Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Израиль саясаткері Шмуэль М. Тамир (туған аты Шмуэль Кацнелсон; 10 наурыз 1923 – 29 маусым 1987) – көрнекті израильдік тәуелсіздік күрескері, заңгер, патриот және Кнессет мүшесі. Ұлыбританияға қарсы күресте сәтті мансаптан кейін 1965 жылдан 1980 жылға дейін Кнессетке өтті, ал 1977 жылдан 1980 жылға дейін Менахим Бегин үкіметінде әділет министрі болды. Тамир – жанкешті антинацист, Холокост жасаушылар мен соғыс қылмыскерлерін соттау үшін белсенді заңдық істер қозғады. Тамирдің консервативтік емес саясаты, бірнеше рет ұлтшыл оңшыл партиялармен коалиция құруға тырысқаннан кейін, оны тәуелсіз саясаткерге айналдырды.
Israeli politician
Shmuel M. Tamir (, born Shmuel Katznelson; 10 March 1923 – 29 June 1987) was a prominent Israeli independence fighter, lawyer, patriot and Knesset member. After a successful career fighting the British he entered the Knesset from 1965 to 1980, rising to become Minister of Justice in the government of Menachem Begin from 1977 until 1980. Tamir was an ardent anti Nazi leading proactive legal cases to prosecute perpetrators of the Holocaust and war criminals. Tamir's maverick politics finally led him into an independent politician after several attempts of coalition with nationalist right wing parties.
Өмірбаян
Иерусалимде дүниеге келген Шмуэль, Реувен Кацнелсонның (Еврей легионының мүшесі, Джозеф Трамплдордың сержанты және Галлиполи шайқасындағы серігі) және Батшева Кацнелсонның (Кнессет депутаты) ұлы еді. Оның екі інісі – Джозеф Кацнелсон, Зеев Жаботинскийдің жақын серігі және "Иргун" ұйымының заңсыз көші-қонды ұйымдастырушы басшыларының бірі, сондай-ақ Израильдің тәуелсіздік декларациясына қол қойған Авраам Кацнелсон болды. Ал оның әпкесі – Израильдің үшінші президенті Залман Шазардың жұбайы Рейчел Кацнелсон Шазар еді.
Born in Jerusalem, Shmuel was the son of Reuven Katznelson (a member of the Jewish Legion and Joseph Trumpeldor's sergeant and comrade in the Battle of Gallipoli) and Batsheva Katznelson (a member of the Knesset). Two of his uncles were Joseph Katznelson, a companion of Ze'ev Jabotinsky and one of the Irgun's two Chiefs of Illegal Immigration and Avraham Katznelson, one of the signatories of the Israeli declaration of independence, and his aunt was Rachel Katznelson Shazar, wife of Zalman Shazar, the third President of Israel.
Иргун белсенділігі
Шмуэль 1938 жылы Этзель қатарына қосылды және 1944 жылдың ақпан айында көтеріліс жарияланғаннан кейін британдық нысандарға қарсы операцияларға қатысты, ең бастысы – 1944 жылдың 26 ақпанында Иерусалимдегі табыс салығы кеңселеріне жасалған шабуыл. 1944 жылы ол Иерусалим округінің командирі болды және қаладағы табыс салығы кеңселерін жарылқаған операцияны басқарды; Иерусалим округінің барлау қызметінің командирі. 1946 жылы ол Иерусалим округі командирінің орынбасары қызметін атқарды және Иерусалимдегі Иргун барлау бөліміне жетекшілік етті. Ол бірнеше рет британдықтар тарапынан тұтқындалды, ал 1947 жылдың наурыз айында Кениядағы ұстау лагерлеріне жер аударылды, онда ол құқықтану білімін аяқтады. Лагерьде ол тұтқындардың британдық билік алдындағы өкілі болып қызмет етті.
Shmuel joined Etzel in 1938 and after the declaration of the Revolt in February 1944, and took part in operations against British targets, most notably the 26 February 1944 attack on income tax offices in Jerusalem. In 1944 he was a commander of the Jerusalem District and commanded the operation that blew up the Income Tax offices in the city; Commander of Intelligence in Jerusalem District. During 1946 he served as Deputy Commander of the Jerusalem District and was in charge of the Irgun Intelligence unit in Jerusalem. He was arrested by the British several times, and in March 1947 was exiled to Detention Camps in Kenya where he finished his Law studies. In the camp he served as the Supervisor who represented the detainees to the British Authorities.
Заңгерлік және саяси мансап
Израиль тәуелсіздігі жарияланғаннан кейін, 1948 жылғы 12 шілдеде Кениядан соңғы жер аударылғандармен бірге үйіне оралды. Израильге келгеннен кейін ол өзінің заңды аты ретінде өзінің кодолық аты – Тамирді ("ұзын және жұқа" деген мағынаны білдіреді) қабылдады. Ол заңгер ретінде танымал мансапқа ие болды және бірнеше атақты саяси істерді жүргізді, оның ішінде Едидия Сегал және Рудольф Кастнердің істері бар. Ол Менахем Бегиннің "Герут" партиясының негізін қалаушылардың бірі болды, бірақ 1952 жылы одан шығып кетті. 1957 жылы Суэц дағдарысынан кейін "Жаңа Режимнің" негізін қалаушылардың бірі ретінде, ол 1964 жылы партияға қайта оралды, ал 1965 жылы Гахал тізімі бойынша Кнессетке сайланды. 1966 жылы ол Кнессет арқылы аборт заң жобасын ілгерілетуге тырысқаны үшін партиядан қуылды. Содан кейін 1967 жылы тағы екеуімен бірге "Еркін Орталық" партиясын құрды. Тамир 1969 және 1973 жылдары қайта сайланды, сол кезде оның партиясы Ликудқа бірікті. 1977 жылғы қаңтарда Кнессеттен отставкаға шығып, "Шинуи" партиясын құрды, бірақ ол сәтсіз аяқталып, көп ұзамай тарап кетті. Одан кейін ол жаңа орталық партия – "Өзгеріс үшін Демократиялық Қозғалыс" (Dash) партиясына қосылуға шешім қабылдады. 1977 жылғы сайлауда Даш тізімі бойынша Кнессетке қайта оралды және 24 қазанда Бегин үкіметінде Әділет министрі болып тағайындалды. Даш ыдырағаннан кейін Тамир Демократиялық Қозғалысқа қосылды, бірақ кейін тәуелсіз МК (Кнессет мүшесі) ретінде қызмет етті. 1980 жылғы 5 тамызда партиясының коалициялық шешімдер қабылдаудан шеттетілуіне байланысты ол үкіметтен кетті. 1981 жылғы сайлауда ол өзінің мандатын жоғалтты. Тамир оңшыл раввин Мейр Кахан мен Яһуди Қорғаныс Лигасының қолдаушысы болды.
Katzenelson returned home with the last exiles from Kenya on 12 July 1948, after Israeli independence was declared; upon arriving in Israel, he adopted his code name, Tamir (meaning "tall and slender") as his legal name. He had a notable career as a lawyer and conducted several famous political cases, including the Yedidya Segal and Rudolf Kastner trials. He was one of the founders of Menachem Begin's Herut party, but left in 1952. One of the founders of the "New Regime" in 1957 after the Suez Crisis, he returned to the party in 1964, and in 1965 was elected to the Knesset on the Gahal list. In 1966 he was expelled from the party for trying to promote an abortion bill through the Knesset. So together with two others, he formed the Free Centre in 1967. Tamir was re elected in 1969, and again in 1973, by which time his party had merged into Likud. He resigned from the Knesset in January 1977 to form the Shinui Party, which failed and very soon broke up. Immediately afterwards he decided to join the new centrist party, the Democratic Movement for Change (Dash). He was returned to the Knesset in the 1977 elections on Dash's list, and was appointed Minister of Justice in the Begin government on 24 October. As Dash disintegrated, Tamir joined the Democratic Movement, before leaving to sit as an independent MK (member of the Knesset). He resigned from the cabinet on 5 August 1980 when his party was frozen out of coalition decision making. At the ensuing 1981 election he lot his seat. Tamir was a supporter of far right Rabbi Meir Kahane and the Jewish Defense League.