in a production of The Crucible. This led to her being auditioned and she was given the role. Variety called it a "leisurely, romantic drama." Gilbert said the film "got extraordinarily good notices" but "didn't do what it should have" at the box office although "it didn't do badly." He later argued films about a young girl in love with an older man did not work at the box office such as Love in the Afternoon. It was the last film More and Gilbert made together after several successful collaborations. Susannah York also felt that, though she "loved" the movie "I didn't think that was a totally successful film. I always felt that Dirk Bogarde was the person for the Kenneth More role. It needed someone with a touch of dark mystery and Dirk would have been perfect." (York and Bogarde did eventually appear together some years later in the spy comedy drama Sebastian, released in 1968).