Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Варанасиде жасалған үнді сарысы
Indian Sari made in Varanasi
Банараси сарысы – Банарес (Банарас) деп те аталатын ежелгі қалада жасалған сары. Бұл сарылар Үндістандағы ең таңғажайып сарылардың қатарына жатады және алтын мен күміс тоқу (зари), жоғары сапалы жібек және әсем кестесімен әйгілі. Сарылар ұқыпты тоқылған жібектен жасалады және күрделі суреттермен безендіріледі, сондықтан олар салыстырмалы түрде ауыр болады. Олардың ерекше белгілері – гүл және жапырақ мотивтерінің күрделі өрілуі, калга мен бел, шекараның сыртқы жиегінде тік жапырақтардан құралған жалар деп аталатын тізбек. Сонымен қатар, алтынмен әшекейленген, тығыз тоқылған, ұсақ бөлшектері бар суреттер, металдық эффектілер, паллу, жаль (тор тәрізді өрнек) және мина жұмысы бар. Сарылар көбінесе үнді қалыңдық киімінің бір бөлігі болып табылады. Саридің дизайны мен өрнегінің күрделілігіне қарай, оны жасауға 15 күннен бір айға дейін, кейде алты айға дейін уақыт кетеді. Банараси сарысын үнді әйелдері әдетте маңызды шараларда, мысалы, үйлену тойына қатысқанда киеді және оны әйелдің ең қымбат зергерлік бұйымдарымен толықтыру қажет деп есептеледі.
A Banarasi sari is a sari made in Varanasi, an ancient city which is also called Benares (Banaras). The saris are among the finest saris in India and are known for their gold and silver brocade or zari, fine silk and opulent embroidery. The saris are made of finely woven silk and are decorated with intricate designs, and, because of these engravings, are relatively heavy. Their special characteristics include intricate intertwining floral and foliate motifs, kalga and bel, a string of upright leaves called jhallar at the outer, edge of border is a characteristic of these saris. Other features are gold work, compact weaving, figures with small details, metallic visual effects, pallus, jal (a net like pattern), and mina work. The saris are often part of an Indian bride's trousseau. Depending on the intricacy of its designs and patterns, a sari can take from 15 days to a month and sometimes up to six months to complete. Banarasi saris are mostly worn by Indian women on important occasions such as when attending a wedding and are expected to be complemented by the woman's best jewellery.
Тарих
Ральф Фич (1583–1591) Банарасты мақта-тоқыма өнеркәсібінің дамыған бөлігі деп сипаттайды. Банарастың брокэті мен зари маталары туралы ең алғашқы мәліметтер 19 ғасырда кездеседі. 1603 жылғы ашаршылық кезінде Гуджараттан жібек тоқымашыларының көшіп келуіне байланысты, жібек брокет тоқу Банараста 17 ғасырда басталып, 18 және 19 ғасырларда дамыған болуы мүмкін. Моғол кезеңінде, шамамен 14 ғасырда, алтын және күміс жіптерді пайдаланып жасалған күрделі суреттермен брокет тоқу Банарастың арнайылығына айналды. Дәстүрлі Банараси сариі аймақтағы Варанаси, Горакхпур, Чандаули, Бхадохи, Джаунпур және Азамгарх аудандарының қолмен тоқылған жібек өнеркәсібімен тікелей немесе жанама байланысы бар шамамен 1,2 миллион адамның қатысуымен жасалады.
Ralph Fitch (1583–1591) describes Banaras as a thriving sector of the cotton textile industry. The earliest mention of the brocade and Zari textiles of Banaras is found in the 19th century. With the migration of silk weavers from Gujarat during the famine of 1603, it is likely that silk brocade weaving started in Banaras in the seventeenth century and developed in excellence during the 18th and 19th century. During the Mughal period, around the 14th century, weaving of brocades with intricate designs using gold and silver threads became the specialty of Banaras. The traditional Banarasi sari is done with cottage industry for about 1.2 million people associated directly or indirectly with the handloom silk industry of the region around Varanasi encompassing Gorakhpur, Chandauli, Bhadohi, Jaunpur and Azamgarh districts.
Географиялық көрсеткіш
Осы жылдар бойы Банараси жібек қолөнер саласы механикаландырылған өндірістердің бәсекесінен үлкен шығынға ұшырады, олар Варанаси жібек сарилерін жылдам және арзан бағада өндірді. Тағы бір бәсеке көзі – жібекке арзан синтетикалық баламалардан жасалған сарилер. 2009 жылы екі жыл күткеннен кейін, Уттар-Прадеш штатындағы тоқымашылар бірлестіктері «Банарас брокаттары мен сарилері» үшін Географиялық көрсеткіш (ГК) құқығын алды. ГК – бұл зияткерлік меншік құқығы, ол өнімнің белгілі бір сапасы, беделі немесе басқа да ерекшеліктері оның географиялық тегіне тікелей байланысты болатын белгілі бір аймақтан шыққан өнімді анықтайды. ГК сертификатына сәйкес, Банараси өнімдері төрт классқа (23–26) жатады: жібек брокаттар, тоқыма тауарлары, жібек сарилер, киімдік материалдар және жібек кестелері. Ең маңыздысы, бұл Уттар-Прадеш штатының алты анықталған ауданынан – яғни Варанаси, Мирзапур, Чандаули, Бхадохи, Джаунпур және Азамгарх аудандарынан тыс жерде жасалған ешқандай сари немесе брокатты Банарас сариі және брокаты деген атпен заңды түрде сатуға болмайды. Бұрын, 2007 жылдың шілдесінде, «Банарас Бункер Самити», «Адам аясындағы әлеуметтік көмек ассоциациясы» (HWA), индустрияның бірлескен директоры (шығыс аймағы), қолөнер және тоқыма өнеркәсібінің директоры, Уттар-Прадеш қолөнер тауарларын сату кооперативтік федерациясы, Шығыс ҰП экспорттаушылар қауымдастығы (EUPEA), «Банарас Вастра Удёг Сангх», «Банарас Хат Карга Викас Самити» және «Адарш Жібек Бункер Сахари Самити» сияқты тоғыз ұйым БҰҰ Сауда және даму конференциясының (UNCTAD) қолдауымен Үндістан үкіметінің Географиялық көрсеткіштер тізіліміне өтініш берген болатын.
Over the years, the Banarasi silk handloom industry has been incurring huge losses because of competition from mechanised units producing the Varanasi silk saris at a faster rate and at cheaper cost, another source of competition has been saris made of cheaper synthetic alternatives to silk. In 2009, after two years of wait, weaver associations in Uttar Pradesh, secured Geographical Indication (GI) rights for the ‘Banaras Brocades and saris’. GI is an intellectual property right, which identifies a good as originating in a certain region where a given quality, reputation or other characteristic of the product is essentially attributable to its geographical origin. As per the GI certificate, Banarasi products fall under four classes (23–26), namely silk brocades, textile goods, silk sari, dress material and silk embroidery. Most importantly this means that no sari or brocade made outside the six identified districts of Uttar Pradesh, that is, Varanasi, Mirzapur, Chandauli, Bhadohi, Jaunpur and Azamgarh districts, can be legally sold under the name of Banaras sari and brocade. Prior to this, in July 2007, nine organizations, Banaras Bunkar Samiti, Human Welfare Association (HWA), joint director industries (eastern zone), director of handlooms and textiles Uttar Pradesh Handloom Fabrics Marketing Cooperative Federation, Eastern UP Exporters Association (EUPEA), Banarasi Vastra Udyog Sangh, Banaras Hath Kargha Vikas Samiti and Adarsh Silk Bunkar Sahkari Samiti,had applied to the Chennai based Geographical Indication Registry of the Government of India, in a move that was supported by United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD).
Қоршаған ортаны қорғау
Жібекке бояу жасайтын көптеген мекемелер химиялық бояуларды қолданады, бұл Ганг өзенінің ластануына себеп болады. Сондықтан, табиғи бояуларға көшуге бағытталған жұмыс жүргізілуде. Үндістан Технология институтының (Банрас индуистік университеті, БХУ) зерттеу тобы еріткішпен және ферменттік экстракциялау әдістерін пайдаланып, аккация, бутеа (палаш), маддер, бархат гүл және анар сияқты өсімдіктерден, гүлдерден және жемістерден табиғи түстерді жасады.
Since a large number of silk dyeing units in the trade use chemical dyes, which cause pollution in the Ganges River, a move is on to shift to natural dyes. A research team from the Indian Institute of Technology, Banaras Hindu University (IIT BHU) used the technique of solvent extraction and enzymatic extraction to develop natural colours from plants, flowers and fruits including accaccia, butea (palash), madder, marigold and pomegranate (anar)
Сари тоқушылардың дәстүріне қауіп төніп тұр
Электр қуатының күдіретсіздігі мен тұрақсыздығы, оның салдарынан электрмен жұмыс істейтін тоқыма станоктары күнінің көп бөлігінде бос тұруына себеп болып, тоқымашылардың сарилерді уақтылы тоқып бітіруін қиындатады; нәтижесінде олардың табысы төмендеп жатыр. Сонымен қатар, нағыз Банараси сарилеріне ұқсас, көптеген сарилер нарыққа шарықтап келіп жатыр. Бұл сарилер Қытайда ірі станоктарда көптеп өндіріледі де, сол себепті өте төмен бағамен сатылады.
The increasingly errant and erratic electric power supply, which leads to the electric powered looms sitting idle for greater parts of the day, has made it difficult for the weavers to complete the saris in short time; consequently their earnings are affected. Also, increasing quantities of look alike Banarasi saris are flooding the market. These saris are mass produced in China on massive looms and therefore retail at very low prices.