Египеттік Экспедициялық Корпусы: Бірінші Дүниежүзілік Соғыстағы Синай және Палестина кампаниясы
Egyptian Expeditionary Force
Египеттік экспедициялық күш: Бірінші дүниежүзілік соғыста Суэц каналын қорғау, Палестинадағы шайқастар, Осман шабуылына тойтарыс беру тарихы. Ұлыбритания әскері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мысыр экспедициялық күштері (МЭК) – 1916 жылдың 10 наурызында генерал Арчибальд Мюррейдің басшылығымен, Бірінші дүниежүзілік соғыстың Синай және Палестина науқанының басында, Жерорта теңізі экспедициялық күштері мен 1914-15 жылдардағы Мысырдағы күштерден құрылған Британ империясының әскери құрамы.
The Egyptian Expeditionary Force (EEF) was a British Empire military formation, formed on 10 March 1916 under the command of General Archibald Murray from the Mediterranean Expeditionary Force and the Force in Egypt (1914–15), at the beginning of the Sinai and Palestine Campaign of the First World War.
Тарих
Мысыр сұлтандығының британдық протекторатында құрылған, бастапқыда шағын күш Суэц каналы мен Мысырды күзету үшін құрылған. Галлиполи жорығынан кейін күш Батыс майданына күшейтулерді қамтамасыз ету үшін үлкен резервке айналды, ал Батыс шекара күштері 1915 жылдан 1917 жылға дейін Сенусси жорығында соғысты, ал Шығыс күштері (EF) 1916 жылдың тамызында Романи шайқасында каналды қорғады. Романидегі жеңістен кейін Шығыс күштерінің бір бөлігі Османдық басқыншы күштерді 1916 жылдың желтоқсанында Магдхаба шайқасында және 1917 жылдың қаңтарында Рафа шайқасында жеңіске жеткеннен кейін Палестинаға қуып жетті. Бұл жеңістер египет аумағының едәуір бөлігін қайтарып алуға әкелді, содан кейін наурыз және сәуірде Осман империясының аумағындағы Шығыс күштерінің екі жеңілісі болды – Оңтүстік Палестинадағы Бірінші Газа шайқасы және Екінші Газа шайқасы. 1917 жылдың сәуірінен қазан айына дейінгі Оңтүстік Палестинадағы тұрақсыздық кезінде Мюррей EF-тің позициясын нығайтты және маусым айында генерал Эдмунд Алленби командалық міндетін алып, шабуылға дайындық бастады. Ол күшті XX корпус, XXI корпус және Desert Mounted Corps (бұрынғы Desert Column) деп қайта ұйымдастырды. 31 қазанда екі корпус Османдық III корпусының қорғауындағы (Галлиполиде шайқасқан) Беер-Шебаны басып алды, бұл Газадан Беер-Шебаға дейінгі олардың қорғанысын әлсіретті. Кейін Тель-эль-Хувейльфе шайқасы, Газаның үшінші шайқасы және Харейра мен Шерия шайқасы Османдықтарды 6/7 қараша түнінде Газадан кетуге мәжбүр етті, содан кейін Иерусалимге қуғын-сүргін басталды. Келесі операцияларда 10-14 қарашадағы Мүғар жотасының шайқасында және Иерусалим шайқасында (17 қараша – 30 желтоқсан) Осман империясының аумағының бір бөлігі басып алынды. 1918 жылдың наурыз айында Батыс майдандағы неміс көктемгі шабуылының салдарынан британдықтар ЕЭФ-тен күштерді аударуға мәжбүр болды. Осы уақыт ішінде екі сәтсіз шабуыл жасалды: Бірінші Транс-Иордан Амманға шабуылы және екінші Транс-Иордан Шунет Нимрин мен Эс-Солтқа шабуылы, 1918 жылдың наурыз және сәуір айларында. Алленбидің күші Мегиддо шайқасында маневрлік соғыс тактикасын қолданып, қайтадан шабуылға шықты. Түлкарм шайқасы мен Табсор шайқасының табысты шабуылдары Осман қорғанысында олқылықтарды тудырды, бұл Desert Mounted Corps-қа Назарет шайқасында, Афула мен Бейсанды басып алу, Женинді басып алу, Самах шайқасы және Тиберияны басып алу кезінде Яһуда төбелерінде шайқасқан Осман жаяу әскерін қоршауға мүмкіндік берді. ЕЭФ Шарон шайқасында, Наблус шайқасында және Үшінші Транс-Иордан шабуылында үш Осман әскерін талқандап, мыңдаған тұтқын мен көптеген жабдықтарды басып алды. ЕЭФ аман қалған неміс және Осман әскерлерін Дамаск пен Алеппоға дейін қуып жетті, содан кейін Осман империясы 30 қазан 1918 жылы Синай мен Палестина науқанын аяқтаған Мудрос келісіміне қол қойды. Ұлыбританияның Палестинаға мандаты, сондай-ақ Сирия мен Ливанға мандаты басып алынған аумақтарды басқару үшін құрылды.
Formed in the British protectorate of the Sultanate of Egypt, the initially small force was raised to guard the Suez Canal and Egypt. After the withdrawal from the Gallipoli Campaign the force grew into a large reserve to provide reinforcements for the Western Front, while the Western Frontier Force fought in the Senussi Campaign from 1915 to 1917 and the Eastern Force (EF) defended the canal at the Battle of Romani in August 1916. Following the victory at Romani, part of the Eastern Force pursued the Ottoman invading force back to Palestine after the victories at the Battle of Magdhaba in December 1916 and the Battle of Rafa in January 1917, by which time the Desert Column had been formed within the EF. These victories resulted in the recapture of substantial Egyptian territory and were followed in March and April by two Eastern Force defeats on Ottoman territory, at the First Battle of Gaza and Second Battle of Gaza in southern Palestine. During the Stalemate in Southern Palestine from April to October 1917, Murray consolidated the EF's position and in June General Edmund Allenby took command and began preparations to take the offensive, employing manoeuvre warfare. He reorganised the force into the XX Corps, XXI Corps and Desert Mounted Corps (formerly the Desert Column). On 31 October two corps captured Beersheba defended by the Ottoman III Corps (which had fought at Gallipoli), which weakened their defences stretching almost continually from Gaza to Beersheba. Subsequently the Battle of Tel el Khuweilfe, the Third Battle of Gaza and the Battle of Hareira and Sheria forced an Ottoman withdrawal from Gaza on the night of 6/7 November and the beginning of the pursuit to Jerusalem. During the subsequent operations, about of Ottoman territory, was captured as a result of the EEF victories at the Battle of Mughar Ridge (10–14 November) and the Battle of Jerusalem (17 November – 30 December.) Serious losses on the Western Front in March 1918 during the German spring offensive, forced the British to divert forces from the EEF. During this time, two unsuccessful attacks were made, the First Transjordan attack on Amman and the Second Transjordan attack on Shunet Nimrin and Es Salt to capture Es Salt, in March and April 1918, before Allenby's force resumed the offensive, again employing manoeuvre warfare at the Battle of Megiddo. The successful infantry attacks of the Battle of Tulkarm and the Battle of Tabsor created gaps in the Ottoman defences, enabling the pursuit by the Desert Mounted Corps to encircle the Ottoman infantry fighting in the Judean Hills during the Battle of Nazareth, the Capture of Afulah and Beisan, the Capture of Jenin, the Battle of Samakh and the capture of Tiberias. The EEF destroyed three Ottoman armies during the Battle of Sharon, the Battle of Nablus and the Third Transjordan attack, capturing thousands of prisoners and large quantities of equipment. The EEF pursued the surviving German and Ottoman forces to Damascus and Aleppo, before the Ottoman Empire agreed to the Armistice of Mudros on 30 October 1918, ending the Sinai and Palestine Campaign. The British Mandate of Palestine, and the Mandate for Syria and the Lebanon were created to administer the captured territories.