Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Күміс дәуір (Сере́бряный век) – орыс филологтарының дәстүрлі түрде 19-шы ғасырдың соңғы онжылдығы мен 20-шы ғасырдың алғашқы екі-үш онжылдығына қолданған термині. Бұл орыс поэзиясы тарихындағы өте шығармашылық кезең болды, ол бір ғасыр бұрынғы Алтын дәуірмен тең деңгейде. Күміс дәуір терминін алғаш рет философ Николай Бердяев ұсынған, бірақ бұл дәуірді әдебиетте осылай атау 1960 жылдары ғана кеңінен қолданыс тапты. Батыс әлемінде Fin de siècle және Belle Époque сияқты басқа терминдер де жиі қолданылады. Алтын дәуірден өзгешелігі, осы дәуірде әйел ақындар мен жазушылар қозғалысқа зор ықпал етті, және Күміс дәуір орыс әдебиеті саласына әйел жазушыларды ресми түрде академиялық және қоғамдық тұрғыдан қабылдаудың бастауы болды деп есептеледі.
Silver Age (Сере́бряный век) is a term traditionally applied by Russian philologists to the last decade of the 19th century and first two or three decades of the 20th century. It was an exceptionally creative period in the history of Russian poetry, on par with the Golden Age a century earlier. The term Silver Age was first suggested by philosopher Nikolai Berdyaev, but it only became customary to refer thus to this era in literature in the 1960s. In the Western world other terms, including Fin de siècle and Belle Époque, are somewhat more popular. In contrast to the Golden Age, female poets and writers influenced the movement considerably, and the Silver Age is considered to be the beginning of the formal academic and social acceptance of women writers into the Russian literary sphere.
Тарих
Күміс дәуір Александр Блоктың "Сұлу әйел туралы өлеңдері" шығармасының пайда болуымен басталды деуге болады, бірақ көптеген ғалымдар оның хронологиялық шеңберін 1890 жылдардағы туындыларды қамтуға кеңейтті, осылайша Николай Минскийдің "Күңіл-күйдің нұрымен" (1890) манифестімен, Дмитрий Мережковскийдің "Қазіргі орыс әдебиетінің төмендеу себептері туралы" (1893) трактатымен, Валерий Брюсовтың "Орыс символисттері" (1894) альманахымен және Константин Балмонт пен Мирра Лохвицкаяның поэзиясымен басталады. ХХ ғасырдың басы – әлеуметтік және мәдени құлшыныстар мен өзгерістердің кезеңі болды. Авторларды өмірді реалистік бейнелеу енді қанағаттандырмады, ал олардың XIX ғасыр классиктерімен пікір таласы жаңа әдеби бағыттардың туындауына әкелді. Күміс дәуірде орыс символизмі, акмеизмі және орыс футуризмі басым болғанымен, көптеген поэзия мектептері гүлденді, соның ішінде символистік қозғалыстағы Мистикалық анархизм ағымы да бар еді. Сондай-ақ, Иван Бунин мен Марина Цветаева сияқты ешқандай бағытқа жатпаған ақындар да болды. Александр Блок барлық жақтан құрмет көрген, жетекші ақын ретінде көзге түсті. Анна Ахматова, Борис Пастернак және Осип Мандельштамның поэзиялық жолдары, олардың барлығы көп жылдарға созылды, осы кезеңде басталды. Күміс дәуір Ресей азамат соғысынан кейін аяқталды. Блоктың қазасы және Николай Гумилевтің 1921 жылы атылуы, сондай-ақ өте ықпалды Пастернак жинағының – "Менің қарындасым – өмір" (1922) жарық көргені осы дәуірдің аяқталуын білдірді. Күміс дәуір эмигрант ақындары, оның ішінде Париждегі Георгий Иванов пен Берлиндегі Владислав Ходасевич тарапынан сағынышпен еске алынды.
Although the Silver Age may be said to have truly begun with the appearance of Alexander Blok's "Verses about the Beautiful Lady", many scholars have extended its chronological framework to include the works of the 1890s, starting with Nikolai Minsky's manifesto "With the light of conscience" (1890), Dmitri Merezhkovsky's treatise "About the reasons for the decline of contemporary Russian literature" (1893), Valery Bryusov's almanac "Russian symbolists" (1894), and poetry by Konstantin Balmont and Mirra Lokhvitskaya. The early 20th century was the period of both social and cultural upheavals and pursuits. Realistic portrayal of life did not satisfy authors any longer, and their argument with the classics of the 19th century generated a bundle of new literary movements. Although the Silver Age was dominated by the artistic movements of Russian Symbolism, Acmeism, and Russian Futurism, many poetic schools flourished, including the Mystical Anarchism tendency within the Symbolist movement. There were also such poets as Ivan Bunin and Marina Tsvetayeva who refused to align themselves with any of these movements. Alexander Blok emerged as the leading poet, respected by virtually everyone. The poetic careers of Anna Akhmatova, Boris Pasternak, and Osip Mandelshtam, all of them spanning many decades, were also launched during that period. The Silver Age ended after the Russian Civil War. Blok's death and Nikolai Gumilev's execution in 1921, as well as the appearance of the highly influential Pasternak collection, My Sister is Life (1922), marked the end of the era. The Silver Age was nostalgically looked back to by émigré poets, led by Georgy Ivanov in Paris and Vladislav Khodasevich in Berlin.